Το Κέντρο Πολιτισμού στη νέα εποχή

«Η αρχή του τέλους», «Ηρθε η ώρα που όλοι φοβό­μα­σταν», «Θα βγάλω μια φωτό να θυμάμαι το πριν και το μετά». Ο Ανδρέας Δρα­κό­που­λος, πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου του Ιδρύ­μα­τος Σταύρος Νιάρχος, δια­βά­ζει μερικά από τα σχόλια που είδε στο Ιντερ­νετ τις προη­γού­με­νες ημέρες για την παρά­δοση στο Δημόσιο του Κέντρου Πολι­τι­σμού. Οι προ­σκε­κλη­μέ­νοι στην εκδή­λωση γελούν (πιθα­νό­τατα γιατί έχουν κάνει τις ίδιες σκέψεις), όλοι εκτός από την πρώτη σειρά, τους «επί­ση­μους». «Ανη­συ­χίες είναι εύλογο να υπάρ­χουν», συνέ­χισε ο κ. Δρα­κό­που­λος. «Ομως το Κέντρο Πολι­τι­σμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος το αγκά­λιασε ο κόσμος, το έχουν ήδη επι­σκε­φθεί 760.000 πολίτες υπερ­βαί­νο­ντας κάθε προσ­δο­κία. Ας απο­τε­λέ­σει παρά­δειγμα πώς μπορεί η χώρα να πάει μπροστά και όχι το αντί­θετο».

Η παρά­δοση, χθες του Κέντρου Πολι­τι­σμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) στο Δημόσιο σημα­το­δό­τησε την ολο­κλή­ρωση της μεγα­λύ­τε­ρης δωρεάς των τελευ­ταίων δεκα­ε­τιών, της μεγα­λύ­τε­ρης αστικής ανά­πλα­σης που είδε η πρω­τεύ­ουσα από την εποχή της ενο­ποί­η­σης των αρχαιο­λο­γι­κών χώρων, την προ­σθήκη στο αρχι­τε­κτο­νικό μας «απόθεμα» ενός «επώ­νυ­μου», ξεχω­ρι­στού κτι­ρια­κού συγκρο­τή­μα­τος, την «ανα­γέν­νηση» της Εθνικής Βιβλιο­θή­κης και της Λυρικής μέσα από τις και­νούρ­γιες εγκα­τα­στά­σεις τους. Το στοί­χημα είναι μεγάλο. Προ­σπα­θώ­ντας να δια­σκε­δά­σουν τις ανη­συ­χίες, οι εκπρό­σω­ποι του Ιδρύ­μα­τος Σταύρος Νιάρχος επα­νέ­λα­βαν την υπό­σχεση ότι θα στη­ρί­ξουν οικο­νο­μικά τη λει­τουρ­γία του ΚΠΙΣΝ αλλά και των δύο σημα­ντι­κών του ιδρυ­μά­των ξεχω­ρι­στά. Η τύχη του όμως είναι από σήμερα στα χέρια του Δημο­σίου.

Ανε­βαί­νο­ντας στο βήμα, ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας εξήρε την προ­σφορά του Ιδρύ­μα­τος. «Τα 617 εκα­τομ­μύ­ρια (σ.σ. που κόστισε το ΚΠΙΣΝ) είναι μια ανι­διο­τε­λής προ­σφορά που αποκτά ακόμα μεγα­λύ­τερη αξία γιατί έγινε μέσα σε συν­θή­κες μεγάλων αντι­κει­με­νι­κών δυσκο­λιών», σημεί­ωσε πριν προ­χω­ρή­σει στο σημείο που απα­σχο­λεί τους περισ­σό­τε­ρους: «Οι ανη­συ­χίες είναι αλη­θι­νές. Οφεί­λο­νται στο γεγονός ότι πολλές από τις ολυ­μπια­κές εγκα­τα­στά­σεις για τις οποίες ο λαός ξόδεψε εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια παρα­μέ­νουν ανα­ξιο­ποί­η­τες, σχεδόν ερείπια. Δεν είναι όμως σωστό να δημιουρ­γούμε την εντύ­πωση ότι το Δημόσιο και οι πολίτες δεν είναι σε θέση να κρα­τή­σουν αυτό το στολίδι, να το αξιο­ποι­ή­σουν και να το κάνουν καλύ­τερο». Αφησε δε σαφείς αιχμές για το Μέγαρο Μου­σι­κής. «Υπάρ­χουν και αντί­στροφα παρα­δείγ­ματα, όπου η ιδιω­τική πρω­το­βου­λία χρη­σι­μο­ποί­ησε δημόσιο χώρο για ιδιο­τελή σκοπό. Και όταν το φέσωσε με δεκάδες εκα­τομ­μύ­ρια, το παρέ­δωσε στο Δημόσιο για να το λει­τουρ­γή­σει».

