Πώς αιτιολογείται από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρόδου η παραπομπή Μαχαιρίδη – Χατζηδιάκου – Κουσουρνά

Αί­σθη­ση προ­κά­λε­σε χθες η δη­μο­σιο­ποί­η­ση της από­φα­σης του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου να πα­ρα­πέμ­ψει σε δίκη ενώ­πιον Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της πε­ρι­φέ­ρειας του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου τον πρώην πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γιάν­νη Μα­χαι­ρί­δη, τον δή­μαρ­χο Ρόδου και πρώην αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη κ. Φώτη Χα­τζη­διά­κο και τον πρώην δή­μαρ­χο Ρόδου κ. Στάθη Κου­σουρ­νά, για τις φο­νι­κές πλημ­μύ­ρες του Νο­εμ­βρί­ου του 2013.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι πρό­κει­ται να ασκή­σουν έφεση κατά του πα­ρα­πεμ­πτι­κού βου­λεύ­μα­τος και η πα­ρα­πο­μπή τους ή μη θα απο­φα­σι­στεί από το Συμ­βού­λιο Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου.

Εν­δια­φέ­ρον πα­ρου­σιά­ζει το σκε­πτι­κό και η αι­τιο­λο­γία του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου για την πα­ρα­πο­μπή τους σε δίκη ενώ­πιον λαϊ­κού δι­κα­στη­ρί­ου.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να από τον έλεγ­χο του Δι­κα­στι­κού Συμ­βου­λί­ου, προ­έ­κυ­ψε ότι, την 22/11/2013, εξαι­τί­ας της έντο­νης βρο­χό­πτω­σης που έπλη­ξε το βό­ρειο κυ­ρί­ως τρί­γω­νο της νήσου Ρόδου και ει­δι­κό­τε­ρα τις πε­ριο­χές της Ια­λυ­σού, της Πα­στί­δας και της Κρε­μα­στής, προ­κλή­θη­κε πλημ­μύ­ρα από την οποία προ­έ­κυ­ψε κοι­νός κίν­δυ­νος σε ξένα πράγ­μα­τα και ει­δι­κό­τε­ρα σε άγνω­στο αριθ­μό αυ­το­κι­νή­των, κα­τοι­κιών, κα­τα­στη­μά­των, οι­κο­σκευών, εμπο­ρι­κών, βιο­μη­χα­νι­κών και βιο­τε­χνι­κών χώρων και εγκα­τα­στά­σε­ων, μη­χα­νη­μά­των, μη­χα­νο­λο­γι­κών εξο­πλι­σμών κτλ.

Με βάση την πρώτη κα­τα­γρα­φή των υπη­ρε­σιών του Δήμου Ρόδου, το αρ­χι­κό εκτι­μώ­με­νο κό­στος των ζη­μιών στις Δη­μο­τι­κές υπο­δο­μές και το οδικό δί­κτυο του νη­σιού, ανέρ­χο­νταν στο ποσό των 3.750.000,00 ευρώ.

Πε­ραι­τέ­ρω, οι επι­τρο­πές κα­τα­γρα­φής και απο­τί­μη­σης ζη­μιών σε οι­κο­σκευ­ές που συ­στή­θη­καν στον Δήμο Ρόδου, κα­τέ­γρα­ψαν τις ζη­μί­ες στις οι­κο­σκευ­ές στις Δη­μο­τι­κές Ενό­τη­τες Ια­λυ­σού, Πε­τα­λού­δων, Αφά­ντου- Καλ­λι­θέ­ας και Λιν­δί­ων και ενέ­κρι­ναν αι­τή­μα­τα απο­ζη­μί­ω­σης πλη­γέ­ντων νοι­κο­κυ­ριών, συ­νο­λι­κού ποσού 577.433,67 ευρώ, εκ του οποί­ου ποσό 504.033,83 ευρώ, αφο­ρού­σε το βό­ρειο τρί­γω­νο του νη­σιού, ενώ οι συ­στα­θεί­σες επι­τρο­πές κα­τα­γρα­φής και απο­τί­μη­σης ζη­μιών σε επι­χει­ρή­σεις της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου εκτί­μη­σαν ζη­μί­ες συ­νο­λι­κού ποσού 673.217,70 ευρώ.

