ΕΙΔΗΣΕΙΣ

“Βροχή” τα αιτήματα για ρυθμίσεις κόκκινων δανείων – Τελεσίγραφο σε 300.000 δανειολήπτες

news room 9 λεπτά ανάγνωση
επιτόκιο δάνειο

Σωρεία αιτη­μά­των από δανειο­λή­πτες, που επι­θυ­μούν να ρυθ­μί­σουν τις «κόκ­κι­νες» οφειλές τους στο κατα­να­λω­τικό, στε­γα­στικό ή επι­χει­ρη­μα­τικό χαρ­το­φυ­λά­κιο, δέχο­νται καθη­με­ρινά οι τέσ­σε­ρις συστη­μι­κές τρά­πε­ζες. Σύμφωνα με αρμό­διες πηγές, ο όγκος των αιτή­σεων, που δια­χει­ρί­ζο­νται τα αντί­στοιχα τμήματα των ιδρυ­μά­των, έχει αυξηθεί το τελευ­ταίο εξάμηνο, αγγί­ζο­ντας κατά μέσο όρο τις 250 την ημέρα.

«Πρό­κει­ται για περίπου 5.000 με 7.000 αιτή­ματα το μήνα για την εκά­στοτε τράπεζα, τάση η οποία ανα­μέ­νε­ται να ενι­σχυ­θεί όσο θα ρολάρει το σύστημα των ηλε­κτρο­νι­κών πλει­στη­ρια­σμών, αλλά και θα στα­θε­ρο­ποιεί­ται η οικο­νο­μία», σημειώ­νει στον Ελεύ­θερο Τύπο της Κυρια­κής υψη­λό­βαθμο στέ­λε­χος ομίλου και συνε­χί­ζει: «Σε αντί­θεση, δε, με το αμέσως προη­γού­μενο διά­στημα, που οι βρα­χυ­πρό­θε­σμες ήταν οι ρυθ­μί­σεις που επι­λέ­γο­νταν κατά κόρον από τις τρά­πε­ζες, πλέον η φιλο­σο­φία τους είναι να οδηγούν τους πελάτες τους σε πιο μακρο­πρό­θε­σμες και, άρα, βιώ­σι­μες ρυθ­μί­σεις».

Η… στροφή αυτή είχε ως συνέ­πεια τη βελ­τί­ωση στο 1,8% το δ’ τρίμηνο του 2017 του ρυθμού απο­κα­τά­στα­σης της τακτι­κής εξυ­πη­ρέ­τη­σης δανείων (cure rate), ξεπερ­νώ­ντας -για πρώτη φορά- τον τρι­μη­νιαίο δείκτη αθέ­τη­σης (default rate), ο οποίος κατέ­γραψε μειω­τική πορεία, αγγί­ζο­ντας το 1,7%. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι το εγχώριο σύστημα έχει θέσει ως στόχο την αύξηση των επί­μα­χων λύσεων από 20% – 33% κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2017 σε 42% – 50% το 2019.

Οσον αφορά στις λύσεις ορι­στι­κής διευ­θέ­τη­σης, όπως, για παρά­δειγμα, η εθε­λο­ντική παρά­δοση, αυτές, όπως επι­ση­μαί­νει το παρα­πάνω στέ­λε­χος, προ­τεί­νο­νται σε μικρό­τερη κλίμακα και σίγουρα κατόπιν ενδε­λε­χούς εξέ­τα­σης, τόσο του δανειο­λή­πτη όσο και του ακι­νή­του. «Στο άμεσο μέλλον, ωστόσο, ενδε­χο­μέ­νως να εφαρ­μο­στούν πιο δυνα­μικά», προ­σθέ­τει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Οφέλη και αδυ­να­μίες

