Πολιτικός Καζαμίας: Τι περιμένει την κυβέρνηση το 2018

Μια κρίσιμη χρονιά για τις πολι­τι­κές και οικο­νο­μι­κές εξε­λί­ξεις είναι το 2018, με τους κυριό­τε­ρους σταθ­μούς για τον Αλέξη Τσίπρα και την κυβέρ­νησή του να βρί­σκο­νται σε ένα ιδιαί­τερα πυκνό πρώτο εξάμηνο.

Από την πορεία των πραγ­μά­των θα εξαρ­τη­θεί άμεσα και ο χρόνος των εκλογών, καθώς όλο και περισ­σό­τε­ροι είναι αυτοί που «βλέπουν» εκλογές το 2018 και όχι το Μάιο ή Σεπτέμ­βριο του 2019.

Το σενάριο της κάλπης ται­ριά­ζει άλλωστε είτε οι εξε­λί­ξεις είναι θετικές για την κυβέρ­νηση, οπότε ο πρω­θυ­πουρ­γός θα έχει στα χέρια του ένα δυνατό χαρτί να αξιο­ποι­ή­σει στην προ­ε­κλο­γική περίοδο, είτε οι εξε­λί­ξεις είναι αρνη­τι­κές, οπότε ο Αλέξης Τσίπρας θα επι­χει­ρή­σει τη φυγή από το Μαξίμου προ­κει­μέ­νου να μη χρεωθεί το πολι­τικό κόστος από όσα θα έρθουν τους επό­με­νους μήνες (π.χ. ένα τέταρτο μνη­μό­νιο ή τα συμ­φω­νη­μένα μέτρα για αφο­ρο­λό­γητο και συντά­ξεις από το 2019).

Ήδη, με το άνοιγμα της Βουλής στις 8 Ιανουα­ρίου, με δια­δι­κα­σίες εξπρές θα πρέπει να κλεί­σουν οι εκκρε­μό­τη­τες με τα προ­α­παι­τού­μενα, προ­κει­μέ­νου το Eurogroup να σφρα­γί­σει την τρίτη αξιο­λό­γηση στις 22 Ιανουα­ρίου.

Το κλεί­σιμο της τρίτης αξιο­λό­γη­σης θα απο­τε­λέ­σει το ορόσημο για το ενδε­χό­μενο αλλαγών στο κυβερ­νη­τικό σχήμα, καθώς δεν έχει απο­κλει­στεί ένας ανα­σχη­μα­τι­σμός. Του­να­ντίον, είναι κάτι που εξε­τά­ζει ο πρω­θυ­πουρ­γός και απο­μέ­νει να φανεί, εάν προ­χω­ρή­σει σε αυτόν, σε ποιο εύρος θα κινού­νται και οι αλλαγές που θα πραγ­μα­το­ποι­ή­σει.

Οι επό­με­νοι μήνες είναι κρί­σι­μοι για τις οικο­νο­μι­κές εξε­λί­ξεις, δεδο­μέ­νου ότι το ΔΝΤ θα κληθεί να απο­φα­σί­σει τη στάση του και αν θα συμ­με­τά­σχει ή όχι στο ελλη­νικό πρό­γραμμα, ενώ αμέσως μετά θα ξεκι­νή­σουν οι συζη­τή­σεις για το χρέος και το ενδε­χό­μενο διευ­θέ­τη­σής του. Ταυ­τό­χρονα, θα τρέχει η τέταρτη και τελευ­ταία αξιο­λό­γηση, η οποία θα κρίνει δύο πράγ­ματα: εάν τυχόν θα εφαρ­μο­στούν νωρί­τερα μέτρα της διετίας 2019-2020, στην περί­πτωση που δεν ευο­δώ­νο­νται οι δημο­σιο­νο­μι­κοί στόχοι του 2018, αλλά και η επι­τυ­χής ολο­κλή­ρωση του τρέ­χο­ντος προ­γράμ­μα­τος τον Αύγου­στο.

Ως προς το τέλος του προ­γράμ­μα­τος, εκκρε­μούν οι απο­φά­σεις για την επόμενη μέρα. Εάν δηλαδή η έξοδος θα είναι «καθαρή», όπως θέλει η κυβέρ­νηση και προ­σω­πικά ο πρω­θυ­πουρ­γός, ή εάν θα υπάρξει ένα «υβρι­δικό» μνη­μό­νιο και η λεγό­μενη προ­λη­πτική γραμμή στή­ρι­ξης.

Ένα από τα βασικά προ­α­παι­τού­μενα για την ομαλή πορεία των αξιο­λό­γη­σεων, εξάλλου, αλλά και την ολο­κλή­ρωση του προ­γράμ­μα­τος απο­τε­λούν οι πλει­στη­ρια­σμοί, οι οποίοι πιέζουν πολι­τικά και κοι­νω­νικά την κυβέρ­νηση και απο­τε­λούν μείζον ζήτημα που καλεί­ται να δια­χει­ρι­στεί αντα­πο­κρι­νό­μενη και στις εσω­κομ­μα­τι­κές ανα­τα­ρά­ξεις που αντι­με­τω­πί­ζει, όπως επίσης και για το προ­σφυ­γικό και τη δια­χεί­ρισή του.

Στην πρώτη γραμμή θα βρεθεί πάντως με το «καλη­μέρα» του νέου έτους και το εθνικό ζήτημα της ονο­μα­σίας της πΓΔΜ, το οποίο πρα­κτικά έχει ορί­ζο­ντα επί­λυ­σης έως τη σύνοδο του ΝΑΤΟ τον Ιούνιο, όταν και θα κριθεί η είσοδος της γει­το­νι­κής χώρας στην Ατλα­ντική Συμ­μα­χία. Εδώ η κυβέρ­νηση καλεί­ται να δια­χει­ρι­στεί τις αντι­δρά­σεις του Πάνου Καμ­μέ­νου και των ΑΝΕΛ, οι οποίοι δεν συναι­νούν στη χρήση του όρου «Μακε­δο­νία».

Από το Μάρτιο, εξάλλου, θα τρέξουν και οι δια­δι­κα­σίες για το Κυπριακό, καθώς θεω­ρη­τικά θα επα­νεκ­κι­νή­σουν οι απευ­θείας δια­πραγ­μα­τεύ­σεις που είχαν δια­κο­πεί το καλο­καίρι του 2017 στην Ελβετία.