Επι­πλέ­ον, προ­κλή­θη­κε πλημ­μύ­ρα από την οποία μπο­ρού­σε να προ­κύ­ψει κίν­δυ­νος σε αν­θρώ­πους και προ­έ­κυ­ψε του­λά­χι­στον για πέντε, εκ των οποί­ων επήλ­θε ο θά­να­τος τεσ­σά­ρων.

Όπως επι­ση­μαί­νε­ται στο Βού­λευ­μα, σύμ­φω­να με τις εκ­θέ­σεις πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης και τις τε­χνι­κές εκ­θέ­σεις, στην πε­ριο­χή της Ια­λυ­σού, όπου ση­μειώ­θη­καν πολ­λές κα­τα­στρο­φές από την υπερ­χεί­λι­ση των τριών πο­τα­μών που την δια­περ­νούν, δια­πι­στώ­θη­κε έλ­λει­ψη σύγ­χρο­νων έργων αντι­πλημ­μυ­ρι­κής προ­στα­σί­ας και ανε­πάρ­κεια των υπαρ­χό­ντων πα­λαιών έργων, καθώς οι υπάρ­χου­σες κοί­τες των ρε­μά­των εμ­φά­νι­ζαν μειω­μέ­νη δια­το­μή πα­ρο­χέ­τευ­σης, λόγω της επι­κά­λυ­ψης σε με­γά­λο μέρος τους εξαι­τί­ας της οι­κι­στι­κής ανά­πτυ­ξης, της ύπαρ­ξης βλά­στη­σης εντός των κοι­τών και της συσ­σώ­ρευ­σης σε αυτές, επί σει­ράς ετών, φερ­τών υλι­κών και κυ­ρί­ως κα­λα­μιών και ξύλων.

Επι­πλέ­ον, δια­πι­στώ­θη­κε, ότι τα φρε­ά­τια και οι οχε­τοί εμ­φά­νι­ζαν απο­μειω­μέ­νες δια­το­μές, λόγω της χρό­νιας ενα­πό­θε­σης φερ­τών υλι­κών και του ελ­λι­πούς κα­θα­ρι­σμού τους, ενώ άλλα ήταν κα­τε­στραμ­μέ­να και φθαρ­μέ­να και απου­σί­α­ζαν έργα διευ­θέ­τη­σης των όχθων και αντι­στή­ρι­ξης των κοι­τών.

Το εν λόγω πρό­βλη­μα ήταν γνω­στό ήδη από το 2001 όπως απο­δει­κνύ­ε­ται από το Τε­χνι­κό Δελ­τίο Έργου ΚΠΣ 2000-2006 όπου προ­τεί­νε­ται το έργο «Αντι­πλημ­μυ­ρι­κή προ­στα­σία του Δήμου Ια­λυ­σού- Ρόδου» προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 1.430.000.000 δρχ.

Επι­πλέ­ον, στην γέ­φυ­ρα της Κρε­μα­στής όπου επήλ­θε ο θά­να­τος των Κων­στα­ντί­νου Αρ­γυ­ρό­που­λου του Γε­ωρ­γί­ου και Ανα­στα­σί­ας Κα­τσα­ρού του Ιω­άν­νη και δια­κιν­δύ­νευ­σε η ζωή του Ιω­άν­νη Γκίζη του Ευάγ­γε­λου, είχε κα­τα­σκευα­στεί, παρά τον νόμο, «ιρ­λαν­δι­κή διά­βα­ση» ως προ­σω­ρι­νή λύση για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση των κυ­κλο­φο­ρια­κών ανα­γκών από την πόλη της Ρόδου προς το αε­ρο­δρό­μιο, εγκάρ­σια μέσα από την κοίτη του Κρε­μα­στε­νού Πο­τα­μού.