Οσο μεγα­λύ­τερη η διάρ­κεια απο­πλη­ρω­μής τόσο περισ­σό­τε­ροι οι τόκοι που θα πλη­ρω­θούν. Αυτή είναι, σύμφωνα με το δικη­γόρο κ. Δημήτρη Ανα­στα­σό­πουλο, η βασική παρά­με­τρος που καλεί­ται να «ζυγίσει» ένας δανειο­λή­πτης σε περί­πτωση που δεχτεί πρόταση από την τράπεζα για να ρυθ­μί­σει μακρο­πρό­θε­σμα το δάνειό του. «Οι βρα­χυ­πρό­θε­σμες ρυθ­μί­σεις προ­σφέ­ρουν ανα­κού­φιση -αν και προσωρινή- στον οφει­λέτη. Εξυ­πη­ρε­τεί, δηλαδή, περι­πτώ­σεις δανειο­λη­πτών που εμφα­νί­ζουν μια πρό­σκαιρη αδυ­να­μία, όπως, για παρά­δειγμα, απώλεια της εργα­σίας, στο μέλλον, ωστόσο, θα απο­κτή­σει ξανά εισό­δημα. Συνήθως, από τις τρά­πε­ζες δίνεται περί­ο­δος χάριτος για μερι­κούς μήνες έως και μέχρι κάποια χρόνια, επι­τρέ­πο­ντας την απο­πλη­ρωμή μόνο των τόκων ή μέρους αυτών και κεφα­λαιο­ποιώ­ντας το υπό­λοιπο. Θεω­ρεί­ται καλή ρύθμιση, δεδο­μέ­νου ότι δεν μετα­βάλ­λει τη διάρ­κεια απο­πλη­ρω­μής με επι­μή­κυνση του δανείου, που έχει ως συνέ­πεια το φόρτωμα εξτρά τόκων», εξηγεί και προ­σθέ­τει: «Από την άλλη, οι μακρο­πρό­θε­σμες ρυθ­μί­σεις δίνουν μια ορι­στική λύση, με επι­μή­κυνση συνήθως του δανείου και αλλαγή του επι­το­κίου. Πρα­κτικά, όμως, οι τόκοι που θα πλη­ρω­θούν θα είναι περισ­σό­τε­ροι, ενώ και η μηνιαία δόση του δανείου δεν θα μειωθεί σημα­ντικά».

Σύμφωνα με τον ίδιο, όταν ένας δανειο­λή­πτης έχει εισό­δημα και ένα δάνειο βιώσιμο και ίσης ή σχετικά κοντι­νής αξίας με το ακίνητο αξίζει να το απο­πλη­ρώ­σει χωρίς να το επι­μη­κύ­νει, ενώ στις περι­πτώ­σεις των κατα­να­λω­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων επι­τυ­χία θεω­ρεί­ται η δια­γραφή σημα­ντι­κού μέρους της οφειλής. «Αυτό, ωστόσο, γίνεται με πρω­το­βου­λία της τρά­πε­ζας, η οποία “πακε­τά­ρει” δάνεια και τα προ­σφέ­ρει μαζικά προς ρύθμιση στους δανειο­λή­πτες», υπο­γραμ­μί­ζει ο κ. Ανα­στα­σό­που­λος.

Σχετικά με τις λύσεις ορι­στι­κής διευ­θέ­τη­σης, όπως ανα­φέ­ρει ο ίδιος, οι τρά­πε­ζες συζη­τούν το ενδε­χό­μενο πώλησης ακι­νή­των με εξα­σφα­λί­σεις, εφόσον υπάρχει ενδια­φε­ρό­με­νος αγο­ρα­στής, και είτε παίρ­νουν όλο το τίμημα από την πώληση και δια­γρά­φουν το υπό­λοιπο της οφειλής είτε βγάζουν νέο δάνειο. «Αξιο­λο­γούν, επίσης, εάν υπάρ­χουν χρέη προς το Δημόσιο, γιατί αυτά ικα­νο­ποιού­νται προ­νο­μιακά, ή εγγυ­η­τές», κατα­λή­γει.

  • ΒΡΑΧΥΧΡΟΝΙΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ (ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΜΙΚΡΟΤΕΡΗΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΕΤΩΝ)

› Τακτο­ποί­ηση ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών (συμ­φω­νία απο­πλη­ρω­μής τους με βάση προ­κα­θο­ρι­σμένο χρο­νο­διά­γραμμα).

› Κεφα­λαιο­ποί­ηση ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών και ανα­προ­σαρ­μογή του προ­γράμ­μα­τος απο­πλη­ρω­μής του οφει­λό­με­νου υπο­λοί­που.

› Μειω­μένη δόση μεγα­λύ­τερη των οφει­λό­με­νων τόκων.

› Μειω­μένη δόση μικρό­τερη των οφει­λό­με­νων τόκων.

› Κατα­βολή μόνο τόκων.

