«Χρειαζόμαστε ένα βιώσιμο περιβάλλον για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε»

Για όλους και για όλα μιλάει σήμερα στην «δημο­κρα­τική», με την «εκπνοή» του 2017, ο επα­νε­κλε­γείς πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου κ. Γιάννης Πάππου. Όπως υπο­γραμ­μί­ζει, η τοπική οικο­νο­μία, παρά τα συνεχή «χτυ­πή­ματα» που δέχεται, άντεξε αλλά με απώ­λειες, τονί­ζο­ντας πως οι πληγές της κρίσης, σε οικο­νο­μικό επίπεδο, πρέπει να επου­λω­θούν και μάλιστα σύντομα.

Για τον εξω­δι­κα­στικό συμ­βι­βα­σμό, εκφρά­ζει ικα­νο­ποί­ηση αφού ήταν εξ αρχής αίτημα του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου, η ένταξη σε αυτόν και των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών, ενώ για την απώλεια του ΦΠΑ, ο κ. Πάππου τονίζει πως οι τοπικές μας επι­χει­ρή­σεις και τα νοι­κο­κυ­ριά ‘πλήρωσαν’ μεταξύ άλλων, ακόμη ένα μεγάλο φορο­λο­γικό τίμημα: «Χρεια­ζό­μα­στε ένα βιώσιμο περι­βάλ­λον, για να συνε­χί­σουμε να υπάρ­χουμε», όπως ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Τέλος, όσον αφορά τον επι­με­λη­τη­ριακό θεσμό, ξεκα­θα­ρί­ζει ότι τα Επι­με­λη­τή­ρια είναι η φωνή των επι­χει­ρή­σεων, η φωνή της αγοράς. Είναι αυτά που γνω­ρί­ζουν άμεσα τα χαρα­κτη­ρι­στικά και τις ανάγκες κάθε περιο­χής και συνεπώς, ο ρόλος του Επι­με­λη­τη­ρίου, πρέπει να ενι­σχυ­θεί.

Η συνέ­ντευξη ανα­λυ­τικά:

• Κύριε Πάππου, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε ζητώ­ντας από εσάς ένα πρώτο σχόλιο για την χρονιά που πέρασε. Παρά την αστα­μά­τητη φορο­λό­γηση, την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ και τα οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα, η τοπική αγορά «άντεξε» τα χτυ­πή­ματα κατά την άποψή σας;

«Άντεξε», με απώ­λειες. Εδώ και 10 περίπου χρόνια, οι τοπικές μας επι­χει­ρή­σεις, όπως και το σύνολο της Ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας και των ελλη­νι­κών επι­χει­ρή­σεων, βιώνουν τις συνέ­πειες μιας οικο­νο­μι­κής κρίσης, πρω­το­φα­νούς στα παγκό­σμια χρονικά, για τη διάρ­κεια και την έντασή της. Στο διά­στημα αυτό, ο τόπος μας, η Δωδε­κά­νη­σος, φτώχυνε και μίκρυνε. Όπως και η πατρίδα μας.

Οι μικρο­με­σαίες μας επι­χει­ρή­σεις συνε­χί­ζουν να βρί­σκο­νται σε δεινή οικο­νο­μική θέση. Καθη­με­ρινά όλοι οι επαγ­γελ­μα­τίες δίνουν μάχη για να μπο­ρέ­σουν να αντα­πε­ξέλ­θουν πρω­τί­στως στις φορο­λο­γι­κές και ασφα­λι­στι­κές επι­βα­ρύν­σεις τους και στη συνέ­χεια να εξα­σφα­λί­σουν το όποιο εισό­δημα. Την ίδια στιγμή, με αμείωτη ένταση μπαί­νουν και τα λουκέτα στην αγορά, με απο­τέ­λε­σμα την απώλεια εκα­το­ντά­δων (αν όχι χιλιά­δων) θέσεων εργα­σίας.

Αντι­λαμ­βά­νε­στε βεβαίως, ότι η ασφυξία στην τοπική μας αγορά προ­κα­λεί­ται σε μεγάλο βαθμό από την χαμηλή ζήτηση των κατα­να­λω­τών λόγω μείωσης του εισο­δή­μα­τος του κάθε νοι­κο­κυ­ριού και της έλλει­ψης ρευ­στό­τη­τας. Ο κύκλος εργα­σιών και οι πωλή­σεις των επι­χει­ρή­σεων βρί­σκο­νται στο ναδίρ εξαι­τίας της μείωσης της κατα­νά­λω­σης και της αύξησης των φορο­λο­γι­κών συντε­λε­στών.

Το εισό­δημα υπο­χω­ρεί, η κατα­νά­λωση υπο­χω­ρεί. Οι επι­χει­ρή­σεις που αντέ­χουν, με κόπους και προ­σω­πι­κές θυσίες, οι τοπικές μας επι­χει­ρή­σεις – ήρωες, είναι οι επι­χει­ρή­σεις που κοιτούν μπροστά. Που εξε­λίσ­σο­νται, που δημιουρ­γούν ευκαι­ρίες. Για πόσο όμως; Πόσο μπορούν να αντέ­ξουν;

Οι πληγές της κρίσης, σε οικο­νο­μικό επίπεδο, πρέπει να επου­λω­θούν και σύντομα. Χρειά­ζο­νται οι απα­ραί­τη­τες γεν­ναίες μεταρ­ρυθ­μί­σεις με σκοπό την ανα­κού­φιση των πολιτών και την ανά­πτυξη της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Οι προ­βλέ­ψεις των οικο­νο­μι­κών επι­τε­λείων είναι ευοί­ω­νες. Χρειά­ζο­νται όμως σημα­ντικά βήματα, έτσι ώστε η ευη­με­ρία των αριθμών και των οικο­νο­μι­κών δεικτών, να γίνει αντι­λη­πτή στους μισθω­τούς, στους συντα­ξιού­χους, στους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες και στους επι­χει­ρη­μα­τίες. Σε δια­φο­ρε­τική περί­πτωση, η Οικο­νο­μία μας θα συνε­χί­σει να υφί­στα­ται κοντά στα όρια της ύφεσης.

• Μιλήστε μας για την ένταξη στον εξω­δι­κα­στικό μηχα­νι­σμό των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών. Εκτι­μάτε ότι είναι μια θετική εξέλιξη για την περιοχή μας;

Ήταν αίτημα του Επι­με­λη­τη­ρίου μας, από την αρχή της δια­βού­λευ­σης του Νομο­σχε­δίου για τον εξω­δι­κα­στικό μηχα­νι­σμό ρύθ­μι­σης οφειλών, η ένταξη σε αυτόν και των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών, αίτημα που έγινε απο­δε­κτό τόσο από τους Θεσμούς όσο και από την Κυβέρ­νηση.

Ο νόμος 4469/2017 για τον εξω­δι­κα­στικό είναι ένα απα­ραί­τητο βήμα, για την εύρεση βιώ­σι­μης λύσης για όλες εκείνες τις εγκλω­βι­σμέ­νες επι­χει­ρή­σεις και τους επαγ­γελ­μα­τίες που είτε έχουν καταγ­γελ­θεί είτε πρό­κει­ται στο άμεσο μέλλον να καταγ­γελ­θούν τα δάνειά τους.

Δύο στις τρεις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις αδυ­να­τούν να αντε­πε­ξέλ­θουν στις υπο­χρε­ώ­σεις τους προς τις Τρά­πε­ζες. Το ποσοστό αυτό είναι διπλά­σιο σε σχέση με τις μεγάλες επι­χει­ρή­σεις, οι οποίες δια­θέ­τουν δυνα­τό­τη­τες μεγα­λύ­τε­ρων εγγυ­ή­σεων ή ακόμη και εισόδου επεν­δυ­τών στο εται­ρικό τους σχήμα. Στην περιοχή μας, όπου η πλειο­ψη­φία των επι­χει­ρή­σεων είναι μικρο­με­σαίες και με πλήθος ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών, η βελ­τί­ωση του Νομο­θε­τι­κού Πλαι­σίου έρχεται να δώσει μία ανάσα και να επι­τρέ­ψει σε όλες τις βιώ­σι­μες κατά τα άλλα επι­χει­ρή­σεις και σε όλους τους επαγ­γελ­μα­τίες , να ρυθ­μί­σουν τις οφειλές τους και να παρα­μεί­νουν στην επι­χει­ρη­μα­τική ζωή. Να δρα­στη­ριο­ποιού­νται, να απα­σχο­λούν εργα­ζο­μέ­νους και να συνει­σφέ­ρουν στην οικο­νο­μία και στα νοι­κο­κυ­ριά τους.

