Στ. Σαμαράς: «Περιμέναμε βοήθεια σε έμψυχο υλικό αλλά ποτέ δεν έφτασε»!

Κύριε Σαμαρά, σε προη­γού­με­νες δηλώ­σεις σας, είχατε ανα­φέ­ρει ότι το Λιμε­νικό Σώμα έχει πάρει στους ‘ώμους’ του το προ­σφυ­γικό. Το ζήτημα αυτό έχει προ­σλά­βει μεγάλες δια­στά­σεις και κάποια στιγμή έγινε ανε­ξέ­λεγ­κτο. Ποια είναι τα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζετε και πώς έχει η κατά­σταση στα Δωδε­κά­νησα σήμερα;

Το προσφυγικό-μεταναστευτικό στα Δωδε­κά­νησα δεν είναι μια κατά­σταση που προ­έ­κυψε τα τελευ­ταία χρόνια. Η αφε­τη­ρία του εντο­πί­ζε­ται το 1991 και έκτοτε με δια­κυ­μάν­σεις το φαι­νό­μενο μετα­τρά­πηκε σε δεδο­μένη κατά­σταση. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα από τις αντι­δρά­σεις της πολι­τείας είναι ορατό ότι κανείς δεν πίστευε ότι θα μπο­ρούσε να λάβει τέτοια έκταση. Μέχρι πριν 1 ½ χρόνο κανείς δεν ενδια­φε­ρό­ταν πόσες ήταν οι αριθ­μη­τι­κές ροές παρά­τυ­πων μετα­να­στών, πως σιτί­ζο­νταν, πως γινόταν ο υγειο­νο­μι­κός τους έλεγχος, που φιλο­ξε­νού­νταν οι συνάν­θρω­ποι μας. Κανείς δεν «ακου­μπούσε». Με απο­τέ­λε­σμα το Λ.Σ. – ΕΛ.ΑΚΤ και η ΕΛ.ΑΣ να βρί­σκο­νται απέ­να­ντι σε πρω­τό­γνω­ρες και εκτός αντι­κεί­με­νου συν­θή­κες που απαι­τού­σαν όμως άμεσες λύσεις. Μέχρι που δεν πήγαινε άλλο και λόγω της εκρη­κτι­κής κατά­στα­σης που δια­μορ­φώ­θηκε το 2015 έπρεπε όλοι να ανα­λά­βουν τις ευθύνες που τους ανα­λο­γού­σαν. Σήμερα – οι ροές είναι ελά­χι­στες έως μηδε­νι­κές στην περιοχή μας. Τα δεδο­μένα όμως στην ευρύ­τερη περιοχή δεν έχουν αλλάξει και γι’ αυτό πιστεύ­ουμε ότι είναι προ­σω­ρινό.

Τα hot spots στα νησιά, βοή­θη­σαν τελικά;

Τα hot spots δημιουρ­γή­θη­καν ως κέντρα προ­σω­ρι­νής φιλο­ξε­νίας και αλλιώς χρη­σι­μο­ποιού­νται σήμερα. Αυτή η ερώτηση ανήκει απο­κλει­στικά τόσο στους εμπνευ­στές τους όσο και στους δια­χει­ρι­στές τους.

Εκ παραλ­λή­λου, υπάρ­χουν και άλλα δύο σκέλη στην δουλειά των λιμε­νι­κών: η κατα­πο­λέ­μηση του οργα­νω­μέ­νου εγκλή­μα­τος και η φύλαξη των θαλασ­σίων συνόρων της πατρί­δας μας. Πώς αντε­πε­ξέρ­χε­στε;

Η προ­στα­σία του θαλάσ­σιου περι­βάλ­λο­ντος, η αλιεία, η ναυ­τι­λία η εξυ­πη­ρέ­τηση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και άλλα… Πώς εξυ­πη­ρε­τού­νται αυτά από δεκα­ε­πτά (17) Λιμε­νι­κές Αρχές υπο­στε­λε­χω­μέ­νες, που εδρεύ­ουν σε ένα σύμπλεγμα νησιών με συγκοι­νω­νια­κές δυσκο­λίες, σε ακρι­τική περιοχή, με ιδιό­τυπη γειτ­νί­αση στο άκρο της Ευρώπης; Το μόνο που με περη­φά­νια μπο­ρούμε να σας πούμε είναι ότι οι συνά­δελ­φοι στην περιοχή καθη­με­ρινά κατα­θέ­τουν ψυχή. Σε βάρος της οικο­γε­νεια­κής τους συνέ­πειας και συνέ­χειας.

