Ρόδος και Κάρπαθος τα μόνα νησιά της Δωδεκανήσου στον χάρτη της αιολικής καταλληλότητας με 6 δημοτικές ενότητες

• Οι ενό­τη­τες Αρ­χαγ­γέ­λου, Ατα­βύ­ρου, Κα­μεί­ρου και Νό­τιας Ρόδου, μαζί με εκεί­νες της Καρ­πά­θου και της Ολύ­μπου, κα­τα­γρά­φο­νται στο Πα­ράρ­τη­μα Ι της υπουρ­γι­κής από­φα­σης που δη­μο­σιεύ­θη­κε στις 19 Αυ­γού­στου 2026. Κα­νέ­να άλλο νησί του συ­μπλέγ­μα­τος δεν πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στον σχε­τι­κό πί­να­κα

Με 6 εγ­γρα­φές, μοι­ρα­σμέ­νες σε 2 νησιά, εμ­φα­νί­ζε­ται η Δω­δε­κά­νη­σος στον κα­τά­λο­γο των Πε­ριο­χών Αιο­λι­κής Κα­ταλ­λη­λό­τη­τας που συ­νο­δεύ­ει το νέο Ει­δι­κό Χω­ρο­τα­ξι­κό Πλαί­σιο για τις Ανα­νε­ώ­σι­μες Πηγές Ενέρ­γειας. Η Ρόδος κα­τα­γρά­φε­ται με 4 δη­μο­τι­κές ενό­τη­τες και η Κάρ­πα­θος με 2. Τα υπό­λοι­πα νησιά του συ­μπλέγ­μα­τος δεν υπάρ­χουν στον πί­να­κα, ο οποί­ος απο­τε­λεί ανα­πό­σπα­στο μέρος της υπουρ­γι­κής από­φα­σης που ισχύ­ει από τον Αύ­γου­στο.

Η από­φα­ση και ο πί­να­κας του Πα­ραρ­τή­μα­τος Ι

Η από­φα­ση υπό στοι­χεία ΥΠΕΝ/ΔΝΕΠ/89998/3072 υπο­γρά­φη­κε στην Αθήνα στις 14 Αυ­γού­στου 2026 από τον υπουρ­γό και τους 2 υφυ­πουρ­γούς Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας. Δη­μο­σιεύ­θη­κε 5 ημέ­ρες αρ­γό­τε­ρα, στις 19 Αυ­γού­στου 2026, στο τεύ­χος Δ΄ της Εφη­με­ρί­δας της Κυ­βερ­νή­σε­ως με αριθ­μό φύλ­λου 694 και ισχύ­ει από την ίδια ημέρα. Με αυτήν εγκρί­νε­ται το Ει­δι­κό Χω­ρο­τα­ξι­κό Πλαί­σιο για τις ΑΠΕ και δί­νε­ται ταυ­τό­χρο­να η πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή του έγκρι­ση.

Το Πα­ράρ­τη­μα Ι φέρει τον τίτλο «Πε­ριο­χές (Αιο­λι­κής) Κα­ταλ­λη­λό­τη­τας» και έχει τη μορφή πί­να­κα 4 στη­λών, όπου ση­μειώ­νο­νται η δη­μο­τι­κή ενό­τη­τα, ο δήμος, η πε­ρι­φε­ρεια­κή ενό­τη­τα και η πε­ρι­φέ­ρεια. Οι εγ­γρα­φές του εκτεί­νο­νται σε 12 πε­ρι­φέ­ρειες της χώρας. Ο χα­ρα­κτη­ρι­σμός γί­νε­ται σε επί­πε­δο δη­μο­τι­κής ενό­τη­τας και όχι συ­γκε­κρι­μέ­νης θέσης. Ο πί­να­κας δεν κα­το­νο­μά­ζει βουνά, κο­ρυ­φο­γραμ­μές ή εκτά­σεις και δεν πε­ριέ­χει στοι­χεία για ισχύ ή αριθ­μό ανε­μο­γεν­νη­τριών.

Οι όροι που συ­νο­δεύ­ουν τον χα­ρα­κτη­ρι­σμό μιας πε­ριο­χής ως αιο­λι­κά κα­τάλ­λη­λης ορί­ζο­νται στο πρώτο άρθρο της από­φα­σης. Το πε­ριε­χό­με­νό του δεν πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στα δια­θέ­σι­μα στοι­χεία.

Οι 4 ενό­τη­τες της Ρόδου

Για τη Ρόδο ο πί­να­κας έχει 4 γραμ­μές. Πρό­κει­ται για τις δη­μο­τι­κές ενό­τη­τες Αρ­χαγ­γέ­λου, Ατα­βύ­ρου, Κα­μεί­ρου και Νό­τιας Ρόδου, που υπά­γο­νται όλες στον Δήμο Ρόδου και στην ομώ­νυ­μη πε­ρι­φε­ρεια­κή ενό­τη­τα. Οι υπό­λοι­πες δη­μο­τι­κές ενό­τη­τες του νη­σιού δεν εμ­φα­νί­ζο­νται στον κα­τά­λο­γο.