› Περί­ο­δος χάριτος: Ανα­στολή πλη­ρω­μών για προ­κα­θο­ρι­σμένη περίοδο. Οι τόκοι κεφα­λαιο­ποιού­νται ή διευ­θε­τού­νται.

  • ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ (ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΕΤΩΝ)

› Μείωση επι­το­κίου.

› Επι­μή­κυνση της διάρ­κειας απο­πλη­ρω­μής του δανείου, μετά­θεση δηλαδή της συμ­βα­τι­κής ημε­ρο­μη­νίας κατα­βο­λής της τελευ­ταίας δόσης του δανείου.

› Δια­χω­ρι­σμός Οφειλής («Split Balance») σε δύο τμήματα, ένα, το οποίο ο δανειο­λή­πτης εκτι­μά­ται ότι μπορεί να απο­πλη­ρώ­νει, με βάση την υφι­στά­μενη και την εκτι­μώ­μενη μελ­λο­ντική ικα­νό­τητα απο­πλη­ρω­μής του, και ένα δεύτερο, το οποίο τακτο­ποιεί­ται μετα­γε­νέ­στερα, με ρευ­στο­ποί­ηση περιου­σίας ή άλλου είδους διευ­θέ­τηση, η οποία συμ­φω­νεί­ται εξαρχής από τα δύο μέρη.

› Δια­χω­ρι­σμός Οφειλής («Split and Freeze»), επίσης, σε δύο τμήματα, μόνο που το δεύτερο ναι μεν θα επα­νε­ξε­τά­ζε­ται στο μέλλον, χωρίς να τοκο­φο­ρεί­ται, θα τίθεται, ωστόσο, σε στα­διακό κούρεμα, σε αντι­στοι­χία με τη συνέ­πεια κατα­βο­λών του δανειο­λή­πτη.

› Μερική δια­γραφή οφειλής, ώστε η ενα­πο­μεί­νασα οφειλή να δια­μορ­φω­θεί σε ύψος που εκτι­μά­ται ότι είναι δυνατό να εξυ­πη­ρε­τη­θεί ομαλά.

  • ΛΥΣΕΙΣ ΟΡΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΕΥΘΕΤΗΣΗΣ

› Εθε­λο­ντική παρά­δοση ενυ­πό­θη­κου ακι­νή­του: O δανειο­λή­πτης, ο οποίος δεν μπορεί να αντα­πο­κρι­θεί στους όρους απο­πλη­ρω­μής ενυ­πό­θη­κου δανείου, παρα­χω­ρεί οικειο­θε­λώς (δηλαδή χωρίς να απαι­τη­θεί η προ­σφυγή σε δικα­στι­κές ενέρ­γειες από πλευράς του ιδρύ­μα­τος) την κυριό­τητα του υπέγ­γυου ακι­νή­του στο ίδρυμα. Στη σχετική συμ­φω­νία δια­τυ­πώ­νε­ται σαφώς ο τρόπος διευ­θέ­τη­σης του τυχόν υπο­λοί­που.

› Μετα­τροπή σε ενοι­κί­αση/χρη­μα­το­δο­τική μίσθωση: O δανειο­λή­πτης μετα­βι­βά­ζει την κυριό­τητα του ακι­νή­του στο ίδρυμα, υπο­γρά­φο­ντας σύμβαση ενοι­κί­α­σης/χρη­μα­το­δο­τι­κής μίσθω­σης, η οποία του εξα­σφα­λί­ζει τη δυνα­τό­τητα μίσθω­σης του ακι­νή­του για ορι­σμένη ελά­χι­στη χρονική περίοδο.

› Εθε­λο­ντική εκποί­ηση ενυ­πό­θη­κου ακι­νή­του: O δανειο­λή­πτης προ­βαί­νει οικειο­θε­λώς σε πώληση του υπέγ­γυου ακι­νή­του σε τρίτο με τη σύμφωνη γνώμη του ιδρύ­μα­τος. Στην περί­πτωση που το τίμημα της πώλησης υπο­λεί­πε­ται του συνόλου της οφειλής, το ίδρυμα προ­βαί­νει σε δια­γραφή της ενα­πο­μει­νά­σης οφειλής.

