Spiegel: Ένα Grexit θα στοιχίσει ανθρώπινες ζωές

«Κλείστε επι­τέ­λους το ζήτημα, διώξτε την Ελλάδα από το ευρώ». Η επιλογή αυτή μοιάζει ελκυ­στική. Ένα Grexit όμως δεν θα έλυνε τα προ­βλή­ματα της ευρω­ζώ­νης αλλά ούτε και της Ελλάδας, σχο­λιά­ζει ο Κρί­στιαν Ρίκενς στο Spiegel.

«Call it a day! Kλείστε επι­τέ­λους το ελλη­νικό ζήτημα, ζητά ο συνά­δελ­φός μου Νικο­λά­ους Μπλόμε, ο οποίος εκτιμά ότι από δειλία οι Μέρκελ, Ντράγκι και Γιούν­κερ δεν θέλουν να επω­μι­στούν την ευθύνη μιας εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ», γράφει στο Spiegel Online o επι­κε­φα­λής της οικο­νο­μι­κής σύντα­ξης του γερ­μα­νι­κού περιο­δι­κού Κρί­στιαν Ρίκενς σε σχόλιο-απάντηση.

Όμως μια προ­σε­κτική ματιά δείχνει ότι ένας απο­κλει­σμός της Ελλάδας από την ευρω­ζώνη δεν θα έλυνε ούτε ένα από τα προ­βλή­ματα που τόσο μας ενο­χλούν. Εκτός αυτού θα ήταν άδικος, διότι η ευθύνη για την απο­τυ­χη­μένη πολι­τική βαραί­νει σχεδόν το ίδιο τους ευρω­παί­ους εταί­ρους όσο και τους ξεπε­σμέ­νους πολι­τι­κούς ταγούς στην Ελλάδα.

Τέσ­σε­ρεις λόγοι κατά του Grexit:

1. Θα στοι­χί­σει ζωές

Η πρόταση λαϊ­κι­στών και κίτρι­νου Τύπου για ένα Grexit είναι: η ΕΚΤ θα πρέπει να στα­μα­τή­σει να δια­τη­ρεί στη ζωή τις ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες έτσι ώστε να μην είναι σε θέση ούτε να δανεί­ζο­νται από την Φραν­κφούρτη, ούτε να δίνουν πιστώ­σεις.

Η αποκοπή από τη χρη­μα­το­δό­τηση συνιστά την απόλυτη κατα­στροφή για κάθε οικο­νο­μία. Η οικο­νο­μική ζωή στην Ελλάδα θα κατέρ­ρεε σε ελά­χι­στο χρονικό διά­στημα και η ανεργία θα ανέ­βαινε στα ύψη. Ακόμα όμως και σε αυτή την περί­πτωση η Ελλάδα θα παρέ­μενε τυπικά μέλος της ευρω­ζώ­νης. Ούτως ή άλλως η Αθήνα έχει ξεκα­θα­ρί­σει ότι δεν θα εγκα­τα­λεί­ψει το ευρώ και ότι οι Ευρω­παϊ­κές Συν­θή­κες δεν προ­βλέ­πουν έξοδο μιας χώρας από την ευρω­ζώνη.

Συνεπώς το πιθα­νό­τερο σενάριο είναι οι υπό­λοι­πες χώρες της ευρω­ζώ­νης να σπρώ­ξουν την Ελλάδα έξω από το ενιαίο νόμιμα, με την ΕΚΤ να παγώνει κάθε στήριξη της Ελλάδας. Το βήμα αυτό θα στοι­χί­σει ανθρώ­πι­νες ζωές. Οι αυτο­κτο­νίες θα αυξη­θούν και η ιατρο­φαρ­μα­κευ­τική περί­θαλψη θα καταρ­ρεύ­σει. Μου είναι συμπα­θής κάθε πολι­τι­κός ή τρα­πε­ζί­της που δεν θέλει να επω­μι­στεί μια τέτοια ευθύνη.

