ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Πέντε ελληνικά λάθη που αποθράσυναν την Τουρκία

news room 1 λεπτό ανάγνωση
Τουρκικό πλοίο
Μέγεθος γραμμάτων

Του Κων­στα­ντί­νου Χο­λέ­βα*

Κατά τα τε­λευ­ταία εί­κο­σι χρό­νια δια­πρά­χθη­καν σο­βα­ρά λάθη από ορι­σμέ­νους Έλ­λη­νες πο­λι­τι­κούς και δια­νοη­τές, τα οποία απο­θρά­συ­ναν την Άγκυ­ρα και έρι­ξαν νερό στον μύλο της τουρ­κι­κής επι­θε­τι­κό­τη­τος. Εν όψει και της ση­με­ρι­νής εντά­σε­ως στις ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές σχέ­σεις καλό θα ήταν να συ­νει­δη­το­ποι­ή­σου­με αυτά τα λάθη για να τα απο­φύ­γου­με στο μέλ­λον.

Λάθος πρώτο. Η θε­ω­ρία ότι όλα όσα λέ­γουν οι Τούρ­κοι απευ­θύ­νο­νται σε εσω­τε­ρι­κό ακρο­α­τή­ριο. Άποψη η οποία κατά κόρον ανα­πτύ­χθη­κε από Έλ­λη­νες δια­μορ­φω­τές της κοι­νής γνώ­μης και τε­λι­κά απο­δεί­χθη­κε λίαν βλα­πτι­κή και απα­ρά­δε­κτα κα­θη­συ­χα­στι­κή. Η πράξη από­δει­ξε ότι όσα λέ­γουν κατά και­ρούς οι τουρ­κι­κές ηγε­σί­ες, πο­λι­τι­κές, στρα­τιω­τι­κές, δι­πλω­μα­τι­κές κ.ά., μπο­ρεί εν μέρει να απο­σκο­πούν σε εκτό­νω­ση εσω­τε­ρι­κών προ­βλη­μά­των, αλλά ταυ­το­χρό­νως εκ­φρά­ζουν σαφή και ου­σια­στι­κή απει­λή προς την Ελ­λά­δα. Τα Ίμια, οι πα­ρα­βιά­σεις του ενα­ε­ρί­ου χώρου μας, οι προ­κλη­τι­κές επι­σκέ­ψεις Τούρ­κων αξιω­μα­τού­χων στη Θράκη, οι πο­λυ­δά­πα­νοι τουρ­κι­κοί εξο­πλι­σμοί, η επι­μο­νή για δια­τή­ρη­ση τουρ­κι­κών στρα­τευ­μά­των στην Κύπρο και πολ­λές άλλες ενέρ­γειες έχουν στόχο τον Ελ­λη­νι­σμό. Tο 1955 κά­ποιοι πί­στευαν ότι οι σει­ρή­νες του εθνι­κι­σμού είχαν μόνον εσω­τε­ρι­κούς πα­ρα­λή­πτες, αλλά τε­λι­κά την πλή­ρω­σε ο Ελ­λη­νι­σμός της Κων­στα­ντι­νου­πό­λε­ως με το Σε­πτεμ­βρια­νό πο­γκρόμ! Σή­με­ρα κύ­ριος στό­χος του Ερ­ντο­γάν είναι να «γκρι­ζά­ρει» το Κα­στελ­λό­ρι­ζο.

Λάθος δεύ­τε­ρο. Η ψευ­δαί­σθη­ση του εξευ­με­νι­σμού η/και εξευ­ρω­παϊ­σμού του θη­ρί­ου. Επί κυ­βερ­νή­σε­ως Ση­μί­τη ανα­πτύ­χθη­κε και υλο­ποι­ή­θη­κε αυτή η εσφαλ­μέ­νη πο­λι­τι­κή, η οποία δια­κη­ρύσ­σει ότι με ελ­λη­νι­κές υπο­χω­ρή­σεις αφ’ ενός και προ­ω­θώ­ντας την ευ­ρω­παϊ­κή πο­ρεία της Τουρ­κί­ας αφ’ ετέ­ρου θα καμ­φθεί η επι­θε­τι­κό­τη­τα των γει­τό­νων. Τε­λι­κά συ­νέ­βη ακρι­βώς το αντί­θε­το. Οι  υπο­χω­ρή­σεις της κυ­βερ­νή­σε­ως Ση­μί­τη στα Ίμια (1996) και στη Μα­δρί­τη (1997) πέ­ρα­σαν το μή­νυ­μα  στους Τούρ­κους ότι εί­μα­στε αδύ­να­μοι και συ­νε­χώς θα υπο­χω­ρού­με. Εξ άλλου η καλή μας διά­θε­ση να σέρ­νου­με το κάρο της Τουρ­κί­ας προς την Ευ­ρώ­πη δεν εκτι­μή­θη­κε ούτε από τους εταί­ρους μας ούτε από την Άγκυ­ρα. Τώρα πλέον γνω­ρί­ζου­με ότι η Ευ­ρώ­πη δεν επι­θυ­μεί την πλήρη έντα­ξη της Τουρ­κί­ας. Η Γαλ­λία, η Γερ­μα­νία, η Αυ­στρία και άλλα κράτη μέλη προ­τι­μούν μία ει­δι­κή σχέση με την Τουρ­κία εκτι­μώ­ντας την ως μία με­γά­λη αγορά. Αλλά δεν θέ­λουν να εντά­ξουν στην Ε.Ε.  μία πο­λυά­ριθ­μη χώρα με αυ­ταρ­χι­κό κα­θε­στώς, και με ση­μα­ντι­κές θρη­σκευ­τι­κές και πο­λι­τι­σμι­κές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις.

