Κινδυνεύει το Ιταλικό Νεκροταφείο στην Κάρπαθο-Καμπανάκι κινδύνου από το Καρπαθιακό Κέντρο Έρευνας και Πολιτισμού

Ως κατε­ξο­χήν αρμό­διος φορέας το Καρ­πα­θιακό Κέντρο Έρευνας και Πολι­τι­σμού σημάνει κίνδυνο στην αρμόδια Εφορεία Νεο­τέ­ρων Μνη­μείων και στο Δήμο Καρ­πά­θου, εκλι­πα­ρώ­ντας να συμ­βά­λουν στην επίλυση του σοβαρού αυτού θέματος.

Το Νεκρο­τα­φείο κτί­στηκε το 1939. Ίσαμε το1988, παρέ­μεινε ακέραιο, θεω­ρη­θέν ως ιστο­ρι­κής σημα­σίας χώρος/κτίσμα υφι­στά­μενο εντός ιστο­ρι­κού τοπίου με κατα­σκευή ανθρώ­πι­νης παρέμ­βα­σης και ιστο­ρι­κής αξίας, που το πλαι­σιώ­νει τοπίο απα­ρά­μιλ­λου­φυ­σι­κού κάλλους.

Στο­τέ­λος της 10ετίας του 1980 και αρχές της 10ετίας του 1990 ο τότε δήμαρ­χος Κων­στα­ντί­νος Φελ­λου­ζής, ανέθεσε στο Καρ­πα­θιακό Κέντρο να επι­με­λη­θεί της ανα­πα­λαιώ­σεως του χώρου, απο­κα­θι­στώ­ντας το από τη φθορά του χρόνου,πράγμα που δεν ευο­δώ­θηκε λόγω γρα­φειο­κρα­τίας, αδια­φο­ρίας υπευ­θύ­νων και κωλυ­σιερ­γίας διεκ­δι­κη­τών. Στη συνέ­χεια, έγιναν κάποιες ενέρ­γειες, χωρίς απο­τέ­λε­σμα.

Έκτοτε βαίνουν παράλ­ληλα δύο αντίρ­ρο­πες δυνά­μεις. Οι αυτο-αποκαλούμενοι ιδιο­κτή­τες που στο μεταξύ είχαν μετα­βι­βά­σει σε έμπορο οικο­δο­μι­κών υλικών τον ευρύ­τερο χώρο από τη μια, και το Καρ­πα­θιακό Κέντρο και άλλοι φορείς και ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νοι πολίτες από την άλλη.

Εκ των πραγ­μά­των, η δεύτερη δύναμη δε φαί­νε­ται να έχει κατα­φέ­ρει να προ­βά­λει τη δέουσα και απο­τε­λε­σμα­τι­κή­α­ντί­σταση, για δυο κυρίως λόγους. Από τη μια, η παρα­πλα­νη­τική διάδοση ότι ο «ιδιο­κτή­της» εκέρ­δισε λέει τη «δίκη» (απο­κρυ­πτο­μέ­νης της υπο­τι­θε­μέ­νης απο­φά­σεως!) – για ποιο πράγμα άραγε; Μήπως για τηνι­διο­κτη­σία του κοι­μη­τη­ρια­κού εμβαδού; Μα αυτό κατα­κυ­ρώ­νε­ται στο Δημόσιο, ακόμη και από τους ίδιους τους διεκ­δι­κη­τές, που αμφό­τε­ροι προ­συ­πο­γρά­φουν το σχετικό σύμφωνο αγο­ρα­πω­λη­σίας, όπου εξαι­ρεί­ται το Νεκρο­τα­φείο ως «ΔΗΜΟΣΙΟΣ» χώρος, πράγμα που απο­τυ­πώ­νε­ται και στο συναφές τοπο­γρα­φικό!

