Γερμανικά ΜΜΕ: Η Ελλάδα χρειάζεται κούρεμα χρέους όπως το 1953 η Γερμανία

Ομάδα βρε­τα­νών και αμε­ρι­κα­νών επι­στη­μό­νων κατα­λή­γει στο συμπέ­ρα­σμα ότι η Γερ­μα­νία οφείλει το οικο­νο­μικό θαύμα στο κούρεμα χρέους. “Σημασία δεν έχει τόσο αν πληροί μια χώρα τους όρους, αλλά εάν χρειά­ζε­ται κούρεμα”.

Με αφορμή τις ατέρ­μο­νες δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για να κλείσει η αξιο­λό­γηση η εφη­με­ρίδα Handelsblatt επα­να­φέ­ρει τη συζή­τηση στη δυσε­πί­λυτη δια­φω­νία μεταξύ ΔΝΤ και Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε για τη βιω­σι­μό­τητα του ελλη­νι­κού χρέους, δια­φω­νία που δυσκο­λεύει την επί­τευξη συμ­φω­νίας ανάμεσα στους δανει­στές και την Αθήνα. Επι­κα­λού­μενη διε­θνείς οικο­νο­μο­λό­γους, όπως τον γάλλο Τομά Πικετί και τον αμε­ρι­κανό Τζέφρι Σαξ, η εφη­με­ρίδα υπεν­θυ­μί­ζει τη Συμ­φω­νία του Λον­δί­νου, το 1953, με την οποία δια­γρά­φη­καν τα χρέη της Γερ­μα­νίας και υπο­στη­ρί­ζει ότι η σημε­ρινή κατά­σταση της Ελλάδας θυμίζει σε πολλά εκείνη της μετα­πο­λε­μι­κής Γερ­μα­νίας, όταν η χώρα δεν μπο­ρούσε να ξεπλη­ρώ­σει τα χρέη της.

“Η Γερ­μα­νία οφείλει το οικο­νο­μικό θαύμα στο κούρεμα χρέους”

“Ιστο­ρι­κοί της οικο­νο­μίας είναι πεπει­σμέ­νοι ότι το κούρεμα χρέους συνέ­βαλε απο­φα­σι­στικά στο να ξεπε­ρά­σει η οικο­νο­μικά γονα­τι­σμένη Γερ­μα­νία τις άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες παρά το ότι επω­φε­λή­θη­καν περισ­σό­τερο από το σχέδιο Μάρσαλ, όπως τονίζει βρε­τα­νο­α­με­ρι­κα­νική ερευ­νη­τική ομάδα” σημειώ­νε­ται στο άρθρο, που παρα­πέ­μπει σε δια­πι­στώ­σεις του ΄Αλμπρεχτ Ρίτσι από το London School of Economics ότι η Γερ­μα­νία οφείλει το οικο­νο­μικό θαύμα, το σταθερό μάρκο και την ευνοϊκή θέση των δημο­σιο­νο­μι­κών της στο δρα­στικό κούρεμα χρέους.

Η ερευ­νη­τική ομάδα εξέτασε με ποιο τρόπο η Συμ­φω­νία του Λον­δί­νου επη­ρέ­ασε τις δημό­σιες δαπάνες και δια­πί­στωσε ότι με το κούρεμα του χρέους βελ­τιώ­θηκε η πιστο­λη­πτική αξιο­πι­στία της χώρας. Η κυβέρ­νηση ήταν σε θέση να παίρνει νέα δάνεια με χαμηλά επι­τό­κια, ενώ από την έναρξη των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων στα μέσα του 1951  μέχρι την κατά­ληξή τους τα επι­τό­κια κρα­τι­κών ομο­λό­γων δεκα­ε­τούς διάρ­κειας έπεσαν από 3 σε 1,8%. Από αυτήν τη μείωση επω­φε­λή­θη­καν επίσης και οι επι­χει­ρή­σεις μειώ­νο­ντας παράλ­ληλα τα έξοδά τους σε ξένο νόμισμα.

