Η αλιεία είναι ένας αδικημένος τομέας- απαιτούνται δράσεις στήριξης

Παρέμ­βαση για την αλιευ­τική πολι­τική έκανε ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός, κατά τη συνε­δρί­αση της Ειδικής Μόνιμης Επι­τρο­πής Περι­φε­ρειών, την Τετάρτη (13/04/16). Ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, μέλος της Επι­τρο­πής, τοπο­θε­τή­θηκε για τα ζητή­ματα της αλιείας, στο πλαίσιο σχε­τι­κής θεμα­τι­κής συζή­τη­σης. Ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός, στην παρέμ­βασή του έκανε αναφορά στην ερα­σι­τε­χνική και μέση αλιεία, προ­τεί­νο­ντας συγκε­κρι­μέ­νες ρυθ­μί­σεις ελέγχου της χρήσης των εργα­λείων που χρη­σι­μο­ποιούν. Ακόμη μετέ­φερε αιτή­ματα του Συλ­λό­γου Αλιέων Ρόδου και των Ψαράδων της Καλύ­μνου. Ο βου­λευ­τής του ΣΥΡΙΖΑ ανα­φέρ­θηκε και στα σημα­ντικά προ­βλή­ματα που έχει ο κλάδος, προ­τεί­νο­ντας να εξε­τα­σθούν με προσοχή από το Υπουρ­γείο ώστε να υπάρξει ένα ουσια­στικό κανο­νι­στικό και ρυθ­μι­στικό πλαίσιο.

Στην ομιλία του, ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός, υπο­γράμ­μισε ότι «η παρα­γω­γική ανα­συ­γκρό­τηση, την οποία και εμείς ευαγ­γε­λι­ζό­μα­στε, επι­βάλ­λει την αλλαγή του πρω­το­γενή τομέα και την αύξηση της παρα­γω­γι­κής δρα­στη­ριό­τη­τάς του», ενώ ειδικά για την αλιεία, τόνισε ότι είναι «ένας αδι­κη­μέ­νος τομέας στη χώρα μας, γιατί στις περισ­σό­τε­ρες των περι­πτώ­σεων οι πολι­τι­κές που έχουν ασκηθεί για την αλιεία, ως τώρα, ήταν ελλι­πείς».

Μεγάλο, επίσης ζήτημα, χαρα­κτή­ρισε ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου και το γεγονός της μείωσης των αλιευ­τι­κών απο­θε­μά­των, η οποία, όπως πρό­σθεσε, έχει πολ­λα­πλές αιτίες: υπε­ρα­λί­ευση, κλι­μα­τική αλλαγή, μόλυνση, κα.

Ανα­φέ­ρο­ντας στοι­χεία για τους αλιείς στη χώρα μας, ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός, τόνισε ότι 94,6% περίπου των αλιέων στη χώρα μας, είναι παρά­κτιοι αλιείς, οι οποίοι συμπιέ­ζο­νται από δύο πλευρές: Από την ερα­σι­τε­χνική αλιεία, που σε έναν μεγάλο βαθμό είναι ανε­ξέ­λεγ­κτη, ως προς το τι ψαρεύει και από την μέση αλιεία. Συγκε­κρι­μένα για την ερα­σι­τε­χνική αλιεία, θεώρησε, ότι στο Νομο­σχέ­διο που τώρα συζη­τεί­ται για τους αγρο­τι­κούς συνε­ται­ρι­σμούς είναι μια ευκαι­ρία να περά­σουν δια­τά­ξεις που θα ελεγ­χθεί το ψαρο­ντού­φεκο και όχι μόνο οι βάρκες, όπως είπε χαρα­κτη­ρι­στικά. Πρό­σθετα, ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου έκρινε πολύ σημα­ντικό να υπάρ­ξουν ρυθ­μί­σεις ώστε να ελέγ­χε­ται τι πωλεί­ται στην αγορά.

Συνε­χί­ζο­ντας την τοπο­θέ­τησή του, ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός, τόνισε ότι πρέπει να ελεγ­χθούν και να εισα­χθούν περιο­ρι­σμοί στις μεθό­δους της μέσης αλιείας και στα εργα­λεία που χρη­σι­μο­ποιεί στη θάλασσα. «Η μέση αλιεία, ανέφερε, έχει πολλές φορές, κατη­γο­ρη­θεί από τους παρά­κτιους αλιείς, ότι χρη­σι­μο­ποιεί εργα­λεία και μεθό­δους παρά­νο­μες, όπως είναι το μαλά­γρωμα, τα δίχτυα με δια­φο­ρε­τικό ύψος από αυτό που επι­τρέ­πε­ται, τα γρι γρι, τα ντα­ού­λια και οι κύρτοι. «Χαρα­κτη­ρι­στική, είπε συνε­χί­ζο­ντας, είναι και η καταγ­γε­λία που είχε κάνει ο Σύλ­λο­γος Αλιέων Ρόδου ότι ουσια­στικά έχει γίνει γενο­κτο­νία στα μαγιά­τικα, ιδιαί­τερα στην περιοχή της Ρόδου αλλά και σε άλλες περιο­χές του Αιγαίου, από αυτές τις μεθό­δους.

Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας την παρέμ­βασή του στην Επι­τροπή, ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου τόνισε ότι πρέπει ακόμη να ρυθ­μι­στεί το θέμα της χρήσης των αλιευ­τι­κών σκαφών. Ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός ανέφερε αίτημα των Καλύ­μνιων ψαράδων, σύμφωνα με το οποίο ζητεί­ται η δυνα­τό­τητα χρήσης των αλιευ­τι­κών σκαφών από πρώτου βαθμού συγ­γε­νείς, κρί­νο­ντας την εξέτασή του ως ουσια­στική γιατί, όπως είπε χαρα­κτη­ρι­στικά, τα περισ­σό­τερα αλιευ­τικά σκάφη λει­τουρ­γούν σαν οικο­γε­νεια­κές επι­χει­ρή­σεις.

Ακο­λου­θεί ολό­κληρη η ομιλία του Νεκτά­ριου Σαντο­ρι­νιού

Άκουσα την μεγάλη αγωνία που εξέ­φρασε ο Μανώλης ο Κουλιάς, για την προ­στα­σία της θάλασ­σας, για την προ­στα­σία του επαγ­γέλ­μα­τός τους. Μέσα σε ενάμιση λεπτό, νομίζω ότι εξέ­φρασε την αγωνία των ψαράδων για την αλιεία σήμερα.

Είναι δεδο­μένο ότι, σήμερα η παρα­γω­γική ανα­συ­γκρό­τηση, την οποία και εμείς ευαγ­γε­λι­ζό­μα­στε, επι­βάλ­λει την αλλαγή του πρω­το­γενή τομέα και την αύξηση της παρα­γω­γι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας του πρω­το­γενή τομέα. Ένας τομέας ο οποίος είναι αδι­κη­μέ­νος στη χώρα μας. Και μέσα σε αυτόν τον αδι­κη­μένο τομέα, υπάρχει ένας πιο αδι­κη­μέ­νος τομέας. Είναι ο αλιευ­τι­κός τομέας. Και είναι αδι­κη­μέ­νος διότι, πολλές φορές, οι πολι­τι­κές που έχουν ασκηθεί ήταν ελλι­πείς και ταυ­τό­χρονα, υπάρχει και ένα μεγάλο ζήτημα με την μείωση των αλιευ­τι­κών απο­θε­μά­των, η οποία έχει πολ­λα­πλές ανα­γνώ­σεις. Είναι η υπε­ρα­λί­ευση, είναι η κλι­μα­τική, είναι η μόλυνση, είναι πολλά ζητή­ματα, τα οποία πρέπει σήμερα να απα­ντή­σουμε σε αυτά.

Από την άλλη όμως, εάν θέλουμε να κάνουμε μία ακτι­νο­γρα­φία του αλιευ­τι­κού τομέα, βλέ­πουμε ότι το 94,6% περίπου των αλιέων στη χώρα μας, είναι παρά­κτιοι αλιείς, οι οποίοι συμπιέ­ζο­νται από δύο πλευρές. Από την ερα­σι­τε­χνική αλιεία, που σε έναν μεγάλο βαθμό είναι ανε­ξέ­λεγ­κτη, ως προς το τι ψαρεύει. Και εδώ, είναι μία ευκαι­ρία και με το Νομο­σχέ­διο που φέρ­νουμε για τους αγρο­τι­κούς συνε­ται­ρι­σμούς, να ελέγ­ξουμε το ψαρο­ντού­φεκο, όχι μόνο να ελέγ­ξουμε τις βάρκες, καλώς τις ελέγ­χουμε, αλλά να ελέγ­ξουμε και το ψαρο­ντού­φεκο.

Να ελέγ­ξουμε τι πωλεί­ται στην αγορά. Γιατί, μην κρυ­βό­μα­στε μεταξύ μας. Τα περισ­σό­τερα εστια­τό­ρια αγο­ρά­ζουν ένα φαγκρί και πουλάνε έντεκα, με το ίδιο τιμο­λό­γιο του ενός. Άρα, εδώ πρέπει να γίνει και ένας ουσια­στι­κός έλεγχος της αγοράς, για να είμαστε ξεκά­θα­ροι σε ορι­σμένα ζητή­ματα.