Ειδικά το 2015 δώσαμε μαθή­ματα. Ταξι­δέ­ψαμε το Λιμε­νικό Σώμα και την χώρα μας σε παγκό­σμιο επίπεδο και με θετικό πρόσημο σε μια περίοδο που η αξιο­πι­στία της πλήτ­τε­ται από παντού. Βρα­βεύ­τηκε το Λιμε­νικό Σώμα – ΕΛ.ΑΚΤ από παγκό­σμιους οργα­νι­σμούς για το έργο του. Εμείς με αλτρουι­σμό το πετύ­χαμε. Και περι­μέ­ναμε μόνον βοήθεια σε έμψυχο δυνα­μικό. Βοήθεια που δεν έφτασε ποτέ.

Το ζήτημα θέμα με το Φαρ­μα­κο­νήσι προ­σέ­λαβε δια­στά­σεις και όπως είπατε, αδίκησε τους συνα­δέλ­φους σας. Τι λέτε γι’ αυτό σήμερα;

Συγ­γνώμη, αλλά τελικά δεν αδίκησε εμάς. Εμείς γνω­ρί­ζουμε και ποιοι είμαστε, ποιος είναι ο ρόλος μας και η απο­στολή μας. Ξέρετε πόσοι συνάν­θρω­ποί μας σώθηκαν χάρη στην κατα­λυ­τική παρέμ­βαση των­συ­να­δέλ­φων μας; Ξέρετε πόσα “Φαρ­μα­κο­νή­σια” απε­φεύ­χθη­σαν χάρη στην αυτο­θυ­σία συνα­δέλ­φων; Το δυστύ­χημα είναι ότι το απόλυτο δεν είναι πάντα εφικτό. Άνιση βλέπετε η μάχη. Όλα αυτά που βιώσαμε δεν ήταν για μας απλά μια εικόνα αλλά μια πραγ­μα­τι­κό­τητα. Μας στιγ­μά­τι­σαν και θα τα κου­βα­λάμε μέσα μας για πάντα. Άλλοι λοιπόν αδί­κη­σαν τους εαυτούς τους με τα λεγό­μενά τους. Τι έχουν να μας πουν άραγε σήμερα…

Τελικά τι γίνεται με την FRONTEX; Πόσοι έχουν έρθει, πώς λει­τουρ­γούν, πώς βοηθούν το Λιμε­νικό Σώμα; Έχετε ανα­λυ­τικά στοι­χεία;

Για την παρου­σία της FRONTEX γενι­κό­τερα δεν γνω­ρί­ζουμε πολλά. Άλλωστε η παρου­σία της στην περιοχή μας το πρότερο διά­στημα ήταν περι­στα­σιακή σε δύο – τρία νησιά και χωρίς να προσ­δώ­σουν όφελος στην καθη­με­ρι­νό­τητα του Έλληνα Λιμε­νι­κού.

Στο συνέ­δριό σας, τέθηκε και το Ασφα­λι­στικό (που τελικά ψηφί­στηκε). Πλήττει και τον δικό σας κλάδο.

Από τις περι­κο­πές του νέου ασφα­λι­στι­κού δεν εξαι­ρεί­ται κανείς παρόλο που κάποιοι τεχνηέ­ντως διαρ­ρέ­ουν ότι δεν μας αγγίζει. Ατα­λά­ντευτα παρα­μέ­νουμε προ­ση­λω­μέ­νοι στο λει­τούρ­γημά μας χωρίς όμως να υπο­στέλ­λουμε την σημαία του δικαίου των διεκ­δι­κή­σεων μας. Άλλωστε όλες οι μεγάλες νίκες έρχο­νται μετά από πολλές ήττες.