Οι Ενορίες και οι Μητροπόλεις της Δωδ/νήσου δεν είναι Ν.Π.Δ.Δ.

Στην απόφαση, που δημιουργεί νομολογία, ότι οι ιερείς, που ασκούν καθήκοντα σε ναούς στα Δωδεκάνησα, δεν είναι ούτε και μπορεί να θεωρηθούν δημόσιοι υπάλληλοι και ότι οι ενορίες και οι Μητροπόλεις δεν είναι Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, κατέληξε το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρόδου.
Όπως έγραψε η “δ” το δικαστικό συμβούλιο αποφάσισε να μη γίνει κατηγορία εις βάρος του ιερέα Μιχαήλ Κουτσονούρη και του πρώην προέδρου της ΔΕΥΑ Καλλιθέας κ. Δημητρίου Τσαλίκη για τα αδικήματα της απιστίας στην Υπηρεσία με ιδιαίτερα τεχνάσματα, ποσού άνω των 15.000 ευρώ, της ψευδούς βεβαίωσης με συνολικό όφελος και συνολική βλάβη άνω των 73.000 ευρώ και της ηθικής αυτουργίας στις πράξεις αυτές.
Οι ανωτέρω ενεπλάκησαν σε υπόθεση “ξεπλύματος” δαπανών που δεν προέβλεπε το δημόσιο λογιστικό μέσω της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Καλλιθέας.
Το δικαστικό συμβούλιο, έκρινε, αποδεχόμενο σχετικούς υπερασπιστικούς ισχυρισμούς του δικηγόρου κ. Βασ. Καταβενάκη, τα εξής:
“Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου είναι οι ενοριακοί ναοί σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1 § 4, 39 § 2 του ν. 590/1977 “Περί του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος”, οι οποίες τελούν “υπό την πνευματικήν εποπτείαν του επιχωρίου αρχιερέως”.
Κατά τις διατάξεις όμως των άρθρων 1 αρ. 5 και 39 § 8 του Νόμου τούτου “Η εις Κρήτην, Δωδεκανήσον και Αγιον Ορος κρατούσα Εκκλησιαστική Κατάστασις, διεπομένη υπό του ισχύοντος εν αυτοίς Πατριαρχικού καθεστώτος δεν θίγεται δια του παρόντος” .
Και ορίζεται μεν στο άρθρ. 1 § 4 του ν. 590/77 ότι “κατά τας νομικάς αυτών σχέσεις η Εκκλησία της Ελλάδος, αι μητρόπολεις, αι ενορίαι μετά των Ενοριακών αυτών Ναών … είναι ν.π.δ.δ.” αλλά με τη γενική αυτή διάταξη χαρακτηρίζει ως ν.π.δ.δ. μόνο τις ενορίες που υπάγονται στην Εκκλησία της Ελλάδος και όχι ενορίες που ανήκουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και διέπονται από το Πατριαρχικό καθεστώς, που ειδικά και ταυτόσημα προσδιορίζουν τη νομοκανονική της κατάσταση οι ανωτέρω διατάξεις του 39 § 8 του ν. 590/77.
Εξ όλων αυτών προκύπτει ότι ο ενοριακός ναός δεν είναι ν.π.δ.δ. και δεν μπορεί να ασκεί δημοσία διοίκηση, γιατί κατά την ελληνική νομοθεσία δεν τελεί υπό την άμεση πνευματική κυριαρχία, διοίκηση και διαχείριση της περιουσίας της, αλλά και διέπεται από το ανέκαθεν ισχύον και μη θιγόμενον από την ελληνική νομοθεσία καθεστώς του Οικουμενικού Πατριαρχείου που κατά την μάλλον κρατούσα γνώμη αποτελεί νομικό πρόσωπο (ή υποκείμενο) του δημοσίου διεθνούς δικαίου”.
Δέχτηκε παραπέρα ότι από της προσαρτήσεως της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα και εφεξής, η Εκκλησία της Δωδεκανήσου τελεί υπό ιδιαίτερο καθεστώς, υπαγόμενη αμέσως στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και ως εκ τούτου, για τις Ιερές Μητροπόλεις που βρίσκονται στην περιοχή της Δωδεκανήσου δεν είχαν εφαρμογή οι διατάξεις των διαδοχικώς ισχυσάντων Καταστατικών Χαρτών της Εκκλησίας της Ελλάδος και ήδη δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του ν. 590/1997 «Περί του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδας».