Ερχεται η Δικαστική Αστυνομία και θα οπλοφορεί – Δείτε τα καθήκοντά της

Ένα σύγ­χρονο εργα­λείο στην υπη­ρε­σία της Δικαιο­σύ­νης απο­τε­λεί το σχέδιο νόμου για την ίδρυση της Δικα­στι­κής Αστυ­νο­μίας, που έρχεται να ικα­νο­ποι­ή­σει το πάγιο αίτημα των λει­τουρ­γών της Θέμιδος και να συν­δρά­μει στην ταχύ­τερη απονομή του δικαίου.

Η νομο­πα­ρα­σκευα­στική επι­τροπή, με πρόεδρο την Αντει­σαγ­γε­λέα του Αρείου Πάγου Άννα Ζαΐρη, και μέλη τους κ.κ. Μαρία Σιμιτσή- Βετούλα, εφέτη Αθηνών, Πανα­γιώτη Πανα­γιω­τό­πουλο, αντει­σαγ­γε­λέας Εφετών, Κων­στα­ντί­νος Σαρ­γιώ­της, εφέτη Αθηνών , Αντώνιο Αλα­πά­ντα, πρόεδρο Πρω­το­δι­κών, Νικόλαο Δελη­δήμο, εισαγ­γε­λέας Αθηνών και Ελένη Λάππα, δικη­γό­ρος, ειδική συνερ­γά­της στο γραφείο του γενικού γραμ­μα­τέα του υπουρ­γείου

Δικαιο­σύ­νης, αφού έλαβε υπόψη τα πορί­σματα προη­γού­με­νων προ­σπα­θειών για την θέσπιση Δικα­στι­κής Αστυ­νο­μίας στη χώρα μας, αλλά και τα αντί­στοιχα λει­τουρ­γού­ντα Σώματα σε άλλες χώρες τις Ευρώπης, δια­μόρ­φωσε ένα

ιδιαί­τερο μοντέλο Δικα­στι­κής Αστυ­νο­μίας, προ­σαρ­μο­σμένο στις ανάγκες της ελλη­νι­κής Δικαιο­σύ­νης του 21ου αιώνα.

Δύο τμήματα

Με βάση το εύρος των αρμο­διο­τή­των της, η Δικα­στική Αστυ­νο­μία προ­βλέ­πε­ται να απο­τε­λεί­ται από δύο τμήματα και δη α) ένα ένστολο – ένοπλο τμήμα και β) ένα πολι­τικό τμήμα. Η βασική δύναμη των στε­λε­χών της Δικα­στι­κής Αστυ­νο­μία . θα υπη­ρε­τεί στα κατά τόπους δικα­στή­ρια, ενώ προ­βλέ­πε­ται μία μικρή δύναμη στην κεντρική υπη­ρε­σία στο Υπουρ­γείο, που θα είναι υπεύ­θυνη για τα κεντρικά οργα­νω­τικά ζητή­ματα. Η στε­λέ­χωση των υπη­ρε­σιών σε ένα αρχικό – πιλο­τικό – στάδιο θα γίνει είτε με προ­σλή­ψεις στε­λε­χών είτε από το ήδη υπάρχον στο Δημόσιο στε­λε­χικό δυνα­μικό. Η βασική όμως επι­δί­ωξη είναι να στε­λε­χω­θεί η νέα αυτή υπη­ρε­σία με νέους ανθρώ­πους που θα έχουν τα ανα­γκαία προ­σό­ντα και θα εντα­χθούν εξ αρχής στην Δ.Α. προ­κει­μέ­νου να εκπαι­δευ­τούν κατάλ­ληλα για το έργο τους. Εκτός από τα μόνιμα στελέχη, θα υπάρχει δυνα­τό­τητα, προ­κει­μέ­νου να καλυ­φθούν ειδικές ανάγκες, που δεν μπορούν να χαρα­κτη­ρι­στούν ως μόνιμες και διαρ­κείς, να συνι­στώ­νται θέσεις ειδικού επι­στη­μο­νι­κού προ­σω­πι­κού με σχέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου ορι­σμέ­νου

χρόνου.

