- Η τροποποίηση της προγραμματικής σύμβασης του φράγματος Γαδουρά εισάγεται άμεσα στο δημοτικό συμβούλιο Ρόδου, δείχνοντας ότι η δημοτική πλειοψηφία ήταν προετοιμασμένη και δεν αιφνιδιάστηκε.
- Η ΔΕΥΑΡ προκηρύσσει διαγωνισμό 14,3 εκατομμυρίων ευρώ για την ανάθεση σε ιδιώτη της συντήρησης των γεωτρήσεων, αντλιοστασίων και δεξαμενών της.
- Η διαδικασία από τη λήψη της απόφασης στο διοικητικό συμβούλιο μέχρι την εισαγωγή του θέματος στο δημοτικό συμβούλιο ήταν ταχύτατη και χωρίς ενδιάμεσους σταθμούς, υποδεικνύοντας προσυνεννόηση μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων.
- Οι φωτογραφίες και οι δηλώσεις των στελεχών της ΔΕΥΑΡ και της δημοτικής αρχής επιβεβαιώνουν ότι η πρωτοβουλία έγινε με τη σύμφωνη γνώμη του δημάρχου και χωρίς πολιτικές διαφωνίες.
• Μόλις 8 ημέρες μετά την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της επιχείρησης, η τροποποίηση εισάγεται πρώτο θέμα στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου στις 14 Οκτωβρίου 2026, γεγονός που δείχνει ότι κανείς στη δημοτική πλειοψηφία δεν αιφνιδιάστηκε • Την ίδια ώρα η ΔΕΥΑΡ προκηρύσσει διαγωνισμό 14,3 εκατομμυρίων ευρώ για να αναθέσει σε ιδιώτη τη συντήρηση των γεωτρήσεων, των αντλιοστασίων και των δεξαμενών της
Οταν το διοικητικό συμβούλιο της ΔΕΥΑΡ ενέκρινε στις 6 Οκτωβρίου 2026 την απόφαση 667/2026 για την τροποποίηση της προγραμματικής σύμβασης του φράγματος Γαδουρά, η πρώτη ανάγνωση ήταν ότι το δημοτικό συμβούλιο Ρόδου θα βρισκόταν εγκλωβισμένο. Θα καλούνταν να ψηφίσει ένα κείμενο που δεν είχε συνδιαμορφώσει, για μια σύμβαση που δεν αλλάζει χωρίς την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, υπό το βάρος της «έκκλησης» του προέδρου της επιχείρησης κ. Σωτήρη Βαγιανού να «την εγκρίνει».
Η εξέλιξη των επόμενων ημερών ανατρέπει αυτή την εικόνα. Η πρόσκληση του δημοτικού συμβουλίου, με ημερομηνία 9 Οκτωβρίου 2026, φέρνει την τροποποίηση ως πρώτο θέμα για την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου. Χρειάστηκαν μόλις 3 ημέρες για να περάσει η υπόθεση από την αίθουσα της ΔΕΥΑΡ στο δημοτικό συμβούλιο. Αιφνιδιασμός δεν υπήρξε. Όλα δείχνουν ότι υπήρξε προσυνεννόηση.
Από τη ΔΕΥΑΡ στην ολομέλεια χωρίς ενδιάμεσους σταθμούς
Η χρονική αλληλουχία μιλά από μόνη της. Στις 6 Οκτωβρίου συνεδριάζει το διοικητικό συμβούλιο της επιχείρησης. Την επομένη συντάσσεται η εισήγηση και ο κ. Βαγιανός αναρτά το «ΟΧΙ στην αύξηση των τιμολογίων του νερού». Στις 9 Οκτωβρίου εκδίδεται η πρόσκληση και στις 14 Οκτωβρίου, στις 17:00, το θέμα ανοίγει τη συνεδρίαση.
Ενδιαφέρον έχει και η διατύπωση της πρόσκλησης. Το δημοτικό συμβούλιο θα ασκήσει το ίδιο την αποφασιστική αρμοδιότητα της Δημοτικής Επιτροπής, με επίκληση του άρθρου 138 παρ. 5 του ν. 5314/2026. Εισηγητής ορίζεται ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΡ και βάση της συζήτησης είναι η εισήγηση της ίδιας της επιχείρησης, χωρίς να αναφέρεται εισήγηση κάποιας υπηρεσίας του δήμου.
Η υπόθεση περιλαμβάνει αναδρομικές αξιώσεις εκατομμυρίων, αλλαγή στη σύνθεση του οργάνου που εγκρίνει τους λογαριασμούς και πρόβλεψη για μεταβίβαση της διαχείρισης των έργων. Ο ρυθμός με τον οποίο φτάνει στην ολομέλεια δεν ταιριάζει σε ένα σώμα που βρέθηκε προ εκπλήξεως. Ταιριάζει σε μια δημοτική πλειοψηφία που γνώριζε από πριν τι έρχεται.

