Η ράμπα του Crown Iris που κατέρρευσε στο λιμάνι της Ρόδου προκάλεσε αγωγή εκατομμυρίων κατά της Mano Maritime!

• Επι­βά­τες του ισραη­λι­νού κρουα­ζιε­ρό­πλοιου προ­σέ­φυ­γαν στη δικαιο­σύνη καταγ­γέλ­λο­ντας χαλα­σμέ­νους κλι­μα­τι­σμούς, κίτρινο νερό στις βρύσες, αυθαί­ρετη αλλαγή δρο­μο­λο­γίου και ένα σοβαρό περι­στα­τικό ασφα­λείας κατά τον ελλι­με­νι­σμό στη Ρόδο. Η εται­ρεία απορ­ρί­πτει τις αιτιά­σεις και κάνει λόγο για εικόνα που δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα

Αγωγή ύψους εκα­τομ­μυ­ρίων κατα­τέ­θηκε την περα­σμένη εβδο­μάδα στο Περι­φε­ρειακό Δικα­στή­ριο της Χάιφα κατά της ισραη­λι­νής ναυ­τι­λια­κής και του­ρι­στι­κής εται­ρείας Mano Maritime, με αφορμή θερινή κρουα­ζιέρα του πλοίου Crown Iris στη Μεσό­γειο, την οποία οι ενά­γο­ντες περι­γρά­φουν ως «συνεχή εφιάλτη».

Στο επί­κε­ντρο της υπό­θε­σης βρί­σκε­ται, μεταξύ άλλων, ένα περι­στα­τικό που φέρεται να σημειώ­θηκε στο λιμάνι της Ρόδου, όταν η ράμπα επι­βί­βα­σης του πλοίου κατέ­πεσε και σχί­στηκε, προ­κα­λώ­ντας, σύμφωνα με τους ενά­γο­ντες, φόβο και ανη­συ­χία στους επι­βά­τες για την κατά­σταση συντή­ρη­σης του σκάφους και για την ίδια τους την ασφά­λεια.

Το δικό­γραφο και οι καταγ­γε­λίες

Σύμφωνα με το «Jerusalem post» , το δικό­γραφο, έκτασης 35 σελίδων, κατα­τέ­θηκε από τον συνή­γορο κ. Liron Preminger για λογα­ρια­σμό επι­βα­τών της κρουα­ζιέ­ρας που απέ­πλευσε από το λιμάνι της Χάιφα στις 21 Ιουνίου 2026, ενώ αφήνει ανοιχτό το ενδε­χό­μενο να προ­σχω­ρή­σουν στη δια­δι­κα­σία εκα­το­ντά­δες ακόμη επι­βά­τες, με τη μορφή συλ­λο­γι­κής αγωγής.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην αγωγή, τα προ­βλή­ματα ξεκί­νη­σαν πριν καν το πλοίο σαλ­πά­ρει. Η ανα­χώ­ρηση, προ­γραμ­μα­τι­σμένη για τη 1:30 το μεση­μέρι, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε τελικά γύρω στις 6:00 το από­γευμα, με τους ενά­γο­ντες να χαρα­κτη­ρί­ζουν την πολύωρη αναμονή στο λιμάνι «μόλις την πρώτη πράξη» σε μια αλυσίδα βλαβών και αστο­χιών που, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς τους, συνό­δευσε ολό­κληρο το ταξίδι.

«Κατά τη διάρ­κεια της κρουα­ζιέ­ρας έγινε σαφές ότι η πραγ­μα­τι­κό­τητα απείχε έτη φωτός από όσα είχαν παρου­σια­στεί», υπο­στη­ρί­ζε­ται στο δικό­γραφο, όπου γίνεται λόγος για «σκληρές και άθλιες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης» επί του σκάφους.

Κεντρική θέση στις καταγ­γε­λίες κατέχει το σύστημα κλι­μα­τι­σμού, το οποίο, σύμφωνα με τους επι­βά­τες, βρι­σκό­ταν εκτός λει­τουρ­γίας σε μεγάλα τμήματα του πλοίου και για παρα­τε­τα­μένα δια­στή­ματα. Το απο­τέ­λε­σμα, όπως περι­γρά­φε­ται, ήταν «αφόρητη ζέστη και έντονη αίσθηση ασφυ­ξίας» τόσο στις καμπί­νες όσο και στους κοι­νό­χρη­στους χώρους, μεταξύ των οποίων το λόμπι και το καζίνο. Οι ενά­γο­ντες δια­τεί­νο­νται ότι οι επι­βά­τες «βρέ­θη­καν εγκλω­βι­σμέ­νοι σε καυτά δωμάτια, χωρίς τη στοι­χειώδη δυνα­τό­τητα να ξεκου­ρα­στούν ή να απο­λαύ­σουν τις παροχές για τις οποίες πλή­ρω­σαν με κόπο τα χρήματά τους». Η κατά­σταση, κατά τους ίδιους, επι­δει­νώ­θηκε από το γεγονός ότι μία από τις πισίνες του πλοίου παρέ­μενε κλειστή και αδεια­σμένη, στε­ρώ­ντας τους ακόμη και τη δυνα­τό­τητα να δρο­σι­στούν.