Και ο γερ­μα­νός δημο­σιο­γρά­φος επι­ση­μαί­νει: “Αυτό που η Γερ­μα­νία έπραξε με επι­τυ­χία, δηλαδή να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει την αυξη­μένη πιστο­λη­πτική αξιο­πι­στία της για να πάρει νέα δάνεια, χρη­σι­μο­ποιεί­ται σήμερα από τη γερ­μα­νική πλευρά ως ένα από τα βασικά επι­χει­ρή­ματα ενα­ντίον ενός κου­ρέ­μα­τος του ελλη­νι­κού χρέους, επειδή δεν υπάρχει εμπι­στο­σύνη ότι η Αθήνα θα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τα χρήματα επω­φε­λώς. Αλλά και τότε υπήρχαν επι­κρι­τές της συμ­φω­νίας που εξέ­φρα­ζαν τον φόβο ότι το κούρεμα χρέους θα οδη­γούσε τη γερ­μα­νική κυβέρ­νηση σε ασταθή δημο­σιο­νο­μική πολι­τική”.

“Σημασία έχει εάν χρειά­ζε­ται ένα κούρεμα”

Στην έρευνα επι­ση­μαί­νο­νται ωστόσο και οι δια­φο­ρές ανάμεσα στην μετα­πο­λε­μική Γερ­μα­νία και τη σημε­ρινή Ελλάδα.  Ότι τότε στο επί­κε­ντρο τέθηκε η απο­δο­τι­κό­τητα της γερ­μα­νι­κής οικο­νο­μίας, ενώ σήμερα κυριαρ­χούν η εξυ­πη­ρέ­τηση του χρέους και η εφαρ­μογή των μέτρων λιτό­τη­τας και των μεταρ­ρυθ­μί­σεων. Οι δια­φο­ρές οφεί­λο­νται επίσης στο ότι τότε η Γερ­μα­νία ήταν σημα­ντι­κός εταίρος των ΗΠΑ κατά τον Ψυχρό Πόλεμο με τους Σοβιε­τι­κούς, ενώ η Ελλάδα δεν είναι τόσο σημα­ντική χώρα στη σημε­ρινή παγκό­σμια συγκυ­ρία. Ωστόσο, κατά τον οικο­νο­μο­λόγο Τζέφρι Σαξ το απο­φα­σι­στικό δεν είναι εάν αξίζει μια χώρα ένα κούρεμα κι αν πληροί του όρους, κάτι δευ­τε­ρεύον στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις στην περί­πτωση της Γερ­μα­νίας, αλλά εάν μια χώρα χρειά­ζε­ται ένα κούρεμα, όπως ακριβώς τότε η Γερ­μα­νία – και σήμερα η Ελλάδα.

Γερ­μα­νο­ελ­λη­νι­κές συγκρί­σεις κάνει και η εφη­με­ρίδα Bild, αυτή τη φορά με αφορμή την έναρξη της θερμής φάσης του προ­ε­κλο­γι­κού αγώνα στη Ρηνανία Βεστφα­λία. Ο αρθρο­γρά­φος της επι­ση­μαί­νει ότι το κρα­τί­διο με 180 εκ. χρέος είναι ο βασι­λιάς του χρέους στη Γερ­μα­νία, όπως είναι και η Ελλάδα στην ευρω­ζώνη. Και επι­κα­λεί­ται τον επι­κε­φα­λής του Ινστι­τού­του IFO του Μονάχου Κλέμενς Φουστ που κατα­λο­γί­ζει αδυ­να­μίες στην ανά­πτυξη, όπως ακριβώς συμ­βαί­νει και στην Ελλάδα.

Τέλος η ελβε­τική Neue Zürcher Zeitung παρου­σιά­ζει τη ζωή του Αργύρη Σφου­ντούρη, του τετρά­χρο­νου τότε επι­ζώ­ντα από τη σφαγή του Διστό­μου το 1944,  με αφορμή την παρου­σί­αση αύριο από τον ίδιο του βιβλίου του “Είμαι ακόμη εκείνο το τετρά­χρονο αγόρι” στο θέατρο Stock της Ζυρίχης.

Ειρήνη Ανα­στα­σο­πού­λου

​Πηγή: Deutsche Welle