Πληρώνουμε διπλά για τις ξένες γλώσσες

Ενα τε­ρά­στιο κον­δύ­λι, που ξε­περ­νά τα 600 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, ξο­δεύ­ουν κάθε χρόνο οι Ελ­λη­νες γο­νείς, προ­κει­μέ­νου τα παι­διά τους να μά­θουν ξένες γλώσ­σες, αφού στο σχο­λείο η δι­δα­σκα­λία των ξένων γλωσ­σών είναι υπο­βαθ­μι­σμέ­νη.

Το ποσό αυτό αφορά κυ­ρί­ως τα δί­δα­κτρα και την αγορά των ξε­νό­γλωσ­σων βι­βλί­ων και βοη­θη­μά­των. Αν σε αυτά τα έξοδα συ­νυ­πο­λο­γι­στεί και το κό­στος εξέ­τα­στρων για πι­στο­ποί­η­ση γλωσ­σο­μά­θειας, η οι­κο­γε­νεια­κή δα­πά­νη αυ­ξά­νε­ται ση­μα­ντι­κά, καθώς το ποσό αυτό ανέρ­χε­ται στα 15.000.000 ευρώ ετη­σί­ως.

Το πρό­βλη­μα αυτό παίρ­νει ακόμη πιο σο­βα­ρές δια­στά­σεις, αν υπο­λο­γι­στεί ότι κάθε χρόνο κα­τα­βάλ­λε­ται ετη­σί­ως για τις ξένες γλώσ­σες ένα αντί­στοι­χο ποσό από τον κρα­τι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό για τη δη­μό­σια εκ­παί­δευ­ση. Απαι­τού­νται εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ για να κα­λυ­φθούν οι μι­σθοί των εκ­παι­δευ­τι­κών ξένων γλωσ­σών, η συγ­γρα­φή, πα­ρα­γω­γή και ανα­πα­ρα­γω­γή ξε­νό­γλωσ­σων βι­βλί­ων αλλά και η αγορά βι­βλί­ων από το ελεύ­θε­ρο εμπό­ριο, τα οποία στοι­χί­ζουν πολλά εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ τον χρόνο. Ομως, παρά τα χρή­μα­τα που ξο­δεύ­ο­νται για την ξε­νό­γλωσ­ση εκ­παί­δευ­ση, πε­ρί­που 1.000.000 μα­θη­τές κάθε χρόνο πη­γαί­νουν σε κέ­ντρα ξένων γλωσ­σών για να μά­θουν την πρώτη και τη δεύ­τε­ρη ξένη γλώσ­σα, ενώ οι πιο ευ­κα­τά­στα­τοι γο­νείς ξο­δεύ­ουν και για ιδιαί­τε­ρα μα­θή­μα­τα.

Στην πράξη, λοι­πόν, αν και δεν έχου­με επαρ­κή στοι­χεία για το πόσα χρή­μα­τα ξο­δεύ­ει το κρά­τος για τη δη­μό­σια ξε­νό­γλωσ­ση εκ­παί­δευ­ση, φαί­νε­ται ότι ως χώρα μπο­ρεί να ξο­δεύ­ου­με συ­νο­λι­κά πάνω από 1 δισ. ευρώ για την ξε­νό­γλωσ­ση εκ­παί­δευ­ση των μα­θη­τών αλλά και των ενη­λί­κων.

Οπως είναι γνω­στό, οι Ελ­λη­νες γο­νείς θε­ω­ρούν εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κό τα παι­διά τους να μα­θαί­νουν ξένες γλώσ­σες, γι’ αυτό άλ­λω­στε και τα πο­σο­στά πο­λυ­γλωσ­σί­ας στη χώρα μας είναι πολύ υψηλά συ­γκρι­τι­κά με άλλες χώρες της ΕΕ.

Ση­μα­ντι­κό εφό­διο

Σε έρευ­νες που έχουν διε­νερ­γη­θεί την τε­λευ­ταία πε­ντα­ε­τία στην Ελ­λά­δα δεί­χνουν ότι, ενώ η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των Ελ­λή­νων θε­ω­ρεί πως όσοι χει­ρί­ζο­νται απο­τε­λε­σμα­τι­κά δύο ξένες γλώσ­σες είναι προ­νο­μιού­χοι, επει­δή θα έχουν πε­ρισ­σό­τε­ρες εκ­παι­δευ­τι­κές και επαγ­γελ­μα­τι­κές επι­λο­γές και γρή­γο­ρη απορ­ρό­φη­ση στην αγορά ερ­γα­σί­ας, στο σχο­λείο οι μα­θη­τές δεν απο­κτούν γλωσ­σο­μά­θεια, με απο­τέ­λε­σμα οι γο­νείς να στέλ­νουν τα παι­διά τους εκτός σχο­λεί­ου για να μά­θουν και να πι­στο­ποι­ή­σουν το επί­πε­δο της γνώ­σης τους.

