Aντ. Aποστολίδης: «Για τον ΣΥΡΙΖΑ το 2020 θα είναι έτος ορόσημο»

Κύριε Απο­στο­λίδη, η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη, μιλάει για φορο­ε­λα­φρύν­σεις και υπό­σχε­ται ανά­πτυξη, επεν­δύ­σεις και νέες δου­λειές. Θα ήθελα το σχόλιό σας. Πώς απο­τι­μάτε την μέχρι τώρα πορεία της;

Κα Ντόκου, το πρώτο διά­στημα δια­κυ­βέρ­νη­σης της ΝΔ με Πρω­θυ­πουργό τον Κυριάκο Μητσο­τάκη έχει απα­ντή­σει με τον πιο ξεκά­θαρο τρόπο τι εννο­ούσε προ­ε­κλο­γικά όταν δεσμευό­ταν για όσα ανα­φέ­ρετε. Η δια­κυ­βέρ­νηση της ΝΔ έφερε φορο­ε­λα­φρύν­σεις στους ημέ­τε­ρους πλού­σιους φίλους της ΝΔ, ανά­πτυξη χωρίς όρους, προ­ϋ­πο­θέ­σεις και κανόνες, επεν­δύ­σεις για τους φίλους της οικο­γέ­νειας Μητσο­τάκη, και νέες δου­λειές για τους κομ­μα­τάρ­χες και τους στρα­τιώ­τες της ΝΔ. Η νομο­θέ­τηση και ο τρόπος επι­βο­λής της δια­κυ­βέρ­νη­σης Μητσο­τάκη έχει ήδη γυρίσει τη χώρα δεκα­ε­τίες πίσω, οι παλαιό­τε­ροι θυμού­νται και τη συγκρί­νουν με τη σκληρή Δεξιά της δεκα­ε­τίας του ’50 και ’60. Η Νέα Δημο­κρα­τία και τα στελέχη της έκαναν ρεσάλτο στην εξουσία και απο­μυ­ζούν τον κρατικό κορβανά για ίδιο όφελος και των λίγων εκλε­κτών αυλικών τους. Δυστυ­χώς για τη χώρα, οι προ­ε­κλο­γι­κοί φόβοι για το ενδε­χό­μενο της δια­κυ­βέρ­νη­σης της ΝΔ επα­λη­θεύ­ο­νται καθη­με­ρινά.

Ο Αλέξης Τσίπρας μιλάει για ‘απάτες’ της Ν.Δ. όπως: η δήθεν ελά­φρυνση της μεσαίας τάξης, ο ΕΝΦΙΑ, μείωση πλε­ο­να­σμά­των, το χρέος, τα μερί­σματα, το 4ο Μνη­μό­νιο. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Και πολύ ορθά μιλάει ο κ. Τσίπρας για απάτη της ΝΔ. Η ελά­φρυνση της μεσαίας τάξης έχει πάει στις καλέν­δες, πλέον δεν υφί­στα­ται ούτε ως δέσμευση όπως μας ενη­μέ­ρωσε ο κ. Σταϊ­κού­ρας σε πρό­σφατη συνέ­ντευξή του, ο πλέον αρμό­διος υπουρ­γός. Η ορι­ζό­ντια μείωση του ΕΝΦΙΑ ωφέλησε τους λίγους κατέ­χο­ντες και εξα­πά­τησε τους υπό­λοι­πους ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των. Η θρυ­λού­μενη μείωση των πλε­ο­να­σμά­των και του δημό­σιου χρέους της χώρας έχει ήδη ξεχα­στεί και είναι εκτός ατζέ­ντας δια­κυ­βέρ­νη­σης, όπως και τα περί 4ου μνη­μο­νίου που δήθεν δέσμευ­σαν τη χώρα για δεκα­ε­τίες. Αντί­θετα, η μόνη δέσμευση που υλο­ποι­ή­θηκε είναι η μείωση των μερι­σμά­των από το 10 στο 5%. Δηλαδή, άμεσα ωφε­λού­μενη είναι η τάξη των εχόντων μεγάλων κερ­δο­φό­ρων εται­ρειών. Ταυ­τό­χρονα, 12 δις € από τον κου­μπαρά των δημο­σίων απο­θε­μα­τι­κών των 37 δις € που παρα­δώ­σαμε ως απερ­χό­μενη κυβέρ­νηση δίδο­νται και πάλι στις τρά­πε­ζες, χωρίς όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις, ως αντάλ­λαγμα για τις σκαν­δα­λώ­δεις ρυθ­μί­σεις – παροχές στα «γαλάζια παιδιά» και φίλους.