Με τη διάταξη αυτή καλύ­πτε­ται η ανάγκη πρό­σλη­ψης ειδικού επι­στη­μο­νι­κού προ­σω­πι­κού σε αντι­κεί­μενα άκρως εξει­δι­κευ­μένα, οι υπη­ρε­σίες των οποίων απαι­τού­νται για ένα συγκε­κρι­μένο μόνο χρονικό διά­στημα.

Η κεντρική ιδέα που δια­τρέ­χει την ίδρυση και την προ­τει­νό­μενη διάρ­θρωση της Δικα­στι­κής Αστυ­νο­μίας είναι η δια­πι­στω­μένη ανάγκη της Δικαιο­σύ­νης για την εξα­σφά­λιση πολλών και σημα­ντι­κών υπη­ρε­σιών, που

είτε δεν μπορούν να παρα­σχε­θούν από τους ήδη υπη­ρε­τού­ντες δικα­στι­κούς υπαλ­λή­λους για λόγους λει­τουρ­γι­κής αρμο­διό­τη­τας, είτε δεν μπορεί να εξα­σφα­λι­στεί με την επι­θυ­μητή επάρ­κεια η παροχή τους από άλλες υπη­ρε­σίες του κράτους ή τους ιδιώτες.

Πρό­κει­ται για υπη­ρε­σίες που αφορούν (ενδει­κτικά μόνο) την φύλαξη των δικα­στι­κών μεγάρων και των αιθου­σών όπου συνε­δριά­ζουν δικα­στή­ρια, την εκτέ­λεση ποι­νι­κών απο­φά­σεων και επι­δό­σεων δικο­γρά­φων, την παροχή εξει­δι­κευ­μέ­νων επι­στη­μο­νι­κών γνώσεων για την υπο­βο­ή­θηση του δικα­στι­κού έργου σε κρί­σι­μες ειδι­κό­τη­τες όπως των μετα­φρα­στών, των οικο­νο­μο­λό­γων, των μηχα­νι­κών κλπ.. Ανα­φο­ρικά με τα θέματα ασφα­λείας των δικα­στι­κών κτηρίων και εκτέ­λε­σης των ποι­νι­κών απο­φά­σεων η ίδρυση της Δ.Α. θα συμ­βά­λει καθο­ρι­στικά στην επίλυση αυτών, αφού θα στε­λε­χώ­νε­ται από μόνιμα τοπο­θε­τη­μένα στα κατά τόπους Δικα­στή­ρια ένοπλα στελέχη, που θα υπά­γο­νται στις άμεσες οδηγίες των ασκού­ντων την διοί­κηση των δικα­στη­ρίων, ώστε μπο­ρούμε βάσιμα να ελπί­ζουμε ότι φαι­νό­μενα βίας ή

παρα­βα­τι­κό­τη­τας εντός δικα­στι­κών μεγάρων (όπως αυτά που είδαμε πρό­σφατα) θα αντι­με­τω­πι­στούν με απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα.

Ταχύ­τητα

Επίσης θα εξα­σφα­λι­στεί η απο­τε­λε­σμα­τική και έγκαιρη εκτέ­λεση των απο­φά­σεων των ποι­νι­κών δικα­στη­ρίων, με σημα­ντικά οφέλη για την πάταξη της εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας και της ατι­μω­ρη­σίας, αλλά και για την οικο­νο­μία,

αφού, ποσά από την μετα­τροπή ποινών που μένουν ανεί­σπρα­κτα για χρόνια, θα κατα­στεί εφικτό να εισπρα­χθούν. Όσο αφορά τις υπη­ρε­σίες που σχε­τί­ζο­νται με την παροχή επι­στη­μο­νι­κών γνώσεων, θα πρέπει να επι­ση­μαν­θεί η ιδιαί­τερη σημασία τους για την προ­σπά­θεια ουσια­στι­κής επι­τά­χυν­σης, αλλά και βελ­τί­ω­σης της απο­νο­μής της δικαιο­σύ­νης.

Πρό­κει­ται για υπη­ρε­σίες που με το υπάρχον πλαίσιο λει­τουρ­γίας των δικα­στη­ρίων παρέ­χε­ται από πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες που επι­λέ­γο­νται από κατα­λό­γους που συντάσ­σουν τα κατά τόπους δικα­στή­ρια, κατόπιν αιτή­σεως κάθε ενδια­φε­ρό­με­νου, που συγκε­ντρώ­νει κάποια ελά­χι­στα τυπικά κρι­τή­ρια.

