Το ΣτΕ βάζει ταφόπλακα στους αναδρομικούς φοροελέγχους άνω της 10ετίας

Στην κι­νού­με­νη άμμο της πα­ρα­γρα­φής χά­νο­νται στα­δια­κά οι ελ­πί­δες για εί­σπρα­ξη εσό­δων δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων απο την απο­κα­λού­με­νη “πα­ρελ­θού­σα” φο­ρο­δια­φυ­γή, εκ μέ­ρους του ελ­λη­νι­κού δη­μο­σί­ου! Η φο­ρο­δια­φυ­γή από τις πε­ρί­φη­μες λί­στες Lagarde, Μπόρ­γιανς κλπ , θα απο­τε­λεί συ­ντό­μως κενό γράμ­μα, αφού η από­φα­ση της αυ­ξη­μέ­νους κύ­ρους 7με­λούς σύν­θε­σης του Β’ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λί­ου Επι­κρα­τεί­ας για την πα­ρα­γρα­φή του προ­στί­μου που είχε επι­βλη­θεί στον πρώην αντι­πρό­ε­δρο της Βου­λής Αλ. Μη­τρό­που­λο “αδειά­ζει” το ελ­λη­νι­κό δη­μό­σιο που πα­ρέ­τει­νε επα­νει­λημ­μέ­να το χρόνο πα­ρα­γρα­φής (κατά ένα χρόνο) και ταυ­τό­χρο­να στε­ρεύ­ει τις ελ­πί­δες για εί­σπρα­ξη εκα­τομ­μυ­ρί­ων από αυτές.

Η από­φα­ση  του ΣτΕ ορι­στι­κά και αμε­τά­κλη­τα απο­φαί­νε­ται  ότι η πα­ρά­τα­ση των προ­θε­σμιών πα­ρα­γρα­φής που επήλ­θαν με τους επί­μα­χους νό­μους του ΥΠΟΙΚ , αντι­βαί­νει στις αρχές της ασφά­λειας δι­καί­ου και της προ­στα­τευό­με­νης εμπι­στο­σύ­νης που επι­βάλ­λουν τη σαφή δια­τύ­πω­ση των κα­νό­νων δι­καί­ου, όπως είχε γρά­ψει το capital.gr στις 8-4-2016.

Τι συ­νέ­βη με τις πα­ρα­γρα­φές

Με τον νόμο Πα­πα­κων­στα­ντί­νου του 2010, ορί­στη­κε ότι ο ανα­δρο­μι­κός φο­ρο­έ­λεγ­χος μπο­ρεί να φτά­σει 5 χρό­νια πριν. Η ισχύς του νόμου ξε­κί­νη­σε φυ­σι­κά το 2010 οπότε ό,τι συμ­βαί­νει μετά είναι λυ­μέ­νο. Πχ αν κά­ποιος κα­ταγ­γελ­θεί ότι φο­ρο­δια­φεύ­γει το 2016 μπο­ρεί να ελεγ­χθεί μέχρι το 2010 , να κά­ποιος κα­ταγ­γελ­θεί το 2017 μπο­ρεί να ελεγ­χθεί μέχρι το 2011 κλπ. Τι γί­νε­ται όμως με τις τα εμ­βά­σμα­τα που έφυ­γαν πριν το 2010, τις λί­στες με κα­τα­θέ­σεις σε τρά­πε­ζες εξω­τε­ρι­κού και φο­ρο­λο­γι­κούς πα­ρα­δεί­σους, με τις πε­ρί­φη­μες λί­στες που αφο­ρούν κα­τα­θέ­σεις του 2004-05-06 κλπ; Εκεί η πο­λι­τεία για να απο­φύ­γει την πα­ρα­γρα­φή (πέραν των άλλων, όπως π.χ να φέρει το βάρος της από­δει­ξης ο φο­ρο­λο­γού­με­νος) εφηύ­ρε την “φά­μπρι­κα” της έκ­δο­σης υπουρ­γι­κών απο­φά­σε­ων με τις οποί­ες κάθε χρόνο πα­ρα­τεί­νε­ται για ένα χρόνο ο χρό­νος πα­ρα­γρα­φής. Έγινε ακόμα και πρό­σφα­τα για να μην πα­ρα­γρα­φούν οι αξιώ­σεις της λί­στας Lagarde με τα χι­λιά­δες γνω­στά ονό­μα­τα , οι οποί­οι πλέον  θα πέ­σουν στα μα­λα­κά ή θα τους επι­στρα­φούν και τα χρή­μα­τα που πλή­ρω­σαν (όσοι πλή­ρω­σαν) ως πρό­στι­μα, με βάση την ερ­μη­νεία της από­φα­σης. Άλ­λω­στε ήδη σε πα­λαιό­τε­ρες υπο­θέ­σεις το Ανώ­τα­το Δι­κα­στή­ριο είχε τα­χθεί υπέρ των φο­ρο­λο­γου­μέ­νων.