Εδώ οφεί­λουμε να θυμί­σουμε πως όλα αυτά ήρθαν και ανέ­τρε­ψαν ένα πλαίσιο ουσια­στι­κής ελά­φρυν­σης που είχε δρο­μο­λο­γή­σει ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρ­νηση, με αρκετά μεγάλο μέρος να είχε ήδη ψηφι­στεί και με την κυβέρ­νηση της ΝΔ να καταρ­γεί­ται για να ισχύ­σουν όσα επέλεξε αυτή για τους φίλους της. Για παρά­δειγμα, ο ΕΝΦΙΑ θα μειω­νό­ταν 50% σε όσους έχουν μικρή περιου­σία, και καθόλου στους έχοντες περιου­σία άνω των 700.000. Αλήθεια, ποιοι έχουν περιου­σία πάνω από 700.000 και πόσοι είναι; Μήπως είναι μερικές χιλιά­δες συμπο­λί­τες μας, αυτοί οι οποίοι χαρα­κτη­ρί­ζο­νται «πλού­σιοι»; Πόσα χρήματα ωφε­λή­θη­καν αυτοί οι λίγοι από την ορι­ζό­ντια μείωση 30% του ΕΝΦΙΑ; Μήπως αθροι­στικά περισ­σό­τερα από όσα οι υπό­λοι­ποι συμπο­λί­τες μας; Αυτό σημαί­νει ‘Πολλά σε λίγους και λίγα σε πολλούς’, όπως χαρα­κτη­ρί­ζει ο ΣΥΡΙΖΑ την πολι­τική Μητσο­τάκη και Νέας Δημο­κρα­τίας.

Με την έλευση του 2020 τι προσ­δοκά ο ΣΥΡΙΖΑ; Πιστεύ­ετε ότι πρέπει να αλλάξει, να μετα­σχη­μα­τι­στεί, να διευ­ρυν­θεί με συμ­μα­χίες; Ποια είναι τα αδύναμα και ποια τα δυνατά σημεία του;

Για τον ΣΥΡΙΖΑ το 2020 είναι έτος ορόσημο, καθώς μέσα στο Μάιο θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί το 3ο Συνέ­δριό του, στο οποίο θα επα­να­κα­θο­ρί­σει θέσεις, δομή και λει­τουρ­γία, πολι­τι­κές, προ­τά­σεις και στην ουσία θα επα­να­προσ­διο­ρι­στεί ως πολι­τικό κόμμα. Στόχος είναι το απο­τέ­λε­σμα του Συνε­δρίου να θέσει τον ΣΥΡΙΖΑ και επίσημα πρω­τα­γω­νι­στή των εξε­λί­ξεων στις ζυμώ­σεις των προ­ο­δευ­τι­κών και δημο­κρα­τι­κών δυνά­μεων της χώρας. Είτε μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε δίπλα στον ΣΥΡΙΖΑ συμ­μα­χικά, το μέτωπο της προόδου οφείλει να είναι πλατύ, συμ­με­το­χικό και να δια­τυ­πώ­σει την νέα προ­ο­δευ­τική και δημο­κρα­τική πολι­τική πρόταση δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας.

Προ­σω­πική μου άποψη είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αλλάξει και να μετα­σχη­μα­τι­σθεί. Οι προ­τά­σεις και οι θέσεις του κόμ­μα­τος, όπως και η δομή και ο τρόπος λει­τουρ­γίας, είναι ανα­γκαίο να επα­να­κα­θο­ρι­στούν. Η τετρα­ε­τία δια­κυ­βέρ­νη­σης απο­τε­λεί ένα πρω­τό­γνωρο κεφά­λαιο για την Αρι­στερά στη χώρα, και είναι παρα­κα­τα­θήκη για το μέλλον, ειδικά αν ανα­λο­γι­στούμε κάτω από ποιες συν­θή­κες η Αρι­στερά βρέθηκε να κυβερνά. Ο προ­συ­νε­δρια­κός διά­λο­γος σίγουρα θα είναι πλού­σιος, και πιστεύω πως στο Συνέ­δριο θα έχουμε τον μετα­σχη­μα­τι­σμό του ΣΥΡΙΖΑ στη μεγάλη προ­ο­δευ­τική και δημο­κρα­τική παρά­ταξη που θα ωθήσει την κοι­νω­νία μπροστά την ερχό­μενη δεκα­ε­τία.