Σε βίντεο που έχει συμπε­ρι­λη­φθεί στον δικα­στικό φάκελο, επι­βά­της ακού­γε­ται να λέει: «Βρι­σκό­μα­στε στη Mano Maritime, η ώρα είναι 5:15 το από­γευμα. Όλα είναι κλειστά, δεν υπάρ­χουν κλι­μα­τι­στικά στο δωμάτιο, ο κόσμος εδώ είναι σε πλήρη από­γνωση. Κανείς από το πλήρωμα δεν ξέρει να μας απα­ντή­σει, δεν υπάρχει ρεύμα. Το κορίτσι είναι εξα­ντλη­μένο, έπαθε κρίση πανικού. Απλώς δεν υπάρχει κανείς να μιλή­σεις».

Παράλ­ληλα, η αγωγή κάνει λόγο και για ελλεί­ψεις υγιει­νής. Σύμφωνα με τους επι­βά­τες, ορι­σμέ­νες ημέρες της κρουα­ζιέ­ρας από τις βρύσες έτρεχε κίτρινο νερό, γεγονός που, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται, καθι­στούσε αδύνατη ακόμη και τη στοι­χειώδη χρήση, όπως το πλύσιμο ή το βούρ­τσι­σμα των δοντιών.

Το περι­στα­τικό στο λιμάνι της Ρόδου

Το επει­σό­διο που, σύμφωνα με το δικό­γραφο, απο­τε­λεί έναν από τους κεντρι­κούς πυλώνες της αγωγής φέρεται να εκτυ­λί­χθηκε κατά τον ελλι­με­νι­σμό του Crown Iris στη Ρόδο. Εκεί, όπως καταγ­γέλ­λε­ται, η ράμπα επι­βί­βα­σης κατέ­πεσε και σχί­στηκε, σε ένα συμβάν που η αγωγή χαρα­κτη­ρί­ζει «σοβαρό και τρο­μα­κτικό περι­στα­τικό ασφα­λείας». Κατά τους ενά­γο­ντες, το γεγονός προ­κά­λεσε φόβο και ανα­στά­τωση στους επι­βά­τες και ήγειρε σοβαρά ερω­τή­ματα τόσο για τη συντή­ρηση του σκάφους όσο και για την ασφά­λεια όσων επέ­βαι­ναν σε αυτό.

Το περι­στα­τικό στο ελλη­νικό νησί αποκτά ιδιαί­τερη βαρύ­τητα στο δικό­γραφο, καθώς οι ενά­γο­ντες το προ­βάλ­λουν ως την πλέον απτή από­δειξη των ισχυ­ρι­σμών τους περί πλημ­με­λούς συντή­ρη­σης. Σε αντί­θεση με τις καταγ­γε­λίες για τη ζέστη ή το νερό, που άπτο­νται της ποιό­τη­τας των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών, το συμβάν με τη ράμπα στη Ρόδο τοπο­θε­τεί­ται από τους ίδιους σε άλλη κατη­γο­ρία, αυτή του κιν­δύ­νου για τη σωμα­τική ακε­ραιό­τητα των επι­βα­τών.

Η αλλαγή δρο­μο­λο­γίου και οι χαμένοι ελλη­νι­κοί προ­ο­ρι­σμοί

Ξεχω­ρι­στή αιχμή των ενα­γό­ντων αφορά στην ίδια τη δια­δρομή του ταξι­διού. Όπως υπο­στη­ρί­ζουν, η εται­ρεία τρο­πο­ποί­ησε μονο­με­ρώς το δρο­μο­λό­γιο της κρουα­ζιέ­ρας. Αντί το πλοίο να προ­σεγ­γί­σει τους προ­ο­ρι­σμούς που περι­λαμ­βά­νο­νταν στο αρχικό πρό­γραμμα, δηλαδή τη Ρόδο και τον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης, κατευ­θύν­θηκε, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς τους, στη Λεμεσό της Κύπρου. Στα δια­θέ­σιμα στοι­χεία δεν διευ­κρι­νί­ζε­ται πλήρως πώς συν­δέ­ε­ται χρονικά η καταγ­γελ­λό­μενη αλλαγή δρο­μο­λο­γίου με το περι­στα­τικό της ράμπας στη Ρόδο, καθώς αμφό­τερα περι­λαμ­βά­νο­νται στο δικό­γραφο ως δια­κρι­τές αιτιά­σεις.

