Διεκδικεί από κλινική και γιατρό χρηματική αποζημίωση 1 εκ. ευρώ!

Αγωγή σε βάρος ιδιω­τι­κής κλι­νι­κής και χει­ρούρ­γου ιατρού με την οποία διεκ­δι­κεί­ται χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση ύψους 1.051.122,45 € από μια Πολωνή, κάτοικο Ρόδου, για βλάβες που όπως υπο­στη­ρί­ζει, υπέστη μετά την υποβολή της σε λαπα­ρο­σκό­πηση, για την αφαί­ρεση λίθων από τη χολή, μονο­πώ­λησε σχεδόν την χθεσινή συνε­δρί­αση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου.

Στα μέσα Αυγού­στου του έτους 2009 παρου­σιά­στη­καν στην ενά­γουσα επα­να­λαμ­βα­νό­μενα επει­σό­δια έντονου πόνου στο άνω δεξιό μέρος της κοιλιάς, ιδιαι­τέ­ρως μετά τη λήψη φαγητού, τα οποία διαρ­κού­σαν για μερικές ώρες.

Θορυ­βη­θείσα από την διάρ­κεια και την ένταση των συμ­πτω­μά­των αυτών, επι­σκέ­φθηκε ιατρό γαστρε­ντε­ρο­λόγο, ο οποίος την παρέ­πεμψε σε υπέρηχο.

Μετά τη διε­νέρ­γεια της εξέ­τα­σης αυτής, παρέ­λαβε τα απο­τε­λέ­σματα του υπε­ρη­χο­γρα­φή­μα­τος και επι­σκέ­φθηκε την κλινική για διά­γνωση.

Ο χει­ρουρ­γός ιατρός, μελέ­τησε το υπε­ρη­χο­γρά­φημα και την ενη­μέ­ρωσε ότι πάσχει από χολο­λι­θί­αση, δηλαδή από πέτρες στη χολη­δόχο κύστη, για την αντι­με­τώ­πιση των οποίων έπρεπε να υπο­βλη­θεί σε χει­ρουρ­γική επέμ­βαση.

Πράγ­ματι εισήχθη την 1η Σεπτεμ­βρίου 2009 στο χει­ρουρ­γικό τμήμα της ιδιω­τι­κής κλι­νι­κής, όπου και υπε­βλήθη σε άμεση διε­νέρ­γεια λαπα­ρο­σκό­πη­σης για την αφαί­ρεση των λίθων από τη χολή.

Την επομένη της λαπα­ρο­σκό­πη­σης υπο­βλή­θηκε σε υπε­ρη­χο­γρά­φημα άνω – κάτω κοιλίας. Η εξέταση αυτή έγινε διότι όταν ο χει­ρουρ­γός ιατρός αφαί­ρεσε την παρο­χέ­τευση, από το σημείο εκείνο έβγαινε κάποια ποσό­τητα κίτρι­νου υγρού (χολής).

Την 3η Σεπτεμ­βρίου 2009 επα­νυ­πο­βλή­θηκε σε υπε­ρη­χο­γρά­φημα.

Όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, κατά τη διάρ­κεια της παρα­μο­νής της στην κλινική, η κατά­σταση της κλι­νι­κής της εικόνας χει­ρο­τέ­ρευε καθη­με­ρινά με πρήξιμο στην κοι­λιακή χώρα και έντονο άλγος.

Η δυνα­τό­τητα αυτο­ε­ξυ­πη­ρέ­τη­σης και αυτο­συ­ντή­ρη­σής της, όπως εκθέτει, ήταν από ελά­χι­στη έως μηδε­νική με απο­τέ­λε­σμα να ζητήσει την βοήθεια της αδελφής της.

Τις αμέσως επό­με­νες μέρες συνέ­χισε να αισθά­νε­ται έναν οξύ πόνο συνο­δευό­μενο με αφύσικο πρήξιμο στην κοι­λιακή χώρα, το οποίο δεν μπο­ρούσε να δικαιο­λο­γη­θεί καθόσον η δια­τροφή της αμέσως μετά την επέμ­βαση ήταν πολύ περιο­ρι­σμένη σε ποσό­τητα, αλλά και προ­σεγ­μένη σε ποιό­τητα.

Στις 10 Σεπτεμ­βρίου 2009 επι­σκέ­φθηκε τον ιατρό μαζί με την αδελφή της και μια φίλη της. Ο γιατρός, όπως υπο­στη­ρί­ζει, αφού της έβγαλε τα ράμματα και ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από την μέχρι του σημείου εκείνου πορεία της, την έστειλε στο σπίτι χωρίς να θορυ­βη­θεί καθόλου από το εμφα­νέ­στατο πρήξιμο και τον πόνο που ένιωθε, χορη­γώ­ντας της ως παυ­σί­πονο απλή παρα­κε­τα­μόλη.

Εντού­τοις, μέσα στις επό­με­νες τρεις ημέρες η κατά­στασή της όχι μόνο δεν βελ­τιω­νό­ταν αλλά αντι­θέ­τως το πρήξιμο στην κοιλιά ολοένα και μεγά­λωνε, και πέρα από τον οξύ πόνο στην κοι­λιακή χώρα, της εμφα­νί­στηκε παράλ­ληλα και έντονη δυσχέ­ρεια κατά την αναπνοή (δύσπνοια) με συνοδό πόνο στο στήθος.

