Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο: Αναποτελεσματική η Task Force στην Ελλάδα

Ανα­πο­τε­λε­σμα­τική και με σημα­ντι­κές αδυ­να­μίες κρίνει τη λει­τουρ­γία της Task Force έκθεση του Ευρω­παϊ­κού Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου (ΕΕΣ)

H Task Force συστά­θηκε από την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή το 2011 με στόχο να παρά­σχει τεχνική βοήθεια στην Ελλάδα για την υλο­ποί­ηση των μεταρ­ρυθ­μί­σεων και η λει­τουρ­γία της στα­μά­τησε το 2015, όταν αντι­κα­τα­στά­θηκε από την Υπη­ρε­σία Στή­ρι­ξης Διαρ­θρω­τι­κών Μεταρ­ρυθ­μί­σεων της Κομι­σιόν.

«Παρότι η ομάδα δράσης απέ­δειξε ότι πρό­κει­ται για μηχα­νι­σμό ικανό να παρά­σχει τεχνική βοήθεια σύν­θε­της φύσης, υπήρξαν αδυ­να­μίες στον σχε­δια­σμό ορι­σμέ­νων έργων, ενώ όσον αφορά την επιρροή που ασκή­θηκε στην πρόοδο της μεταρ­ρύθ­μι­σης τα απο­τε­λέ­σματα είναι ανά­μει­κτα», δήλωσε ο Μπα­ου­ντί­γιο Τομέ Μου­γκου­ρούζα, μέλος του Ευρω­παϊ­κού Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου και αρμό­διος για την έκθεση.

Ειδι­κό­τερα, σύμφωνα με τους ελεγ­κτές, η Task Force, παρόλο που παρείχε κατάλ­ληλη βοήθεια στις ελλη­νι­κές αρχές, σύμφωνη με την εντολή της και εναρ­μο­νι­σμένη με τις απαι­τή­σεις του προ­γράμ­μα­τος, δεν συνέ­βαλλε πάντοτε ικα­νο­ποι­η­τικά στην επί­τευξη των μεταρ­ρυθ­μί­σεων.

Στην έκθεση ανα­φέ­ρε­ται πως λόγω της επεί­γου­σας κατά­στα­σης, κατέστη επι­τα­κτική η ταχεία συγκρό­τηση της ομάδας δράσης, χωρίς να λάβει χώρα εμπε­ρι­στα­τω­μένη ανάλυση άλλων επι­λο­γών και χωρίς την πρό­βλεψη ειδικού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού.

Επι­πλέον, δεν υπήρχε ένα ενιαίο, ανα­λυ­τικό έγγραφο στρα­τη­γι­κής που να απο­τε­λεί τη βάση για την παροχή της βοή­θειας ή την ιεράρ­χηση των προ­τε­ραιο­τή­των.

Επι­ση­μαί­νε­ται ακόμη ότι ο αντί­κτυ­πος της τεχνι­κής βοή­θειας στην πρόοδο της μεταρ­ρύθ­μι­σης δεν ήταν πάντα επι­τυ­χής, δεδο­μέ­νου ότι η υλο­ποί­ηση ξέφευγε από το πεδίο ελέγχου της ομάδας δράσης και εξαρ­τάτο από εξω­τε­ρι­κούς παρά­γο­ντες.

Στον τομέα των διαρ­θρω­τι­κών δαπανών η πρόοδος ήταν ικα­νο­ποι­η­τική, αλλά, όσον αφορά τη μεταρ­ρύθ­μιση της δημό­σιας διοί­κη­σης και της φορο­λο­γίας, η τεχνική βοήθεια ήταν μόνον εν μέρει απο­τε­λε­σμα­τική.

Επίσης, σύμφωνα με την έκθεση, η Task Force δεν παρείχε πάντα η ίδια τεχνική βοήθεια, αλλά συντό­νιζε την ανάθεση έργων σε άλλους παρό­χους υπη­ρε­σιών. Από τα έργα μακρο­πρό­θε­σμης τεχνι­κής βοή­θειας που υπο­βλή­θη­καν σε έλεγχο, τέσσερα ανα­τέ­θη­καν απευ­θείας από την Επι­τροπή (δύο στο ΔΝΤ στον τομέα της φορο­λο­γίας και δύο σε εθνι­κούς οργα­νι­σμούς ανά­πτυ­ξης στους τομείς της δημό­σιας διοί­κη­σης και της φορο­λο­γίας). Στον τομέα του επι­χει­ρη­μα­τι­κού περι­βάλ­λο­ντος (μείωση των διοι­κη­τι­κών βαρών), οι ελλη­νι­κές αρχές σύνηψαν συμ­φω­νία συνει­σφο­ράς με τον ΟΟΣΑ.