Ο θεσμός αυτός σημα­δεύ­τηκε δυστυ­χώς από έντονη αμφι­σβή­τηση εκ μέρους των λει­τουρ­γών της Δικαιο­σύ­νης, τόσο λόγω της, συχνά, χαμηλής ποιό­τη­τας των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών, όσο και συχνών αμφι­σβη­τή­σεων ως προς την αμε­ρο­λη­ψία των συντασ­σο­μέ­νων εκθέ­σεων. Συχνά δε παρα­τη­ρή­θηκε το φαι­νό­μενο αδυ­να­μίας εξεύ­ρε­σης επι­στη­μό­νων σε κρίσιμα επι­στη­μο­νι­κο­τε­χνικά πεδία. Όλα αυτά τα προ­βλή­ματα θα αντι­με­τω­πι­στούν απο­τε­λε­σμα­τικά με την δημιουρ­γία της Δ.Α. αφού οι επι­στή­μο­νες που θα εντα­χθούν σε αυτή θα συνερ­γά­ζο­νται σε μόνιμη βάση με τους δικα­στι­κούς

λει­τουρ­γούς, γεγονός που θα ενι­σχύ­σει την ανε­ξαρ­τη­σία τους και την αίσθηση ευθύνης τους απέ­να­ντι στους διδί­κους και την ίδια τη δικα­δι­κα­σία απο­νο­μής της δικαιο­σύ­νης. Ταυ­τό­χρονα, οι επι­στή­μο­νες αυτοί, εντασ­σό­με­νοι όχι στους δικα­στι­κούς υπαλ­λή­λους, αλλά σε μία άλλη ανε­ξάρ­τητη υπη­ρε­σία, θα δια­τη­ρούν την ανα­γκαία αυτο­τέ­λεια, ώστε να

επι­τε­λούν το επι­στη­μο­νικό τους έργο, χωρίς να τελούν σε άμεση υπη­ρε­σιακή εξάρ­τηση από τα όργανα που θα παραγ­γέλ­λουν τις σχε­τι­κές εκθέ­σεις. Το στοι­χείο αυτό είναι καθο­ρι­στικό για την θεμε­λί­ωση της

επι­στη­μο­νι­κής τους ελευ­θε­ρίας, που με τη σειρά της απο­τε­λεί προ­ϋ­πό­θεση της αμε­ρο­λη­ψίας τους. Ταυ­τό­χρονα, λαμ­βά­νε­ται μέριμνα ώστε να απο­φευ­χθούν φαι­νό­μενα δημιουρ­γίας απο­δει­κτι­κών μέσων «αυξη­μέ­νου

κύρους» χωρίς την ανα­γκαία συμ­με­τοχή ή τον επι­βαλ­λό­μενο από το δικαι­ϊκό μας σύστημα, έλεγχο των δια­δί­κων.

Η ίδρυση της Δικα­στι­κής Αστυ­νο­μίας φιλο­δο­ξεί να απο­τε­λέ­σει μία βαθιά μεταρ­ρύθ­μιση για την ελλη­νική Δικαιο­σύνη. Είναι πλέον κοινός τόπος ότι η επι­τά­χυνση της απο­νο­μής δικαιο­σύ­νης και η ουσια­στική της βελ­τί­ωση απο­τε­λεί απα­ρά­βατο όρο για να προ­χω­ρή­σει η Ελλάδα μπροστά στον οικο­νο­μικό τομέα. Η απά­ντηση στα ζητή­ματα της επι­τά­χυν­σης και της

βελ­τί­ω­σης της απο­νε­μό­με­νης δικαιο­σύ­νης δεν μπορεί παρά να είναι η βελ­τί­ωση των υπο­δο­μών και η παροχή υπο­στη­ρι­κτι­κών θεσμών και μέσων στους λει­τουρ­γούς της Θέμιδος, για να επι­τε­λούν το έργο τους υπό τις

δυνατόν καλύ­τε­ρες και ευνοϊ­κό­τε­ρες συν­θή­κες. Σε αυτό το στόχο θα συμ­βά­λει η Δικα­στική Αστυ­νο­μία και ήδη το σχετικό νομο­σχέ­διο τέθηκε ήδη σε δημόσια δια­βού­λευση από το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης .