Γιώργος Καββαθάς: «Θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε ένα καλύτερο οικονομικό περιβάλλον»

Να ξεκι­νή­σουμε από την επα­νε­κλογή σας στο τιμόνι της ΓΣΕΒΕΕ. Ποιοι θα είναι οι στόχοι για φέτος;

Οφείλω να εκφράσω την ευγνω­μο­σύνη μου σε όλους τους συνα­δέλ­φους, από όλη την Ελλάδα, για την εμπι­στο­σύνη που δεί­χνουν συνο­λικά στη διοί­κηση και σε εμένα προ­σω­πικά.

Η ΓΣΕΒΕΕ απο­τε­λεί σημείο επαφής, διεκ­δί­κη­σης και ανά­πτυ­ξης προ­τά­σεων για το σύνολο των μικρών και πολύ μικρών επι­χει­ρή­σεων που βρί­σκο­νται σε μία διαρκή οικο­νο­μική και όχι μόνο πίεση, τα τελευ­ταία δεκα­πέ­ντε χρόνια των δια­δο­χι­κών κρίσεων. Η ανα­νέ­ωση της εμπι­στο­σύ­νης στη διοί­κηση συνο­λικά λοιπόν, προ­σφέ­ρει μια ικα­νο­ποί­ηση από την άποψη ότι ο καθη­με­ρι­νός αγώνας που δίνουμε να αντα­πο­κρι­θούμε στις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες των επι­χει­ρή­σεων που εκπρο­σω­πούμε, ανα­γνω­ρί­ζε­ται και απο­δί­δει καρπούς. Καθώς όμως παρα­μέ­νουμε σε συν­θή­κες κρίσης, δημιουρ­γεί πρό­σθε­τες ευθύνες σε όλους μας, να κάνουμε ό,τι μπο­ρούμε για να έρθουν καλύ­τε­ρες ημέρες στην αγορά, στην πραγ­μα­τική οικο­νο­μία της καθη­με­ρι­νό­τη­τας.

Παρα­μέ­νουμε σε περίοδο δυσκο­λιών, υπερ­βο­λι­κών οικο­νο­μι­κών βαρών, κρίσης ρευ­στό­τη­τας, απο­κλει­σμού των μικρών και πολύ μικρών επι­χει­ρή­σεων από χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία, ιδιαί­τερα αυξη­μέ­νου λει­τουρ­γι­κού κόστους και επί­μο­νης ακρί­βειας. Και βέβαια παρα­μέ­νει η άδικη φορο­λό­γηση των ατο­μι­κών επι­χει­ρή­σεων από το ανα­χρο­νι­στικό μέτρο της τεκ­μαρ­τής φορο­λό­γη­σης.

Τα επι­χει­ρή­ματα δε, για τη διαιώ­νιση πολι­τι­κών που δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στις ανάγκες των μικρών και πολύ μικρών επι­χει­ρή­σεων, καταρ­ρί­πτο­νται δια­δο­χικά, τόσο από τη συμβολή που οι επι­χει­ρή­σεις αυτές έχουν στην οικο­νο­μία και την απα­σχό­ληση, όσο και από την υπε­ρα­πό­δοση των φορο­λο­γι­κών εσόδων.

Οι στόχοι συνεπώς της ΓΣΕΒΕΕ ουσια­στικά δεν αλλά­ζουν. Θα συνε­χί­σουμε να διεκ­δι­κούμε ένα καλύ­τερο οικο­νο­μικό περι­βάλ­λον, που σημαί­νει μείωση των βαρών (φορο­λο­γι­κών, διοι­κη­τι­κών κ.λπ.), πολι­τι­κές ενί­σχυ­σης της ρευ­στό­τη­τας των μικρών και πολύ μικρών επι­χει­ρή­σεων, ρεα­λι­στική διευ­θέ­τηση του ιδιω­τι­κού χρέους, πολι­τι­κές για την ομαλή ψηφιακή και πράσινη μετά­βαση των μικρών και πολύ μικρών επι­χει­ρή­σεων.

Εν τέλει θα συνε­χί­σουμε να διεκ­δι­κούμε δημό­σιες πολι­τι­κές που στο κέντρο τους θα έχουν τις μικρές και πολύ μικρές επι­χει­ρή­σεις που απο­τε­λούν το 99% των επι­χει­ρή­σεων στην Ελλάδα και προ­σφέ­ρουν το 85% των θέσεων απα­σχό­λη­σης.

Θα ήθελα το σχόλιό σας για το μέτρο σχετικά με την επι­δό­τηση ρεύ­μα­τος για τους επαγ­γελ­μα­τίες. Την ώρα που η ακρί­βεια και οι λογα­ρια­σμοί της ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας έχουν φτάσει στα ύψη οι επι­χει­ρή­σεις (και κυρίως οι ΜμΕ και οι πολύ μικρές) είναι αντι­μέ­τω­πες με πολλά λει­τουρ­γικά κόστη.

Το ενερ­γειακό κόστος που πλη­ρώ­νουν την τελευ­ταία τριετία οι επι­χει­ρή­σεις είναι του­λά­χι­στον το διπλά­σιο από πριν, ενώ σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις ιδίως στο διά­στημα της ρήτρας ανα­προ­σαρ­μο­γής, ήταν ακόμα μεγα­λύ­τερο, δημιουρ­γώ­ντας σοβαρά προ­βλή­ματα στο σύνολο της οικο­νο­μίας και της κοι­νω­νίας. Η τιμο­λο­γιακή πολι­τική της ενέρ­γειας είναι ενδει­κτική όσων σας περιέ­γραψα πριν. Το μέτρο της επι­δό­τη­σης στις επι­χει­ρή­σεις που ανα­κοι­νώ­θηκε στο προη­γού­μενο διά­στημα, δεν μπορεί να χαρα­κτη­ρι­στεί ως πολι­τική αντι­με­τώ­πι­σης του αυξη­μέ­νου ενερ­γεια­κού κόστους. Αφορά περιο­ρι­σμένο χρονικό διά­στημα, είναι υπο­δε­κα­πλά­σιο της υπερ­βάλ­λου­σας χρέωσης που κατα­βά­λουμε κάθε μήνα. Οι στρε­βλώ­σεις στην αγορά ενέρ­γειας είναι πολλές και υπο­σκά­πτουν κάθε προ­σπά­θεια ανά­πτυ­ξης. Το γεγονός ότι η Ελλάδα κατα­τάσ­σε­ται σταθερά στις ακρι­βό­τε­ρες χώρες λια­νι­κής διά­θε­σης ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος, παρόλο που η συμ­με­τοχή των ΑΠΕ στην παρα­γωγή έχει πολ­λα­πλα­σια­στεί, απο­δει­κνύει κατά τη γνώμη μας ότι η αλυσίδα της ενέρ­γειας πρέπει να ανα­μορ­φω­θεί ριζικά, να θεσπι­στούν νέοι κανόνες που να υπη­ρε­τούν την ανά­πτυξη της οικο­νο­μίας.

Σταθερά την τελευ­ταία τριετία, στις έρευνες του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ, ανα­δει­κνύ­ε­ται ως ένα εκ των κορυ­φαίων προ­βλη­μά­των το ενερ­γειακό κόστος επι­χει­ρή­σεων και νοι­κο­κυ­ριών. Οι επι­δο­τή­σεις ρεύ­μα­τος που δίνο­νται στα νοι­κο­κυ­ριά και το φιλο­δώ­ρημα που απο­φα­σί­στηκε εσχάτως για τις επι­χει­ρή­σεις, δεν απο­τε­λούν τίποτα περισ­σό­τερο από επι­δό­τηση για τη δια­τή­ρηση του ενερ­γεια­κού κόστους σε υψηλά επίπεδα. Δεν πρό­κει­ται για μέτρα επί­λυ­σης του προ­βλή­μα­τος, αλλά για ημί­με­τρα λεί­αν­σης των αντι­δρά­σεων. Ταυ­τό­χρονα, το ενερ­γειακό κόστος απο­τε­λεί σημα­ντικό παρά­γο­ντα αύξησης του συνο­λι­κού κόστους στέ­γα­σης (νοι­κο­κυ­ριών και επι­χει­ρή­σεων), που με τη σειρά του επη­ρε­ά­ζει άμεσα αρνη­τικά την αγο­ρα­στική δύναμη των κατα­να­λω­τών και επο­μέ­νως επιδρά στον κύκλο εργα­σιών μειώ­νο­ντας τα περι­θώ­ρια των επαγ­γελ­μα­τιών να συγκρα­τή­σουν τις τιμές των προ­σφε­ρό­με­νων αγαθών και υπη­ρε­σιών. Η επιλογή να δια­σφα­λι­στούν υπερ­βο­λικά κέρδη στην αλυσίδα της ενέρ­γειας απο­τε­λεί τελικά πρό­βλημα της εθνικής οικο­νο­μίας και σε επίπεδο αντοχών και σε επίπεδο επί­τευ­ξης ανά­πτυ­ξης. Εμείς έχουμε κατα­θέ­σει σειρά προ­τά­σεων δια­φυ­γής από αυτή τη μέγγενη, αλλά προς το παρόν του­λά­χι­στον δεν βλέ­πουμε κάποια αντα­πό­κριση.

Σχετικά με την εφαρ­μογή της ψηφια­κής κάρτας στην εστίαση και στον του­ρι­σμό, υπάρ­χουν πολλές αντιρ­ρή­σεις και αντί­θε­τες απόψεις από τους επι­χει­ρη­μα­τίες και επαγ­γελ­μα­τίες. Θα πρέπει να επα­νε­ξε­τα­στούν οι παρά­με­τροι της εφαρ­μο­γής της;

Η ΓΣΕΒΕΕ από την πρώτη στιγμή της εξαγ­γε­λίας είχε επι­ση­μά­νει τα προ­βλη­μα­τικά στοι­χεία για την εφαρ­μογή της ψηφια­κής κάρτας. Σε αυτό το πλαίσιο είχαμε τονίσει την ανα­γκαιό­τητα να δοθεί επαρκής χρόνος προ­σαρ­μο­γής των επι­χει­ρή­σεων χωρίς την απειλή προ­στί­μων. Στόχος ήταν η εμπει­ρική αξιο­λό­γηση του μέτρου, να εντο­πι­στούν τα προ­βλή­ματα των ιδιαι­τε­ρο­τή­των κάθε κλάδου, να γίνουν οι ανα­γκαίες προ­σαρ­μο­γές στην εφαρ­μογή ώστε να μην προ­κλη­θούν δυσα­νά­λογα προ­βλή­ματα και να μην υπο­στούν άδικα συνέ­πειες οι επι­χει­ρή­σεις. Το απο­τέ­λε­σμα της βεβια­σμέ­νης τελικά υιο­θέ­τη­σης προ­κα­λεί μεγάλα προ­βλή­ματα και αντι­δρά­σεις. Τα κυριό­τερα είναι ότι η όλη δια­δι­κα­σία συνε­πά­γε­ται ένα τερά­στιο πρό­σθετο διοι­κη­τικό βάρος, που ειδικά οι μικρές και πολύ μικρές επι­χει­ρή­σεις δυσκο­λεύ­ο­νται να ενσω­μα­τώ­σουν έτσι όπως του­λά­χι­στον έχει θεσπι­στεί. Εάν δεν εκσυγ­χρο­νί­σουμε τη νομο­θε­σία ώστε να αντα­πο­κρί­νε­ται στις τρέ­χου­σες εξε­λί­ξεις και πραγ­μα­τι­κό­τη­τες πολύ φοβάμαι ότι η ψηφιακή κάρτα θα απο­τε­λέ­σει ένα μόνιμο πεδίο αντι­πα­ρά­θε­σης με την κυβέρ­νηση και κυρίως έναν μηχα­νι­σμό διαρ­κούς επι­βο­λής προ­στί­μων που εν τέλει θα δοκι­μά­σει τη βιω­σι­μό­τητα αρκετών επι­χει­ρή­σεων.

Η απόφαση του Αμε­ρι­κα­νού προ­έ­δρου, Ντό­ναλντ Τραμπ για τους δια­τλα­ντι­κούς δασμούς, έχει προ­κα­λέ­σει γενι­κό­τερη αβε­βαιό­τητα στο παγκό­σμιο εμπόριο αλλά και σε συγκε­κρι­μέ­νους τομείς. Τι πρέπει να περι­μέ­νουμε για την Ελλάδα και πώς θα πρέπει να αντι­δρά­σει η κυβέρ­νηση κατά την άποψή σας;

Είναι γεγονός πως η δασμο­λο­γική πολι­τική των ΗΠΑ έχει προ­κα­λέ­σει μεγάλη αβε­βαιό­τητα και ανε­ξάρ­τητα με τις όποιες εξε­λί­ξεις θα έχει συνέ­πειες και για την ελλη­νική οικο­νο­μία. Από τα στοι­χεία κατ’ αρχάς φαί­νε­ται ότι οι δασμοί Τραμπ δεν συνι­στούν συστη­μικό σοκ για την Ελλάδα. Οι εξα­γω­γές μας προς τις ΗΠΑ είναι γύρω στο 4 % επί του συνόλου των ελλη­νι­κών εξα­γω­γών. Ωστόσο πλήτ­τουν συγκε­κρι­μένα εξα­γω­γικά προ­ϊ­ό­ντα, όπως πχ το αλου­μί­νιο και προ­σθέ­τουν ένα ακόμη εξω­τε­ρικό ρίσκο σε μία περίοδο εύθραυ­στης ανά­καμ­ψης. Σε αυτή τη φάση, που ακόμα όλα είναι ρευστά και δεν μπο­ρούμε με ασφά­λεια να εκτι­μή­σουμε τις επι­πτώ­σεις αυτής της πολι­τι­κής, ίσως θα ήταν σκόπιμο να προ­βλε­φθεί δημο­σιο­νο­μική εφε­δρεία – ένα πρό­σθετο απο­θε­μα­τικό στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό – για να απορ­ρο­φη­θούν βρα­χυ­πρό­θε­σμες απώ­λειες εξα­γω­γών ή του­ρι­στι­κής ζήτησης.