Λάθος τρίτο. Η απα­τη­λή εντύ­πω­ση ότι κά­ποια πρό­σω­πα είναι με­τριο­πα­θή και πρέ­πει να στη­ρι­χθούν. Η Τουρ­κι­κή στρα­τιω­τι­κή και δι­πλω­μα­τι­κή μη­χα­νή δεν αλ­λά­ζει ρυθ­μούς κάθε έξι μήνες ανα­λό­γως των προ­σώ­πων, αλλά έχει μα­κρο­πρό­θε­σμη στρα­τη­γι­κή και έχει ορί­σει ως κύριο αντί­πα­λο την Ελ­λά­δα. Κά­πο­τε ορι­σμέ­νοι μάς πρό­τει­να να στη­ρί­ξου­με την Τσι­λέρ για να μην έλ­θουν οι Ισλα­μι­στές και αιφ­νι­διά­σθη­καν όταν η Ταν­σού προ­κά­λε­σε το επει­σό­διο των Ιμίων. Άλλοι χό­ρευαν ζεϊ­μπέ­κι­κα με μία Τουρ­κι­κή κυ­βέρ­νη­ση, η οποία πε­ρι­λάμ­βα­νε το κόμμα των Γκρί­ζων Λύκων. Στην Κύπρο  υμνή­θη­καν ως με­τριο­πα­θείς ο Ταλάτ και ο Ακιν­τζί, οι οποί­οι πά­ντως ακο­λου­θούν πιστά τις οδη­γί­ες της Άγκυ­ρας. Ας μην ζούμε με ψέ­μα­τα!

Λάθος τέ­ταρ­το. Η υπερ­βο­λι­κή έμ­φα­ση στην οι­κο­νο­μι­κή δι­πλω­μα­τία. Καλή είναι η εξω­στρέ­φεια της οι­κο­νο­μί­ας μας και μα­κά­ρι να επι­τυγ­χά­νουν οι ελ­λη­νι­κές επεν­δύ­σεις στο εξω­τε­ρι­κό. Όμως είναι αφε­λής η προσ­δο­κία ότι έτσι θα μειώ­σου­με τις τουρ­κι­κές απαι­τή­σεις και προ­κλή­σεις. Η Εθνι­κή Τρά­πε­ζα επέν­δυ­σε στην FINANS BANK της γεί­το­νος, κι όμως η τουρ­κι­κή προ­κλη­τι­κό­τη­τα αυ­ξή­θη­κε. Ο τουρ­κι­κός επε­κτα­τι­σμός έχει βα­θειές ιστο­ρι­κές και θρη­σκευ­τι­κές ρίζες και δεν εξα­γο­ρά­ζε­ται με με­θό­δους πα­ζα­ριού.

Λάθος πέμ­πτο. Η αυ­τα­πά­τη ότι θα βελ­τιώ­σου­με τις ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές σχέ­σεις αλ­λά­ζο­ντας τα σχο­λι­κά βι­βλία Ιστο­ρί­ας. Ορι­σμέ­νοι «προ­ο­δευ­τι­κοί» ιστο­ρι­κοί στη χώρα μας πι­στεύ­ουν ότι αν  ωραιο­ποιού­με τα εγκλή­μα­τα των Οθω­μα­νών και των Νε­ο­τούρ­κων και αν πε­ρι­κό­πτου­με ήρωες και μάρ­τυ­ρες, θα παύ­σουν τα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά προ­βλή­μα­τα. Παρά τις ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές επι­τρο­πές ακα­δη­μαϊ­κών η Τουρ­κία δεν άλ­λα­ξε ούτε τε­λεία στα βι­βλία της. Ας δι­δά­ξου­με στα παι­διά μας την ιστο­ρι­κή αλή­θεια και ας το­νώ­σου­με το εθνι­κό φρό­νη­μα.

*Ο κ. Κων­στα­ντί­νος Χο­λέ­βας είναι Πο­λι­τι­κός Επι­στή­μων.

Σχολιασμός Άρθρου

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

Προσθέστε ένα σχόλιο

Το E-mail δεν θα δημοσιευτεί.
Πρέπει να συμπληρωθούν όλα τα πεδία για την υποβολή του σχολίου.