Επενδύσεις που “γεννούν” θέσεις εργασίας ο μόνος δρόμος εξόδου από την κρίση

Του Κυριά­κου Μητσο­τάκη

Ο δρόμος για την ανάταξη της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας περνά μέσα από την προ­σέλ­κυση επεν­δύ­σεων. Η τόνωση της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας θα δημιουρ­γή­σει νέες θέσεις εργα­σίας. Ανα­γκαία προ­ϋ­πό­θεση για την επέν­δυση κεφα­λαίων στην αγορά είναι η ανά­κτηση της αξιο­πι­στίας της χώρας. Επεν­δύ­σεις, νέες θέσεις εργα­σίας και αξιό­πι­στο επι­χει­ρη­μα­τικό περι­βάλ­λον απο­τε­λούν βασικές παρα­μέ­τρους του οδικού χάρτη εξόδου της Ελλάδας από την κρίση.

Οι βασικές αρχές του οικο­νο­μι­κού προ­γράμ­μα­τος της Νέας Δημο­κρα­τίας, όπως παρου­σιά­στη­καν στη ΔΕΘ, στη­ρί­ζουν την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα με εξει­δι­κευ­μέ­νες προ­τά­σεις και κίνητρα.

Η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα των ελλη­νι­κών επι­χει­ρή­σεων στο διεθνές περι­βάλ­λον είναι προ­τε­ραιό­τητα της πολι­τι­κής μας. Ενθαρ­ρύ­νουμε τις επι­χει­ρη­μα­τι­κές επεν­δύ­σεις σε συγκε­κρι­μέ­νες κατη­γο­ρίες παγίων, που στο­χεύ­ουν στον εκσυγ­χρο­νι­σμό της παρα­γω­γι­κής μας βάσης.

Προ­χω­ρούμε σε ουσια­στι­κές παρεμ­βά­σεις, που επι­τρέ­πουν την αύξηση της οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, όπως η μείωση του φόρου στην ενέρ­γεια για τη βιο­μη­χα­νία.

Λαμ­βά­νουμε θεσμικά μέτρα για τη βελ­τί­ωση του επι­χει­ρη­μα­τι­κού περι­βάλ­λο­ντος, εστιά­ζο­ντας στην κατα­πο­λέ­μηση της γρα­φειο­κρα­τίας.

Η αύξηση της απο­δο­τι­κό­τη­τας του Δημο­σίου κατα­λαμ­βά­νει εξέ­χουσα θέση στο κυβερ­νη­τικό μας πρό­γραμμα. Η ανα­μόρ­φωση της λει­τουρ­γίας του κράτους θα επι­τευ­χθεί με μείωση των διοι­κη­τι­κών βαρών και ταυ­τό­χρονη απλο­ποί­ηση των δια­δι­κα­σιών.

Στη δημιουρ­γία φιλικού επι­χει­ρη­μα­τι­κού περι­βάλ­λο­ντος θα συμ­βά­λει σημα­ντικά η Δικαιο­σύνη, εφόσον εξα­σφα­λι­στεί ότι λει­τουρ­γεί απρό­σκο­πτα, ελεύ­θερα και απο­τε­λε­σμα­τικά.

Η Ελλάδα χρειά­ζε­ται επι­χει­ρή­σεις που επεν­δύ­ουν και και­νο­το­μούν. Επι­χει­ρή­σεις που δημιουρ­γούν δου­λειές, πλη­ρώ­νουν σωστά, ασφα­λί­ζουν και εκπαι­δεύ­ουν το προ­σω­πικό τους. Επι­χει­ρή­σεις που κατα­βάλ­λουν με συνέ­πεια λογι­κούς φόρους και εισφο­ρές.

Επι­χει­ρή­σεις που επι­διώ­κουν την εξω­στρέ­φεια, που σέβο­νται το περι­βάλ­λον, επεν­δύ­ουν στο ψηφιακό μέλλον και παρα­κο­λου­θούν τις ραγδαίες τεχνο­λο­γι­κές εξε­λί­ξεις.