Οι ελεγ­κτές δια­πί­στω­σαν πως οι δια­δι­κα­σίες επι­λο­γής των παρόχων υπη­ρε­σιών δεν βασί­ζο­νταν πάντοτε σε εμπε­ρι­στα­τω­μένη ανάλυση των δια­θέ­σι­μων εναλ­λα­κτι­κών προ­τά­σεων και σε ορι­σμέ­νες συμ­βά­σεις παροχής μακρο­πρό­θε­σμης βοή­θειας δεν ορι­ζό­ταν με σαφή­νεια ο ρόλος τους και τα ανα­με­νό­μενα απο­τε­λέ­σματα.

Σε ό,τι αφορά την παρα­κο­λού­θηση της προόδου, το ΕΕΣ έκρινε ότι ήταν απο­τε­λε­σμα­τική, αλλά η εμβέ­λεια των ελέγχων που διε­νερ­γή­θη­καν σε εξω­τε­ρι­κούς παρό­χους διέφερε σημα­ντικά. Επι­πλέον, δεν υπήρξε συστη­μα­τική παρα­κο­λού­θηση του τρόπου με τον οποίο οι ελλη­νι­κές αρχές έδωσαν συνέ­χεια σε δια­τυ­πω­θεί­σες συστά­σεις ούτε και του ευρύ­τε­ρου αντί­κτυ­που της βοή­θειας.

Το Συνέ­δριο στην έκθεσή του περι­λαμ­βά­νει συστά­σεις προς την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή. Οι ελεγ­κτές συνι­στούν, πρώτον, οποιοσ­δή­ποτε φορέας παροχής τεχνι­κής βοή­θειας να δρα βάσει στρα­τη­γι­κής με σαφώς καθο­ρι­σμέ­νους στόχους, δεύ­τε­ρον, οι δρα­στη­ριό­τη­τες τεχνι­κής βοή­θειας να ιεραρ­χού­νται βάσει προ­τε­ραιο­τή­των και να υλο­ποιού­νται σύμφωνα με την κείμενη νομο­θε­σία και, τρίτον, οι εν λόγω δρα­στη­ριό­τη­τες να εστιά­ζουν στην ενί­σχυση της ικα­νό­τη­τας των εθνικών διοι­κη­τι­κών αρχών, ούτως ώστε να καθί­στα­ται δυνατή η συνέ­χιση της

λει­τουρ­γίας τους και η βιω­σι­μό­τητα των μεταρ­ρυθ­μί­σεων.

Οι ελεγ­κτές συνι­στούν επίσης στην Επι­τροπή

να δημιουρ­γή­σει μια δεξα­μενή εξω­τε­ρι­κών εμπει­ρο­γνω­μό­νων, οι οποίοι θα μπορούν να τοπο­θε­τού­νται, ανα­λό­γως των αναγκών, σε έργα τεχνι­κής βοή­θειας στα κράτη-μέλη,

να εξορ­θο­λο­γή­σει τον αριθμό των εταίρων με σκοπό να δια­σφα­λι­στεί η συνοχή και να απαι­τού­νται λιγό­τε­ρες προ­σπά­θειες συντο­νι­σμού των πολι­τι­κών,

να επι­λέ­γει παρό­χους υπη­ρε­σιών βάσει συγκρι­τι­κής ανά­λυ­σης των δια­θέ­σι­μων επι­λο­γών και να καθο­ρί­ζει σαφώς το πεδίο ανα­φο­ράς της τεχνι­κής βοή­θειας, και

να δια­σφα­λί­σει ότι η υλο­ποί­ηση της τεχνι­κής βοή­θειας παρα­κο­λου­θεί­ται και αξιο­λο­γεί­ται συστη­μα­τικά, καθώς και ότι τα διδάγ­ματα που αντλού­νται αξιο­ποιού­νται στην όλη δια­δι­κα­σία.

thepressproject.gr