Περιπλέκεται η έρευνα μετά τις αποκαλύψεις για υφαρπαγή ακόμη ενός ακινήτου του δημοσίου

Πε­ρι­πλέ­κε­ται η έρευ­να των επι­τε­λών του Αυ­το­τε­λούς Γρα­φεί­ου Διεύ­θυν­σης Δη­μό­σιας Πε­ριου­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου, του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου και της Διεύ­θυν­σης Δασών Δω­δε­κα­νή­σου, γύρω από τη νέα υπό­θε­ση υφαρ­πα­γής ακι­νή­του του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, που έχει πε­ριέλ­θει πλέον στην πλήρη κυ­ριό­τη­τα της ΕΤΑΔ ΑΕ, που απε­κά­λυ­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή».

Νε­ό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρί­ες ανα­φέ­ρουν συ­γκε­κρι­μέ­να ότι τμήμα δη­μο­σί­ου ακι­νή­του που υφαρ­πά­χθη­κε με την χρήση ανυ­πό­στα­της – πλα­στο­γρα­φη­μέ­νης από­φα­σης εκ­ποί­η­σης του από το δη­μό­σιο δυ­νά­μει του Ν. 719/1977 έχει πω­λη­θεί και υπο­βλη­θεί προς με­τα­γρα­φή στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου το σχε­τι­κό συμ­βό­λαιο, στον εγ­γο­νό απο­βιώ­σα­ντος Ρο­δί­τη, που είχε εμπλα­κεί σε άλλη υπό­θε­ση χρή­σης πλα­στής από­φα­σης εκ­ποί­η­σης στην ίδια κτη­μα­το­με­ρί­δα στον Ασκλη­πειό!

Η λε­πτο­μέ­ρεια αυτή, που δεν απο­κλεί­ε­ται να απο­τε­λεί και «δια­βο­λι­κή σύμ­πτω­ση», ερευ­νά­ται δε­ό­ντως από τις αρ­μό­διες αρχές, που έχουν διε­νερ­γή­σει τον σχε­τι­κό έλεγ­χο και ανα­μέ­νε­ται να υπο­βά­λουν σχε­τι­κή ανα­φο­ρά και στην Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, αν και είναι σί­γου­ρο ότι το όποιο αδί­κη­μα έχει τε­λε­στεί έχει ήδη υπο­πέ­σει σε πα­ρα­γρα­φή.

Από την έρευ­να έχουν προ­κύ­ψει συ­γκε­κρι­μέ­να τα εξής:

Το ακί­νη­το με στοι­χεία Κ.Μ 1570 γαιών Ασκλη­πειού με το ΦΕΚ 1020/Β/25-4-2013 έχει πε­ριέλ­θει στην ιδιο­κτη­σία του ΤΑΙ­ΠΕΔ.

Την 21η Σε­πτεμ­βρί­ου 2017 με έγ­γρα­φό της η Διεύ­θυν­ση Δασών Δω­δε­κα­νή­σου, προ­κει­μέ­νου να επι­λη­φθεί αι­τή­μα­τος χα­ρα­κτη­ρι­σμού τμή­μα­τος ακι­νή­του στην συ­γκε­κρι­μέ­νη κτη­μα­το­με­ρί­δα, ζή­τη­σε από το αυ­το­τε­λές Γρα­φείο Διεύ­θυν­σης Δη­μό­σιας Πε­ριου­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου στοι­χεία για απο­φά­σεις ,εξα­γο­ρών.

Επι­τε­λείς της τε­λευ­ταί­ας υπη­ρε­σί­ας ήλεγ­ξαν, με­τα­ξύ άλλων και την υπ’ αρίθμ. Δ.Κ. 3724/86/Β.Κ 6545/12-10-1989 από­φα­ση Νο­μάρ­χη Δωδ/σου, που φέρει υπο­γρα­φή της κ. Νόρας Απέρ­γη, η οποία βρέ­θη­κε κα­τα­χω­ρη­μέ­νη στους τό­μους του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου την 4η Φε­βρουα­ρί­ου 1993.

Με την συ­γκε­κρι­μέ­νη από­φα­ση εμ­φα­νί­ζε­ται σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του άρ­θρου 1 του Ν.719/77 να έχει εκ­ποι­η­θεί σε μια κά­τοι­κο της πε­ριο­χής, τμήμα 752 τ.μ. του συ­γκε­κρι­μέ­νου δη­μο­σί­ου ακι­νή­του.

Από τον έλεγ­χο ωστό­σο προ­έ­κυ­ψε ότι δεν είχε εκ­δο­θεί η συ­γκε­κρι­μέ­νη από­φα­ση, ενώ πε­ραι­τέ­ρω δια­πι­στώ­θη­κε ότι είχε εκ­δο­θεί νό­μι­μα η Δ.Κ. 3724/86/Β.Κ. 6545/12-10-1989 από­φα­ση Νο­μάρ­χη με την οποία εκ­ποι­ή­θη­κε στην συ­γκε­κρι­μέ­νη κά­τοι­κο της πε­ριο­χής τμήμα εμ­βα­δού 6120 τ.μ.. εκ του δη­μο­σί­ου ακι­νή­του με στοι­χεία Κ.Μ. 1561 γαιών Ασκλη­πειού.