Αυτά είναι, επι­γραμ­μα­τικά, τα πρώτα βήματα στον οδικό χάρτη εξόδου της Ελλάδας από την κρίση. Είναι σημα­ντικό να υλο­ποι­η­θούν μεθο­δικά, απο­φα­σι­στικά και δίχως καθυ­στέ­ρηση.

Η κατα­πο­λέ­μηση της ανερ­γίας είναι κομ­βι­κής σημασία για τη Νέα Δημο­κρα­τία. Οι παρά­πλευ­ρες απώ­λειες που επι­φέ­ρει η ανεργία επη­ρε­ά­ζουν όλα τα μεγέθη και τις δομές της οικο­νο­μίας.

Το αδρανές εργα­τικό δυνα­μικό, με την πάροδο του χρόνου, γίνεται χαμη­λό­τε­ρης ποιό­τη­τας, προ­σελ­κύει χαμη­λό­τερο ποιο­τικά κεφά­λαιο, απο­δί­δει χαμη­λό­τε­ρους μισθούς, χαμη­λό­τε­ρες εισφο­ρές και φόρους. Συντε­λεί στη διαρκή οπι­σθο­χώ­ρηση του βιο­τι­κού επι­πέ­δου.

Η μείωση της ανερ­γίας θα έλθει μέσα από νέες δου­λειές, που θα προ­κύ­ψουν από νέες επεν­δύ­σεις. Η χώρα έχει επι­τα­κτική ανάγκη από μια επεν­δυ­τική έκρηξη 100 δισ. ευρώ μέσα στην επόμενη πεντα­ε­τία. Ένα τέτοιων δια­στά­σεων επεν­δυ­τικό σοκ θα προ­κύ­ψει μόνο σε ένα περι­βάλ­λον πολι­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας, με μια αξιό­πι­στη κυβέρ­νηση στο τιμόνι της Ελλάδας.

Μια κυβέρ­νηση που υλο­ποιεί τις ανα­γκαίες μεταρ­ρυθ­μί­σεις, μειώνει φόρους, αυξάνει τη ζήτηση και την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της οικο­νο­μίας.

Μια κυβέρ­νηση που δεν φοβάται το πολι­τικό κόστος και οδηγεί την Ελλάδα στη βιώσιμη και παρα­τε­τα­μένη ανά­πτυξη.

Σχε­διά­ζουμε με κοστο­λο­γη­μέ­νες αλλαγές να πετύ­χουμε 4% ετήσια αύξηση του ΑΕΠ. Η αύξηση αυτή θα απο­δώ­σει του­λά­χι­στον 120.000 νέες θέσεις εργα­σίας τον χρόνο, και κάθε χρόνο, για μία πεντα­ε­τία.

Αυτές είναι οι πραγ­μα­τι­κές δυνα­τό­τη­τες της χώρας σήμερα. Αυτός είναι ο στόχος που έχουμε θέσει για την Ελλάδα. Και είναι απο­λύ­τως εφικτός, μέσα από την εφαρ­μογή του κυβερ­νη­τι­κού μας προ­γράμ­μα­τος.

Το κυβερ­νη­τικό μας πρό­γραμμα δια­σφα­λί­ζει ότι η αύξηση του ΑΕΠ κατά 4% ετησίως δεν αφήνει κανέναν πίσω. Το μέρισμα ευη­με­ρίας είναι για όλους. Ιδιαί­τερα αφορά στους συμπα­τριώ­τες μας που δια­θέ­τουν δεξιό­τη­τες και σήμερα βλέπουν ότι αυτές δεν αξιο­ποιού­νται ούτε στο ελά­χι­στο.

Αν είχαμε τη δυνα­τό­τητα να θέσουμε το πρό­γραμμά μας άμεσα σε εφαρ­μογή, το 2021 θα πετυ­χαί­ναμε σωρευ­τικά αύξηση του ΑΕΠ της Ελλάδας κατά 50 δισ. ευρώ, ενώ η ανεργία θα έτεινε προς μονο­ψή­φιο αριθμό.