• Στην συνέ­ντευξή του ο Αλέξης Τσίπρας είπε πως «Εκεί που χρειά­ζε­ται συναί­νεση θα την δώσω» εννο­ώ­ντας τα θέματα εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής. Πώς βλέπετε αυτή την στάση;

Δεν θα μπο­ρούσα παρά να τη χαρα­κτη­ρίσω ως υπεύ­θυνη αντι­πο­λι­τευ­τικά. Οποια­δή­ποτε θετική πρω­το­βου­λία της κυβέρ­νη­σης, σε κάθε πολι­τικό πεδίο, στη­ρί­ζε­ται και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αντί­στοιχα, κάθε αρνη­τική πρω­το­βου­λία θα μας βρει αντί­θε­τους. Στην εξω­τε­ρική πολι­τική, αν θέλετε ένα πιο συγκε­κρι­μένο σχόλιο, προ­φα­νώς και σε εθνικά θέματα ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως δια­χρο­νικά έπραττε, στη­ρί­ζει τις εθνικές γραμμές όπως αυτές έχουν χαρα­χθεί στο παρελ­θόν από το σύνολο των πολι­τι­κών χώρων.

Δεν θα μπο­ρούσα να μην επι­ση­μάνω όμως, πως η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ παρέ­δωσε τη χώρα με ρόλο σημαί­νου­σας περι­φε­ρεια­κής πολι­τι­κής δύναμης με φωνή που την σέβο­νταν και ελάμ­βα­ναν υπόψη όλοι στην Ευρώπη, στα Βαλ­κά­νια, στη Μεσό­γειο και ευρύ­τερα, ενώ σήμερα βλέ­πουμε διαρκώς βήματα προς τα πίσω, που υπο­βαθ­μί­ζουν τη χώρα σε ρόλο παρα­τη­ρητή με ευθύνη της εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής που επι­λέ­γει η κυβέρ­νηση ΝΔ του Κυριά­κου Μητσο­τάκη.

Η χώρα βγήκε από τα μνη­μό­νια, ωστόσο οι κοι­νω­νι­κές πληγές δεν θερα­πεύ­τη­καν. Τι πρέπει να γίνει;

Κα Ντόκου, όπως υπο­στη­ρί­ζαμε και όταν ήμασταν στην δια­κυ­βέρ­νηση, η έξοδος από τα μνη­μό­νια είναι γεγονός, αλλά οι κοι­νω­νι­κές πληγές θα αργή­σουν να θερα­πευ­τούν. Θα χρεια­στεί χρόνος ώστε η κοι­νω­νία να ανα­πτύ­ξει πλήρως μια προ­ο­δευ­τική και δημο­κρα­τική αντί­ληψη, και σε συνερ­γα­σία με αντί­στοι­χους πολι­τι­κούς φορείς να δια­μορ­φώ­σουν μια νέα πολι­τική πρόταση που θα επα­νι­δρύ­σει την κοι­νω­νία και τις κρα­τι­κές δομές σε μια άλλη αντί­ληψη, αυτή της εξά­λει­ψης των ανι­σο­τή­των, της εδραί­ω­σης της αξιο­κρα­τίας, της προ­ά­σπι­σης της αξιο­πρέ­πειας και της εξά­πλω­σης της δημο­κρα­τίας κάτω από κάθε κοι­νω­νική πέτρα που κρύβει απο­μο­νω­τι­σμό, διχασμό, φτώχεια και εκμε­τάλ­λευση. Η Ελλάδα τη δεκα­ε­τία του 2020 θα πρέπει να επα­νι­δρύ­σει τη χώρα σε κάθε επίπεδο όπως οι δυτικές ευρω­παϊ­κές χώρες τη δεκα­ε­τία του ‘50 και ’60 ίδρυσαν το κοι­νω­νικό κράτος – πρότυπο. Αυτό θα πρέπει να συμβεί παράλ­ληλα με την υπό­λοιπη Ευρω­παϊκή Ένωση, η οποία οφείλει να διδα­χθεί από το παρελ­θόν της για να συνε­χί­σει να έχει ένα ευήμερο μέλλον για το σύνολο των πολιτών της.