Η επι­με­λη­τη­ριακή μας κοι­νό­τητα, ζήτησε και κατά­φερε μία απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερη εφαρ­μογή του νόμου στην πράξη. Για το σύνολο των επι­χει­ρή­σεων και των επαγ­γελ­μα­τιών – μελών μας ή μη, για να μπο­ρέ­σουν να εντα­χθούν όσο το δυνατόν περισ­σό­τε­ροι στον μηχα­νι­σμό ρύθ­μι­σης και φυσικά να υπάρ­ξουν ισχυρές δικλεί­δες ασφα­λείας για την κατά­χρηση αυτού του νόμου από τους συστη­μα­τι­κούς κακο­πλη­ρω­τές.

• Με αφορμή την πρό­σφατη επα­νε­κλογή σας στην προ­ε­δρία του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου, θα ήθελα ένα σχόλιο για τις προ­τε­ραιό­τη­τές σας για την νέα θητεία σας.

Αρχικά, θα ήθελα να ευχα­ρι­στήσω όλα τα μέλη του Επι­με­λη­τη­ρίου μας, που μας τίμησαν για ακόμη μία φορά με την ψήφο τους και έκαναν τη φωνή μας πιο δυνατή. Υλο­ποι­ή­σαμε τη δέσμευση μας για συναί­νεση και συνερ­γα­σία και σε ένα ενιαίο ψηφο­δέλ­τιο, του οποίου είχα την τιμή να είμαι επι­κε­φα­λής, όλα τα Δωδε­κά­νησα, ενώ­θη­καν για την ανά­πτυξη.

Οι προ­τε­ραιό­τη­τες μας, δεν αλλά­ζουν. Είμαστε εδώ για να στη­ρί­ξουμε τον ντόπιο επι­χει­ρη­μα­τία – επαγ­γελ­μα­τία. Είμαστε εδώ, μαζί με την νέα επι­με­λη­τη­ριακή οικο­γέ­νεια, με δυνα­μι­κούς εκπρο­σώ­πους από όλους τους κλάδους του επι­χει­ρείν και από όλα τα νησιά μας, για να διεκ­δι­κή­σουμε για την επόμενη περίοδο. Όλοι μαζί, προς όφελος του τόπου μαςΒασική μας προ­τε­ραιό­τητα ήταν και είναι η στήριξη και η ανά­πτυξη της τοπικής μας οικο­νο­μίας και κοι­νω­νίας, έμπρα­κτα και ουσια­στικά, μέσω της υπε­ρά­σπι­σης και διεκ­δί­κη­σης συγκε­κρι­μέ­νων μέτρων στή­ρι­ξης των νησιω­τών και φορο­λο­γι­κών κινή­τρων.

Οι τοπικές μας επι­χει­ρή­σεις και τα νοι­κο­κυ­ριά «πλή­ρω­σαν», μεταξύ άλλων, ακόμη ένα μεγάλο φορο­λο­γικό τίμημα. Αυτό της κατάρ­γη­σης των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών Φ.Π.Α. Ρύθμιση που δεν ήταν προ­νό­μιο, αλλά κίνητρο για εγκα­τά­σταση και προ­ϋ­πό­θεση επι­βί­ω­σης των νησιω­τών. Ήταν η συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μένη έννοια της νησιω­τι­κό­τη­τας.

