Η Σύμη χρειάζεται την υποστήριξη της Ρόδου στον αγώνα διεκδίκησης πλήρους αποκατάστασης των καταστροφών που προκάλεσε η πλημμύρα

Γράφει

ο Νεκτά­ριος Καλο­γή­ρου

Τελικά το κράτος έδειξε ότι είναι ανή­μπορο να σταθεί επάξια στις υπο­χρε­ώ­σεις του έναντι των νησιω­τών και αυτό δεν απο­τε­λεί σχήμα λόγου, ούτε και δια­πί­στωση που στε­ρεί­ται επι­χει­ρη­μά­των. Η τελική απόφαση σε ό,τι αφορά τις απο­ζη­μιώ­σεις των πλημ­μυ­ρο­πα­θών της Σύμης προ­βλέ­πει πως η μόνη υπο­στή­ριξη που θα τους παρα­σχε­θεί είναι τα 5000 ευρώ για τα νοι­κο­κυ­ριά και τα 8000 ευρώ για τις επι­χει­ρή­σεις. Πέραν τούτων, δεν υπάρ­χουν κον­δύ­λια για να δια­τε­θούν.

Στην παρούσα φάση ολο­κλη­ρώ­νε­ται η δια­δι­κα­σία που αφορά το πεντο­χί­λιαρο που θα δοθεί προς εκεί­νους που απο­δε­δειγ­μένα το σπίτι τους υπέστη κατα­στρο­φές από την κακο­και­ρία του Νοέμβρη. Η εκτα­μί­ευση των χρη­μά­των είναι πια θέμα ημερών, αν και υπο­τί­θε­ται ότι αυτό το βοήθημα έπρεπε να δοθεί τα πρώτα κιόλας 24ωρα κι όχι ένα ή ενδε­χο­μέ­νως δύο μήνες μετά. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι μετά την πλημ­μύρα, υπήρχαν πρόσωπα που δεν είχαν πού να κοι­μη­θούν.

Το πότε θα ολο­κλη­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία που αφορά την κατα­βολή των 8000 ευρώ απο­ζη­μί­ω­σης προς τους επι­χει­ρη­μα­τίες, αυτό είναι άγνωστο. Η δημο­τική αρχή Σύμης και η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου έχουν ολο­κλη­ρώ­σει το γρα­φειο­κρα­τικό κομμάτι που τους ανα­λο­γούσε και πλέον επα­φί­ε­ται στα αρμόδια κρατικά όργανα για να απε­λευ­θε­ρώ­σουν κον­δύ­λια.

Πρέπει να σημειω­θεί ότι τα χρήματα αυτά είναι ελά­χι­στα. Ηδη, οι πλη­γέ­ντες Συμια­κοί έχουν πλη­ρώ­σει μεγάλα χρη­μα­τικά ποσά για το ξεμπά­ζωμα των σπιτιών και των επι­χει­ρή­σεών τους. Οι… πεντα­ρο­δε­κά­ρες της πολι­τείας επαρ­κούν μόνο για να πλη­ρω­θούν τα μερο­κά­ματα των εργατών και των φορ­τη­γών που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για το έργο απο­μά­κρυν­σης χωμάτων, βράχων και άλλων φερτών υλικών. Μάλιστα, σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις, τα χρήματα δεν επαρ­κούν ούτε για το συγκε­κρι­μένο έργο.

Ο πραγ­μα­τι­κός απο­λο­γι­σμός της κατα­στρο­φής ξεκινά τώρα. Τώρα που ο κάθε νοι­κο­κύ­ρης έχει αρχίσει να μαζεύει προ­σφο­ρές για να απο­κα­τα­στή­σει τις κατε­στραμ­μέ­νες πόρτες, τα άχρηστα παρά­θυρα, τα δια­λυ­μένα υδραυ­λικά συστή­ματα, τα γεμάτα νερό ηλε­κτρικά κυκλώ­ματα, τα παρα­μορ­φω­μένα στρώ­ματα στα υπνο­δω­μά­τια, τα σαλόνια, την οικο­σκευή, τα αυτο­κί­νητα που κατέ­λη­ξαν στη θάλασσα. Πώς μπορεί ένας μικρο­νη­σιώ­της, από εκεί­νους που δου­λεύ­ουν μόλις τέσ­σε­ρις μήνες το χρόνο, να έχει τα λεφτά για να καλύψει μια τόσο μεγάλη ζημιά;

Το ίδιο ισχύει και για τους επι­χει­ρη­μα­τίες (ξενο­δό­χους, εστιά­το­ρες κλπ) που επλή­γη­σαν. Τώρα όλοι τους ανα­ζη­τούν τρόπους για να βρουν λεφτά και να ξεκι­νή­σουν τις επι­σκευές. Οι δαπάνες είναι μεγάλες, πολ­λα­πλά­σιες των 8000 ευρώ, που κάποια στιγμή θα τους πετάξει η πολι­τεία ως ξερο­κό­καλο και που θα λει­τουρ­γή­σει ως φύλλο συκής για να κρύψει τη γύμνια της.

Το ρεπορ­τάζ της “δημο­κρα­τι­κής” δείχνει ότι επι­χει­ρη­μα­τίες και μη, προ­στρέ­χουν στους εμπό­ρους της Ρόδου ανα­ζη­τώ­ντας πίστωση στην αγορά οικο­δο­μι­κών υλικών, επαγ­γελ­μα­τι­κού εξο­πλι­σμού, οικο­σκευών, ακόμα και κλι­νο­σκε­πα­σμά­των. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, οι περή­φα­νοι Συμια­κοί (όπως είναι όλοι οι νησιώ­τες), θα πρέπει τώρα όλοι τους να υπο­χρε­ω­θούν δεξιά κι αρι­στερά προ­κει­μέ­νου να επα­να­φέ­ρουν τη ζωή τους σε τάξη. Βέβαια, υπάρ­χουν κι εκείνοι που έχουν βρει κατα­φύ­γιο στον τρα­πε­ζικό δανει­σμό και αυτό είναι ακόμα πιο θλιβερό.

Αραγε στην προ­κει­μένη περί­πτωση ποιος είναι ο ρόλος του κράτους, για τη στα­θε­ρό­τητα του οποίου κάνουν θυσίες όλοι οι Ελληνες; Κι αν τελικά δεν πάει καλά για τη Σύμη η του­ρι­στική περί­ο­δος του 2018, τότε ποιος θα πλη­ρώ­σει τα χρω­στού­μενα σε τρά­πε­ζες και προ­μη­θευ­τές; Θα υπο­θη­κευ­τεί ολό­κληρο το νησί;

Τώρα, περισ­σό­τερο από κάθε άλλη στιγμή στο παρελ­θόν, όλοι και κυρίως οι Ροδίτες έχουν υπο­χρέ­ωση να σταθούν στο πλευρό της Σύμης και να την υπο­στη­ρί­ξουν στην ανάγκη της διεκ­δί­κη­σης απο­ζη­μί­ω­σης των πλη­γέ­ντων για το σύνολο της ζημιάς που υπέ­στη­σαν. Η αλλη­λεγ­γύη προς το πρό­βλημα των Συμια­κών, στην πράξη απο­τε­λεί συμ­φω­νία αλλη­λο­ϋ­πο­στή­ρι­ξης μεταξύ των νησιω­τών και αυτό απο­τε­λεί σημαία που αξίζει να υψωθεί.