Στο… μάτι των τρα­πε­ζών τα δάνεια που βρί­σκο­νται στο κατώφλι του νόμου Κατσέλη

 Την ίδια… θέρμη για τακτο­ποί­ηση του προ­βλη­μα­τι­κού τους χαρ­το­φυ­λα­κίου επι­δει­κνύ­ουν, από την πλευρά τους, και οι τρά­πε­ζες. Μέσα στο 2018, άλλωστε, έχουν δεσμευ­τεί να μειώ­σουν κατά 14,4 δισ. ευρώ τα μη εξυ­πη­ρε­τού­μενα ανοίγ­ματα (από 95,9 δισ. ευρώ στα τέλη Δεκεμ­βρίου 2017 σε 81,5 δισ. ευρώ τον τελευ­ταίο μήνα του τρέ­χο­ντος έτους), ενώ ο στόχος για το 2019 έχει τεθεί στα 16,9 δισ. ευρώ.

Στο πλαίσιο αυτό, τα αρμόδια στελέχη έχουν ήδη στρέψει την προσοχή τους στα δάνεια που έχουν αιτηθεί ένταξης στο νόμο Κατσέλη. Με βάση πρό­σφατα στοι­χεία, που παρου­σιά­στη­καν στο πλαίσιο του ετήσιου συνε­δρίου της Information Management Network (IMN), με θέμα τα ελλη­νικά και κυπριακά μη εξυ­πη­ρε­τού­μενα ανοίγ­ματα, υπό νομική προ­στα­σία βρί­σκο­νται σήμερα δάνεια, ύψους 18 δισ. ευρώ, με περίπου 220.000 «κόκ­κι­νους» οφει­λέ­τες να έχουν αιτηθεί ένταξης. «Και οι τέσ­σε­ρις συστη­μι­κές τρά­πε­ζες έχουν συμ­φω­νή­σει να συνερ­γα­στούν γύρω από το επίμαχο χαρ­το­φυ­λά­κιο. Η συνερ­γα­σία έγκει­ται στην άμεση αντα­πό­κριση. Για έναν δανειο­λή­πτη, που έχει οφειλές σε περισ­σό­τερα από ένα ιδρύ­ματα, δεν είναι δυνατόν το ένα να προ­τεί­νει ρύθμιση μέσα σε μία εβδο­μάδα και το άλλο έπειτα από επτά μήνες. Η συμ­φω­νία, λοιπόν, είναι η πρόταση να δίνεται συνο­λικά στο μικρό­τερο χρονικό διά­στημα», εξηγεί στον «Ε.Τ.» της Κυρια­κής στέ­λε­χος με κύριο αντι­κεί­μενο τη δια­χεί­ριση των «κόκ­κι­νων» δανείων και προ­σθέ­τει: «Εχοντας γνώση του δικο­γρά­φου στο οποίο ανα­γρά­φο­νται όλες οι οφειλές του δανειο­λή­πτη, η εκά­στοτε τράπεζα μπορεί να προ­χω­ρή­σει σε ρύθμιση, συμ­βου­λεύ­ο­ντας τον πελάτη της να πράξει το ίδιο και με τις υπό­λοι­πες, στις οποίες έχει ανοίγ­ματα».

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι προ­τά­σεις των τρα­πε­ζών θα στη­ρι­χτούν στις προη­γού­με­νες απο­φά­σεις των δικα­στη­ρίων. «Αυτό που κερ­δί­ζει ο δανειο­λή­πτης με στε­γα­στικό προ­σφεύ­γο­ντας στο νόμο Κατσέλη είναι μια τρο­μα­κτική παρά­ταση χρόνου, μιας και η εκδί­καση ορι­ζό­ταν για μετά από 8, 10 ή και 12 χρόνια και όχι μεγάλο κούρεμα, αφού εν τέλει ορι­ζό­ταν να απο­πλη­ρώ­σει το 80% με 85% της αντι­κει­με­νι­κής αξίας του ακι­νή­του», τονίζει και κατα­λή­γει: «Σκοπός μας, λοιπόν, είναι να προ­σεγ­γί­σουμε τους επί­μα­χους δανειο­λή­πτες, προ­σφέ­ρο­ντας ρεα­λι­στι­κές ρυθ­μί­σεις στο στε­γα­στικό, αλλά σαφώς ευνοϊ­κό­τε­ρες στο κατα­να­λω­τικό χαρ­το­φυ­λά­κιο».