Το σκε­πτι­κό

Το σκε­πτι­κό της από­φα­σης ειναι απο­λύ­τως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό:

“Συ­να­κό­λου­θα, για τον κα­τα­λο­γι­σμό πα­ρα­βά­σε­ων των κα­νό­νων της φο­ρο­λο­γι­κής νο­μο­θε­σί­ας και πε­ραι­τέ­ρω για την επι­βο­λή στον πα­ρα­βά­τη σχε­τι­κών κυ­ρώ­σε­ων, όπως τα πρό­στι­μα για πα­ρα­βά­σεις των δια­τά­ξε­ων του ΚΒΣ, απαι­τεί­ται να εφαρ­μό­ζε­ται προ­θε­σμία πα­ρα­γρα­φής, η οποία προ­κει­μέ­νου να εκ­πλη­ρώ­νει τη συ­νι­στα­μέ­νη στη δια­σφά­λι­ση της ως άνω αρχής λει­τουρ­γί­ας της, πρέ­πει να ορί­ζε­ται εκ των προ­τέ­ρων και να είναι επαρ­κώς προ­βλέ­ψι­μη από τον εν­δια­φε­ρό­με­νο, δύ­να­ται δε,  κατ΄ εξαί­ρε­ση  -υπό τον όρο της συν­δρο­μής ει­δι­κώς τεκ­μη­ριω­μέ­νων πε­ρι­στά­σε­ων-  οποία είναι στε­νώς ερ­μη­νευ­τέα, να πα­ρα­τα­θεί. Η πα­ρα­γρα­φή αυτή πρέ­πει, επί­σης, να έχει συ­νο­λι­κά εύ­λο­γη διάρ­κεια, δη­λα­δή να συ­νά­δει προς την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας, ώστε αφε­νός να επι­τρέ­πει τον απο­τε­λε­σμα­τι­κό έλεγ­χο της εκ μέ­ρους των φο­ρο­λο­γου­μέ­νων τή­ρη­σης των φο­ρο­λο­γι­κών τους υπο­χρε­ώ­σε­ων, χωρίς όμως να εν­θαρ­ρύ­νει απρα­ξία των φο­ρο­λο­γι­κών αρχών και αφε­τέ­ρου να μην αφή­νει τους μέν φο­ρο­λο­γου­μέ­νους έκ­θε­τους σε μακρά πε­ρί­ο­δο ανα­σφά­λειας δι­καί­ου  -που απο­τε­λεί πα­ρά­γο­ντα απο­τρε­πτι­κό για την ανά­πτυ­ξη οι­κο­νο­μι­κών δρα­στη­ριο­τή­των με δυ­σμε­νείς επι­πτώ­σεις στην ανά­πτυ­ξη, γε­νι­κό­τε­ρα, και της εθνι­κής οι­κο­νο­μί­ας- και στον κίν­δυ­νο να μην είναι πλέον σε θέση, μετά την πα­ρέ­λευ­ση μα­κρού χρό­νου από το γε­γο­νός που γεννά τη φο­ρο­λο­γι­κή υπο­χρέ­ω­ση και την κτήση του δια­φυ­γό­ντος τη φο­ρο­λο­γία πε­ριου­σια­κού οφέ­λους, να αμυν­θούν προ­ση­κό­ντως ένα­ντι σχε­τι­κού ελέγ­χου, το δε Δη­μό­σιο έκ­θε­το στον κίν­δυ­νο αδυ­να­μί­ας εί­σπρα­ξης τυχόν βε­βαιου­μέ­νων ποσών προ­στί­μων”.

capital.gr