Αν και με την υπ’ αριθμ. 4/2003 από­φα­ση της Νο­μαρ­χια­κής Επι­τρο­πής της Νο­μαρ­χια­κής Αυ­το­διοί­κη­σης εγκρί­θη­κε η ανά­θε­ση εκ­πό­νη­σης της με­λέ­της «Λει­τουρ­γι­κή Βελ­τί­ω­ση Επαρ­χια­κής Οδού από Πόλη Ρόδου έως Αε­ρο­δρό­μιο», το έργο αυτό δεν έχει ολο­κλη­ρω­θεί ακόμη και σή­με­ρα.

Πε­ραι­τέ­ρω, όπως προ­κύ­πτει από την από 30/11/2013 τε­χνι­κή έκ­θε­ση του Ευ­θυ­μί­ου Λέκκα, Κα­θη­γη­τή Δυ­να­μι­κής Τε­κτο­νι­κής Εφαρ­μο­σμέ­νης Γε­ω­λο­γί­ας και Δια­χεί­ρι­σης Φυ­σι­κών Κα­τα­στρο­φών στο τμήμα Γε­ω­λο­γί­ας και Γε­ω­πε­ρι­βάλ­λο­ντος στο ΕΚΠΑ, το βό­ρειο τμήμα του νη­σιού πα­ρου­σιά­ζει ση­μα­ντι­κό πλημ­μυ­ρι­κό κίν­δυ­νο, του οποί­ου το μέ­γε­θος και η δια­βάθ­μι­ση στο χώρο πρέ­πει να επα­να­προσ­διο­ρι­στούν σύμ­φω­να με τα νέα γε­ω­δυ­να­μι­κά δε­δο­μέ­να, προς το σκοπό εξεύ­ρε­σης λύ­σε­ων, αφού τα πλημ­μυ­ρι­κά φαι­νό­με­να στην πε­ριο­χή μπο­ρεί να οδη­γή­σουν και στο μέλ­λον σε θα­νά­τους, κα­τα­στρο­φές σε υπο­δο­μές και μό­λυν­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος. Το νησί της Ρόδου δέ­χε­ται δε, συχνά, με­γά­λα ύψη βρο­χής που οδη­γούν σε πλημ­μυ­ρι­κά φαι­νό­με­να.

Σύμ­φω­να με την Προ­κα­ταρ­κτι­κή Αξιο­λό­γη­ση Κιν­δύ­νων Πλημ­μύ­ρας που συ­ντά­χθη­κε το 2012 από την Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία Υδά­των του ΥΠΕΚΑ έχουν κα­τα­γρα­φεί πολ­λές πλημ­μύ­ρες στη Ρόδο και ως πε­ριο­χές υψη­λής τρω­τό­τη­τας ανα­γνω­ρί­ζο­νται, με­τα­ξύ άλλων, τα Τριά­ντα και η Κρε­μα­στή.

Επι­πλέ­ον, σύμ­φω­να με το ιστο­ρι­κό πλημ­μυ­ρών στη Ρόδο, ως προς τις εν λόγω πε­ριο­χές, το έτος 1996 είχαν ση­μειω­θεί πλημ­μυ­ρι­κά φαι­νό­με­να στην Ια­λυ­σό και στην Κρε­μα­στή και το έτος 1998 στην Ια­λυ­σό, ενώ με βάση τις εκ­θέ­σεις πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, υπερ­χει­λί­σεις υδά­των υπήρ­χαν και σε συ­νή­θεις βρο­χο­πτώ­σεις.

Πε­ραι­τέ­ρω, όπως έκρι­νε το Δι­κα­στι­κό Συμ­βού­λιο δεν απο­δεί­χθη­κε, ότι είχαν κα­τα­σκευα­στεί σύγ­χρο­να αντι­πλημ­μυ­ρι­κά έργα στις εν λόγω πε­ριο­χές, όπως επι­κα­λού­νται οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι.