Εξω­δι­κα­στική επίλυση για… μη συνερ­γά­σι­μους

«Παρά­θυρο ευκαι­ρίας» σε περισ­σό­τε­ρους από 300.000 δανειο­λή­πτες, οι οποίοι φέρουν την… ταμπέλα των μη συνερ­γά­σι­μων, να ρυθ­μί­σουν τις οφειλές τους σε κατα­να­λω­τικό και στε­γα­στικό χαρ­το­φυ­λά­κιο ανοί­γουν οι τρά­πε­ζες, αξιο­ποιώ­ντας τη δυνα­τό­τητα της εξω­δι­κα­στι­κής επί­λυ­σης δια­φο­ρών. «Μετά από σχεδόν μία οκτα­ε­τία, στη διάρ­κεια της οποίας ο θεσμός της τρα­πε­ζι­κής δια­με­σο­λά­βη­σης παρέ­μενε ανε­νερ­γός, τα ιδρύ­ματα μπορούν πλέον να… ανε­βά­σουν ταχύ­τητα στη συγκε­κρι­μένη εναλ­λα­κτική οδό ανα­διάρ­θρω­σης οφειλών, που επι­τρέ­πει ακόμη και σε εξα­φα­νι­σμέ­νους δανειο­λή­πτες να ρυθ­μί­σουν τα χρέη τους από κάρτες ή ακόμη και να γλι­τώ­σουν το σπίτι τους από τον πλει­στη­ρια­σμό», εξηγούν αρμόδια στελέχη στον «Ε.Τ.» της Κυρια­κής.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι με βάση τον Κώδικα Δεο­ντο­λο­γίας ως μη συνερ­γά­σι­μος χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ο δανειο­λή­πτης ο οποίος εμφα­νί­ζει καθυ­στέ­ρηση για πάνω από ένα χρόνο, ενώ βρί­σκε­ται αντι­μέ­τω­πος με τις εξής νομικές και οικο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις:

  • Εναρξη νομικών/δικα­στι­κών ενερ­γειών για την είσπραξη της οφειλής.
  • Ρευ­στο­ποί­ηση τυχόν εξα­σφα­λί­σεων, που έχουν παρα­σχε­θεί από το δανειο­λή­πτη ή λοιπούς ενε­χο­μέ­νους στη σύμβαση. Το σύνολο των ενε­χο­μέ­νων θα εξα­κο­λου­θεί να είναι υπόχρεο για τυχόν ενα­πο­μεί­ναν υπό­λοιπο.
  • Ενδε­χό­με­νος απο­κλει­σμός από ειδικές ευερ­γε­τι­κές δια­τά­ξεις της νομο­θε­σίας. Ειδι­κό­τερα, μετά την ανα­θε­ώ­ρηση του νόμου Κατσέλη, ακόμη και αυτοί που έχουν αιτηθεί ένταξης στην προ­στα­τευ­τική του «ομπρέλα», κιν­δυ­νεύ­ουν να χάσουν το δικαί­ωμα για την προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας εάν χαρα­κτη­ρι­στούν από την τράπεζα ως μη συνερ­γά­σι­μοι.

Τα «συν»

Ως μία λύση «win – win», μέσω της οποίας δηλαδή μπορούν να επω­φε­λη­θούν τόσο οι δανειο­λή­πτες όσο και οι τρά­πε­ζες, χαρα­κτη­ρί­ζουν τα παρα­πάνω στελέχη τη δια­με­σο­λά­βηση.

Πιο ανα­λυ­τικά, σύμφωνα με τα ίδια, ο θεσμός προ­σφέ­ρει στον οφει­λέτη μία λύση σαφώς πιο οικο­νο­μική, σε σύγκριση με την προ­σφυγή σε δικα­στικά μέσα, ενώ καθ’ όλη τη διάρ­κεια της δια­δι­κα­σίας ανα­στέλ­λο­νται τυχόν ενέρ­γειες που μπορεί να έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί ενα­ντίον του. Σε περί­πτωση, δε, που δεν προ­κύ­ψει τελικά συμ­φω­νία, δεν υπάρ­χουν πρό­σθε­τες επι­βα­ρύν­σεις του προς την τράπεζα, εκτός από εκείνες που είχε, ούτως ή άλλως, πριν από την εκκί­νηση της συγκε­κρι­μέ­νης δια­δι­κα­σίας.

Οσον αφορά στα χρη­μα­το­πι­στω­τικά ιδρύ­ματα, η δια­με­σο­λά­βηση υπό­σχε­ται το άμεσο κλεί­σιμο υπο­θέ­σεων οι οποίες ήταν προ­βλη­μα­τι­κές στο σύνολό τους, βελ­τιώ­νο­ντας, ταυ­τό­χρονα, τους δείκτες των NPEs. Σε περί­πτωση, δε, που ο δανειο­λή­πτης αθε­τή­σει τη συμ­φω­νία, η τράπεζα δύναται να προ­χω­ρή­σει απευ­θείας σε δικα­στι­κές ενέρ­γειες, με απο­τέ­λε­σμα: α) το δάνειο να μην εμπί­πτει/επι­στρέ­φει στην κατη­γο­ρία των NPEs και β) να απο­φεύ­γο­νται οι συνή­θεις χρο­νο­βό­ρες νομικές δια­δι­κα­σίες ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης.

Τα 5 βήματα

Πρό­θυ­μοι να επι­λύ­σουν εξω­δι­κα­στικά τις δια­φο­ρές τους με τις τρά­πε­ζες εμφα­νί­ζο­νται πολλοί δανειο­λή­πτες, με τα σχετικά αιτή­ματα να στοι­βά­ζο­νται στα γραφεία των αρμό­διων τμη­μά­των των ιδρυ­μά­των. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, μόνο η Eurobank έχει ήδη ολο­κλη­ρώ­σει τις πρώτες 10 συμ­φω­νίες, στο πλαίσιο του θεσμού της τρα­πε­ζι­κής δια­με­σο­λά­βη­σης, ρυθ­μί­ζο­ντας δάνεια, ύψους από 13.000 ευρώ έως και 300.000 ευρώ, συνο­λι­κής αξίας ενός εκατ. ευρώ, ενώ αρκετές υπο­θέ­σεις είναι υπό επε­ξερ­γα­σία και στους άλλους συστη­μι­κούς ομίλους. Τα βήματα που πρέπει να ακο­λου­θη­θούν προ­κει­μέ­νου να ενερ­γο­ποι­η­θεί η επίμαχη δια­δι­κα­σία είναι τα εξής:

  1. Κατα­τί­θε­ται το αίτημα, με πρω­το­βου­λία είτε του δανειο­λή­πτη είτε της ίδιας της τρά­πε­ζας. Για να «περάσει», ωστόσο, θα πρέπει αμφό­τε­ροι να υπο­γρά­ψουν συμ­φω­νη­τικό υπα­γω­γής.
  2. Επι­λέ­γε­ται -από κοινού- ανε­ξάρ­τη­τος πιστο­ποι­η­μέ­νος δια­με­σο­λα­βη­τής (υπο­λο­γί­ζε­ται ότι στην Ελλάδα υπάρ­χουν σήμερα περίπου 1.800). Το έργο του είναι να δια­τυ­πώ­νει προ­τά­σεις, ώστε να διευ­κο­λυν­θεί η επίλυση της δια­φο­ράς και όχι να απο­φα­σί­ζει ή να κρίνει, ενώ υπό­κει­ται και σε αυστη­ρές κυρώ­σεις για τυχόν μη τήρηση του Κώδικα Δεο­ντο­λο­γίας Δια­με­σο­λα­βη­τών.
  3. Εκκι­νούν οι συζη­τή­σεις, οι οποίες γίνο­νται σε ουδέ­τερο χώρο -στο γραφείο του διαμεσολαβητή- με υπο­χρε­ω­τική παρου­σία δικη­γό­ρων.
  4. Ο δια­με­σο­λα­βη­τής αμεί­βε­ται για την υπη­ρε­σία, που παρέχει (100 ευρώ/ώρα) και το κόστος επι­με­ρί­ζε­ται και στις δύο πλευρές (50% στην τράπεζα και 50% στο δανειο­λή­πτη). Η συνήθης διάρ­κεια είναι από τρεις έως πέντε ώρες, το κόστος δηλαδή κυμαί­νε­ται από 300 έως 500 ευρώ.
  5. Στην περί­πτωση που οι συζη­τή­σεις ευο­δω­θούν, οι δύο πλευρές υπο­γρά­φουν Πρα­κτικό Επι­τυ­χίας. Πρό­κει­ται για έναν εκτε­λε­στό τίτλο, ο οποίος κατα­τί­θε­ται από την τράπεζα στο Πρω­το­δι­κείο.

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΒΕΛΕΣΙΩΤΗ

.Πηγή eleftherostypos.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.