Χ. Χατζηευθυμίου: «Τερατώδες το σχέδιο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση»

Κύριε Χατζηευ­θυ­μίου πώς κρίνετε τις προ­θέ­σεις και τα σχέδια της κυβέρ­νη­σης να προ­χω­ρή­σει σε αλλαγές στον ‘Καλλικράτη’; Να ξεκι­νή­σουμε από την απλή ανα­λο­γική –σε τι θα ωφε­λή­σει;

Κυρία Ντόκου, όπως αντι­λαμ­βά­νε­σθε, το πρό­βλημα της αυτο­διοί­κη­σης δεν είναι ο εκλο­γι­κός νόμος. Άλλα είναι τα προ­βλή­ματα εκείνα που δεν αφήνουν την Τ.Α., την Αρχή η οποία είναι η πλη­σιέ­στερη προς τον πολίτη να προ­σφέ­ρει αυτά που μπορεί και να λει­τουρ­γή­σει με την κυριο­λε­κτική σημασία του όρου «Αυτο­διοί­κηση».

Τα πραγ­μα­τικά προ­βλή­ματα της Τ.Α. είναι οι πόροι και οι αρμο­διό­τη­τες. Η πραγ­μα­τική απο­κέ­ντρωση και η ανα­βάθ­μιση της δυνα­τό­τη­τας του Δήμου να προ­σφέ­ρει υπη­ρε­σίες στον πολίτη.

Όταν στο Δήμο Ρόδου δεν επι­τρέ­πε­ται να συστή­σει και να χρη­μα­το­δο­τή­σει ένα νομικό πρόσωπο για την του­ρι­στική προβολή του νησιού, όπως ο ΠΡΟΤΟΥΡ, αλλά και δομές πολι­τι­κής προ­στα­σίας, τα προ­βλή­ματα αυτά τα λύνει ο εκλο­γι­κός νόμος;

Όταν δεν υπάρ­χουν μέτρα οικο­νο­μι­κής αυτο­τέ­λειας, φορο­λο­γική απο­κέ­ντρωση, ανα­κα­τα­νομή πόρων, μπο­ρούμε να μιλάμε για ουσια­στική μεταρ­ρύθ­μιση;

Η αυτο­διοί­κηση χρειά­ζε­ται ένα εκλο­γικό σύστημα που θα δια­σφα­λί­ζει συν­θή­κες κυβερ­νη­σι­μό­τη­τας και λει­τουρ­γίας των Δήμων και όχι ένα εκλο­γικό σύστημα, που το μόνο που δια­σφα­λί­ζει είναι δια­λυ­τι­κές κατα­στά­σεις και συναλ­λα­γές.

Θα μπο­ρού­σαμε για παρά­δειγμα να προ­βλέ­ψουμε ότι ένας συν­δυα­σμός που παίρνει κάτω από 30% δεν μπορεί στο δεύτερο γύρο να παίρνει τα ⅗ των εδρών. Αυτό έχει μια λογική.

Με αυτό τον εκλο­γικό νόμο όμως που φέρνει η κυβέρ­νηση, υπάρχει κίν­δυ­νος θεσμι­κού αδιε­ξό­δου και ακυ­βερ­νη­σίας στους Δήμους, το οποίο θα πλη­ρώ­σουν οι πολίτες.

Η απλή ανα­λο­γική θα μπο­ρούσε να εφαρ­μο­στεί μόνο αν είχε εμπε­δω­θεί μια κουλ­τούρα συνερ­γα­σιών και συναί­νε­σης. Μόνο αν συν­δυα­ζό­ταν με βαθιές μεταρ­ρυθ­μί­σεις που θα ανα­βάθ­μι­ζαν το ρόλο της αυτο­διοί­κη­σης.

Με ποιους όρους πιστεύ­ετε ότι θα μπο­ρούσε να σχε­δια­σθεί και να εφαρ­μο­στεί μια νέα Διοι­κη­τική Μεταρ­ρύθ­μιση;

Ο σχε­δια­σμός μιας νέας Διοι­κη­τι­κής Μεταρ­ρύθ­μι­σης οφείλει να λάβει υπόψη του όλα όσα κατά καιρούς έχουν επι­ση­μαν­θεί από εκεί­νους που υπη­ρέ­τη­σαν την Τ.Α. και γνω­ρί­ζουν τα προ­βλή­ματα και έχουν κατα­θέ­σει προ­τά­σεις οι οποίες δυστυ­χώς δεν λαμ­βά­νο­νται υπόψη από τους αρμό­διους των μεταρ­ρυθ­μί­σεων αυτών διότι δεν ικα­νο­ποιού­νται οι δικοί τους σχε­δια­σμοί και στόχοι.