Χρεια­ζό­μα­στε ένα βιώσιμο περι­βάλ­λον, για να συνε­χί­σουμε να υπάρ­χουμε. Έχουμε ήδη κατα­θέ­σει συγκε­κρι­μέ­νες και εφαρ­μό­σι­μες προ­τά­σεις. Είμαστε έτοιμοι να τις επα­να­λά­βουμε και να τις συζη­τή­σουμε εκ νέου. Όσες φορές χρεια­στεί. Μέσα λοιπόν, από υπεύ­θυ­νες διεκ­δι­κή­σεις, μέσα από ρεα­λι­στι­κές προ­τά­σεις, μέσα από γόνιμη συμ­με­τοχή, θεωρώ ότι η φωνή μας, η φωνή της αγοράς της Δωδε­κα­νή­σου, θα εισα­κου­στεί.

• Κατά την άποψή σας, ο ρόλος του επι­με­λη­τη­ρια­κού θεσμού θα πρέπει να ενι­σχυ­θεί και στην χώρα μας;

Ο εχθρός του καλού είναι πάντα το καλύ­τερο! Ο νέος επι­με­λη­τη­ρια­κός νόμος βρί­σκε­ται στον σωστό δρόμο ώστε τα εμπο­ρικά, βιο­μη­χα­νικά, βιο­τε­χνικά και επαγ­γελ­μα­τικά Επι­με­λη­τή­ρια της χώρας να ασκούν πιο απο­τε­λε­σμα­τικά τις αρμο­διό­τη­τες ανα­πτυ­ξια­κού χαρα­κτήρα οι οποίες τους έχουν ανα­τε­θεί.

Για παρά­δειγμα, η παροχή υπη­ρε­σιών υψηλού επι­πέ­δου στα μέλη τους (συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της διεκ­πε­ραί­ω­σης δια­δι­κα­σιών δημο­σίου δικαίου),η υπο­στή­ριξη του εθνικού ανα­πτυ­ξια­κού σχε­δια­σμού ως θεσμο­θε­τη­μέ­νοι σύμ­βου­λοι της Πολι­τείας και η συμβολή στην κατάρ­τιση και την υλο­ποί­ηση δράσεων έργων και προ­γραμ­μά­των, χρη­μα­το­δο­τού­με­νων από εθνι­κούς, κοι­νο­τι­κούς ή άλλους πόρους, ως φορείς περι­φε­ρεια­κής ανά­πτυ­ξης.

Ταυ­τό­χρονα θεσπί­ζε­ται ένα νέο όργανο, το Περι­φε­ρειακό Επι­με­λη­τη­ριακό Συμ­βού­λιο, ώστε οι ανα­πτυ­ξια­κές δράσεις των Επι­με­λη­τη­ρίων να βρί­σκο­νται σε αρμονία με τον ευρύ­τερο περι­φε­ρειακό σχε­δια­σμό, όπως αυτός εκφρά­ζε­ται από τη δεύτερη βαθμίδα της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης, εισά­γε­ται ο θεσμός των Κέντρων Υπο­στή­ρι­ξης Επι­χει­ρή­σεων, προ­κει­μέ­νου η λογική της υπη­ρε­σίας μίας στάσης να επε­κτα­θεί στα­διακά σε όλα τα στάδια του κύκλου ζωής μιας επι­χεί­ρη­σης, κυρίως μέσω της αξιο­ποί­η­σης της δια­λει­τουρ­γι­κό­τη­τας των πλη­ρο­φο­ρια­κών συστη­μά­των του δημο­σίου και της ηλε­κτρο­νι­κο­ποί­η­σης των δια­δι­κα­σιών.

Όπως προ­εί­παμε όμως, τα Επι­με­λη­τή­ρια είναι η φωνή των επι­χει­ρή­σεων, η φωνή της αγοράς. Είναι αυτά που γνω­ρί­ζουν άμεσα τα χαρα­κτη­ρι­στικά και τις ανάγκες κάθε περιο­χής.

Όσο υπάρχει «κενό» στην κατα­νό­ηση των προ­βλη­μά­των των μελών μας, όσο επι­κρα­τεί επεν­δυ­τική «άπνοια» στην περιοχή μας, τόσο κρί­σι­μος και απα­ραί­τη­τος κρί­νε­ται ο ρόλος του Επι­με­λη­τη­ρίου μας και πρέπει να ενι­σχυ­θεί.