Η από­φα­ση αυτή βρέ­θη­κε στον φά­κε­λο του ακι­νή­του με Κ.Μ. 1561 γαιών Ασκλη­πειού σε φω­το­α­ντί­γρα­φο, με ανα­γρα­φή ότι είναι κα­τα­χω­ρη­μέ­νη στο βι­βλίο απο­φά­σε­ων χωρίς να υπάρ­χουν τα σχε­τι­κά έγ­γρα­φα που αφο­ρούν τον φά­κε­λο εκ­ποί­η­σης.

Δια­πι­στώ­θη­κε επι­πλέ­ον, προς επι­βε­βαί­ω­ση της «δη­μο­κρα­τι­κής» ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη από­φα­ση, πλα­στο­γρα­φή­θη­κε και ότι σε αυτήν προ­στέ­θη­καν χει­ρό­γρα­φα τα στοι­χεία του τμή­μα­τος των 752 τ.μ. από το ακί­νη­το με Κ. Μ. 1570 γαιών Ασκλη­πειού.

Ακο­λού­θως υπο­βλή­θη­κε στο Κτη­μα­το­λό­γιο και με­τα­γρά­φη­κε στον οι­κείο τόμο.

Από την Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία του Δη­μο­σί­ου εκ­δό­θη­κε επί­σης νό­μι­μα και η αρ. πρωτ. Δ.Κ. 3724/86/1232/90 από­φα­ση Νο­μάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου με την οποία εκ­ποι­ή­θη­κε σε συγ­γε­νή της ανω­τέ­ρω τμήμα εμ­βα­δού 5000 τ.μ. από την ίδια κτη­μα­το­με­ρί­δα και πε­ραι­τέ­ρω η αρ. πρωτ. Δ.Κ. 3724/86/1232/90 από­φα­ση Νο­μάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου με την οποία εκ­ποι­ή­θη­κε στο ίδιο ακόμη ένα τμήμα εμ­βα­δού 6000 τ.μ. του ίδιου δη­μο­σί­ου ακι­νή­του.

Οι δύο τε­λευ­ταί­ες απο­φά­σεις, σύμ­φω­να με τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρί­ες, δεν βρέ­θη­καν ακόμη στο αρ­χείο της Κ.Υ.Δ.

Το επί­μα­χο τμήμα των 752 τ.μ. απο­τέ­λε­σε εξάλ­λου νέα με­ρί­δα στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου με στοι­χεία Κ.Μ. 1570 Δ και τον Οκτώ­βριο του 1992 πω­λή­θη­κε εξ αδιαι­ρέ­του σε 3 άτομα.

Οι νέοι ιδιο­κτή­τες ενο­ποί­η­σαν την συ­γκε­κρι­μέ­νη με­ρί­δα με άλλη όμορη, ενώ ακο­λού­θη­σαν κι άλλες με­τα­βι­βά­σεις του ακι­νή­του.

Εκ­κρε­μεί εξάλ­λου και ελέγ­χε­ται η με­τα­γρα­φή συμ­βο­λαί­ου πώ­λη­σης του σε έναν Ρο­δί­τη, όπως προ­α­να­φέ­ρα­με.

Ο απο­βιώ­σας παπ­πούς του είχε βρε­θεί στο επί­κε­ντρο του Ει­σαγ­γε­λι­κού ελέγ­χου στο πλαί­σιο της με­γά­λης έρευ­νας που διε­νερ­γή­θη­κε γύρω από την υφαρ­πα­γή δη­μο­σί­ων ακι­νή­των και εξε­τά­στη­κε η τύχη προ­νο­μια­κού ακι­νή­του στην Κ.Μ. 1570 με­ρί­δα Γαιών Ασκλη­πεί­ου, θέση “Κοκ­κι­νό­για”.

Είχε δια­πι­στω­θεί ότι με την χρήση της υπ’ αρίθμ. ΔΚ5065/78/1985 πλα­στο­γρα­φη­μέ­νης από­φα­σης εξα­γο­ράς δη­μο­σί­ου ακι­νή­του εν­σω­μα­τώ­θη­κε στην πε­ριου­σία του ήδη εκλι­πό­ντος, τμήμα επι­φά­νειας 14.600 τ.μ.

Από την έρευ­να που είχε διε­νερ­γη­θεί στο αρ­χείο του κτη­μα­το­λο­γί­ου είχε προ­κύ­ψει μά­λι­στα ότι έχουν εξα­φα­νι­στεί οι πρά­ξεις του κτη­μα­το­λο­γι­κού δι­κα­στή και οι πλα­στο­γρα­φη­μέ­νες απο­φά­σεις πρώην Νο­μάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου βάσει των οποί­ων με­τα­γρά­φη­κε στα βι­βλία του κτη­μα­το­λο­γί­ου στην πε­ριου­σία του ανω­τέ­ρω τμήμα επι­φά­νειας 14.600 τ.μ. δη­μο­σί­ου ακι­νή­του. Η υπό­θε­ση για το συ­γκε­κρι­μέ­νο ακί­νη­το έχει εξε­τα­στεί στο ποι­νι­κό της σκέ­λος ενώ το αστι­κό εκ­κρε­μεί ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.