Ένας τέτοιος σχε­δια­σμός οφείλει να λάβει υπόψη του τα παρα­κάτω:

-Χωροθέτηση των διοι­κη­τι­κών ορίων των νέων ΟΤΑ.

Από μόνη της η διοι­κη­τική συνέ­νωση των ΟΤΑ δεν απο­τε­λεί μεταρ­ρύθ­μιση, .

Η ανθρω­πο­γε­ω­γρα­φία και η διάρ­θρωση του οικι­στι­κού ιστού του κάθε τόπου   επι­βάλ­λει να μην επι­διώ­ξουμε ξανά να γίνουν όλοι οι ΟΤΑ ίδιοι.

-Αποκέντρωση αρμο­διο­τή­των, λει­τουρ­γιών, συγκρο­τη­μέ­νων  δομών

Απαι­τεί­ται η απο­κέ­ντρωση αρμο­διο­τή­των και λει­τουρ­γιών μαζί με τους αντί­στοι­χους πόρους και η απο­κέ­ντρωση συγκρο­τη­μέ­νων δομών. Δεν αρκεί πλέον η «νομική μετα­φορά αρμο­διο­τή­των», που δεν συνο­δεύ­ε­ται από το ανθρώ­πινο δυνα­μικό που τις ασκεί, τους αντί­στοι­χους οικο­νο­μι­κούς πόρους, την κτι­ριακή και τη λοιπή υλικο-τεχνική υποδομή τους.

-Διασφάλιση οικο­νο­μι­κών πόρων και φορο­λο­γική απο­κέ­ντρωση.

Για τη βελ­τί­ωση και τη δια­σφά­λιση των οικο­νο­μι­κών της Τ.Α. απαι­τού­νται:

Ανα­μόρ­φωση του συστή­μα­τος των Κεντρι­κών Αυτο­τε­λών Πόρων (ΚΑΠ).

Οικο­νο­μι­κοί πόροι που θα συνο­δεύ­ουν τις μετα­φε­ρό­με­νες αρμο­διό­τη­τες, λει­τουρ­γίες και συγκρο­τη­μέ­νες δομές, μέσω δημο­σιο­νο­μι­κής απο­κέ­ντρω­σης    και Επι­χει­ρη­σιακό Σχέδιο της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, που να χρη­μα­το­δο­τεί­ται από το  ΕΣΠΑ και Εθνι­κούς πόρους

-Στελέχωση ΟΤΑ και ανα­βάθ­μιση του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού τους.

Το πρό­γραμμα Μεταρ­ρύθ­μι­σης οφείλει όχι μόνο να προ­ε­τοι­μά­σει την πρό­σληψη των ανα­γκαίων νέων επι­στη­μό­νων, αλλά να κατο­χυ­ρώ­σει την παρα­μονή τους του­λά­χι­στον για μια δεκα­ε­τία στους Δήμους που θα προ­σλη­φθούν

-Κατασκευή των βασικών απα­ραί­τη­των τεχνι­κών υπο­δο­μών για κάθε ανθρω­πο­γε­ω­γρα­φική ενότητα.

Το Επι­χει­ρη­σιακό Σχέδιο της Τ.Α. πρέπει να περι­λαμ­βά­νει κυρίως τη χρη­μα­το­δό­τηση των τοπικών δημο­σίων επεν­δύ­σεων που θα συγκρο­τή­σουν τους Δήμους ως «Λει­τουρ­γι­κές Πόλεις»,

Άνοιξαν πάλι οι συζη­τή­σεις για το χωρο­τα­ξικό στο νησί και την επι­στροφή ουσια­στικά στην Καπο­δί­στρια εποχή. Είναι η κατάλ­ληλη ώρα για κάτι τέτοιο κατά την άποψή σας;

Η αλήθεια είναι ότι το μόνο για το οποίο δεν γίνεται συζή­τηση ή αν θέλετε δεν διαρ­ρέ­ο­νται «φήμες» είναι η αλλαγή του χωρο­τα­ξι­κού.

