Διάλεξη του Δ. Κρεμαστινού για το «Πώς θα προφυλάξουμε την καρδιά μας»

O Κα­θη­γη­τής Καρ­διο­λο­γί­ας και Αντι­πρό­ε­δρος της Βου­λής Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός προ­σκε­κλη­μέ­νος του Δη­μάρ­χου Πε­ρι­στε­ρί­ου έκλει­σε το εκ­παι­δευ­τι­κό έτος του Δη­μο­τι­κού Ελεύ­θε­ρου Πα­νε­πι­στη­μί­ου του Δήμου Πε­ρι­στε­ρί­ου με ομι­λία του και απέ­νει­με τις βε­βαιώ­σεις πα­ρα­κο­λού­θη­σης στους συμ­με­τά­σχο­ντες στα εκ­παι­δευ­τι­κά προ­γράμ­μα­τα.

Σε μια κα­τά­με­στη αί­θου­σα όπου με­τα­ξύ των θε­α­τών ήταν και ο Δή­μαρ­χος Πε­ρι­στε­ρί­ου κ. Αν­δρέ­ας Πα­χα­του­ρί­δης και ο πρώην Δή­μαρ­χος Πε­ρι­στε­ρί­ου κ. Θε­ό­δω­ρος Δη­μη­τρα­κό­που­λος. ο Κα­θη­γη­τής Κρε­μα­στι­νός έδωσε διά­λε­ξη για το «Πώς θα προ­φυ­λά­ξου­με την καρ­διά μας». Ανα­πτύσ­σο­ντας το θέμα, τό­νι­σε ιδιαι­τέ­ρως ότι, πα­ρό­τι οι εξε­λί­ξεις των τε­λευ­ταί­ων δε­κα­ε­τιών στην Καρ­διο­λο­γία υπήρ­ξαν πράγ­μα­τι επα­να­στα­τι­κές, οι καρ­διο­πά­θειες εξα­κο­λου­θούν να είναι πρώτη αιτία θα­νά­του, ακο­λου­θού­με­νες -με μικρή δια­φο­ρά στα προηγ­μέ­να κράτη- από τον καρ­κί­νο. Όπως ανέ­λυ­σε ο Κα­θη­γη­τής Κρε­μα­στι­νός, εκ­φρά­ζε­ται διε­θνώς από όλη την επι­στη­μο­νι­κή κοι­νό­τη­τα η άποψη ότι ή οι φαρ­μα­κευ­τι­κές και οι επεμ­βα­τι­κές θε­ρα­πεί­ες δεν έχουν τα ανα­με­νό­με­να απο­τε­λέ­σμα­τα ή ότι δεν ακο­λου­θού­νται πιστά οι κα­τευ­θυ­ντή­ριες οδη­γί­ες με απο­τέ­λε­σμα άλλοι άρ­ρω­στοι από τις εφαρ­μο­ζό­με­νες θε­ρα­πεί­ες να ωφε­λού­νται και άλλοι να βλά­πτο­νται. Έφερε μά­λι­στα ως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα την εμ­φύ­τευ­ση των stents σε δια­βη­τι­κούς ασθε­νείς: Εάν ένας δια­βη­τι­κός ων ασυμ­πτω­μα­τι­κός απο­δει­χθεί, με μια στε­φα­νιο­γρα­φία, ότι έχει στε­νώ­σεις στις στε­φα­νιαί­ες αρ­τη­ρί­ες της καρ­διάς του και εμ­φυ­τεύ­σει άνω των 2 stents στις αρ­τη­ρί­ες του τότε η πι­θα­νό­τη­τα να υπο­στεί θα­να­τη­φό­ρο έμ­φραγ­μα είναι 3 φορές με­γα­λύ­τε­ρη από ότι σε έναν άρ­ρω­στο που έχει τις ίδιες στε­νώ­σεις και δεν πά­σχει από δια­βή­τη. Οι άρ­ρω­στοι αυτοί που χά­νο­νται αδί­κως προ­στί­θε­νται στην αρ­νη­τι­κή πλευ­ρά της θε­ρα­πεί­ας.