Για την κα­τα­σκευή νέας γέ­φυ­ρας στην Κρε­μα­στή στην κοίτη του Κρε­μα­στε­νού πο­τα­μού, είχε μόνο εκ­πο­νη­θεί η σχε­τι­κή με­λέ­τη κατά τον κρί­σι­μο χρόνο και δεν είχε ξε­κι­νή­σει η εκτέ­λε­ση του έργου, ενώ η έγκρι­ση όρων δη­μο­πρά­τη­σης αυτού έλαβε χώρα λίγες μέρες μετά το συμ­βάν. Ούτε απο­δεί­χθη­κε ότι ελάμ­βα­νε χώρα τα­κτι­κά έλεγ­χος και αστυ­νό­μευ­ση των ρε­μά­των, όπως επι­κα­λού­νται οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι, δε­δο­μέ­νου ότι ουδέν απο­δει­κτι­κό στοι­χείο, όπως βι­βλίο κα­τα­γρα­φής ελέγ­χων και ευ­ρη­μά­των ή έγ­γρα­φο σύ­στα­σης επι­τρο­πών αστυ­νό­μευ­σης, προ­σκο­μί­στη­κε, ενώ η σύ­γκλη­ση του Συ­ντο­νι­στι­κού Ορ­γά­νου Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας έλαβε χώρα με πρω­το­βου­λία της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου μετά το συμ­βάν.

Το Δι­κα­στι­κό Συμ­βού­λιο έκρι­νε έτσι ότι προ­έ­κυ­ψαν επαρ­κείς εν­δεί­ξεις, ότι ο κ Μα­χαι­ρί­δης και κ Χα­τζη­διά­κος, ήδη από την 1/1/2011, με πρό­θε­ση πα­ρέ­λει­ψαν να προ­βούν στον σχε­δια­σμό, τη με­λέ­τη, την κα­τα­σκευή και την συ­ντή­ρη­ση συ­γκοι­νω­νια­κών και αντι­πλημ­μυ­ρι­κών έργων στο βό­ρειο τμήμα του νη­σιού, ώστε να απο­τρα­πεί η εμ­φά­νι­ση πλημ­μυ­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων, και δη, με­τα­ξύ άλλων, δεν προ­έ­βη­σαν στην ανα­βάθ­μι­ση των υφι­στά­με­νων δι­κτύ­ων απορ­ρο­ής των υδά­των, στην κα­τα­σκευή έργων διευ­θέ­τη­σης των κοι­τών των ρε­μά­των, στην κα­τα­σκευή νέας γέ­φυ­ρας στον Κρε­μα­στε­νό πο­τα­μό και την κα­τάρ­γη­ση της λε­γό­με­νης «ιρ­λαν­δι­κής διά­βα­σης» σε αυτόν, στη με­λέ­τη και εκτέ­λε­ση έργων συ­γκρά­τη­σης των εδα­φών σε εγγύς δα­σι­κές εκτά­σεις που η φυ­σι­κή τους βλά­στη­ση είχε πρό­σφα­τα κα­τα­στρα­φεί-από_ πυρ­κα­γιές (κορ­μο­δε­μα­τά, κορ­μο­φραγ­μα­τα, αυ­λα­κώ­σεις κ.λ.π), ούτε κι­νη­το­ποί­η­σαν τον μη­χα­νι­σμό της πο­λι­τι­κής προ­στα­σί­ας κατά τον κρί­σι­μο χρόνο, ώστε να λη­φθούν βρα­χυ­πρό­θε­σμα μέτρα, όπως μέτρα δια­κο­πής ή/και εκτρο­πής της κυ­κλο­φο­ρί­ας οδών που κιν­δυ­νεύ­ουν από πλημ­μυ­ρι­κά φαι­νό­με­να και ενη­μέ­ρω­ση των πο­λι­τών, για να λά­βουν και ίδια μέτρα πρό­λη­ψης και προ­στα­σί­ας της ζωής τους και των πε­ριου­σιών τους, σχο­λα­στι­κό έλεγ­χο των αντι­πλημ­μυ­ρι­κών έργων και συ­ντή­ρη­ση τους, έλεγ­χο και προ­λη­πτι­κό κα­θα­ρι­σμό των κοι­τών των ρε­μά­των, απο­μά­κρυν­ση των φερ­τών υλι­κών που μπο­ρού­σαν να προ­κα­λέ­σουν εμ­φρά­ξεις σε πα­ρα­κεί­με­να φρε­ά­τια απορ­ρο­ής όμ­βριων υδά­των, επι­τά­χυν­ση ερ­γα­σιών για ολο­κλή­ρω­ση αντι­πλημ­μυ­ρι­κών έργων και σύ­γκλη­ση Συ­ντο­νι­στι­κών Ορ­γά­νων Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας των Πε­ρι­φε­ρεια­κών Ενο­τή­των με σκοπό τον κα­λύ­τε­ρο συ­ντο­νι­σμό των φο­ρέ­ων που εμπλέ­κο­νται σε επί­πε­δο Πε­ρι­φε­ρεια­κής Ενό­τη­τας σε δρά­σεις πο­λι­τι­κής προ­στα­σί­ας για την αντι­με­τώ­πι­ση κιν­δύ­νων από την εκ­δή­λω­ση πλημ­μυ­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων, παρ’ ότι είχαν ιδιαί­τε­ρη νο­μι­κή υπο­χρέ­ω­ση.