Τις προ­άλ­λες το Καρ­πα­θιακό Κέντρο επι­κοι­νώ­νησε σχετικά με το θέμα με τον προϊ­στά­μενο της Εφορίας Νεο­τέ­ρων Μνη­μείων. Φάνηκε ενο­χλη­μέ­νος διότι λέει ως αρχι­τέ­κτων είναι αυθε­ντία σ’ αυτά τα θέματα, και ότι λέει δεν υφί­στα­ται θέμα, διότι τάχα αυτό δεν είναι λέει μνημείο, αλλά ούτε κανλέει (!) «τόπος [φυσικό τοπίο] που περι­λαμ­βά­νει ανθρώ­πινα έργα ιστο­ρι­κής αξίας». Μα περί αυτού ακριβώς πρό­κει­ται, του αντι­τεί­ναμε, και αυτό κατά λέξιν προ­βλέ­πει ο Ν 3028/2002, που ο ίδιος επι­κα­λεί­ται!

Παρα­δό­ξως, δενα­νέ­φερε τίποτε για το ιδιο­κτησι ί, ούτε βέβαια και η αρμόδια Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία) ότι δήθεν έχει παρα­μεί­νει μονάχα ένας σταυρός, προ­φα­νώς μη όντας ενή­με­ρος για την πραγ­μα­τική εικόνα της κλι­μα­κού­με­νης κατα­στρο­φής, δεδο­μέ­νου ότι σημα­ντικό τμήμα  παρα­μέ­νει ακόμη στη θέση του (!)· και μη ενθυ­μού­με­νος ότι, προ 15ετίας περίπου που του τηλε­φω­νή­σαμε, το ο περί­βο­λος του Νεκρο­τα­φείου έστεκε ακόμη καλύ­τερα, και ωστόσο, καμιά­ε­νέρ­γεια εκ μέρους του, ούτε από τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας και (προ­σφά­τως τις νυν) δημο­τι­κές αρχές!

To Καρ­πα­θιακό Κέντρο επι­ση­μαί­νει ότι ποτέ δεν είναι αργά, και ότι η Εφορεία νεό­τε­ρων Μνη­μείων οφείλει να επι­λη­φθεί άμεσα, το νησί χρειά­ζε­ται τέτοιους πόλους, αφού δια­θέ­τει μόνο δύο άλλα (φασι­στι­κής αρχι­τε­κτο­νι­κής, αυτά) κτί­σματα, και 30.000 Ιταλούς του­ρί­στες (70 % του του­ρι­στι­κού δυνα­μι­κού) ετησίως! Απά­ντησε, εκφρά­ζο­ντας και πάλι την ενό­χληση, αντί την ανη­συ­χία του!

Εντελώς πρό­σφατα, ο Στρα­τιω­τι­κός Ακό­λου­θος του Ιτα­λι­κού Προ­ξε­νείου στην Αθή­να­συ­νταγ­μα­τάρ­χης AntonioAlbanese, εκφρά­ζο­ντας το ενδια­φέ­ρον της Ιτα­λι­κής πλευράς για την κατά­σταση του Νεκρο­τα­φείου, επι­χεί­ρησε να επι­κοι­νω­νή­σει εγγρά­φως και προ­φο­ρι­κώ­ςμε τον Δήμαρχο Ηλία Λάμπρο. Καμιά απά­ντηση.Απο­φά­σισε τότε να επι­σκε­φθεί την Κάρπαθο προ­σω­πικά και να ζητήσει ραντε­βού με τον Δήμαρχο. Ο Δήμαρ­χος ήταν όμως απα­σχο­λη­μέ­νος.

Ύστερα από τα παρα­πάνω, το Καρ­πα­θιακό Κέντρο παρα­κα­λεί τους απο­δέ­κτες να επι­λη­φθούν άμεσα, προ­κει­μέ­νου, πριν είναι εντελώς αργά, να σωθεί και να ανα­στη­λω­θεί το Ιταλικό νεκρο­τα­φείο Καρ­πά­θου, που απο­τε­λεί σημα­ντικό ιστο­ρικό τόπο διε­θνούς σημα­σίας, στην εσχατιά της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης· και μεγάλης και ζωτικής ιστο­ρι­κής και οικο­νο­μι­κής/του­ρι­στι­κής αξίας για την τοπική κοι­νω­νία.