Οι ενά­γο­ντες ισχυ­ρί­ζο­νται επίσης ότι καθ’ όλη τη διάρ­κεια του ταξι­διού αντι­με­τώ­πι­σαν «απα­ξιω­τική και αδιά­φορη» στάση από μέλη του πλη­ρώ­μα­τος και εκπρο­σώ­πους της εται­ρείας, ενώ τα αιτή­ματά τους για εξη­γή­σεις ή συν­δρομή δεν έβρι­σκαν ικα­νο­ποι­η­τική αντα­πό­κριση. Επι­πλέον, δια­τεί­νο­νται ότι τους ζητή­θηκε να μην κατα­γρά­φουν με κάμερες τις ελλεί­ψεις και τα προ­βλή­ματα.

Αξίωση απο­ζη­μί­ω­σης 4 εκα­τομ­μυ­ρίων σεκέλ

Οι ενά­γο­ντες σημειώ­νουν ότι κατέ­βα­λαν περίπου 2.500 ευρώ για ζευγάρι με 2 παιδιά, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η εται­ρεία τους πούλησε «δια­κο­πές ονείρου» αλλά τους παρέ­δωσε «ένα ταξίδι ταλαι­πω­ρίας». Κατά τον κ. Preminger, η συσ­σώ­ρευση των γεγο­νό­των, από την καθυ­στέ­ρηση της ανα­χώ­ρη­σης και τις βλάβες σε κλι­μα­τι­σμό και πισίνα μέχρι το κίτρινο νερό και το περι­στα­τικό με τη ράμπα στη Ρόδο, συνιστά «πλήρη απο­τυ­χία της αντι­πα­ρο­χής».

Στο παρόν στάδιο, η αξίωση ανέρ­χε­ται σε περίπου 4.000.000 σεκέλ, υπο­λο­γι­σμένη σε 2.000 σεκέλ για καθέναν από τους περίπου 2.000 επι­βά­τες του πλοίου. «Το πλέγμα των βλαβών που ξεκί­νησε πριν καν από την ανα­χώ­ρηση κατα­δει­κνύει αμέλεια της Mano Maritime, τόσο ως προς τη δια­χεί­ριση του πλοίου όσο και ως προς τη μετα­χεί­ριση των πελατών», υπο­στη­ρί­ζει ο κ. Preminger.

Mano Maritime: «Η εικόνα είναι εντελώς δια­φο­ρε­τική»

Από την πλευρά της, η Mano Maritime απορ­ρί­πτει τις αιτιά­σεις που περι­λαμ­βά­νο­νται στην αγωγή. «Οι περισ­σό­τε­ροι από τους ισχυ­ρι­σμούς που προ­βάλ­λο­νται στο δικό­γραφο δεν αντι­κα­το­πτρί­ζουν όσα πραγ­μα­τικά συνέ­βη­σαν στην κρουα­ζιέρα, κατά τη διάρ­κεια της οποίας η πλειο­νό­τητα των επι­βα­τών από­λαυσε μια εμπει­ρία δια­κο­πών που περι­λάμ­βανε πλήρη δια­τροφή με γεύματα από σεφ, διεθνή σόου, ψυχα­γω­γι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, πισίνες, νερο­τσου­λή­θρα, αθλη­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις και επι­σκέ­ψεις σε 2 προ­ο­ρι­σμούς του εξω­τε­ρι­κού», ανέφερε η εται­ρεία.

Η Mano Maritime προ­σέ­θεσε ότι «η εται­ρεία θα παρου­σιά­σει τη θέση της ενώπιον του δικα­στη­ρίου, μαζί με απο­δει­κτικά στοι­χεία και μαρ­τυ­ρίες επι­βα­τών που σκια­γρα­φούν μια εντελώς δια­φο­ρε­τική εικόνα από εκείνη των ενα­γό­ντων. Στη Mano Maritime γίνεται κάθε δυνατή προ­σπά­θεια ώστε οι ταξι­διώ­τες να έχουν μια καλή και ευχά­ρι­στη εμπει­ρία. Η καλύ­τερη από­δειξη είναι οι ευχα­ρι­στή­ριες επι­στο­λές που λαμ­βά­νουμε σε κάθε κρουα­ζιέρα, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης εκείνης για την οποία κατα­τέ­θηκε η αγωγή, καθώς και ο αριθμός των επι­βα­τών που επι­στρέ­φουν, οι οποίοι απο­τε­λούν την πλειο­νό­τητα του συνόλου».