Αντί­θετα πολύς λόγος γίνεται ή αν προ­τι­μάτε διαρ­ρέ­ο­νται «φήμες» για θέματα τα οποία δεν στο­χεύ­ουν στη ομαλή λει­τουρ­γία των ΟΤΑ αλλά στην απα­ξί­ωση και  διάλυση της.

Παρα­δείγ­ματα πολλά, όπως:

-Ενιαίο ψηφο­δέλ­τιο για όλο το Δήμο για κάθε συν­δυα­σμό, χωρίς προ­ϋ­πο­θέ­σεις υπο­ψη­φίων  ανά Δημο­τική Ενότητα. Καταρ­γού­νται οι εκλο­γι­κές περι­φέ­ρειες ανά δημο­τική ενότητα. Άρα δεν θα υφί­στα­νται πλέον οι δημο­τι­κές ενό­τη­τες.

-Ψήφος στα 17 και επα­να­φορά της τετρα­ε­τούς θητείας.

-Παροχή δικαιώ­μα­τος ψήφου σε όλους τους πολίτες της Ε.Ε που δια­μέ­νουν στο Δήμο.

-Καθιέρωση ελά­χι­στου αριθμού υπο­ψη­φίων δημο­τι­κών συμ­βού­λων ίσου με τον αριθμό των εδρών του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, προ­φα­νώς για να διευ­κο­λύ­νουν τα δικά τους θνη­σι­γενή σχήματα να κατε­βά­ζουν συν­δυα­σμούς αλλά και όλους τους άλλους προ­κει­μέ­νου να υπάρξει δια­λυ­τική κατά­σταση. Δηλαδή σε ένα Δήμο με 49 έδρες ο ελά­χι­στος αριθμός υπο­ψη­φίων είναι 49.

-Καθιέρωση μέγι­στου αριθμού υπο­ψη­φίων δημο­τι­κών συμ­βού­λων ίσων με τον αριθμό των εδρών του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου συν 10%. Δηλαδή σε ένα Δήμο με 49 έδρες, το ανώτατο όριο υπο­ψη­φίων είναι 54.

Πάμε στα τοπικά συμ­βού­λια , όπου αυτό που ετοι­μά­ζουν είναι τερα­τώ­δες. Συγκε­κρι­μένα:

– Απο­σύν­δεση των συν­δυα­σμών που μετέ­χουν στις εκλογές για το (κεντρικό) δημο­τικό συμ­βού­λιο από τις εκλογές για τα τοπικά συμ­βού­λια. Αυτό σημαί­νει ότι ένας συν­δυα­σμός μπορεί να κατε­βά­σει υπο­ψη­φί­ους μόνο για το κεντρικό δημο­τικό συμ­βού­λιο και δεν είναι υπο­χρε­ω­τικό να κατε­βά­σει υπο­ψη­φί­ους για τα τοπικά συμ­βού­λια. Είναι προ­φα­νές για ποιο λόγο το κάνουν.

-Μειώνεται ο αριθμός των τοπικών συμ­βού­λων. Πρό­ε­δρος δεν θα είναι ο πρώτος σε ψήφους αλλά θα εκλέ­γε­ται έμμεσα από τους τοπι­κούς συμ­βού­λους, οι οποίοι και αυτοί θα εκλέ­γο­νται με απλή ανα­λο­γική.

Παίζει επίσης το ενδε­χό­μενο να καταρ­γη­θούν τελείως τα τοπικά συμ­βού­λια και να υπάρχει μόνο ένα συμ­βού­λιο δημο­τι­κής ενό­τη­τας, με τους ίδιους όρους που αναφέρω παρα­πάνω. Άρα δεν επα­νερ­χό­μα­στε στην  εποχή των προ των Καπο­δι­στρια­κών Δήμων αλλά στην δια­γραφή των κοι­νο­τή­των όπως τις γνω­ρί­ζαμε προ της εφαρ­μο­γής της Διοι­κη­τι­κής Μεταρ­ρύθ­μι­σης ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Αυτό που είναι όμως κυριο­λε­κτικά για γέλια ή αν προ­τι­μάτε για κλάματα είναι οι δια­τά­ξεις που θα φέρουν για να αντι­με­τω­πι­στούν φαι­νό­μενα ακυ­βερ­νη­σίας στους Δήμους από όλη αυτή τη δια­λυ­τική κατά­σταση.