Η επι­στολή του Καρ­πα­θια­κού Κέντρου:

Προς 17.04.2017

Τον Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Δωδε­κα­νή­σου

Τον Εισαγ­γε­λέα Αρείου Πάγου

Ευρω­παϊκή Επι­τροπή (Commission)

Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού

Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών Ελλάδος

Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών Ιταλίας

Ιταλικό Προ­ξε­νείο Αθήνας

Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου

Έπαρχο Καρ­πά­θου

Δήμο Καρ­πά­θου

Εφορεία Νεο­τέ­ρων Μνη­μείων

Αntonio Albanese, Συνταγ­μα­τάρχη, Στρα­τιω­τικό ακό­λουθο Ιτα­λι­κής Πρε­σβείας

Μαρι­γούλα Χρι­στο­δού­λου, Δημο­τική Σύμ­βουλο

Ντίνο Γκα­τούλη, Πολίτη Ιτα­λι­κής κατα­γω­γής

Ένωση Ξενο­δό­χων Καρ­πά­θου

Travel Organization Alpitour world specializing in Italian visitors

Travel Organization Veratour specializing in Italian visitors

Travel Organization Dena Viaggi specializing in Italian visitors

O τύπος

ΘΕΜΑ Ιταλικό Νεκρο­τα­φείο Καρ­πά­θου (Cemeterio Militare Italiano di Scarpanto) – σημα­ντι­κός

ιστο­ρι­κός τόπος με ανθρώ­πινα έργα (πβλ. Ν. 3028/2002)

Ως κατε­ξο­χήν αρμό­διος φορέας (άρθρο 3 του κατα­στα­τι­κού μας) ανα­φε­ρό­μα­στε, όπως και ματαίως

πολ­λά­κις στο παρελ­θόν, στην αρμόδια Εφορεία Νεο­τέ­ρων Μνη­μείων και στο Δήμο Καρ­πά­θου,

κοι­νο­ποιώ­ντας και εκλι­πα­ρώ­ντας και τους λοιπούς παρα­λή­πτες να συμ­βά­λουν στην επίλυση του

σοβαρού αυτού θέματος.

Το Νεκρο­τα­φείο κτί­στηκε (και χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε από) το 1939. Ίσαμε το 1988, παρέ­μεινε

ακέραιο (βλ. σχετικό 1), θεω­ρη­θέν ως ιστο­ρι­κής σημα­σίας χώρος / κτίσμα υφι­στά­μενο εντός

ιστο­ρι­κού τοπίου με κατα­σκευή ανθρώ­πι­νης παρέμ­βα­σης και ιστο­ρι­κής αξίας, που το πλαι­σιώ­νει

τοπίο απα­ρά­μιλ­λου φυσικού κάλλους (πβλ. Ν. 3028/2002).

Στο τέλος της 10ετίας του 1980 και αρχές της 10ετίας ο τότε δήμαρ­χος Κων­στα­ντί­νος

Φελ­λου­ζής, στο πλαίσιο της συνα­φούς συστη­μα­τι­κής και επί­μο­νης δράσης του (βλ. σχετικά 1, 3)

ανέθεσε στο Καρ­πα­θιακό Κέντρο να επι­με­λη­θεί της ανα­πα­λαιώ­σεως του χώρου, απο­κα­θι­στώ­ντας

το από τη φθορά του χρόνου, πράγμα που δεν ευο­δώ­θηκε λόγω γρα­φειο­κρα­τίας, αδια­φο­ρίας

υπευ0θύνων και κωλυ­σιερ­γίας διεκ­δι­κη­τών (σχετικό 1-2).