Οι πολίτες θα έβλεπαν αμέσως τη διαφορά στην τσέπη τους. Θα αισθά­νο­νταν το “κάθε φέτος και καλύ­τερα”. Θα έπαυαν να νιώθουν αλλά και να είναι κυνη­γη­μέ­νοι από το ίδιο τους το κράτος. Θα ένιωθαν το κράτος συμπα­ρα­στάτη, αρωγό, όχι τιμωρό των προ­σπα­θειών τους για ένα καλύ­τερο αύριο.

Ο κύκλος της αλλαγής περι­λαμ­βά­νει μια δέσμη μεταρ­ρυθ­μί­σεων. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι ανα­γκαίος ο εκσυγ­χρο­νι­σμός του φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος, με τρόπο κοστο­λο­γη­μένο, όπως παρου­σιά­σαμε στη ΔΕΘ.

Η υπερ­φο­ρο­λό­γηση που η τωρινή κυβέρ­νηση επέλεξε να επι­βά­λει πρέπει να στα­μα­τή­σει άμεσα. Πρέπει να αντι­κα­τα­στα­θεί από ένα ριζικά δια­φο­ρε­τικό μείγμα δημο­σιο­νο­μι­κής πολι­τι­κής, με λιγό­τε­ρους φόρους, λιγό­τε­ρες δαπάνες και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερο κράτος.

Κάναμε εμείς το πρώτο, κοστο­λο­γη­μένο βήμα. Ανα­κοι­νώ­σαμε τη μείωση 30% στον ΕΝΦΙΑ. Τη δρα­στική μείωση του φόρου στις επι­χει­ρή­σεις στο 20%, από 29%. Τον υπο­τρι­πλα­σια­σμό του φόρου μερι­σμά­των στο 5%, από 15%. Την κατάρ­γηση του ΕΦΚ στο κρασί και την επα­να­φορά του ΦΠΑ στα αγρο­τικά εφόδια στο 13%, από 24%, στη­ρί­ζο­ντας την πρω­το­γενή παρα­γωγή. Την αύξηση του ορίου υπα­γω­γής στον ΦΠΑ στα 25.000 ευρώ, από 10.000 ευρώ σήμερα.

Η μείωση των φόρων που προ­τεί­νουμε επι­φέ­ρει πολ­λα­πλα­σια­στικά απο­τε­λέ­σματα σε ιδιω­τική κατα­νά­λωση, επεν­δύ­σεις, εξα­γω­γές και ρευ­στό­τητα. Όλα αυτά, μαζί με την απο­κα­τά­σταση της εμπι­στο­σύ­νης, θα επι­φέ­ρουν το ανα­γκαίο σοκ που χρειά­ζε­ται η οικο­νο­μία για να ξυπνή­σει από το κώμα.

Το επόμενο βήμα για την τόνωση της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας αφορά τη μείωση των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών των εργα­ζο­μέ­νων στα­διακά, σε βάθος της πεντα­ε­τίας.

Η μείωση του στόχου πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος από το 3,5% στο 2% του ΑΕΠ, μετά το 2018, θα απε­λευ­θε­ρώ­σει ετήσιο δημο­σιο­νο­μικό περι­θώ­ριο 2,6 δισ. ευρώ περίπου. Το ποσό αυτό επαρκεί για να καλύψει τη μείωση άμεσων φόρων, του ΦΠΑ και των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών.

Συχνά, έχω ερω­τη­θεί εάν αυτό είναι κάτι που θα το επι­τρέ­ψουν οι πιστω­τές μας.

Η απά­ντηση μου είναι τρία ηχηρά “ναι”.

– Ναι, εφόσον οι πόροι που εξοι­κο­νο­μού­νται επεν­δύ­ο­νται στην πραγ­μα­τική οικο­νο­μία και απο­δί­δουν πολ­λα­πλα­σια­στικά οφέλη.

– Ναι, εφόσον εξα­σφα­λί­ζε­ται δημο­σιο­νο­μική συνέ­πεια στο πλαίσιο ριζικής ανα­δια­νο­μής μέρους των εσόδων υπέρ της μισθω­τής εργα­σίας.