Για όλους αυ­τούς τους λό­γους το υπουρ­γείο Παι­δεί­ας κρί­νει ανα­γκαία τη βελ­τί­ω­ση των συν­θη­κών ξε­νό­γλωσ­σης εκ­παί­δευ­σης στο σχο­λείο και στο πλαί­σιο αυτό η Επι­τρο­πή Εθνι­κού Δια­λό­γου για την Παι­δεία εκ­πό­νη­σε μια πρό­τα­ση για την ξε­νό­γλωσ­ση εκ­παί­δευ­ση, η οποία έχει τεθεί προς γνώση της πο­λι­τι­κής ηγε­σί­ας.

Στην Ελ­λά­δα η δι­δα­σκα­λία των ξένων γλωσ­σών στη δη­μό­σια εκ­παί­δευ­ση ξε­κί­νη­σε το 1850-60 με τα Γαλ­λι­κά και έπει­τα από σχε­δόν έναν αιώνα «μπή­καν» τα Αγ­γλι­κά. Τη δε­κα­ε­τία του ’80 οι ξένες γλώσ­σες μπή­καν στο δη­μο­τι­κό σχο­λείο. Το 1997 έγινε υπο­χρε­ω­τι­κή η δι­δα­σκα­λία των Αγ­γλι­κών από τη Δ’ Δη­μο­τι­κού έως και τη Γ’ Γυ­μνα­σί­ου. Μέχρι σή­με­ρα έχουν γίνει με­γά­λες αλ­λα­γές από κάθε κυ­βέρ­νη­ση, αφού άλ­λο­τε έβα­ζαν και δεύ­τε­ρη ξένη γλώσ­σα στα σχο­λεία και άλ­λο­τε την έβγα­ζαν. Το βέ­βαιο όμως είναι ότι η δι­δα­σκα­λία των ξένων γλωσ­σών στο σχο­λείο είναι υπο­βαθ­μι­σμέ­νη, κάτι που πλη­ρώ­νουν τε­λι­κά οι γο­νείς.

ΤΟ ΠΟ­ΡΙ­ΣΜΑ

Η πρό­τα­ση προς το υπουρ­γείο

Στο πό­ρι­σμα που δό­θη­κε στο υπουρ­γείο Παι­δεί­ας επι­ση­μαί­νε­ται η ανά­γκη ανα­βάθ­μι­σης της δι­δα­σκα­λί­ας των ξένων γλωσ­σών στο δη­μό­σιο σχο­λείο, με βα­σι­κά στοι­χεία:

• Υιο­θέ­τη­ση του Προ­γράμ­μα­τος Εκ­μά­θη­σης Αγ­γλι­κής στην Πρώ­ι­μη Παι­δι­κή Ηλι­κία, το οποίο έχει ήδη εκ­πο­νη­θεί για την ει­σα­γω­γή της ξένης γλώσ­σας στην Α’ και τη Β’ Δη­μο­τι­κού όλων των σχο­λεί­ων.

• Σύγ­χρο­νος τρό­πος εξέ­τα­σης των μα­θη­μά­των ξένων γλωσ­σών στη Δευ­τε­ρο­βάθ­μια Εκ­παί­δευ­ση.

• Κα­θο­ρι­σμός των επι­θυ­μη­τών επι­πέ­δων γλωσ­σο­μά­θειας κατά βαθ­μί­δα εκ­παί­δευ­σης.

• Πα­ρα­γω­γή σχο­λι­κών εγ­χει­ρι­δί­ων και εκ­πό­νη­ση ψη­φια­κού υλι­κού για τα Αγ­γλι­κά, τα Γαλ­λι­κά και τα Γερ­μα­νι­κά.

• Σύν­δε­ση της ξε­νό­γλωσ­σης εκ­παί­δευ­σης με το Κρα­τι­κό Πι­στο­ποι­η­τι­κό Γλωσ­σο­μά­θειας (ΚΠΓ).

Η ξε­νό­γλωσ­ση εκ­παί­δευ­ση σε αριθ­μούς

• Οι Ελ­λη­νες ξο­δεύ­ουν 600 εκατ. ευρώ για τις ξένες γλώσ­σες των παι­διών.

• 1.000.000 μα­θη­τές φοι­τούν σε κέ­ντρα ξένων γλωσ­σών.

• Το 94% των μα­θη­τών γυ­μνα­σί­ου μα­θαί­νει μία ή και πε­ρισ­σό­τε­ρες γλώσ­σες.

• Η δη­μο­φι­λέ­στε­ρη ξένη γλώσ­σα στην Ελ­λά­δα είναι τα Αγ­γλι­κά (98,1%) και μετά τα Γαλ­λι­κά (48,5%).

• Οι Ελ­λη­νες και οι Βέλ­γοι μα­θη­τές αφιε­ρώ­νουν στην εκ­μά­θη­ση ξένης γλώσ­σας 160 ώρες, οι υπό­λοι­πες χώρες πολύ λι­γό­τε­ρες.

• Η αγα­πη­μέ­νη γλώσ­σα των νέων στην ΕΕ είναι τα Αγ­γλι­κά, τα οποία σπου­δά­ζουν 17 εκα­τομ­μύ­ρια άτομα, και τα Γαλ­λι­κά 5 εκα­τομ­μύ­ρια άτομα.

ΝΙΚΟΛ. ΤΡΙ­ΓΚΑ-ΕΘΝΟς