Κάρ­πα­θος με 2 εγ­γρα­φές

Η δεύ­τε­ρη πα­ρου­σία της Δω­δε­κα­νή­σου αφορά στην Κάρ­πα­θο. Στον πί­να­κα ση­μειώ­νο­νται οι δη­μο­τι­κές ενό­τη­τες Καρ­πά­θου και Ολύ­μπου, αμ­φό­τε­ρες του Δήμου Καρ­πά­θου, στην Πε­ρι­φε­ρεια­κή Ενό­τη­τα Καρ­πά­θου και Ηρω­ι­κής Νήσου Κάσου. Η Κάσος ανα­φέ­ρε­ται μόνο στην ονο­μα­σία της πε­ρι­φε­ρεια­κής ενό­τη­τας, χωρίς δική της εγ­γρα­φή.

Τα νησιά που δεν εμ­φα­νί­ζο­νται

Στον πί­να­κα δεν υπάρ­χει εγ­γρα­φή για την Κω, την Κά­λυ­μνο, τη Λέρο, την Πάτμο, τη Σύμη, την Τήλο, τη Νί­συ­ρο, την Αστυ­πά­λαια ή τη Χάλκη, ούτε για τα μι­κρό­τε­ρα νησιά του συ­μπλέγ­μα­τος. Από τα δια­θέ­σι­μα στοι­χεία δεν προ­κύ­πτει αν η απου­σία αυτή ισο­δυ­να­μεί με απο­κλει­σμό αιο­λι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων ή αν για τα νησιά αυτά ισχύ­ουν άλλες, ξε­χω­ρι­στές ρυθ­μί­σεις.

Το Νότιο Αι­γαίο δίπλα στις άλλες νη­σιω­τι­κές πε­ρι­φέ­ρειες

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου έχει συ­νο­λι­κά 10 εγ­γρα­φές στον πί­να­κα. Πέρα από τις 6 της Δω­δε­κα­νή­σου, οι άλλες 4 βρί­σκο­νται στις Κυ­κλά­δες. Η Άν­δρος κα­τα­γρά­φε­ται με 3 δη­μο­τι­κές ενό­τη­τες, Άν­δρου, Κορ­θί­ου και Υδρού­σας, και η Νάξος με 1, τη Δρυ­μα­λία.

Η ει­κό­να είναι δια­φο­ρε­τι­κή στις υπό­λοι­πες νη­σιω­τι­κές πε­ρι­φέ­ρειες. Το Βό­ρειο Αι­γαίο εμ­φα­νί­ζε­ται με 26 δη­μο­τι­κές ενό­τη­τες σε Λέσβο, Λήμνο, Σάμο και Χίο. Η Κρήτη με 57, στις 4 πε­ρι­φε­ρεια­κές της ενό­τη­τες. Τα Ιόνια Νησιά με 7, σε Ζά­κυν­θο και Κε­φαλ­λο­νιά.

Τι ανα­φέ­ρει το σκε­πτι­κό για τα νησιά

Το σκε­πτι­κό της από­φα­σης επι­κα­λεί­ται το Δε­κα­ε­τές Πρό­γραμ­μα Ανά­πτυ­ξης του Εθνι­κού Συ­στή­μα­τος Με­τα­φο­ράς Ηλε­κτρι­κής Ενέρ­γειας για την πε­ρί­ο­δο 2025 έως 2034. Εκεί η δια­σύν­δε­ση των μη δια­συν­δε­δε­μέ­νων νη­σιών με το ηπει­ρω­τι­κό σύ­στη­μα χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται στρα­τη­γι­κός άξο­νας. Όπως ανα­φέ­ρε­ται, απο­σκο­πεί στην αύ­ξη­ση της αξιο­πι­στί­ας τρο­φο­δό­τη­σης, στη δρα­στι­κή μεί­ω­ση του κό­στους πα­ρα­γω­γής ενέρ­γειας και στην ενί­σχυ­ση της πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σί­ας. Πα­ράλ­λη­λα, ση­μειώ­νε­ται ότι επι­τρέ­πει την πλήρη αξιο­ποί­η­ση του υψη­λού δυ­να­μι­κού ΑΠΕ του νη­σιω­τι­κού χώρου.

