Δικαστική απόφαση – σταθμός απαγορεύει το Airbnb λόγω κανονισμού πολυκατοικίας

Ένα σημαντικό δικαστικό προηγούμενο διαμορφώνεται γύρω από το καθεστώς των βραχυχρόνιων μισθώσεων. «Φρένο» σε βραχυχρόνιες μισθώσεις τύπου Airbnb σε πολυκατοικίες βάζει δικαστική απόφαση όταν ο κανονισμός τους προβλέπει αποκλειστικά χρήση κατοικίας. Στόχος είναι να προστατευθεί η καθημερινότητα των ενοίκων.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών έκανε δεκτή την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσε η διαχειρίστρια μιας πολυκατοικίας, κρίνοντας ότι η δραστηριότητα αυτή προσκρούει στις ρητές προβλέψεις του κανονισμού του κτιρίου, ο οποίος επιτάσσει τη χρήση των οριζόντιων ιδιοκτησιών αποκλειστικά ως κατοικιών. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, «στις μεταξύ των συνιδιοκτητών σχέσεις ο κανονισμός επέχει ισχύ νόμου» που δεσμεύει τις σχέσεις μεταξύ των ιδιοκτητών.

Η δικαστική διαμάχη και οι καταγγελίες για οχλαγωγία
Η συγκεκριμένη υπόθεση έφτασε στη Δικαιοσύνη μετά από προσφυγή της διαχειρίστριας, η οποία εκπροσωπεί το σύνολο των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας. Στο δικόγραφο υποστηρίζεται ότι η ιδιοκτήτρια εταιρεία του διαμερίσματος, «κατά παράβαση του κανονισμού, προέβη, κατά το θέρος του 2025 σε καταχώριση του ακινήτου της σε ιστοσελίδα του διαδικτύου κι έκτοτε το εκμεταλλεύεται ως τουριστικό κατάλυμα με το σύστημα της βραχυχρόνιας μίσθωσης (Airbnb)».

Η πλευρά των ενοίκων περιγράφει μια εξαιρετικά δύσκολη καθημερινότητα, αναφέροντας ότι «οι πελάτες σε καθημερινή βάση οχλαγωγούν τόσο κατά την παραμονή στο διαμέρισμα όπου διαμένουν, όσο και στους κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής, ακόμη και κατά τις ώρες κοινής ησυχίας, ενώ προβαίνουν και σε λοιπές ενέργειες που σχετίζονται με την υπερεντατική χρήση των κοινόχρηστων χώρων και την ασυνήθη φθορά τους, ενώ παράλληλα εγείρονται και ζητήματα παραβίασης της ασφάλειας της οικοδομής με την άκριτη είσοδο τρίτων προσώπων, διαταράσσοντας την ομαλή διαμονή των ενοίκων στις ιδιόκτητες κατοικίες τους».

Πώς ερμήνευσε το δικαστήριο τον κανονισμό της πολυκατοικίας
Το δικαστήριο, εξετάζοντας την ουσία της υπόθεσης, αναγνώρισε ότι οι παλαιότεροι κανονισμοί δεν θα μπορούσαν να προβλέπουν ρητά τη συγκεκριμένη σύγχρονη μορφή μίσθωσης. Στο σκεπτικό του αναφέρεται πως «είναι αλήθεια ότι στον ανωτέρω όρο δεν αναφέρεται ρητά η απαγόρευση χρήσης των οριζόντιων ιδιοκτησιών για βραχυχρόνιες μισθώσεις, λόγω αδυναμίας πρόβλεψης των εν λόγω μισθώσεων κατά τον χρόνο κατάρτισης. Το κενό αυτό θα πρέπει να συμπληρωθεί, λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της καλής πίστης και των χρηστών συναλλακτικών ηθών, ερμηνεύοντας την εικαζόμενη βούληση των συμβαλλόμεμενων μερών, εάν γνώριζαν τη δυνατότητα τέτοιας χρήσης των οριζόντιων ιδιοκτησιών κατά τον χρόνο κατάρτισης του κανονισμού».

Πηγή: newsbreak.gr