Bloomberg: Το ευρωπαϊκό χρήμα δεν θέλει την Ελλάδα

Μπο­ρεί η Ελ­λά­δα και οι πι­στω­τές της να απέ­τρε­ψαν μια νέα κρίση δί­νο­ντας τα χέρια για την απο­δέ­σμευ­ση της επό­με­νης δόσης από το πα­κέ­το διά­σω­σης, ωστό­σο η συμ­φω­νία δεν κα­τα­φέρ­νει να δώσει απά­ντη­ση σε ένα βα­θύ­τε­ρο πρό­βλη­μα: οι Ευ­ρω­παί­οι εξα­κο­λου­θούν να μη θέ­λουν να βά­λουν τα χρή­μα­τά τους εκεί.

Η ροή κε­φα­λαί­ων με­τα­ξύ της υπό­λοι­πης Ευ­ρω­ζώ­νης και της Ελ­λά­δας απο­τε­λεί έναν χρή­σι­μο δεί­κτη της εμπι­στο­σύ­νης στην ακε­ραιό­τη­τα της νο­μι­σμα­τι­κής ένω­σης. Μπο­ρεί να βρει κα­νείς στοι­χεία στις υπο­χρε­ώ­σεις (πα­θη­τι­κό) της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος προς άλλες τρά­πε­ζες της Ευ­ρω­ζώ­νης –ένα νού­με­ρο το οποίο αυ­ξά­νε­ται, για πα­ρά­δειγ­μα, όταν οι ανη­συ­χί­ες πως η Ελ­λά­δα θα εγκα­τα­λεί­ψει το ευρώ ωθούν τον κόσμο να απο­σύ­ρει τα κε­φά­λαιά του από τη χώρα.

Η άνο­δος της κυ­βέρ­νη­σης του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στην εξου­σία και το πα­ρα­τε­τα­μέ­νο αδιέ­ξο­δο στις συ­ζη­τή­σεις με τους πι­στω­τές πυ­ρο­δό­τη­σαν μα­ζι­κή φυγή: από τις αρχές του 2015 έως τον Ιού­νιο του ίδιου έτους, ένα ποσό που αντι­στοι­χού­σε σε πε­ρισ­σό­τε­ρο από το 40% του ετή­σιου ελ­λη­νι­κού ΑΕΠ εγκα­τέ­λει­ψε την Ελ­λά­δα. Το φαι­νό­με­νο στα­μά­τη­σε μετά τη στρο­φή 180 μοι­ρών που πραγ­μα­το­ποί­η­σε ο Τσί­πρας τον Ιού­λιο, απο­φα­σί­ζο­ντας να υλο­ποι­ή­σει σκλη­ρά μέτρα πε­ριο­ρι­σμού του ελ­λείμ­μα­τος σε αντάλ­λαγ­μα για πε­ρισ­σό­τε­ρα δά­νεια. Έκτο­τε, ωστό­σο, δεν έχουν επι­στρέ­ψει πολλά ιδιω­τι­κά κε­φά­λαια, γε­γο­νός που αντι­κα­το­πτρί­ζει τόσο τον αντί­κτυ­πο των capital controls, όσο και τις ανη­συ­χί­ες για το αν η Ελ­λά­δα θα πα­ρα­μεί­νει στην Ευ­ρω­ζώ­νη.

Ακο­λου­θεί ένα γρά­φη­μα που δεί­χνει τις αθροι­στι­κές ροές τριών μηνών με­τα­ξύ της Ελ­λά­δας και της υπό­λοι­πης Ευ­ρω­ζώ­νης (τα αρ­νη­τι­κά νού­με­ρα δεί­χνουν εκρο­ές):

Είναι δύ­σκο­λο να σκε­φτεί κα­νείς πως θα ανα­κάμ­ψει η οι­κο­νο­μία της Ελ­λά­δας εάν δεν ξε­κι­νή­σουν να επι­στρέ­φουν αθρόα τα ιδιω­τι­κά κε­φά­λαια. Αυτό δεν είναι πι­θα­νό να συμ­βεί έως ότου οι επεν­δυ­τές πι­στέ­ψουν ότι τα οι­κο­νο­μι­κά της χώρας είναι βιώ­σι­μα. Όπως κα­τέ­στη σαφές από το Διε­θνές Νο­μι­σμα­τι­κό Τα­μείο, το με­γα­λύ­τε­ρο εμπό­διο είναι το δυ­σβά­στα­χτο χρέος: έως ότου αντι­με­τω­πι­στεί, η Ελ­λά­δα ανα­πό­φευ­κτα δεν θα κα­τα­φέρ­νει να εκ­πλη­ρώ­νει τις δε­σμεύ­σεις της προς τους πι­στω­τές, πλήτ­το­ντας πε­ραι­τέ­ρω την οι­κο­νο­μία της και οδη­γώ­ντας της σε πιο επί­πο­να αδιέ­ξο­δα.

Τα συ­γκρι­τι­κά πιο εύ­πο­ρα ευ­ρω­παϊ­κά κράτη που απο­τε­λούν τους βα­σι­κούς πι­στω­τές της Ελ­λά­δας έχουν βάλει σε ανα­μο­νή την πι­θα­νό­τη­τα ελά­φρυν­σης χρέ­ους, αλλά δεν σχε­διά­ζουν να δρά­σουν πριν του­λά­χι­στον τα μέσα του 2018. Στο με­τα­ξύ η Ελ­λά­δα πρέ­πει να υπο­στεί πε­ρισ­σό­τε­ρη από την εξο­ντω­τι­κή λι­τό­τη­τα που κρά­τη­σε το πο­σο­στό της ανερ­γί­ας στη χώρα αρ­κε­τά πάνω από το 20%. Όσο οι πι­στω­τές επι­μέ­νουν να υπο­κρί­νο­νται πως αυτή η προ­σέγ­γι­ση θα οδη­γή­σει με κά­ποιο τρόπο στο επι­θυ­μη­τό απο­τέ­λε­σμα, η δια­τή­ρη­ση των ευρώ σε άλλο μέρος έχει δυ­στυ­χώς νόημα.

capital.gr