Οι φωτογραφίες που προηγήθηκαν της ψηφοφορίας
Στην ίδια κατεύθυνση συνηγορούν οι φωτογραφίες που ανάρτησε ο κ. Βαγιανός στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις οποίες εμφανίζεται μαζί με τον δήμαρχο Ρόδου κ. Αλέξανδρο Κολιάδη. Σε συνδυασμό με την ταχύτητα της διαδικασίας, καθιστούν ηλίου φαεινότερο ότι η πρωτοβουλία της ΔΕΥΑΡ δεν έφερε τη δημοτική αρχή προ τετελεσμένων. Ήταν κίνηση με προσυνεννόηση, στην οποία ο δήμαρχος Ρόδου κ. Αλέξανδρος Κολιάδης συμμετείχε από την πρώτη στιγμή.
Υπό αυτό το φως, η δήλωση του κ. Βαγιανού ότι «σε αυτό το θέμα δεν υπάρχουν παρατάξεις» αποκτά άλλο περιεχόμενο. Δήμος και ΔΕΥΑΡ κινούνται ως ενιαίο μέτωπο απέναντι στην Περιφέρεια, και το δίλημμα που στήθηκε δημόσια αφορά πλέον μόνο στη μειοψηφία και στον τρίτο συμβαλλόμενο.
Το νομικό πλαίσιο, πάντως, δεν αλλάζει. Η προγραμματική της 6ης Ιουνίου 2022 τροποποιείται μόνο με τη σύμπραξη και των 3 συμβαλλομένων. Χωρίς την υπογραφή της Περιφέρειας εξακολουθεί να ισχύει με τους όρους του 2022.
Οι λογαριασμοί που δεν εξοφλούνται
Σύμφωνα με την προγραμματική, το κόστος λειτουργίας και συντήρησης των έργων βαρύνει τη ΔΕΥΑΡ, όπως αναγνωρίζει και η ίδια. Η Περιφέρεια, ιδιοκτήτρια των έργων, έχει συμβληθεί από την 1η Ιουλίου 2023 με τον ιδιώτη ανάδοχο που λειτουργεί τις εγκαταστάσεις, και η ίδια εκδίδει τους λογαριασμούς προς την επιχείρηση.
Αντί για εξόφληση, η ΔΕΥΑΡ επέλεξε τη δικαστική αμφισβήτηση. Έχει προσφύγει στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου κατά της απόφασης 51/2025 του Περιφερειακού Συμβουλίου και στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά κατά του πέμπτου λογαριασμού, ενώ εκκρεμούν ένδικα βοηθήματα κατά του έκτου λογαριασμού και κατά της βεβαίωσης της οφειλής. Με την απόφαση 667/2026 ζητά αναδρομική ισχύ της τροποποίησης από την 1η Ιουλίου 2023, εκκαθάριση όλων των λογαριασμών με επιστροφή ή συμψηφισμό και αναστολή κάθε μέτρου αναγκαστικής εκτέλεσης.
Ένα έργο που πληρώνεται από συμβαλλόμενο ο οποίος δεν καταβάλλει τα οφειλόμενα οδηγείται αναπόφευκτα σε οικονομική ασφυξία. Ο στόχος, όπως διαφαίνεται, είναι ο στραγγαλισμός του φράγματος μέσω της μη πληρωμής των υποχρεώσεων προς την Περιφέρεια.

Το σύνθημα του ακριβού νερού
Παράλληλα, η ΔΕΥΑΡ παρουσίασε την υπόθεση ως μάχη για την τιμή του νερού. Η διαφορά των 4.471.723,28 ευρώ που υπολογίζει για τους πρώτους 33 μήνες παρουσιάστηκε ως ποσό που «οι Ροδίτες κλήθηκαν να πληρώσουν», ενώ ο κ. Βαγιανός δήλωσε ότι αν η Περιφέρεια αρνηθεί «θα πρέπει να εξηγήσει στους Ροδίτες γιατί θέλει να πληρώνουν διπλάσια».
Η απόφαση 667/2026, ωστόσο, δεν περιέχει καμία ρύθμιση για τα τιμολόγια των καταναλωτών. Τα ποσά προέρχονται από μελέτη κοστολόγησης ιδιωτικού γραφείου μηχανικών, την οποία η επιχείρηση χαρακτηρίζει ανεξάρτητη, και αποτελούν υπολογισμούς της μίας πλευράς. Η μετατόπιση της συζήτησης από τις οφειλές της ΔΕΥΑΡ στο ακριβό νερό με υπαιτιότητα της Περιφέρειας δημιουργεί το κατάλληλο υπόβαθρο και κλίμα στην τοπική κοινωνία, ώστε κάθε επόμενο βήμα να παρουσιάζεται ως υπεράσπιση του καταναλωτή.