Αυτά είναι:

-Ο θεσμός της προ­δια­βού­λευ­σης  πριν την εισα­γωγή και ψήφιση σημα­ντι­κών θεμάτων στο δημο­τικό συμ­βού­λιο, για να δια­μορ­φώ­νο­νται εκεί οι πλειο­ψη­φίες…

-Τα τοπικά δημο­ψη­φί­σματα όταν δεν μπορεί να παρθεί απόφαση…δηλαδή δημο­ψή­φι­σμα κάθε εβδο­μάδα.

Γιατί σκέ­πτο­νται να προ­ω­θή­σουν όλα αυτά;

Μήπως για να βοη­θή­σουν στην επίλυση των προ­βλη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζουν οι πολίτες;

Όχι βέβαια. Τα σχε­διά­ζουν όλα αυτά απλού­στατα για να δώσουν ρόλο και ύπαρξη στα δικά τους θνη­σι­γενή σχήματα που σε ορι­σμέ­νους Δήμους δεν θα μπο­ρού­σαν να κατε­βά­σουν ούτε συν­δυα­σμό και να δημιουρ­γή­σουν κλίμα συναλ­λα­γής μέσα σε μια δια­λυ­τική κατά­σταση.

Στο ίδιο πλαίσιο, μίλησαν και για τις θητείες των αιρετών. Σας βρίσκει σύμφωνο αυτό;

Είναι γνωστό ότι μεγάλες χώρες έχουν θεσπί­σει συγκε­κρι­μένο αριθμό θητειών για τους αιρε­τούς.

Αυτό έχει μια λογική που μας παρα­πέ­μπει σε λόγους του Αγά­θω­νος το 450 – 400 ο οποίος τότε είπε:

«Τον Άρχοντα τριών δει μέμνη­σθαι:

Πρώτον ότι ανθρώ­πων Άρχει

Δεύ­τε­ρον ότι κατά Νόμους Άρχει και

Τρίτον ότι ουκ αεί Άρχει »

Είναι ένας τρόπος να συγκρα­τη­θούν όσοι ή όποιοι Άρχο­ντες ξεχνούν ή αγνοούν τα παρα­πάνω

Ναι, δεν είμαι αντί­θε­τος σε μια τέτοια θεσμική αλλαγή με τον καθο­ρι­σμό ορι­σμέ­νου αριθμού θητειών που κανείς μπορεί να εκλεγεί.

Θα μπο­ρούσε αν θέλετε να προ­στε­θεί και το ότι: μετά την παρέ­λευση των ορι­σμέ­νων θητειών ενός εκλεγ­μέ­νου Άρχοντα αυτός θα μπο­ρούσε να διεκ­δι­κή­σει και πάλιν την εκλογή του μετά από παρέ­λευση μιας θητείας.

Και επειδή η γυναίκα του Καί­σα­ρος δεν αρκεί να είναι τίμια αλλά και να φαί­νε­ται, η εφαρ­μογή του μέτρου θα πρέπει να ξεκι­νή­σει από τους Κοι­νο­βου­λευ­τι­κούς μας εκπρο­σώ­πους.

Έτσι θα δώσουν το καλό παρά­δειγμα και κανείς από την Τ.Α. δεν θα έχει λόγους να αντι­τί­θε­ται στην εφαρ­μογή του μέτρου αυτού

Μπήκαμε στον Μάιο και ακόμη το τοπίο με τις παρα­λίες δεν έχει ξεκα­θα­ρί­σει. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε ότι όλοι οφεί­λουμε να σεβό­μα­στε και να εφαρ­μό­ζουμε δικα­στι­κές απο­φά­σεις πολύ περισ­σό­τερο αν οι απο­φά­σεις αυτές λαμ­βά­νο­νται από Ανώ­τα­τες Δικα­στι­κές Αρχές, όπως είναι ο ΣτΕ

Η ανη­συ­χία τόσον της δημο­τι­κής αρχής όσον και των επαγ­γελ­μα­τιών είναι λογική.