Την ίδια περίοδο, εκπρο­σω­πώ­ντας το Δήμο επί δημαρ­χίας Κων­στα­ντί­νου Φελ­λουζή,

επι­σκε­φθή­καμε την Ιταλική Πρε­σβεία, και επι­κοι­νω­νή­σαμε με το Ιταλικό Υπουρ­γείο Στρα­τιω­τι­κών.

Έδειξαν σημα­ντικό ενδια­φέ­ρον, μολο­νότι δεν ηδύ­να­ντο επίσημα να συμ­βά­λουν πολι­τικά ή υλικά

στη δια­τή­ρηση και ανά­δειξη του κτί­σμα­τος, λόγω πολι­τι­κών δεσμεύ­σεων (βλ. λ.χ. σχετ. 1, 3).

e-mail: [email protected], [email protected]

τηλ. 2245300456, 6977234569

Στη συνέ­χεια, επί δημαρ­χίας Μιχ. Τσα­ου­σό­που­λου και Μιχ. Ιωαν­νίδη έγιναν επίσης κάποιες

ενέρ­γειες, χωρίς απο­τέ­λε­σμα (βλ. σχετικό 4).

Έκτοτε βαίνουν παράλ­ληλα δύο αντίρ­ρο­πες δυνά­μεις. Οι αυτο-αποκαλούμενοι ιδιο­κτή­τες

που στο μεταξύ είχαν μετα­βι­βά­σει σε έμπορο οικο­δο­μι­κών υλικών τον ευρύ­τερο χώρο από τη μια

(σχετκά 5-6), και το Καρ­πα­θιακό Κέντρο και άλλοι φορείς και ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νοι πολίτες από την

άλλη (λ.χ. σχετικά 1-4).

Εκ των πραγ­μά­των, η δεύτερη δύναμη δε φαί­νε­ται να έχει κατα­φέ­ρει να προ­βά­λει τη

δέουσα και απο­τε­λε­σμα­τική αντί­σταση, για δυο κυρίως λόγους. Από τη μια, η παρα­πλα­νη­τική

διάδοση ότι ο «ιδιο­κτή­της» εκέρ­δισε λέει τη «δίκη» (απο­κρυ­πτο­μέ­νης της υπο­τι­θε­μέ­νης

απο­φά­σεως!) – για ποιο πράγμα άραγε; Μήπως για την ιδιο­κτη­σία του κοι­μη­τη­ρια­κού εμβαδού;

Μα αυτό κατα­κυ­ρώ­νε­ται στο Δημόσιο, ακόμη και από τους ίδιους τους διεκ­δι­κη­τές, που αμφό­τε­ροι

προ­συ­πο­γρά­φουν το σχετικό σύμφωνο αγο­ρα­πω­λη­σίας, όπου εξαι­ρεί­ται το Νεκρο­τα­φείο ως

«ΔΗΜΟΣΙΟΣ» χώρος, πράγμα που απο­τυ­πώ­νε­ται και στο συναφές τοπο­γρα­φικό! (σχετικά 5-6). Το

κομμάτι αυτό που εξαι­ρεί­ται από την αγο­ρο­πω­λη­σία, απο­τυ­πώ­νε­ται στο τοπο­γρα­φικό/σχετικό 6,

παραλ­λη­λό­γραμμο με στοι­χεία 1-2-3-4, στο κάτω αρι­στερό του τμήμα.

Καθί­στα­ται όθεν ερευ­νη­τέον:

(α) [κυρίως από τις Ιτα­λι­κές αρχές] Πώς περι­ήλθε στους Ιταλούς το αγρο­τε­μά­χιο με το

νεκρο­τα­φείο, διότι αυτό έγινε προ­φα­νώς με νόμιμο τρόπο: αγορά, χρη­σι­κτη­σία, απαλ­λο­τρί­ωση ή

δωρεά· και σε καμιά περί­πτωση με «αρπαγή». Κι ακόμη, αν η ανα­φε­ρό­μενη (μη κοι­νο­ποιου­μένη)

απόφαση επι­τρέ­πει και την κατα­στροφή του κτί­σμα­τος;!

Σε κάθε περί­πτωση, ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ (Ιτα­λι­κός ή ελλη­νι­κός) χαρα­χτή­ρας του χώρου

επι­βε­βαιώ­νε­ται και από το ελληνο-ιταλικό Σύμφωνο Ειρήνης (1947) όπου ανα­φέ­ρε­ται ότι η νόμιμη

κατοχή κάθε μορφής ακί­νη­της ιτα­λι­κής περιου­σίας (περι­λαμ­βα­νο­μέ­νων αυτών που αφορούν

διοι­κη­τικά ή πνευ­μα­τι­κής [δηλ. και ταφικά] φύσεως κτί­σματα) μετα­βι­βά­ζε­ται στην Ελλάδα.

(β) δεν είναι ύποπτο ότι χρειά­στη­καν 50 χρόνια (!) για τη διεκ­δί­κηση του ακι­νή­του από τους

ιδιο­κτή­τες, και είκοσι έτη ύποπτης επίσης ατολ­μίας να ολο­κλη­ρω­θεί («εν μια νυκτί») η εισέτι

ανο­λο­κλή­ρωτη κατα­στροφή του κτί­σμα­τος που προ­χω­ρεί με βήμα χελώνας, με την

προ­σχε­δια­σμένη, από ιδιο­κτήτη και εργο­λάβο, και μεθο­δευ­μένη στα­διακή συσ­σώ­ρευση μπαζών

(βλ. π.χ. σχετικά 1-2); Είναι φανερό ότι μια τέτοια πράξη, που αφορά την τοπική, ελλη­νική και

ευρω­παϊκή κλη­ρο­νο­μιά, είναι παρά­νομη, αλλά και αντι­φά­σκουσα στους όρους της αγο­ρα­πω­λη­σίας

(σχετικά 5-6).

Τις προ­άλ­λες επι­κοι­νω­νή­σαμε σχετικά με το θέμα με τον προϊ­στά­μενο της Εφορίας

Νεο­τέ­ρων Μνη­μείων Γ. Καρυ­δάκη. Φάνηκε ενο­χλη­μέ­νος διότι λέει ως αρχι­τέ­κτων είναι αυθε­ντία σ’

αυτά τα θέματα, και ότι λέει δεν υφί­στα­ται θέμα, διότι τάχα αυτό δεν είναι λέει μνημείο, αλλά ούτε

καν λέει (!) «τόπος [φυσικό τοπίο] που περι­λαμ­βά­νει ανθρώ­πινα έργα ιστο­ρι­κής αξίας». Μα περί

αυτού ακριβώς πρό­κει­ται, του αντι­τεί­ναμε, και αυτό κατά λέξιν προ­βλέ­πει ο Ν 3028/2002, που ο

ίδιος επι­κα­λεί­ται!

Παρα­δό­ξως, δεν ανέφερε τίποτε για το ιδιο­κτη­σιακό καθε­στώς, αλλά μόνον ότι

(πλη­ρο­φο­ρεί­ται λέει, χωρίς προ­φα­νώς ο ίδιος να έχει ποτέ παρα­στεί, ούτε βέβαια και η αρμόδια

Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία) ότι δήθεν έχει παρα­μεί­νει μονάχα ένας σταυρός, προ­φα­νώς μη όντας

ενή­με­ρος για την πραγ­μα­τική εικόνα της κλι­μα­κού­με­νης κατα­στρο­φής (βλ. λ.χ. σχετ. 1-4),

e-mail: [email protected], [email protected]

τηλ. 2245300456, 6977234569

δεδο­μέ­νου ότι σημα­ντικό τμήμα παρα­μέ­νει ακόμη στη θέση του (σχετικό 2)(!)· και μη

ενθυ­μού­με­νος ότι, προ 15ετίας περίπου που του τηλε­φω­νή­σαμε, το ο περί­βο­λος του Νεκρο­τα­φείου

έστεκε ακόμη καλύ­τερα (πβλ. σχετικό 1), και ωστόσο, καμιά ενέρ­γεια εκ μέρους του, ούτε από τις

αρμό­διες υπη­ρε­σίες της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας και (προ­σφά­τως τις νυν) δημο­τι­κές αρχές!