Η διάλυση της προγραμματικής ως απώτερο ζητούμενο
Το κείμενο της τροποποίησης προβλέπει ότι, αν δεν δοθεί σύμφωνη γνώμη για την προαίρεση, από την 1η Ιουλίου 2027 η διαχείριση του συνόλου των έργων περιέρχεται στη ΔΕΥΑΡ και παύει κάθε καταβολή προς την Περιφέρεια. Ζητείται ακόμη από την Περιφέρεια να παραιτηθεί από την πλειοψηφία της στην Επιτροπή Παρακολούθησης.
Στην ουσία πρόκειται για σχέδιο εξόδου από την προγραμματική. Μια προγραμματική σύμβαση, όμως, δεν λύνεται χωρίς ομοφωνία, και η ίδια η ΔΕΥΑΡ προεξοφλεί στο κείμενό της την αντίδραση της Περιφέρειας. Η επιμονή σε έναν δρόμο που δεν ολοκληρώνεται μονομερώς δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Δημιουργεί νέα στο ίδιο το έργο, με περισσότερες δίκες και λιγότερη βεβαιότητα για το ποιος θα το λειτουργεί από τον Ιούλιο του 2027.
Ο διαγωνισμός που προηγήθηκε κατά 18 ημέρες
Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο βρίσκεται σε μια απόφαση που είχε προηγηθεί. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2026, με την απόφαση 627/2026, το ίδιο διοικητικό συμβούλιο ενέκρινε διεθνή ανοικτό διαγωνισμό για την «Ενοποιημένη Υπηρεσία Συντήρησης Γεωτρήσεων, Αντλιοστασίων και Δεξαμενών Ύδατος της Νήσου Ρόδου». Η διακήρυξη εκδόθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου με προϋπολογισμό 8.583.703,86 ευρώ πλέον ΦΠΑ για 3 έτη και προαίρεση 5.722.469,24 ευρώ για 2 ακόμη, συνολικά 14.306.173,10 ευρώ χωρίς ΦΠΑ. Οι πιστώσεις έχουν ήδη δεσμευτεί έως και το 2031.
Το αντικείμενο αφορά, όπως αναφέρει η διακήρυξη, «την τεχνική υποστήριξη και την παροχή συμβουλών για τη λειτουργία του υδρευτικού συστήματος» της ΔΕΥΑΡ, «μέσω ενός αναδόχου που διαθέτει το σύνολο των απαιτούμενων οχημάτων, μηχανημάτων και ειδικευμένου προσωπικού». Περιλαμβάνει συντήρηση του ηλεκτρομηχανολογικού και τηλεμετρικού εξοπλισμού, επικουρική παρακολούθηση του συστήματος τηλεελέγχου, επισκευή βλαβών και καθαρισμό εγκαταστάσεων. Από τον ανάδοχο ζητούνται, μεταξύ άλλων, διπλωματούχος μηχανικός με εμπειρία 12 ετών, 2 μηχανικοί αυτοματισμού και μηχανικός πληροφορικής. Αυτές ακριβώς τις ειδικότητες η ΔΕΥΑΡ τις αναζητά στην αγορά για το δικό της δίκτυο.
Εντύπωση προκαλεί η χρονική εγγύτητα. Στις 18 Σεπτεμβρίου το διοικητικό συμβούλιο αποφασίζει να αναθέσει σε ιδιώτη, για έως 5 χρόνια, τη συντήρηση των δικών του υποδομών ύδρευσης. 18 ημέρες αργότερα εγκρίνει κείμενο σύμφωνα με το οποίο η ΔΕΥΑΡ μπορεί να αναλάβει το φράγμα Γαδουρά.
Η παραδοχή που υπογράφει η ίδια η επιχείρηση
Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2025 η ΔΕΥΑΡ είχε ήδη αναθέσει σε ιδιωτικές εταιρείες τη λειτουργία και συντήρηση των αντλιοστασίων ύδατος της δυτικής και της ανατολικής πλευράς, έναντι 290.321 και 293.314 ευρώ πλέον ΦΠΑ αντίστοιχα, για 6 μήνες η καθεμία, με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση λόγω κατεπείγοντος.