Οι μόνοι που δεν αντι­λαμ­βά­νο­νται την σοβα­ρό­τητα της κατά­στα­σης είναι οι υπεύ­θυ­νοι (;) της κατά­στα­σης αυτής.ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛ. 12

Όπως είναι γνωστόν, το ΣτΕ σύμφωνα με απόφασή του έκρινε ότι είναι άκυρη η συλ­λή­βδην παρα­χώ­ρηση, προς τους πρω­το­βάθ­μιους Ο.Τ.Α., του συνόλου των αιγια­λών και παρα­λιών της χώρας, που ευρί­σκο­νται εντός των ορίων της διοι­κη­τι­κής τους περι­φέ­ρειας.

Όπως ανα­φέ­ρει, η αρμο­διό­τητα παρα­χώ­ρη­σης αιγια­λού και παρα­λίας ανήκει και στον Υπουργό Περι­βάλ­λο­ντος, Ενέρ­γειας και Κλι­μα­τι­κής Αλλαγής από κοινού με τους Υπουρ­γούς Οικο­νο­μι­κών και Εσω­τε­ρι­κών.

Ως εκ τούτου ακυ­ρώ­νει την πρότερη απόφαση του Υπουρ­γού Εσω­τε­ρι­κών και Διοι­κη­τι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης και της Ανα­πλη­ρώ­τριας Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών, ως προς το κομμάτι της παρα­χώ­ρη­σης στους Δήμους του δικαιώ­μα­τος απλής χρήσης του αιγια­λού και της παρα­λίας με το αιτιο­λο­γικό ότι αφενός, δεν προ­βαί­νει σε εξα­το­μι­κευ­μένη παρα­χώ­ρηση αυτών προς το Δήμο, αλλά παρα­χω­ρεί συλ­λή­βδην το σύνολο των αιγια­λών και παρα­λιών της χώρας που ευρί­σκο­νται εντός των ορίων της διοι­κη­τι­κής περι­φέ­ρειας όλων των ΟΤΑ α΄ βαθμού, και, αφε­τέ­ρου, διότι εξεδόθη χωρίς τη σύμπραξη του Υπουρ­γού Περι­βάλ­λο­ντος, Ενέρ­γειας και Κλι­μα­τι­κής Αλλαγής.

Αυτά είναι γνωστά από μήνες τώρα. Το ζητού­μενο είναι ποιες ήταν οι ενέρ­γειες  της Κυβέρ­νη­σης ώστε να απο­κα­τα­στα­θεί το πρό­βλημα.

Ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο δεν προ­χώ­ρη­σαν στην υλο­ποί­ηση διορ­θω­τι­κών κινή­σεων  για την εναρ­μό­νιση των όρων του δια­γω­νι­σμού με τις επι­ση­μάν­σεις του ΣτΕ.

Υπάρχει δια­πραγ­μά­τευση με το ΣτΕ;

Εύλογη η ανη­συ­χία της δημο­τι­κής αρχής η οποία λοι­δο­ρεί­ται  από τους πολίτες οι οποίοι βλέπουν να υπάρχει κίν­δυ­νος επαγ­γελ­μα­τι­κής κατα­στρο­φής τους αν δεν λυθεί άμεσα το θέμα που δημιουρ­γή­θηκε και από την άλλη να κιν­δυ­νεύ­ουν τα στελέχη της να βρεθούν στο εδώλιο του κατη­γο­ρου­μέ­νου για παρά­βαση καθή­κο­ντος και μη συμ­μόρ­φωση σε δικα­στι­κές απο­φά­σεις αν επι­χει­ρή­σουν να παρέμ­βουν για την  απο­κα­τά­σταση της εμφά­νι­σης των παρα­λιών.

Δεν πρέπει να  ξεχνούμε ότι οι παρα­λίες απο­τε­λούν μια οικο­νο­μική στήριξη του Δήμου .

Αδυνατώ να φαντα­στώ ότι η Ρόδος, η ναυαρ­χίδα του Ελλη­νι­κού Του­ρι­σμού  θα πορευ­θεί εφέτος χωρίς  οργά­νωση και παροχή υπη­ρε­σιών ποιό­τη­τος  στις παρα­λίες μας.