Ο Κα­θη­γη­τής τό­νι­σε ότι γε­νι­κό­τε­ρα, όλες οι θε­ρα­πεί­ες αρχής γε­νο­μέ­νης από τις φαρ­μα­κευ­τι­κές και εν συ­νε­χεία τις επεμ­βα­τι­κές, είτε με εμ­φύ­τευ­ση stentείτε με εμ­φύ­τευ­ση απι­νι­δω­τή ή βη­μα­το­δό­τη ή με εγ­χεί­ρη­ση bypass, όταν δεν γί­νο­νται με βάση τις σω­στές εν­δεί­ξεις λει­τουρ­γούν ως «δί­κο­πο μα­χαί­ρι». Έδωσε ως ξε­κά­θα­ρο πα­ρά­δειγ­μα ότι αν χει­ρουρ­γη­θούν όλοι οι άρ­ρω­στοι που εμ­φα­νί­ζουν στε­νώ­σεις στις στε­φα­νιαί­ες αρ­τη­ρί­ες τους χωρίς να έχουν συμ­πτώ­μα­τα (π.χ. στη­θάγ­χη), τότε το 1/3 από τους χει­ρουρ­γη­μέ­νους θα ωφε­λη­θούν,  το 1/3 θα βλα­φθούν και το 1/3 θα είναι αδιά­φο­ρο. Εάν λοι­πόν γίνει σωστή επι­λο­γή των ασθε­νών τότε 100% θα τους ωφε­λή­σει η εγ­χεί­ρη­ση bypass. Εάν όμως χει­ρουρ­γη­θούν όλοι ανε­ξαι­ρέ­τως, τότε το απο­τέ­λε­σμα της επέμ­βα­σης θα είναι πρα­κτι­κώς μη­δα­μι­νό. Εξή­γη­σε ότι το ίδιο συμ­βαί­νει ακόμα και στις φαρ­μα­κευ­τι­κές θε­ρα­πεί­ες όπου π.χ. ένα φάρ­μα­κο αντιαρ­ρυθ­μι­κό που προ­φυ­λάσ­σει από τις θα­να­τη­φό­ρες αρ­ρυθ­μί­ες μπο­ρεί, εάν χρη­σι­μο­ποι­η­θεί εκεί όπου δεν εν­δεί­κνυ­ται να προ­κα­λέ­σει στον ασθε­νή θα­να­τη­φό­ρο αρ­ρυθ­μία.

Ο Κα­θη­γη­τής Κρε­μα­στι­νός έκλει­σε την ομι­λία του λέ­γο­ντας:

«Σή­με­ρα, με την επα­νά­στα­ση που έχει γίνει στις καρ­διο­λο­γι­κές θε­ρα­πεί­ες, με τις αντι­κα­τα­στά­σεις των βαλ­βί­δων, με την τε­χνη­τή καρ­διά και με τις με­τα­μο­σχεύ­σεις δεν θα έπρε­πε παρά ελά­χι­στοι άν­θρω­ποι ίσως να χά­νο­νται και όχι η καρ­διο­πά­θεια να είναι η πρώτη αιτία θα­νά­του. Αυτό το δόγμα το είχε δια­τυ­πώ­σει εδώ και 2500 χρό­νια στους αφο­ρι­σμούς του ο Ιπ­πο­κρά­της ο οποί­ος, σχο­λιά­ζο­ντας το ποια είναι η κα­λύ­τε­ρη θε­ρα­πεία έδενε την απά­ντη­ση ότι ο κα­λύ­τε­ρος για­τρός είναι εκεί­νος που προ­λαμ­βά­νει και επεμ­βαί­νει όταν χρειά­ζε­ται. Σή­με­ρα, 2500 χρό­νια μετά, στην εποχή του γο­νι­διώ­μα­τος – δη­λα­δή όπου απο­κρυ­πτο­γρα­φού­νται τα πα­θο­λο­γι­κά γο­νί­δια τα οποία στο μέλ­λον θα απο­κα­θί­στα­νται με τις γο­νι­δια­κές θε­ρα­πεί­ες – εξα­κο­λου­θεί πα­γκό­σμια η πρω­το­γε­νής και δευ­τε­ρο­γε­νής πρό­λη­ψη, να υπε­ρέ­χει όλων των θε­ρα­πειών. Και τούτο γιατί η πρό­λη­ψη απευ­θύ­νε­ται σε όλους και όλοι ανε­ξαι­ρέ­τως ωφε­λού­νται από την πρό­λη­ψη. Ενώ οι θε­ρα­πεί­ες απευ­θύ­νο­νται σε ει­δι­κές κα­τη­γο­ρί­ες αρ­ρώ­στων οι οποί­ες όμως δεν ωφε­λού­νται από τη θε­ρα­πεία που δεν τους ται­ριά­ζει.»