Στις συμβάσεις αυτές, που φέρουν για λογαριασμό της ΔΕΥΑΡ την υπογραφή του κ. Βαγιανού, αναφέρεται ρητά ότι «η κατάσταση επιδεινώνεται λόγω της έλλειψης εξειδικευμένου τεχνικού προσωπικού, όπως ηλεκτροσυγκολλητές, ηλεκτρολόγους συντηρητές, μηχανοτεχνίτες, τεχνικούς αυτοματισμών, υδραυλικούς και τεχνικούς οργάνων και ελέγχου». Και προστίθεται ότι, με περισσότερα από 500 αντλιοστάσια, η έλλειψη αυτή «καθιστά εξαιρετικά δυσχερή την άμεση ανταπόκριση σε βλάβες». Πρόκειται για επίσημη παραδοχή ότι η επιχείρηση δεν διαθέτει τους τεχνικούς για να κρατήσει σε λειτουργία τα δικά της αντλιοστάσια.
Η ίδια εικόνα επαναλαμβάνεται και στα λύματα. Τα αντλιοστάσια αποχέτευσης Ρόδου και Καλλιθέας λειτουργούν με σύμβαση 2.776.200 ευρώ πλέον ΦΠΑ για 24 μήνες, στην οποία προστέθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2026 ακόμη 161.424 ευρώ. Η λειτουργία και συντήρηση της Εγκατάστασης Επεξεργασίας Λυμάτων Ρόδου έχει ανατεθεί στον ανάδοχο της αναβάθμισής της, έναντι 924.000 ευρώ για την πρώτη φάση και 2.304.000 ευρώ για τη δεύτερη, πλέον ΦΠΑ. Οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων λειτουργούν επίσης από ιδιώτη, με σύμβαση του 2022 που παρατάθηκε έως τις 31 Οκτωβρίου 2026 με μηνιαίο τίμημα 59.000 ευρώ. Αθροιστικά, τα ποσά λειτουργίας και συντήρησης στις συμβάσεις αυτές και στον νέο διαγωνισμό, μαζί με τις προαιρέσεις, ξεπερνούν τα 24 εκατομμύρια ευρώ χωρίς ΦΠΑ.
Από τα αντλιοστάσια στο φράγμα
Η ΔΕΥΑΡ ευαγγελίζεται την επάρκειά της και τη δυνατότητα να αναλάβει τη διαχείριση από τον Ιούλιο του 2027, «με προηγούμενη εκπαίδευση του προσωπικού της». Στα διαθέσιμα στοιχεία δεν διευκρινίζεται ποιο προσωπικό, σε ποιες ειδικότητες και σε πόσο χρόνο. Τα δικά της έγγραφα, αντίθετα, δείχνουν ότι δεν διαθέτει ούτε το προσωπικό ούτε την τεχνογνωσία ακόμη και για τις υποδομές που ήδη διαχειρίζεται. Πόσω μάλλον για μια εγκατάσταση τόσο σύνθετη και κρίσιμη όσο το φράγμα Γαδουρά.
Αυτό που διακυβεύεται τελικά δεν είναι οι ισορροπίες ανάμεσα σε Δήμο και Περιφέρεια. Είναι η ίδια η υδροδότηση του νησιού, που κινδυνεύει να εξαρτηθεί από μια επιχείρηση η οποία έχει επιδείξει ασυνέπεια στην αποπληρωμή των υποχρεώσεών της και στηρίζεται σε αναδόχους για να λειτουργήσει το δικό της δίκτυο.
Το ιστορικό της σύμβασης
Η προγραμματική σύμβαση μεταξύ ΔΕΥΑΡ, Δήμου Ρόδου και Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου υπογράφηκε στις 6 Ιουνίου 2022, με προϋπολογισμό 23.200.000 ευρώ με ΦΠΑ και διάρκεια έως τις 6 Δεκεμβρίου 2028. Στο αντικείμενό της είχαν περιληφθεί και τα έργα της δεύτερης φάσης, η εργολαβία των οποίων διαλύθηκε στις 8 Ιουνίου 2026 χωρίς να έχουν παραδοθεί. Η τροποποίηση που ενέκρινε η ΔΕΥΑΡ ορίζει πάγιο μηνιαίο τίμημα 101.687 ευρώ χωρίς ΦΠΑ και περιορίζει τον προϋπολογισμό σε 10.322.074,01 ευρώ με την προαίρεση.
Μετά τη συνεδρίαση της Τετάρτης, η απόφαση θα διαβιβαστεί στο Περιφερειακό Συμβούλιο Νοτίου Αιγαίου, όπου θα κριθεί αν θα αποκτήσει την τρίτη υπογραφή που της λείπει. Ό,τι και αν ψηφίσει η δημοτική πλειοψηφία στις 14 Οκτωβρίου, θα ψηφίσει ένα κείμενο που, όπως δείχνουν όλα, γνώριζε και είχε συμφωνήσει πριν καν φτάσει στην αίθουσα.






























Σχολιασμός άρθρου
Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού
Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.