Πράσινο φως για μαζικό «κούρεμα» χρεών έως και 70%

Επι­πλέον, με άλλα άρθρα προ­βλε­πε­ται «κούρεμα» έως και 70% στις υπε­ρή­με­ρες οφειλές των επι­χει­ρή­σεων προς το Δημόσιο αλλά και άρση του τρα­πε­ζι­κού και φορο­λο­γι­κού απορ­ρή­του για τον απο­κλει­σμό εταιρειών-μπαταχτζήδων που θέλουν να εκμε­ταλ­λευ­τούν το ευνοϊκό πλαίσιο ρύθ­μι­σης.

Ειδι­κό­τερα και σύμφωνα με το τελευ­ταίο κείμενο του σχεδίου νόμου που κυκλο­φο­ρεί, και συγκε­κρι­μένα το άρθρο 17, προ­βλέ­πε­ται η γενί­κευση της νομικής προ­στα­σίας των τρα­πε­ζι­κών στε­λε­χών που χει­ρί­ζο­νται υπο­θέ­σεις ρυθ­μί­σεων δανείων επι­χει­ρή­σεων. Στα προη­γού­μενα σχέδια νόμου, με ημε­ρο­μη­νία πριν από τον Φεβρουά­ριο, το ακα­τα­δί­ω­κτο ορι­ζό­ταν για τα πρόσωπα εκείνα που χει­ρί­ζο­νται ανα­διαρ­θρώ­σεις επι­χει­ρη­μα­τι­κών οφειλών μόνο στο πλαίσιο της υπα­γω­γής στον εξω­δι­κα­στικό μηχα­νι­σμό.

Το πρό­σφατο νομο­σχέ­διο επε­κτεί­νει τη νομική προ­στα­σία των προ­σώ­πων αυτών και για δια­γρα­φές χρεών στο πλαίσιο του πτω­χευ­τι­κού νόμου, αλλά ακόμη και στη βάση διμε­ρούς συμ­φω­νίας μεταξύ τρά­πε­ζας και οφει­λέτη. Το άρθρο 17 προ­σφέ­ρει το ακα­τα­δί­ω­κτο και για τη μετα­βί­βαση δανεια­κών χαρ­το­φυ­λα­κίων σε funds.

Οι συγκε­κρι­μέ­νες δια­τά­ξεις του έχουν ως εξής: «Οσοι από τον νόμο ή από δικαιο­πρα­ξία έχουν την επι­μέ­λεια ή με οποιον­δή­ποτε τρόπο δια­χεί­ριση περιου­σίας πιστω­τι­κού ή χρη­μα­το­δο­τι­κού ιδρύ­μα­τος δεν υπέχουν ποινική και αστική ευθύνη για πράξεις ή παρα­λεί­ψεις τις οποίες τέλεσαν για την εξυ­πη­ρέ­τηση της ανα­διάρ­θρω­σης ή δια­γρα­φής χρεών κατά τα ορι­ζό­μενα στον Πτω­χευ­τικό Κώδικα ή στον νόμο ΟCW – εξω­δι­κα­στι­κός μηχα­νι­σμός ή στα άρθρα 2 και 3 Ν. 4354/2015 ή βάσει διμε­ρούς συμ­φω­νίας μεταξύ ιδρύ­μα­τος και οφει­λέτη, εφόσον αυτές ήταν σύμ­φω­νες με τις προ­βλε­πό­με­νες στους ανωτέρω νόμους και τις σχε­τι­κές εγκυ­κλί­ους δια­δι­κα­σίες, τα ορι­ζό­μενα στους εσω­τε­ρι­κούς κανο­νι­σμούς και τα κατα­στα­τικά των νομικών προ­σώ­πων που εκπρο­σω­πού­σαν και συντρέ­χουν σωρευ­τικά οι ακό­λου­θες προ­ϋ­πο­θέ­σεις:

1 Οι πράξεις ή παρα­λεί­ψεις τελού­νται με σκοπό είτε την είσπραξη μέρους του­λά­χι­στον της απαί­τη­σης είτε, αν πρό­κει­ται για επι­χει­ρη­μα­τικά δάνεια, τη συνέ­χιση της δρα­στη­ριό­τη­τας επι­χεί­ρη­σης με βάση συμ­φω­νία εξυ­γί­αν­σης ή σχέδιο ανα­διορ­γά­νω­σης και διά­σω­σης αυτής και απο­βλέ­πουν μέσω αυτής στην εξα­σφά­λιση είσπρα­ξης του­λά­χι­στον μέρους της απαί­τη­σης.

2 Δεν έχουν παρα­βια­στεί οι σχε­τι­κές κανο­νι­στι­κές πράξεις της ΤτΕ, και

3 Υφί­στα­νται απο­φά­σεις των θεσμο­θε­τη­μέ­νων εγκρι­τι­κών επι­τρο­πών ή οργάνων κάθε πιστω­τι­κού ιδρύ­μα­τος, που κρίνουν αιτιο­λο­γη­μένα ότι προ­βλέ­πε­ται ανέ­φι­κτη η είσπραξη του συνόλου της απαί­τη­σης».

Ανάλογη προ­στα­σία δίνεται επίσης και σε στελέχη του Δημο­σίου, των δήμων και των νομικών προ­σώ­πων δημο­σίου δικαίου που χει­ρί­ζο­νται υπο­θέ­σεις ανα­διάρ­θρω­σης ή δια­γρα­φής χρεών στο πλαίσιο του εξω­δι­κα­στι­κού μηχα­νι­σμού και του πτω­χευ­τι­κού νόμου.

Σχετικά με τις δια­γρα­φές των επι­χει­ρη­μα­τι­κών οφειλών προς το Δημόσιο, το τελευ­ταίο νομο­σχέ­διο περι­γρά­φει ότι από τις απαι­τή­σεις του Δημο­σίου και των ασφα­λι­στι­κών ταμείων προ­α­φαι­ρεί­ται 60% των απαι­τή­σεων που έχουν προ­κύ­ψει από τον κατα­λο­γι­σμό αυτο­τε­λών προ­στί­μων και 40% απαι­τή­σεων από τόκους και προ­σαυ­ξή­σεις εκπρό­θε­σμης κατα­βο­λής. Η αφαί­ρεση αυτών των ποσο­στών δεν επι­τρέ­πε­ται να οδηγεί σε απο­μεί­ωση της απαί­τη­σης του Δημο­σίου και των ασφα­λι­στι­κών ταμείων που να ξεπερνά το 30% της αρχικής συνο­λι­κής απαί­τη­σης.

Πηγή: Έθνος