Ιδιαί­τε­ρη μνεία γί­νε­ται και στη θά­λασ­σα. Η με­λέ­τη αξιο­λό­γη­σης και ανα­θε­ώ­ρη­σης του πλαι­σί­ου κρί­νει σκό­πι­μη την εν­θάρ­ρυν­ση θα­λάσ­σιων εγκα­τα­στά­σε­ων για την εκ­με­τάλ­λευ­ση της αιο­λι­κής ενέρ­γειας. Θέτει όμως ως προ­ϋ­πό­θε­ση να λη­φθούν υπόψη οι μορ­φο­λο­γι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες του ελ­λη­νι­κού θα­λάσ­σιου χώρου και οι συ­γκρού­σεις με τον του­ρι­σμό, τη ναυ­σι­πλο­ΐα και την αλιεία.

Η ίδια με­λέ­τη θε­ω­ρεί ανα­γκαία την ανά­πτυ­ξη μο­νά­δων απο­θή­κευ­σης ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας, ώστε να μην απορ­ρί­πτε­ται η πλε­ο­νά­ζου­σα πα­ρα­γω­γή. Για τα φω­το­βολ­ταϊ­κά δια­πι­στώ­νει ότι η κα­τά­στα­ση που έχει δια­μορ­φω­θεί επι­βάλ­λει πρό­σθε­τα κρι­τή­ρια χω­ρο­θέ­τη­σης, πέρα από τις ζώνες απο­κλει­σμού.

Το σκε­πτι­κό προ­βλέ­πει επί­σης ότι η χω­ρο­θέ­τη­ση σταθ­μών ΑΠΕ συ­νε­κτι­μά υπο­χρε­ω­τι­κά τον κλι­μα­τι­κό κίν­δυ­νο. Ως βάση ορί­ζο­νται τα Σχέ­δια Δια­χεί­ρι­σης Κιν­δύ­νων Πλημ­μύ­ρας, οι χάρ­τες επι­κιν­δυ­νό­τη­τας δα­σι­κών πυρ­κα­γιών και οι προ­βο­λές ανό­δου της στάθ­μης της θά­λασ­σας για το 2050 και το 2100, οι τε­λευ­ταί­ες για τις πα­ρά­κτιες και υπε­ρά­κτιες εγκα­τα­στά­σεις.

Οι στό­χοι που κα­λεί­ται να υπη­ρε­τή­σει το πλαί­σιο

Η από­φα­ση συν­δέ­ει το νέο πλαί­σιο με το ανα­θε­ω­ρη­μέ­νο Εθνι­κό Σχέ­διο για την Ενέρ­γεια και το Κλίμα. Για το 2030 το σχέ­διο προ­βλέ­πει με­ρί­διο ΑΠΕ του­λά­χι­στον 43% στην ακα­θά­ρι­στη τε­λι­κή κα­τα­νά­λω­ση ενέρ­γειας και 75,7% στην κα­τα­νά­λω­ση ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας. Στη θέρ­μαν­ση και ψύξη ο στό­χος είναι 52,6% και στις με­τα­φο­ρές 13,4%.

Σύμ­φω­να με το σκε­πτι­κό, τα Πε­ρι­φε­ρεια­κά Χω­ρο­τα­ξι­κά Πλαί­σια δε­σμεύ­ο­νται από τις ρυθ­μί­σεις των Ει­δι­κών Χω­ρο­τα­ξι­κών Πλαι­σί­ων και μπο­ρούν να τις τρο­πο­ποιούν μόνο όπου αυτό επι­τρέ­πε­ται ρητά. Για τον λόγο αυτό η από­φα­ση πα­ρέ­χει κα­τευ­θύν­σεις εναρ­μό­νι­σης προς τις πε­ρι­φέ­ρειες.

Το ιστο­ρι­κό της έγκρι­σης

Της από­φα­σης προη­γή­θη­κε Στρα­τη­γι­κή Με­λέ­τη Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών Επι­πτώ­σε­ων με ημε­ρο­μη­νία Μαΐου 2026, η οποία τέ­θη­κε σε δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση μαζί με το σχέ­διο του πλαι­σί­ου. Στις 24 Ιου­λί­ου 2026 η Διεύ­θυν­ση Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής Αδειο­δό­τη­σης του υπουρ­γεί­ου ει­ση­γή­θη­κε την πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή έγκρι­ση και την ίδια ημέρα δια­τύ­πω­σε γνώμη το Εθνι­κό Συμ­βού­λιο Χω­ρο­τα­ξί­ας. Ακο­λού­θη­σε, στις 28 Ιου­λί­ου 2026, η γνω­μο­δό­τη­ση του Κε­ντρι­κού Συμ­βου­λί­ου Χω­ρο­τα­ξι­κών Θε­μά­των και Αμ­φι­σβη­τή­σε­ων. Όπως ση­μειώ­νε­ται, από την από­φα­ση δεν προ­κα­λεί­ται δα­πά­νη σε βάρος του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού.