Πάλι τα ελάφια;

Παρά­πονα εξέ­φρα­σαν ξανά οι κάτοι­κοι της Νότιας Ρόδου, για τις κατα­στρο­φές στις καλ­λιέρ­γειές τους που γίνο­νται από τα ελάφια και κατα­γρά­φη­καν σε ρεπορ­τάζ της «Δημο­κρα­τι­κής».

Πάλι ΜΟΝΟΝ τα ελάφια προ­κα­λούν κατα­στρο­φές;

Θα επαναλάβω-και δεν θα κου­ρα­στώ να το κάνω- τις δηλώ­σεις αρμο­δίων για το θέμα «ζημιές από τα ελάφια».

Ενας από αυτούς είναι ο δασο­φύ­λα­κας κ. Στα­μά­της Χουρ­δά­κης, ο οποίος πρό­σφατα και  με αφορμή την «επίθεση» που δέχτη­καν δασο­φύ­λα­κες από κατοί­κους της Απο­λακ­κιάς, σε κάποια διάσωση ελαφιού, έλεγε:

«Μετά το πέρας της απο­στο­λής για την απε­λευ­θέ­ρωση του ελαφιού, οι Δασο­φύ­λα­κες που συμ­με­τεί­χαν σε αυτήν, περ­νώ­ντας από το χωριό Απο­λακ­κιά, δέχτη­καν αναίτια λεκτική επίθεση από κατοί­κους του χωριού, θεω­ρώ­ντας τους υπεύ­θυ­νους για τις ζημιές που προ­κα­λούν τα ελάφια στις καλ­λιέρ­γειές τους. Απα­ντώ­ντας λοιπόν σε όλους αυτούς, επειδή τα ελάφια της Ρόδου, είναι ο μονα­δι­κός άγριος πλη­θυ­σμός στην Ελλάδα και το μονα­δικό είδος στον κόσμο, αφού ξεχω­ρί­ζει γενε­τικά απ’ τα ελάφια του υπό­λοι­που κόσμου, για εμάς τους Ροδίτες, είναι μεγάλη τιμή που τα έχουμε αλλά και μεγάλη ευθύνη μας να τα προ­στα­τέ­ψουμε όλοι!»

Τα είπε όλα ο κ. Χουρ­δά­κης, απλά να σημειώσω και κάτι άλλο που πάντα λέει. Τα ελάφια ναι, κάνουν ζημιές και πολλοί είναι εκείνοι οι γεωργοί που φρο­ντί­ζουν να προ­στα­τεύ­ουν τα χωράφια τους, αντί να ανα­θε­μα­τί­ζουν, παρ’ όλο που ξοδεύ­ουν γι’ αυτό, γιατί ως γνωστόν το θέμα των απο­ζη­μιώ­σεων δεν υπάρχει, παρά μόνον ως υπο­σχέ­σεις κατά καιρούς. Προ­ε­κλο­γι­κούς κατά προ­τί­μηση…

Όμως, πάρα πολλές ζημιές δεν είναι από τα ελάφια. Είναι από την πληγή που λέγεται κατσί­κια. Αυτό εύκολα έχει δια­πι­στω­θεί, λέει ο κ. Χουρ­δά­κης από τα πατή­ματα. Και σε πολλές των περι­πτώ­σεων που έχουν ειδο­ποι­η­θεί οι δασο­φύ­λα­κες από αγρότες για κατα­στρο­φές από ελάφια, όταν πηγαί­νουν στο χωράφι για να δια­πι­στώ­σουν την ζημιά, δράστες είναι τα κατσί­κια…

Για την πληγή των κατσι­κιών και την μόνιμη ενο­χο­ποί­ηση των ελαφιών, μιλά συνεχώς ο κ. Νίκος Θεο­δω­ρί­δης, Γενικός Γραμ­μα­τέας της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, ο οποίος ανα­φε­ρό­με­νος σε σύσκεψη η οποία έγινε στον Δήμο για τα ελάφια (24/9/2014), ανα­φέρ­θηκε και στον αριθμό των ελαφιών, μήπως στα­μα­τή­σουν να κυκλο­φο­ρούν απί­θα­νοι αριθμοί για τον πλη­θυ­σμό τους, οι οποίοι οδηγούν στο εύκολο συμπέ­ρα­σμα πως αφού έχουν τόσο πολύ πολ­λα­πλα­σια­σθεί, λογικό είναι να κάνουν τόσες κατα­στρο­φές.