Από την άλλη, υπάρχει και η μέση αλιεία. Η μέση αλιεία, η οποία, πολλές φορές, έχει κατη­γο­ρη­θεί από τους παρά­κτιους αλιείς, ότι χρη­σι­μο­ποιεί εργα­λεία, τα οποία είναι παρά­νομα και μεθό­δους οι οποίες είναι παρά­νο­μες. Όπως είναι το μαλά­γρωμα, όπως είναι δίχτυα με δια­φο­ρε­τικό ύψος από αυτό που επι­τρέ­πε­ται και είναι χαρα­κτη­ρι­στική η καταγ­γε­λία που είχε κάνει ο Σύλ­λο­γος Αλιέων Ρόδου, μιας και είναι και εδώ ο Πρό­ε­δρος, για το ότι ουσια­στικά, έχει γίνει μία γενο­κτο­νία στα μαγιά­τικα, ιδιαί­τερα στην περιοχή της Ρόδου,  και σε άλλες περιο­χές του Αιγαίου, στην μέση αλιεία. Αυτά, πρέπει να ελεγ­χθούν. Πρέπει να βάλουμε πραγ­μα­τι­κούς περιο­ρι­σμούς σε εργα­λεία τα οποία σήμερα χρη­σι­μο­ποιού­νται στη θάλασσα, όπως είναι το γρι γρι, όπως είναι τα ντα­ού­λια, οι κύρτοι. Πως χρη­σι­μο­ποιού­νται αυτά σήμερα στη θάλασσα;

Ένα άλλο πολύ σημα­ντικό ζήτημα, στο οποίο ανα­φέρ­θηκε λίγο ο Μάνος Κόν­σο­λας. Από όσο γνωρίζω, υπάρχει μία μελέτη, η μελέτη MOFI, η οποία χρη­μα­το­δο­τή­θηκε από το LIFE, το 2009, που καθο­ρί­ζει ένα συγκε­κρι­μένο σύστημα απο­ζη­μί­ω­σης των ψαράδων, με βάση τις ζημιές που γίνο­νται από τα κητώδη.

Θα ήθελα να ξέρω που βρι­σκό­μα­στε σε αυτή την κατά­σταση, γιατί πραγ­μα­τικά πρέπει να προ­στα­τευ­τεί και η φώκια και το δελφίνι και κανένας δεν λέει κάτι δια­φο­ρε­τικό. Θα πάμε όμως να απο­ζη­μιώ­σουμε τους ψαράδες; Γιατί οι ψαράδες δυστυ­χώς τα βλέπουν σαν εχθρούς, γιατί αν θέλετε, τους τρώνε το ψωμί τους. Θα πάμε να απο­ζη­μιώ­σουμε τους ψαράδες για να προ­στα­τεύ­σουμε από τη μια την άγρια φύση και από την άλλη το εισό­δημα των αλιέων; Αυτά είναι πολύ ουσια­στικά ζητή­ματα τα οποία νομίζω ότι πρέπει να απα­ντη­θούν.

Ένα τελευ­ταίο το οποίο δεν έχει ειπωθεί είναι ότι πρέπει να δούμε ποιοι χρη­σι­μο­ποιούνε τα αλιευ­τικά σκάφη. Για παρά­δειγμα, υπάρχει αίτημα από τους ψαράδες της Καλύ­μνου κυρίως, να υπάρχει δυνα­τό­τητα χρήσης των αλιευ­τι­κών σκαφών από πρώτου βαθμού συγ­γε­νείς, προς αυτόν που έχει το σκάφος. Νομίζω ότι αυτό είναι ένα ουσια­στικό αίτημα το οποίο πρέπει να το δούμε γιατί όπως γνω­ρί­ζετε οι περισ­σό­τε­ροι από αυτούς λει­τουρ­γούν σαν οικο­γε­νειακή επι­χεί­ρηση.

Υπάρ­χουν και άλλα ζητή­ματα που έχουν  να κάνουν με τον ΟΓΑ και δεν έχω το χρόνο να τα πω, θα τα πω σε μια άλλη συνά­ντηση. Θεωρώ ότι είναι σημα­ντικό ότι σήμερα γίνεται αυτή η κου­βέ­ντα νομίζω ότι είναι η αρχή και όχι το τέλος. Πρέπει να υπάρξει ένα ουσια­στικό κανο­νι­στικό και ρυθ­μι­στικό πλαίσιο, σε αυτό πρέπει να βοη­θή­σει πάρα πολύ το Υπουρ­γείο. Ευχα­ρι­στώ.