Επι­ση­μά­ναμε στον Προϊ­στά­μενο Νεο­τέ­ρων Μνη­μείων ότι ποτέ δεν είναι αργά, και ότι

οφείλει να επι­λη­φθεί άμεσα, το νησί χρειά­ζε­ται τέτοιους πόλους, αφού δια­θέ­τει μόνο δύο άλλα

(φασι­στι­κής αρχι­τε­κτο­νι­κής, αυτά) κτί­σματα, και 30.000 Ιταλούς του­ρί­στες (70 % του του­ρι­στι­κού

δυνα­μι­κού) ετησίως! Απά­ντησε, εκφρά­ζο­ντας και πάλι την ενό­χληση, αντί την ανη­συ­χία του!

Εντελώς πρό­σφατα, ο Στρα­τιω­τι­κός Ακό­λου­θος του Ιτα­λι­κού Προ­ξε­νείου στην Αθήνα

συνταγ­μα­τάρ­χης Antonio Albanese, εκφρά­ζο­ντας το ενδια­φέ­ρον της Ιτα­λι­κής πλευράς για την

κατά­σταση του Νεκρο­τα­φείου, επι­χεί­ρησε να επι­κοι­νω­νή­σει εγγρά­φως και προ­φο­ρι­κώς με τον

Δήμαρχο Ηλία Λάμπρο. Καμιά απά­ντηση. Απο­φά­σισε τότε να επι­σκε­φθεί την Κάρπαθο προ­σω­πικά

και να ζητήσει ραντε­βού με τον Δήμαρχο. Ο οποίος όμως (-απίστευτο!) αρνή­θηκε να δεχτεί τον

ανώτατο αξιω­μα­τούχο και απε­σταλ­μένο του Ιτα­λι­κού κράτους, και μόνον η δημαρ­χιακή

γραμ­μα­τεύς του ανέφερε τηλε­φω­νικά ότι ο ιδιο­κτή­της του Νεκρο­τα­φείου «εκέρ­δισε τη δίκη»!!!

Είναι ξεκά­θαρο! Ρεζίλι διεθνώς! Τα ψηφο-θηρία εν δράσει, όπως και πριν!

Ύστερα από τα παρα­πάνω, παρα­κα­λού­νται οι απο­δέ­κτες να επι­λη­φθούν άμεσα,

προ­κει­μέ­νου, πριν είναι εντελώς αργά, να σωθεί και να ανα­στη­λω­θεί το Ιταλικό νεκρο­τα­φείο

Καρ­πά­θου, που απο­τε­λεί σημα­ντικό ιστο­ρικό τόπο διε­θνούς σημα­σίας, στην εσχατιά της

Ευρω­παϊ­κής Ένωσης· και μεγάλης και ζωτικής ιστο­ρι­κής και οικο­νο­μι­κής / του­ρι­στι­κής αξίας για την

τοπική κοι­νω­νία.

Και παρα­κα­λού­νται οι αρμό­διες αρχές ελέγχου και συναφών ποι­νι­κών και αστικών

κυρώ­σεων όπως ενερ­γή­σουν προς συμ­μόρ­φω­σιν και παρα­δειγ­μα­τική τιμωρία των ενε­χο­μέ­νων και

υπε­χό­ντων παρά­βα­σιν καθή­κο­ντος, αλλά κυρίως των «ιδιο­κτη­τών» – κατα­στρο­φέων της ελλη­νι­κής

και ευρω­παϊ­κής κλη­ρο­νο­μιάς!

Με τιμή

Ο Πρό­ε­δρος

Μανόλης Μελάς

Καθη­γη­τής Δημο­κρι­τείου Παν/μίου Θράκης

(φωτο Manolis Dimellas)