«Στα δάση της Ρόδου υπο­λο­γί­ζε­ται πως ζουν τώρα 1.500 ελάφια. Παρα­τη­ρούμε αύξηση του πλη­θυ­σμού, αν ανα­λο­γι­στούμε πως πριν από χρόνια είχαν μείνει πολύ λίγα. Δεν είναι όμως αυτός ο αριθμός που θα πρέπει να έχουμε. Η προ­σπά­θεια για την αύξηση του πλη­θυ­σμού των ελαφιών θα πρέπει να συνε­χι­στεί. Δεχό­μα­στε συνεχώς παρά­πονα για ζημιές στις καλ­λιέρ­γειες. Δεν εμφα­νί­στηκε όμως κανείς για να μας δώσει στοι­χεία συγκε­κρι­μένα. Για οποιο­δή­ποτε πρό­βλημα θα πρέπει να καλούν το δασαρ­χείο. Έχουν περιο­ρι­στεί και οι λαθρο­θή­ρες. Έχουν συλ­λη­φθεί κάποιοι και άλλοι μας έχουν ξεφύγει. Δεν μπορούν όμως να απε­νο­χο­ποιούν τους ανθρώ­πους αυτούς, που κυνη­γούν το σύμβολο της Ρόδου και να ενο­χο­ποιούν τα ελάφια. Ποιοι είναι αυτοί που θέλουν να αφα­νί­σουν τα συγκε­κρι­μένα ζώα από τη Ρόδο;», ανα­ρω­τή­θηκε ο κ. Θεο­δω­ρί­δης και πρό­σθεσε πως «Δεν μπορεί κάποιοι να θεωρούν πως κατα­στρέ­φε­ται η Ρόδος από τα ελάφια και όχι από τα αδέ­σποτα αιγο­πρό­βατα που περι­φέ­ρο­νται ακόμη και στο οδικό δίκτυο. Πρέπει να βρεθούν περιο­χές στις οποίες θα απα­γο­ρευ­θεί η βόσκηση για να μπο­ρέ­σουν να ζήσουν ελεύ­θερα τα ελάφια», δήλωσε ο κ. Ν. Θεο­δω­ρί­δης.

Σε συνέ­ντευξή του επίσης στην «Δημο­κρα­τική» τονίζει: «Ασφαλώς και γίνο­νται κάποιες ζημιές από τα ελάφια, όπως γίνο­νται ζημιές και από όλα τα άλλα φυτο­φάγα ζώα. Δεν μπορεί όμως κανείς λογικός άνθρω­πος να συγκρί­νει τις ζημιές που προ­έρ­χο­νται από τα ελάφια με εκείνες που προ­έρ­χο­νται από τα αιγο­πρό­βατα, τα οποία κυμαί­νο­νται, κατ΄ έτος, από 140.000 έως 180.000 ζώα, ανάλογα με την εποχή του έτους (πριν και μετά το Πάσχα και μετά την ανα­πα­ρα­γω­γική περίοδο) με δεδο­μένο μάλιστα ότι κυκλο­φο­ρούν όλα αδέ­σποτα και χωρίς ποιμένα.»

Κατόπιν τούτων, καλό θα ήταν οι φίλοι της Απο­λακ­κιάς, οι οποίοι πρέπει να τονί­σουμε ότι στην πλειο­ψη­φία τους αγαπούν και προ­στα­τεύ­ουν τα ελάφια, να «δείξουν» πρώτα και να κατα­δι­κά­σουν τους ανεύ­θυ­νους βοσκούς της περιο­χής.

Γιατί παρα­κο­λου­θούμε συχνά, από διά­φο­ρες περιο­χές κυρίως της Νότιας Ρόδου που ζει ο περισ­σό­τε­ρος πλη­θυ­σμός των ελαφιών, λάβρες καταγ­γε­λίες για τις κατα­στρο­φές από τα ελάφια και σπάνια για τα κατσί­κια που πέφτουν από παντού σε ολό­κληρο το νησί.

Ο φυσικός χώρος των ελαφιών είναι το δάσος και η κάθοδός τους σε καλ­λιέρ­γειες, δεν μπορεί να συγκρι­θεί με την επέλαση των κατσι­κιών που έχουν κάνει φυσικό τους χώρο ολό­κληρο το νησί. Ας ξεκι­νή­σουν πρώτα από εκεί. Όλα τα υπό­λοιπα είναι βούτυρο στο ψωμί των λαθρο­θή­ρων και κάποιων που ζήτησαν επι­σή­μως και με έγγραφο στην Διεύ­θυνση Δασών να ανοίξει το… κυνήγι για τα ελάφια.

Υ.Γ. Θα μου επι­τρέ­ψετε να κατα­θέσω την προ­σω­πική μου εμπει­ρία μετά από και συζη­τή­σεις με αγρότες της Νότιας Ρόδου, υπερ­το­νί­ζο­ντας την αγάπη τους για τα ελάφια και την προ­σπά­θειά τους να προ­στα­τεύ­σουν με οικο­νο­μικό κόστος τις καλ­λιέρ­γειές τους ΚΑΙ από τα ελάφια. Ισως, ήταν μια λύση (εκτός από την εξα­φά­νιση της πληγής των αδέ­σπο­των) να βρεθεί τρόπος οι άνθρω­ποι αυτοί να χρη­μα­το­δο­τού­νται για την περί­φραξη των χωρα­φιών τους. Αυτό ως πρόληψη θα είναι απείρως πιο εύκολο, από την διεκ­δί­κηση απο­ζη­μιώ­σεων που έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει από την στιγμή που το πλατώνι δεν έχει χαρα­κτη­ρι­στεί άγριο ζώο. Επίσης να κατα­θέσω την ομο­λο­γία υπευ­θύ­νου (του αγρο­τι­κού τομέα) της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης σε off the record συζή­τηση για τα αδέ­σποτα κατσί­κια στην ερώτηση για ποιο λόγο δεν μπορεί να γίνει κάτι. «Είναι πολλοί οι ψήφοι» (Αρη) ήταν η απο­στο­μω­τική απά­ντηση.