Γ. Χατζημάρκος στο κοινό συνέδριο ΚΕΔΕ – ΕΝΠΕ: Οικονομική αυτοτέλεια της Αυτοδιοίκησης, δεν νοείται χωρίς φορολογική αποκέντρωση

«Η φορο­λο­γική απο­κέ­ντρωση θα έχει ως επα­κό­λουθο την απα­ραί­τητη πολι­τική ωρί­μανση και ενη­λι­κί­ωση,  όχι μόνο της αυτο­διοί­κη­σης αλλά και της ίδιας της κοι­νω­νίας, μέσω της ευθύνης της οικο­νο­μι­κής δια­χεί­ρι­σης» 

Την ανάγκη οικο­νο­μι­κής και διοι­κη­τι­κής αυτο­τέ­λειας της Αυτο­διοί­κη­σης, πάγια θέση του, την οποίαν δια­κη­ρύσ­σει σε κάθε ευκαι­ρία και συνδέει ευθέως με την ωρί­μανση του ιδίου του Πολι­τεύ­μα­τος, ως βασική της προ­ϋ­πό­θεση, δια­τύ­πωσε εκ νέου σήμερα ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου, Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, από  το βήμα του κοινού συνε­δρίου των ΚΕΔΕ-ΕΝΠΕ, που βρί­σκε­ται σε εξέλιξη στην Αθήνα, εκφρά­ζο­ντας παράλ­ληλα την πεποί­θησή του ότι αυτή θα πετύχει μόνο αν συνο­δεύ­ε­ται και με φορο­λο­γική απο­κέ­ντρωση.

Στην διάρ­κεια της ομιλίας του στο συνέ­δριο με θέμα «Αυτο­διοι­κη­τική Δια­κυ­βέρ­νηση: Μεταρ­ρύθ­μιση στη λει­τουρ­γία του κράτους –Τοπική και Περι­φε­ρειακή Ανά­πτυξη», που πραγ­μα­το­ποιεί­ται ενόψει της νέας διοι­κη­τι­κής μεταρ­ρύθ­μι­σης «Κλει­σθέ­νης» που επε­ξερ­γά­ζε­ται η κυβέρ­νηση, τόνισε πως η σχέση μεταξύ κεντρι­κής εξου­σίας και αυτο­διοί­κη­σης  χρειά­ζε­ται επα­να­σχε­δια­σμό και οι σχε­τι­κοί ρόλοι επα­να­προσ­διο­ρι­σμό. Η γενναία αλλαγή της βάσης αυτής της σχέσης, προ­ϋ­πο­θέ­τει αποκοπή του  πολι­τι­κού ομφά­λιου λώρου και αυτό μπορεί να επι­τευ­χθεί μόνο μέσω της οικο­νο­μι­κής αυτο­τέ­λειας, δια της φορο­λο­γι­κής απο­κέ­ντρω­σης. Μέχρι σήμερα, η οικο­νο­μική αυτο­τέ­λεια των ΟΤΑ που προ­βλή­θηκε ως ένας εκ των στόχων κάθε διοι­κη­τι­κής μεταρ­ρύθ­μι­σης που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στην χώρα μας, έμεινε είτε στις εξαγ­γε­λίες είτε στα χαρτιά, προ­σκρού­ο­ντας πάντοτε στην απρο­θυ­μία της κεντρι­κής εξου­σίας να προ­χω­ρή­σει στην πολι­τική απο­κέ­ντρωση.

Ο κ. Χατζη­μάρ­κος επα­νέ­λαβε ότι η πρω­το­φα­νής κρίση δεν είναι το μονα­δικό πρό­βλημα της χώρας,  αλλά ο συν­δυα­σμός αυτής με τον επίσης πρω­το­φανή βαθμό υπο­βάθ­μι­σης, του  πολι­τι­κού και λει­τουρ­γι­κού “ευνου­χι­σμού” της Αυτο­διοί­κη­σης και των δύο βαθ­μί­δων.

«Η νέα πορεία που έχουμε ανάγκη, είναι πορεία προς την ενη­λι­κί­ωση και ωρι­μό­τητα της  ελλη­νι­κής αυτο­διοί­κη­σης αλλά και της κεντρι­κής διοί­κη­σης. Αλλά χει­ρα­φέ­τηση και ενη­λι­κί­ωση δεν νοείται χωρίς την οικο­νο­μική αυτο­τέ­λεια της Αυτο­διοί­κη­σης, η οποία συνε­πά­γε­ται τη φορο­λο­γική απο­κέ­ντρωση. Δεν είναι συντε­χνιακό αίτημα της αυτο­διοί­κη­σης. Είναι στοί­χημα επι­βί­ω­σης. Όχι δικής της, αλλά της κοι­νω­νίας», τόνισε.

Κατά την άποψη που επα­νει­λημ­μέ­νως έχει δια­τυ­πώ­σει ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου – προ ημερών και ενώπιον του πρω­θυ­πουρ­γού στο Ανα­πτυ­ξιακό Συνέ­δριο της Ρόδου – η φορο­λο­γική απο­κέ­ντρωση θα έχει ως επα­κό­λουθο την απα­ραί­τητη πολι­τική ωρί­μανση και ενη­λι­κί­ωση,  όχι μόνο της Αυτο­διοί­κη­σης αλλά και της ίδιας της κοι­νω­νίας, μέσω της ευθύνης της οικο­νο­μι­κής δια­χεί­ρι­σης.

Εξη­γώ­ντας τον τρόπο με τον οποίο η φορο­λο­γική απο­κέ­ντρωση μπορεί να οδη­γή­σει στη ωρί­μανση της αυτο­διοί­κη­σης και των τοπικών κοι­νω­νιών, δήλωσε:

«Η αύξηση της ευθύνης, οδηγεί αυτό­ματα και στην αύξηση της υπευ­θυ­νό­τη­τας όλων των συμ­με­τε­χό­ντων. Και των αιρετών αλλά και του εκλο­γι­κού σώματος. Ολό­κλη­ρης της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας. Για τους αιρε­τούς η ευθύνη αυτή γίνεται πολύ βαρύ­τερη αφού η όποια αστοχία είναι πλέον δικής τους απο­τυ­χία και όχι του κεντρι­κού συστή­μα­τος εξου­σίας.   Και η όποια απόφαση τους παράγει απο­τε­λέ­σματα που αντα­να­κλούν άμεσα στην δική τους πολι­τική εικόνα.

 Η εξα­σφά­λιση πόρων δεν απο­τε­λεί πλέον ένα παι­χνίδι δια­προ­σω­πι­κών σχέσεων, ανταλ­λαγ­μά­των ή οτι­δή­ποτε άλλο λει­τουρ­γεί υπέρ της ισορ­ρο­πίας μέσα σε ένα σύστημα κεντρικά ελεγ­χό­μενο. Ο αιρετός στην τοπική αυτο­διοί­κηση που έχει οικο­νο­μική αυτο­τέ­λεια και εξουσία κρί­νε­ται για τα δικά του πεπραγ­μένα και όχι για την συνι­στα­μένη που προ­κύ­πτει από τις δικές του και από τις κεντρι­κές δράσεις».