2. Θα κοστί­σει ακριβά

Σε περί­πτωση Grexit, τα 227 δισ. ευρώ που έχουν δια­τε­θεί στην Ελλάδα δεν θα επι­στρα­φούν φυσικά ποτέ. Ήδη η χώρα αντι­με­τω­πί­ζει δυσκο­λίες στην εξυ­πη­ρέ­τηση του χρέους. Με την οικο­νο­μία σε ελεύ­θερη πτώση η απο­πλη­ρωμή πιστώ­σεων είναι προ­φα­νώς αδύνατη. Ακόμα όμως και το επι­χεί­ρημα εκείνων που μιλούν για βαρέλι χωρίς πάτο δεν ευστα­θεί. Η Ελλάδα θα παρα­μεί­νει στην ΕΕ και θα έχει δικαί­ωμα σε διαρ­θρω­τικά και περι­φε­ρειακά ευρω­παϊκά κον­δύ­λια. Μια χώρα στην ευρω­παϊκή περι­φέ­ρεια που ζει μέσα στη φτώχεια θα κοστί­σει πολλά χρήματα για μεγάλο χρονικό διά­στημα. Επι­πλέον θα πρέπει να συνυ­πο­λο­γι­στεί και η πολι­τική αστά­θεια ως συνέ­πεια ενός Grexit.

3. Έρχεται πολύ αργά

Υπήρξε ίσως ένα χρονικό σημείο όπου μια οικειο­θε­λής έξοδος από το ευρώ θα είχε νόημα. Παράλ­ληλα με το πρώτο κούρεμα το 2012 η Ελλάδα θα μπο­ρούσε να ‘εγκαταλείψει’ για μικρό διά­στημα το ευρώ. Η υπο­τι­μη­μένη δραχμή θα ενίσχυε αμέσως την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα, επι­βρα­δύ­νο­ντας την ύφεση. Όμως για αυτό το βήμα είναι πλέον αργά. Η Ελλάδα δια­γρά­φει την ίδια πορεία επι­λέ­γο­ντας την πολύ πιο δύσκολη εσω­τε­ρική υπο­τί­μηση μέσω της μείωσης μισθών και της πολι­τι­κής περι­κο­πών. Το πρό­βλημα σήμερα δεν είναι πλέον το μισθο­λο­γικό κόστος αλλά η απουσία εσω­τε­ρι­κής ζήτησης καθώς και η εκτός ορίων γρα­φειο­κρα­τία.

4. Είναι άδικο

Δεν υπάρχει αμφι­βο­λία: Οι αμφι­τα­λα­ντεύ­σεις της κυβέρ­νη­σης του ΣΥΡΙΖΑ δεν αντέ­χο­νται. Όμως και η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση απέτυχε εντελώς ως προς τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Το γεγονός αυτό εντού­τοις δεν ενο­χλούσε κανέναν στην ευρω­ζώνη, όσο ο Αντώνης Σαμαράς συνέ­χιζε τις περι­κο­πές και συμ­φω­νούσε σε όλες τις απαι­τή­σεις της τρόικας, πριν τις αγνο­ή­σει, όπως έκανε στη συνέ­χεια.

Πριν από μερικά χρόνια ο σωστός δρόμος θα ήταν να απε­λευ­θε­ρω­θεί η Ελλάδα από τα δεσμά του χρέους και ο χρη­μα­το­πι­στω­τι­κός τομέας να χρεωθεί τη ζημιά. Σε περί­πτωση που μια τράπεζα αντι­με­τώ­πιζε πρό­βλημα θα μπο­ρούσε να στη­ρι­χθεί οικο­νο­μικά με κεφα­λαια­κές ενι­σχύ­σεις ή εγγυ­ή­σεις. Όμως τότε δεν υπήρχε το απα­ραί­τητο πολι­τικό θάρρος.

Η ευρω­ζώνη φέρει ευθύνη για τον κίνδυνο που δια­τρέ­χει τώρα η απο­πλη­ρωμή πιστώ­σεων ύψους 227 δισ. ευρώ. Ακόμα όμως και η νίκη του Αλέξη Τσίπρα δεν απο­τε­λεί έκπληξη. Η μακρο­χρό­νια ύφεση ενι­σχύει τα άκρα. Αυτό θα έπρεπε να το γνω­ρί­ζουν ιδίως οι Γερ­μα­νοί.

Και τώρα; Ίσως χρεια­ζό­μα­στε πράγ­ματι έναν δια­φο­ρε­τικό τρόπο για να κλείσει το ελλη­νικό ζήτημα. Ίσως έφθασε η ώρα να δοθούν στην Ελλάδα όσα χρήματα απαι­τού­νται για να απο­πλη­ρώ­σει τα χρέη της σε ΔΝΤ και ΕΚΤ. Και στη συνέ­χεια η χώρα να αφεθεί στην ησυχία της για να βρει το δρόμο της. Οι συμ­βου­λές των ευρω­παίων πάντως δεν έφεραν τύχη στους Έλληνες.

Πηγή: dw.de