Επι­ση­μαί­νε­ται μά­λι­στα ότι είχαν λάβει γνώση, του με αριθ­μό πρωτ. 6773/20.11.2013 εγ­γρά­φου του Κέ­ντρου Επι­χει­ρή­σε­ων της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τεί­ας Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας του Υπουρ­γεί­ου Δη­μό­σιας Τάξης και / Προ­στα­σί­ας του Πο­λί­τη, με την έν­δει­ξη «ΚΑ­ΤΕ­ΠΕΙ­ΓΟΝ» και θέμα «Έκτα­κτο/ Δελ­τίο Πρό­γνω­σης Επι­κίν­δυ­νων Και­ρι­κών Φαι­νο­μέ­νων» και επι­συ­να­φθέν το Έκτα­κτο Δελ­τίο ΕΜΥ/Επι­δεί­νω­σης Και­ρού με ισχύ από την Τε­τάρ­τη 20.11.2013 μέχρι και την Πα­ρα­σκευή 22.11.2013 για το εν­δε­χό­με­νο πλημ­μυ­ρι­κων φαι­νό­με­νων κατά την ανω­τέ­ρω ημε­ρο­μη­νία.

Επι­ση­μαί­νε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι η Πε­ρι­φε­ρεια­κή Ένωση Δήμων Νο­τί­ου Αι­γαί­ου με την υπ’ αριθμ. 38/2012 από­φα­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου και ο Δήμος Ρόδου με την υπ’ αριθμ. 842/2012 από­φα­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου, απο­φά­σι­σαν την μη ανά­λη­ψη από το Δήμο Ρόδου από 1/1/2013 των νέων αρ­μο­διο­τή­των που με­τα­φέ­ρο­νταν στους Δή­μους και συ­γκε­κρι­μέ­να του έργου του κα­θα­ρι­σμού των ρε­μά­των.

Το Δι­κα­στι­κό Συμ­βού­λιο έκρι­νε ότι οι νη­σιω­τι­κοί Δήμοι που έχουν ταυ­τό­χρο­να το χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό της ορει­νό­τη­τας ή της μειο­νε­κτι­κό­τη­τας, έχουν την αρ­μο­διό­τη­τα αστυ­νό­μευ­σης και κα­θα­ρι­σμού ρε­μά­των, την οποία ασκούν είτε αυ­το­τε­λώς είτε σε συ­νερ­γα­σία με την οι­κεία Πε­ρι­φέ­ρεια.

Κα­τό­πιν αυτού, όπως έκρι­νε το Δι­κα­στι­κό Συμ­βού­λιο, η σχε­τι­κή άρ­νη­ση του Δήμου Ρόδου να ανα­λά­βει τις ως άνω αρ­μο­διό­τη­τες που του εκ­χω­ρή­θη­καν, εκ του νόμου, είναι χωρίς έν­νο­μη επιρ­ροή. Εκρι­νε πα­ρα­πέ­ρα ότι οι πα­ρα­λεί­ψεις των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων, επέ­φε­ραν αι­τιω­δώς ως βα­ρύ­τε­ρο απο­τέ­λε­σμα, το θά­να­το των τεσ­σά­ρων ως άνω αν­θρώ­πων, το οποίο απο­δί­δε­ται σε αμέ­λεια τους, ήτοι σε έλ­λει­ψη προ­σο­χής την οποία όφει­λαν κατά τις πε­ρι­στά­σεις και μπο­ρού­σαν να κα­τα­βά­λουν, καθώς το προ­έ­βλε­ψαν μεν, πί­στε­ψαν όμως ότι δε θα επερ­χό­ταν.