Έντρομη από την κατά­σταση που παρου­σί­αζε η υγεία της πήγε εκ νέου στην κλινική προ­κει­μέ­νου να εξε­τα­στεί και να δια­πι­στω­θούν τα αίτια της διό­γκω­σης της κοιλιάς της. Εντού­τοις ο ιατρός που είχε διε­νερ­γή­σει  την χει­ρουρ­γική επέμ­βαση δια της λαπα­ρο­σκό­πη­σης, βρι­σκό­ταν εκτός Ρόδου.

Στις 13 Σεπτεμ­βρίου 2009 υπο­βλή­θηκε σε υπε­ρη­χο­γρά­φημα άνω – κάτω κοιλίας και μόλις επέ­στρεψε ο ιατρός από το ταξίδι του, διέταξε την ταχεία επα­νει­σα­γωγή της στο χει­ρουρ­γείο στις 14 Σεπτεμ­βρίου 2009 για ερευ­νη­τική λαπα­ρο­το­μία. Κατά την διάρ­κεια της επέμ­βα­σης ο ιατρός τοπο­θέ­τησε παρο­χέ­τευση (σωλήνα), ο οποίος έβγαινε από την κοιλιά της και από τον οποίο έβγαινε καθη­με­ρινά ποσό­τητα χολής περίπου 600ml.

Η κατά­στασή της χει­ρο­τέ­ρευε με συνε­χι­ζό­μενο πόνο και γενι­κό­τερη αδυ­να­μία με απο­τέ­λε­σμα να χρεια­στεί να κάνει μεταγ­γί­σεις αίματος.

Στις 20 Σεπτεμ­βρίου 2009 ο γιατρός την πλη­ρο­φό­ρησε για την ανα­γκαιό­τητα εξέ­τα­σης Ενδο­σκο­πι­κής Παλίν­δρο­μου Χολάγγειου-Παγκρεατογραφίας (ERCP).

Μετά το πέρας της εξέ­τα­σης ERCP, κατά την ανάνηψη μέσα στο χει­ρουρ­γείο, φέρεται να πλη­ρο­φο­ρή­θηκε από τον ενα­γό­μενο γιατρό ότι κατά λάθος απο­σπά­στηκε ο σωλήνας της παρο­χέ­τευ­σης από την κοιλιά της και για τον λόγο αυτό έπρεπε να υπο­βλη­θεί ξανά σε ολική νάρκωση για να επα­να­λη­φθεί ερευ­νη­τική λαπα­ρο­το­μία και να επα­να­το­πο­θε­τη­θεί η παρο­χέ­τευση.

Δια­τεί­νε­ται ότι κατά την λαπα­ρο­σκό­πηση (την πρώτη επέμ­βαση) ο ενα­γό­με­νος ιατρός είχε κόψει από ιατρικό λάθος τον κεντρικό χολη­δόχο πόρο με απο­τέ­λε­σμα να εκτρέ­πε­ται στα εσω­τε­ρικά όργανα του σώματός της το ιδιαί­τερα τοξικό χολικό υγρό (χολή) μισού και πλέον λίτρου ημε­ρη­σίως.

Η ταλαι­πω­ρία της, όπως υπο­στη­ρί­ζει, συνε­χί­στηκε μέχρι που μετέβη σε νοσο­κο­μείο των Αθηνών στο οποίο πλη­ρο­φο­ρή­θηκε για όλες τις σωμα­τι­κές βλάβες που είχε υποστεί.

Η περι­πέ­τεια της υγείας της συνέ­χισε σε νοσο­κο­μεία μέχρι τον Δεκέμ­βριο του 2010, ενώ ταλαι­πω­ρεί­ται μέχρι και σήμερα.

Στην δίκη κατέ­θεσε πρώην εργο­δό­τρια και φίλη της ενά­γου­σας που υπο­στή­ριξε τις θέσεις της, ενώ χει­ρουρ­γός ιατρός, που κατέ­θεσε ως μάρ­τυ­ρας υπε­ρά­σπι­σης των ενα­γό­με­νων, υπο­στή­ριξε συνο­πτικά ότι ακο­λου­θή­θηκε η προ­βλε­πό­μενη δια­δι­κα­σία και δεν υφί­στα­ται θέμα ιατρι­κής αμέ­λειας. Υπο­στή­ριξε συγκε­κρι­μένα ότι πρό­κει­ται για τυχαίο γεγονός, για επι­πλοκή για την οποία δεν φέρει ευθύνη ο συνά­δελ­φος του.

Την ενά­γουσα εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Γιάννης Καρα­μι­χά­λης και τους ενα­γό­με­νους οι δικη­γό­ροι κ.κ. Κ. Σαρρής και Γρ. Μοράρης. Η ενα­γό­μενη κλινική προ­σε­πι­κά­λεσε στη δίκη ασφα­λι­στική εται­ρεία, που εκπρο­σω­πή­θηκε από τον δικη­γόρο κ. Βασίλη Περίδη.