Τι κρύβει η επιμονή του ΔΝΤ για τη μείωση του αφορολόγητου

Να επι­βα­ρυν­θούν κατά μέσο όρο με 25 ευρώ το μήνα οι περίπου 400.000 μισθω­τοί και συντα­ξιού­χοι που δηλώ­νουν ετήσιο εισό­δημα από 8.000 έως 9.000 ευρώ θέλει το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο. Τα 120 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ φόρου εισο­δή­μα­τος που θα κληθεί να πλη­ρώ­σει αυτή η κατη­γο­ρία των χαμη­λό­μι­σθων θα δια­τε­θούν για να συγκρα­τη­θεί αύξηση του φορο­λο­γι­κού βάρους για όσους έχουν μεσαίο και υψηλό εισό­δημα.

Η κυβέρ­νηση δέχεται να μειωθεί η έκπτωση φόρου της κλί­μα­κας των μισθω­τών και συντα­ξιού­χων από τα 2.100 ευρώ που είναι σήμερα στα 2.000 ευρώ που σημαί­νει μια μείωση του έμμεσου αφο­ρο­λό­γη­του ορίου από τα 9.550 ευρώ στα 9.091 ευρώ. Από την πλευρά του το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο θέλει η έκπτωση φόρου να μειωθεί στα 1.800 ευρώ μειώ­νο­ντας το αφο­ρο­λό­γητο όριοστα 8.182 ευρώ.

Τι κρύβουν, όμως, οι αριθμοί. Συνο­λικά από την “μεταρ­ρύθ­μιση” της φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος φυσικών προ­σώ­πων η κυβέρ­νηση θα πρέπει να εξα­σφα­λί­σει ότι τα φορο­λο­γικά έσοδα την επόμενη τριετία θα πρέπει να αυξη­θούν κατά 1% του ΑΕΠ ή περίπου 1,8 δις ευρώ. Το ΔΝΤ με τη μεγα­λύ­τερη μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του δεν επι­διώ­κει να αυξηθεί αυτός ο λογα­ρια­σμός, αλλά να διευ­ρυν­θεί ο αριθμός των μισθω­τών και συντα­ξιού­χων που θα συμ­με­τά­σχουν στην πληρωμή του.

Ο επι­κε­φα­λής του ευρω­παϊ­κού τμή­μα­τος του Ταμείου Πόουλ Τόμσεν χαρα­κτή­ρισε τη μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του ορίου ως διαρ­θρω­τικό και όχι ως δημο­σιο­νο­μικό μέτρο. Με άλλα λόγια θεωρεί το μέτρο ότι θα βελ­τιώ­σει την εισπρα­ξι­μό­τητα των φόρων και θα κρα­τή­σει σε ικα­νο­ποι­η­τικό επίπεδο τη φορο­δο­τική ικα­νό­τητα των μεσαίων και υψηλών εισο­δη­μά­των, αυτών δηλαδή που ήδη σηκώ­νουν το μεγα­λύ­τερο φορο­λο­γικό βάρος στην οικο­νο­μία. Παράλ­ληλα, θεωρεί ότι μια μεγα­λύ­τερη επι­βά­ρυνση αυτών των στρω­μά­των θα τους δώσει κίνητρο για από­κρυψη εισο­δη­μά­των, λιγό­τερη εργα­σίας και επι­τά­χυνση του κύματος μετα­νά­στευ­σης κυρίως υψη­λό­μι­σθων επι­χει­ρη­μα­τι­κών στε­λε­χών.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που παρου­σί­ασε ο κ. Τόμσεν στην Ελλάδα, λόγω του αφο­ρο­λό­γη­του, το 55% των νοι­κο­κυ­ριών δεν πλη­ρώ­νουν φόρο εισο­δή­μα­τος. Το αντί­στοιχο ποσοστό στην Πορ­το­γα­λία είναι 2%, στην Ιρλαν­δία 5% και στην ευρω­ζώνη 18%. Με αυτά τα στοι­χεία υπο­στή­ριξε ουσια­στικά ότι υπάρχει περι­θώ­ριο στη μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του.

Από την πλευρά της η κυβέρ­νηση αρνεί­ται να μειώσει περισ­σό­τερο το αφο­ρο­λό­γητο καθώς θα πλήξει πολίτες χαμηλά αμοι­βό­με­νης μισθω­τής εργα­σίας στα οποία εξα­κο­λου­θεί να έχει εκλο­γικά ερεί­σματα. Η άρνηση αυτή συν­δυά­ζε­ται και με την ιδε­ο­λο­γική προ­σέγ­γιση του κου Τσα­κα­λώ­του ο οποίο θεωρεί ότι πρέπει να πλη­ρώ­νουν όλο και περισ­σό­τε­ρους φόρους αυτοί που βγάζουν περισ­σό­τερα, χωρίς να προ­βλη­μα­τί­ζε­ται για το ποια κίνητρα και ποια αντι­κί­νη­τρα δημιουρ­γεί η υπερ­φο­ρο­λό­γηση. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι δεν διστά­ζει να προει­δο­ποιεί με παραί­τηση αν υπο­χρε­ω­θεί να μειώσει περισ­σό­τερο το αφο­ρο­λό­γητο.

capital.gr