ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Γιάννης Παρασκευάς: “Το Δικαστικό Μέγαρο και οι τουαλέτες του”

news room 2 λεπτά ανάγνωση

Πολι­τι­σμός σίγουρα δεν είναι να μαζεύ­εις το πετα­μένο χαρτί από τον δρόμο ή να μην πετάς το απο­τσί­γαρο από το παρά­θυρο του αυτο­κι­νή­του σου όπως ισχυ­ρί­ζο­νται οι Κεντρο­ευ­ρω­παϊοι,αλλά ο σεβα­σμός του διπλα­νού σου, ο σεβα­σμός της προ­σω­πι­κό­τη­τας του.

Δυστυ­χώς σε αυτόν εδώ τον τόπο το χει­ρό­τερο παρά­δειγμα απα­ξί­ω­σης και καταρ­ρά­κω­σης της προ­σω­πι­κό­τη­τας του ατόμου το δίνει το Δημόσιο σε όλες του τις εκφάν­σεις.

Μοι­ρο­λα­τρικά, απα­ρά­δε­κτο, αλλά αυτό συμ­βαί­νει, απο­δε­χό­μα­στε χωρίς αντί­δραση αυτές τις συμπε­ρι­φο­ρές που εκδη­λώ­νο­νται ή με απο­φά­σεις ή παρα­λεί­ψεις.

Για τα μεγάλα ή τα σύνθετα λες, τι να κάνω, ανί­κα­νοι είναι έτσι λει­τουρ­γούν.

Τι να πεις όμως για τα μικρά, για αυτά που δεν έχουν μεγάλο κόστος, για αυτά που βρίσκει καθη­με­ρινά μπροστά του ο πολίτης.

Προ ημερών βρέθηκα στα Δικα­στή­ρια,(κατ’ ευφη­μι­σμό στο Δικα­στικό Μέγαρο), ρώτησα ένα Δικη­γόρο που είναι οι τουα­λέ­τες,δεξιά στο βάθος του δια­δρό­μου μου είπε, περι­πλα­νή­θηκα λίγο αλλά τελικά τις ανα­κά­λυψα, έκπλη­κτος και εμβρό­ντη­τος κοίταζα το θέαμα.

Κατα­σκευή σίγουρα προ τρια­κο­ντα­ε­τίας, τουρ­κική λεκάνη,βρώμικα και δυσωδία που σου έκοβε κάθε διάθεση χρήσης του χώρου.

Είναι βέβαιο πως καθη­με­ρινά τις ημέρες λει­τουρ­γίας των Δικα­στη­ρίων περνούν από εκεί τρια­κό­σιοι ή και περισ­σό­τε­ροι άνθρω­ποι, αξίζουν άραγε αυτό το μαρ­τύ­ριο και την ταπεί­νωση αν τυχόν και βρεθούν στην ανάγκη να κάνουν χρήση τουα­λέ­τας;

Επειδή γνωρίζω τη λει­τουρ­γία του δημο­σίου και μάλιστα του Αθη­νο­κε­ντρι­κού καρ­κι­νώ­μα­τος δεν περί­μενα από το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης να δείξει το όποιο ενδια­φέ­ρον.

Ο Δήμος, η Περι­φέ­ρεια, ο Σύλ­λο­γος των εργα­ζο­μέ­νων, ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος δεν βρέθηκε κανένας να ασχο­λη­θεί με το πρό­βλημα;

Βέβαια αυτό είναι μόνο το πρό­βλημα; Σίγουρα όχι, θα πω πάλι δυστυ­χώς, οχτα­κό­σια χρόνια τουρ­κικά συζη­τάμε για το νέο Δικα­στικό Μέγαρο και μένουμε στις κου­βέ­ντες γιατί τα μικρο­συμ­φέ­ρο­ντα και το βόλεμα κάποιων παρα­μέ­νουν ανυ­πέρ­βλητα εμπόδια.

ΝΑΙ,οι τουα­λέ­τες είναι δείγμα πολι­τι­σμού.

Θέλω να ελπίζω ότι ο Δικη­γο­ρι­κός σύλ­λο­γος αν θελήσει έχει την οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα να δώσει λύση και το καλό παρά­δειγμα κοι­νω­νι­κής προ­σφο­ράς,στο κάτω-κάτω ο χώρος είναι και δικός τους, εκεί ξημε­ρο­βρα­διά­ζο­νται.

Παρα­σκευάς Γιάννης

16/6/2017

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 1 σχόλιο

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. Giorgos

    Φυσικά και είναι “πολιτισμός” το μάζεμα των σκουπιδιών ή το να μην πετάμε αποτσίγαρα. Για να το θέσω διαφορετικά η συμπεριφορά μας απέναντι σε αυτά τα ζητήματα ή άλλα παρόμοια φανερώνει οπωσδήποτε την παιδεία μας.
    Και “σίγουρα” αυτό δεν το ισχυρίζεται κάποιος “κεντροευρωπαίος” αλλά ένας Ροδίτης που πιο πολύ από το ζήτημα με τις βρώμικες τουαλέτες τον πονούν τα σκουπίδια στους δρόμους ή το πέταγμα των τσιγάρων από το αυτοκίνητο, το οποίο παρεμπιπτόντως ενέχει και τον κίνδυνο πυρκαγιάς.
    Τελικά, κ. Παρασκευά, προσπαθώ να καταλάβω την αναγκαιότητα της εισαγωγής του άρθρου με το κυρίως θέμα του, με το οποίο φυσικά και θα συμφωνήσω.