– Και, ναι, εφόσον το μέτρο προ­τεί­νε­ται εμπε­ρι­στα­τω­μένα από μια αξιό­πι­στη κυβέρ­νηση, που πιστεύει στις μεταρ­ρυθ­μί­σεις.

Ο λόγος που οι εταίροι και πιστω­τές δεν θέλουν να ακούνε κου­βέ­ντα σήμερα για μείωση του πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος είναι το έλλειμμα αξιο­πι­στίας που χαρα­κτη­ρί­ζει την κυβέρ­νηση.

Η οικο­νο­μική ασφυξία της χώρας, η χρη­μα­το­δό­τησή της με το στα­γο­νό­με­τρο είναι απο­τέ­λε­σμα της κυβερ­νη­τι­κής ανα­ξιο­πι­στίας. Οι εταίροι μας δεν έχουν χάσει την εμπι­στο­σύνη τους στους Έλληνες. Οι εταίροι μας έχουν χάσει την εμπι­στο­σύνη τους στην κυβέρ­νηση.

Οι θεσμοί θα εμπι­στευ­τούν μόνο μια απο­φα­σι­σμένη, συνεπή κυβέρ­νηση, που δια­θέ­τει και θέλει να εφαρ­μό­σει ένα εμπε­ρι­στα­τω­μένο πρό­γραμμα εξόδου από την κρίση. Ένα πρό­γραμμα συνε­κτικό, μελε­τη­μένο και πει­στικό. Ένα πρό­γραμμα εθνικό. Ένα πρό­γραμμα “made in Greece”.

Ανα­γκαία προ­ϋ­πό­θεση για την επι­τυ­χία του προ­γράμ­μα­τος είναι η εξα­σφά­λιση ρευ­στό­τη­τας.

Πρέπει πάση θυσία να ανοί­ξουν πάλι οι “βρύσες” της διο­χέ­τευ­σης πόρων στην αγορά. Αυτό απαιτεί την ομαλή λει­τουρ­γία του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος, που υπέστη τερά­στια χτυ­πή­ματα από τη φυγή κεφα­λαίων και τους κεφα­λαια­κούς ελέγ­χους.

Όσοι έχουν τα λεφτά τους σε σεντού­κια ή στο εξω­τε­ρικό πρέπει να πιστέ­ψουν πως η στα­θε­ρό­τητα στην ελλη­νική οικο­νο­μία επι­στρέ­φει. Μόνο τότε θα επι­στρέ­ψουν και οι ίδιοι τα χρήματά τους στις ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες χωρίς φόβο.

Η ανά­κτηση της αξιο­πι­στίας της χώρας και η παροχή ρευ­στό­τη­τας είναι προ­ϋ­πο­θέ­σεις ανά­πτυ­ξης της οικο­νο­μίας. Όμως η έξοδος από τον φαύλο κύκλο της κρίσης απαιτεί μια συλ­λο­γική συνει­δη­το­ποί­ηση ότι η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα είναι το “κλειδί” της λύσης.

Η Νέα Δημο­κρα­τία είναι έτοιμη να θέσει τη χώρα σε τροχιά οικο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής ανά­τα­ξης.

Είμαι πεπει­σμέ­νος ότι η Ελλάδα μπορεί να μεταβεί από το σημε­ρινό μοντέλο δια­νο­μής φτώ­χειας στο αυριανό μοντέλο παρα­γω­γής πλούτου. Να γίνει μια Ελλάδα που εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται τα αντα­γω­νι­στικά της πλε­ο­νε­κτή­ματα και δημιουρ­γεί ευκαι­ρίες για όλους. Αυτή την Ελλάδα είμαστε έτοιμοι να υπη­ρε­τή­σουμε.

Βασικός στόχος είναι η δημιουρ­γία θέσεων εργα­σίας. Η αποχή από τον εργα­σιακό βίο απα­ξιώ­νει τις δεξιό­τη­τες και κατα­στρέ­φει το απόθεμα ειδί­κευ­σης του εργα­τι­κού δυνα­μι­κού της χώρας.