Ορθολογισμοί και ανορθολογισμοί

Από όλο τον τρα­γέ­λαφο του: πήγε δεν πήγε στη Κω ο Π. Καμ­μέ­νος, προ­σγειώ­θηκε δεν προ­σγειώ­θηκε το ελι­κό­πτερο και εάν προ­σγειώ­θηκε που προ­σγειώ­θηκε, από όλα όσα γρά­φτη­καν και ακού­στη­καν, θα προ­τι­μήσω τον ορθο­λο­γι­σμό του Περι­φε­ρειάρχη όταν στις αρχές Δεκεμ­βρίου

« ….Οι πρω­το­βου­λίες που πήραμε θάφτη­καν από τον απέ­ρα­ντο λαϊ­κι­σμό. Εμείς πιστεύ­ουμε ότι όποιος βρί­σκε­ται σε θέση ευθύνης πρέπει να ανα­λαμ­βά­νει και το κόστος των απο­φά­σεων που λαμ­βά­νει. Στην Κω επι­κρα­τεί ανα­στά­τωση γιατί οι κάτοι­κοι είναι παρα­πλη­ρο­φο­ρη­μέ­νοι. Ο στόχος όλων θα έπρεπε είναι η δρο­μο­λό­γηση λύσεων για να μην επα­να­λη­φθούν τα προ­βλή­ματα του περα­σμέ­νου καλο­και­ριού. Αυτό όμως προ­ϋ­πο­θέ­τει την ύπαρξη σχεδίου. Ο Δήμος Κω δεν έχει σχέδιο. Απλά έχει προ­τεί­νει την άμεση απο­μά­κρυνση των παρά­τυ­πων μετα­να­στών κάτι που δεν δέχο­νται οι δανει­στές».

Και στο πιο πρό­σφατο που επε­σή­μανε στην συνέ­ντευξή του προ ημερών:

(…) επέ­στησε για μια ακόμη φορά την προσοχή στην κρι­σι­μό­τητα της κατά­στα­σης λόγω των πιέσεων του δέχεται η χώρα, στην ανάγκη να γίνουν γρή­γο­ρες και απο­φα­σι­στι­κές κινή­σεις, ενώ τόνισε πως «μπορεί τελικά στην Κω να κρί­νο­νται πολύ περισ­σό­τερα πράγ­ματα για την χώρα μας από όσα νομί­ζουμε ότι δια­κυ­βεύ­ο­νται» .

Οσον αφορά τον κ. Πάνο Καμμένο:

1. Δεν θα κου­ρα­στώ να λέω, ότι όσο απεχθή, κατα­δι­κα­στέα και ηλίθια, είναι, όσα έχει εκστο­μί­σει κατά των αντι­πά­λων τα οποία μόνο βία και διχασμό που απο­πνέ­ουν, άλλο τόσο, είναι και όλα τα σχόλια, τίτλοι και δημο­σιεύ­ματα ενα­ντίον του, τα οποία απο­πνέ­ουν την ίδια βία και τον ίδιο διχασμό. Όχι! Η βία δεν πλη­ρώ­νε­ται με βία, εκτός εάν έχουμε απο­φα­σί­σει την κατρα­κύλα στην ζούγκλα. Δεν κατα­δι­κάζω όταν κυνη­γάνε τους «δικούς» μου και επι­χαίρω όταν κυνη­γάνε τους απέ­να­ντι. Δεν υπάρχει ανεκτή βία (λεκτική ή σωμα­τική), Δεν υπάρχει κόκκινη, πράσινη, γαλάζια ή φαιά. ΤΕΛΟΣ.-

2. Βλέ­πο­ντάς τον κ. Πάνο Καμμένο , δίπλα στον κ. Μουζάλα στην συνέ­ντευξη τύπου, να περι­γρά­φει το πώς θα φέρει σε πέρας τους χώρους υπο­δο­χής, σκε­πτό­μουν ότι δεν υπάρχει πλέον ακα­τάλ­λη­λος . Ο αξιω­μα­τού­χος, ο οποίος απει­λούσε με «Κούγκι», θα έστελνε τζι­χα­ντι­στές στο Βερο­λίνο , τοπο­θε­τεί­ται στο κεντρικό κάδρο των συνο­μι­λη­τών της Ελλάδας με την Ευρώπη. Προ­κλη­τικό μου φαί­νε­ται έως ανόητο. Τι θα λέγαμε εάν η ευρω­παϊκή ηγεσία ανέθετε στον Ούγγρο πρω­θυ­πουργό την εκπό­νηση ενιαίας στρα­τη­γι­κής για τους πρό­σφυ­γες; Το ότι ο κ. Καμ­μέ­νος «κρύ­φτηκε», κάτω από την ομπρέλα της «αρι­στε­ράς», δεν σημαί­νει ότι μεταλ­λά­χθηκε. Εξα­κο­λου­θεί να παρα­μέ­νει μια από τις πιο εμβλη­μα­τι­κές μορφές του ελλη­νι­κού εθνι­κο­λαϊ­κι­σμού και του εντός συνόρων ανορ­θο­λο­γι­σμού…