Τη χθεσινή εκδή­λωση άνοιξε ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, Προ­κό­πης Παυ­λό­που­λος, σημειώ­νο­ντας ότι οποια­δή­ποτε παρά­λειψη στη συντή­ρηση και λει­τουρ­γία του ΚΠΙΣΝ από το Δημόσιο «δεν θα είναι αθέτηση έναντι των δωρητών, αλλά έναντι του ίδιου του πολι­τι­σμού». Μέσω βίντεο που προ­βλή­θηκε στην αρχή της εκδή­λω­σης εξέ­φρα­σαν τη στήριξή τους και δύο πρώην πρω­θυ­πουρ­γοί (Γιώργος Παπαν­δρέου και Αντώνης Σαμαράς) ενώ ο τρίτος (Κώστας Καρα­μαν­λής) «προ­στέ­θηκε» μέσω απο­σπά­σμα­τος της ομιλίας του, κατά την υπο­γραφή το 2007 της πρώτης συμ­φω­νίας ανάμεσα στο Δημόσιο και στο Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Μαζί τους «μίλησαν» και οι συντε­λε­στές του έργου: οι εκπρό­σω­ποι της κατα­σκευα­στι­κής κοι­νο­πρα­ξίας (ΤΕΡΝΑ-Salini Impregilo) που φάνηκε αντάξια των περι­στά­σεων, των μηχα­νι­κών, των εργατών που στε­νο­χω­ριού­νται γιατί στο τέλος της πεντα­ε­τούς κατα­σκευής απο­χω­ρί­ζο­νται ένα χώρο που νιώθουν «σαν στο σπίτι τους».

Το Κέντρο Πολι­τι­σμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, λοιπόν, είναι από σήμερα δημόσιο. Παρα­δό­θηκε χθες «εξο­πλι­σμένο, εξο­φλη­μένο και με χιλιά­δες ανα­μνή­σεις φορ­τω­μένο», όπως αστειεύ­τηκε ο κ. Δρα­κό­που­λος και, πλέον, βρί­σκε­ται στην κυριό­τητα του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών.

«Καλω­σο­ρί­σατε»

«Σήμερα είναι μια σπου­δαία ημέρα, καθώς παρα­δί­δε­ται ένα τέτοιο κτίριο στην κοι­νό­τητα», ανέφερε μέσω βίντεο ο διά­ση­μος Ιταλός αρχι­τέ­κτο­νας Ρέντσο Πιάνο. «Υπάρ­χουν το πάρκο, το κανάλι, η Αγορά. Υπάρχει η βιβλιο­θήκη, ένας χώρος παι­δείας, κατα­νό­η­σης και ανα­κά­λυ­ψης. Υπάρχει η όπερα κι ένας χώρος για μουσική και μπαλέτο. Και αυτό είναι που ονομάζω ένας χώρος για τον κόσμο. Ενας χώρος όπου οι άνθρω­ποι έρχο­νται κοντά και γιορ­τά­ζουν το ιδεώδες της συνύ­παρ­ξης. Καλω­σο­ρί­σατε σε αυτό τον και­νούρ­γιο χώρο για την Αθήνα, την Ελλάδα και, κατά κάποιο τρόπο, για τον κόσμο».

Καθη­με­ρινή