Ύδωρ- Η λέξη της εβδομάδας και το πρόβλημα των ημερών

Υδωρ η λέξη της εβδο­μά­δας και το πρό­βλημα της Ρόδου το τελευ­ταίο διά­στημα.  Μήπως και σας ξεδι­ψά­σουμε με ύδωρ καθαρό, διάφανο, γάργαρο και διαυγές. Τὸ ὕδωρ, τοῦ ὕδατος η πρώτη μορφή της λέξης ή και ὕδος, ὕδεος, το νερό. Η ινδο­ευ­ρω­παϊκή ρίζα της λέξης *ud- μαρτυρά και τη συγ­γέ­νειά της με το γερ­μα­νικό νερό Wasser, το αγγλικό water, το γαλλικο κύμα onde (από το λατι­νικό unda) και άλλες.

Το ύδωρ είναι αλήθεια ότι δεν πολυα­κού­γε­ται. Θα μας φαι­νό­ταν πολύ παρά­ξενο είναι αλήθεια να ακού­γαμε «επι­τέ­λους έρχεται το ύδωρ από το φράγμα του Γαδουρά», αν και δεδο­μέ­νων των συν­θη­κών θα ήταν ευπρόσ­δε­κτο όπως και να to απο­κα­λού­σαν.

Το ύδωρ πάντως  ρέει σε ένα σωρό λέξεις και εκφρά­σεις που ακούμε στα νέα ελλη­νικά. Όπως η  αφυ­δά­τωση και ενυ­δά­τωση. Δημιουρ­γού­νται από τη γενική ύδατος του λεκτι­κού τύπου, καθώς και από την προ­σθήκη του επι­θή­μα­τος -ρ –όπως συμ­βαι­νει με την υδρία, που ήταν μια στάμνα, χάλκινη ή πήλινη για τη μετα­φορά νερού. Για το πόσο συχνά ακούμε το ύδωρ, χωρίς να το κατα­λα­βαί­νουμε, θα μας πείσει μια επί­σκεψη στην Ύδρα, που έτσι όπως ανα­δύ­ε­ται από τα ύδατα του Αργο­σα­ρω­νι­κού μοιάζει με νερό­φιδο, με ύδρα, απ’ όπου άλλωστε πήρε και το όνομά της. Και καθώς θα απο­βι­βα­ζό­μα­στε από το υδρο­πτέ­ρυγο ή αλλιώς δελφίνι και θα απο­λαμ­βά­νουμε υδραί­ικο θαλασ­σινό αέρα, το όνομα του προ­σφι­λούς νησιού θα μας φέρει στο νου συνειρ­μικά τη Λερναία Ύδρα με τα πολλά κεφάλια και τον γνωστό άθλο του Ηρακλή. Αν ατε­νί­ζουμε τον υδάτινο ορί­ζο­ντα, μπορεί να δούμε τις ακτές της Αττικής. Αν μάλιστα η ζέστη και η υγρασία είναι πολλή, οι υδρα­τμοί στην ατμό­σφαιρα επι­βε­βαιώ­νουν ότι το ύδωρ είναι παντού. Ή μάλλον όχι παντού, γιατί τα νησιά μας έχουν μόνιμο πρό­βλημα λει­ψυ­δρίας και γι’ αυτό συχνά – πυκνά έρχο­νται τα υδρο­φόρα πλοία και γεμί­ζουν τους ταμιευ­τή­ρες υδάτων. Στο βάθος ίσως δια­κρί­νουμε και κανένα υδρο­πλάνο που γεμίζει νερό από τη θάλασσα, για να σβήσει, αλίμονο, καμιά φωτιά.Γιατί τα υπό­λοιπα είναι ακόμη στα χαρτιά. Φέτος οι υδα­το­πτώ­σεις δεν ήταν πολλές κι έτσι φυτά και δέντρα μοιά­ζουν άνυδρα. Η Εται­ρεία Υδάτων προει­δο­ποιεί να μην γίνεται σπατάλη του νερού, γιατί τα υδρό­με­τρά της δεί­χνουν ανη­συ­χη­τι­κές τιμές. Υδρο­πο­λυ­λο­γούμε (δική μας λέξη) και ξεχά­σαμε το κολύμπι στο νησάκι μας. Τους πιο αθλη­τι­κούς και τολ­μη­ρούς τύπους τους προ­σκα­λούμε σε αγώνα υδα­το­σφαί­ρι­σης.Μετά από την άθληση, ένα υδρο­μα­σάζ σάς χαλα­ρώ­νει. Εάν, κατά κακή τύχη, δεν λει­τουρ­γεί, θα καλέ­σετε τον υδραυ­λικό να ελέγξει τις παροχές και τους υδρο­σω­λή­νες. Ωραία, λοιπόν, και στη συνέ­χεια, αφού σίγουρα πεινάτε, θα φάτε νόστι­μους και γεμά­τους ενέρ­γεια υδα­τάν­θρα­κες, σε λαχτα­ρι­στή μακα­ρο­νάδα και όχι υδρο­γο­νάν­θρα­κες, γιατί αυτοί δεν τρώ­γο­νται, έστω κι αν κάποιοι μπερ­δεύ­ουν τις δύο λεξού­λες. Στο γεύμα σας μπο­ρείτε να συμπε­ρι­λά­βετε σαλα­τούλα με λαχα­νικά υδα­το­καλ­λιέρ­γειας, που μεγα­λώ­νουν σε άγονο έδαφος, αλλά ποτί­ζο­νται με νερό εμπλου­τι­σμένο με θρε­πτικά συστα­τικά. Ταυ­το­χρονα ακούτε μουσική, παιγ­μένη όχι με «ύδραυ­λιν», πράγμα εξάλλου δύσκολο. Να σημειώ­σουμε εδώ ότι το αρχαίο μουσικό όργανο το εφηύρε στην Αλε­ξάν­δρεια της Αιγύ­πτου ο Κτη­σί­βιος, το 150 π. Χ. Ο ήχος παρα­γό­ταν από την εισροή νερού στους σωλήνες της υδραύ­λεως. Μια σύγ­χρονη εκδοχή αυτού του οργάνου είναι το εκκλη­σια­στικό όργανο. Στο μεταξύ  ο υδράρ­γυ­ρος ανε­βαί­νει και εμείς σε αυτό το μικρό σημείο της υδρο­γείου αμέ­ρι­μνοι συζη­τάμε περί ανέμων και υδάτων, ενώ κάποιοι κάποιοι κάπου δίνουν γη και ύδωρ, υπο­χω­ρούν σε όλα τα μέτωπα. (με την ετυ­μο­λο­γική βοήθεια του liberal.gr)