Ιστορίες…

Σύμφωνα με τη Credit Suisse, στην Ελλάδα το ΑΕΠ μειώ­θηκε κατά 57 δισ. ευρώ, ενώ η συνο­λική περιου­σία των πολιτών υπο­χώ­ρησε κατά 587 δισ. ευρώ, κάτι παρα­πάνω από μισό τρισ. ευρώ δηλαδή. Η μεσαία τάξη έπεσε από το 50% στο  20% , ενώ το 30% που χάθηκε, προ­στέ­θηκε στη τάξη των νεό­πτω­χων των μνη­μο­νίων λόγω ανερ­γίας κυρίως. Η καρα­μπι­νάτη ύφεση, έφερε τον καρα­μπι­νάτο απο­πλη­θω­ρι­σμό αξιών, χωρίς όμως να μειώσει ανάλογα το κόστος δια­βί­ω­σης, λόγω υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης  και αυτό είναι το απο­τέ­λε­σμα. Και έχεις κάποιους, που ακόμη ισχυ­ρί­ζο­νται ότι τα πλε­ο­νά­σματα βγαί­νουν, «αν προ­σπα­θή­σουμε λίγο ακόμη». Μόνο που η ιστορία έρχεται από παλιά και δεν μας προ­έ­κυψε ξαφνικά. Ο υπερ­δα­νει­σμός και τα ελλείμ­ματα με την  απουσία σοβαρής παρα­γω­γής γέν­νη­σαν το ελλη­νικό τέρας φτώ­χειας. Αλλά, δεν θα ήταν τέρας και δεν θα έσπερνε φτώχεια αν μαζί με τις προ του 2009 κυβερ­νή­σεις δεν συνέ­χι­ζαν και οι μετέ­πειτα, μέχρι σήμερα την πιο κατα­στρο­φική πολι­τική προς αυτή την κατεύ­θυνση: Την κατα­σπα­τά­ληση του δημό­σιου χρή­μα­τος. Την αδια­φο­ρία για την περιου­σία των πολιτών και την εξα­έ­ρωσή της. Και ήρθε η  στιγμή που οι ιστο­ρίες του Ντίκενς που έτρεχες με λαχτάρα να βρεις κάτω απ’ το χρι­στου­γεν­νιά­τικο δέντρο, ξετυ­λί­γο­νται μπροστά σου live. Σε πολλές έχεις και πρω­τα­γω­νι­στικό ρόλο…