Το Δι­κα­στι­κό Συμ­βού­λιο έκρι­νε έτσι ότι δεν προ­έ­κυ­ψαν επαρ­κείς εν­δεί­ξεις ενο­χής, ικα­νές να στη­ρί­ξουν δη­μό­σια στο ακρο­α­τή­ριο κα­τη­γο­ρία σε βάρος των ως άνω κα­τη­γο­ρου­μέ­νων για την αξιό­ποι­νη πράξη της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας εκ προ­θέ­σε­ως με εν­δε­χό­με­νο δόλο σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση κατά συρ­ροή (άρθρα 299, 94 παρ. 1 Π.Κ) και απο­φά­σι­σε να μη γίνει κα­τη­γο­ρία σε βάρος τους για την απο­δι­δό­με­νη σ’ αυ­τούς ως άνω προ­α­να­φε­ρό­με­νη πράξη.

Πε­ραι­τέ­ρω, έκρι­νε ότι προ­κύ­πτουν επαρ­κείς εν­δεί­ξεις ενο­χής σε βάρος των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων, ικα­νές να στη­ρί­ξουν δη­μό­σια ενα­ντί­ον τους κα­τη­γο­ρία στο ακρο­α­τή­ριο, για την πράξη της πρό­κλη­σης πλημ­μύ­ρας από την οποία μπο­ρού­σε να προ­κύ­ψει κίν­δυ­νος για άν­θρω­πο, προ­έ­κυ­ψε κίν­δυ­νος για του­λά­χι­στον πέντε (5) αν­θρώ­πους και επήλ­θε θά­να­τος τεσ­σά­ρων (4) ατό­μων.

Πε­ραι­τέ­ρω, έκρι­νε ότι προ­έ­κυ­ψαν σο­βα­ρές εν­δεί­ξεις ενο­χής του ό,τι οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι με τις ανω­τέ­ρω πα­ρα­λεί­ψεις τους, εξέ­θε­σαν άλ­λους και έτσι τους κα­τέ­στη­σαν αβο­ή­θη­τους, από δε τις πα­ρα­λεί­ψεις τους αυτές, επήλ­θαν θά­να­τοι πλειό­νων του ενός αν­θρώ­πων και συ­γκε­κρι­μέ­να με­τα­τό­πι­σαν από μία ασφα­λή θέση σε μία ανα­σφα­λή θέση, τους χρή­στες των εν λόγω οδών και του­λά­χι­στον πέντε (5) εξ αυτών, κα­θι­στώ­ντας τους αβο­ή­θη­τους, κίν­δυ­νο τον οποίο απο­δέ­χθη­καν, όπως προ­κύ­πτει εκ της πο­λύ­χρο­νης αδρά­νειας αυτών και της μη λήψης των ως άνω μα­κρο­πρό­θε­σμων και βρα­χυ­πρό­θε­σμων προ­λη­πτι­κών μέ­τρων, αν και είχαν ιδιαί­τε­ρη νο­μι­κή υπο­χρέ­ω­ση με βάση τις προ­α­να­φερ­θεί­σες δια­τά­ξεις να προ­βούν στις ανω­τέ­ρω πρά­ξεις και από τις πα­ρα­λεί­ψεις τους, επήλ­θε, αι­τιω­δώς, ο θά­να­τος τεσ­σά­ρων (4), και δη των ανα­φε­ρό­με­νων ως άνω ατό­μων, κατά συρ­ροή, το δε βα­ρύ­τε­ρο ως άνω απο­τέ­λε­σμα του θα­νά­του οφεί­λε­ται σε αμέ­λεια τους, ήτοι σε έλ­λει­ψη προ­σο­χής την οποία όφει­λαν και μπο­ρού­σαν να κα­τα­βά­λουν, καθώς το προ­έ­βλε­ψαν μεν ως πι­θα­νό, πί­στε­ψαν όμως ότι δεν θα επέρ­χο­νταν.