Το παραθυράκι που ανοίγει τα Δωδεκάνησα σε Τούρκους αγοραστές και το νέο μέτωπο των γάμων

• Απο­κά­λυψη των «ΝΕΩΝ» για εται­ρείες βιτρίνα που παρα­κάμ­πτουν τις απα­γο­ρεύ­σεις στις παρα­με­θό­ριες περιο­χές, την ώρα που στη Ρόδο και τη Χίο ερευ­νά­ται αν η αύξηση γάμων Τούρκων υπηκόων με Μου­σουλ­μά­νες συν­δέ­ε­ται με τη γρήγορη από­κτηση ακι­νή­των

Ενα φαι­νό­μενο που εξε­λίσ­σε­ται αθόρυβα εδώ και χρόνια στα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου επα­νέρ­χε­ται στο προ­σκή­νιο με στοι­χεία που δεί­χνουν ότι δεν πρό­κει­ται για μεμο­νω­μέ­νες περι­πτώ­σεις.

Το έντονο ενδια­φέ­ρον Τούρκων πολιτών για αγορά ακι­νή­των στα Δωδε­κά­νησα, παρά το νομο­θε­τικό πλαίσιο που απα­γο­ρεύει τέτοιες αγο­ρα­πω­λη­σίες σε πολίτες τρίτων χωρών χωρίς ειδική άδεια, φαί­νε­ται να εξυ­πη­ρε­τεί­ται μέσα από συγκε­κρι­μέ­νους μηχα­νι­σμούς παρά­καμ­ψης. Ρεπορ­τάζ της εφη­με­ρί­δας «Τα Νέα», που δημο­σιεύ­θηκε στις 26 Σεπτεμ­βρίου 2026, περι­γρά­φει το πώς στή­νε­ται η «κομπίνα» και ποια είναι η έκτασή της σε Ρόδο, Κω, Λέρο και Πάτμο. Παράλ­ληλα, νέα στοι­χεία ανοί­γουν ένα δεύτερο μέτωπο, αυτό των γάμων Τούρκων υπηκόων με Μου­σουλ­μά­νες που ζουν στην Ελλάδα και της πιθανής σύν­δε­σής τους με την από­κτηση ακι­νή­των αμέσως μετά.

Η μέθοδος με τις εται­ρείες βιτρίνα

Σύμφωνα με το δημο­σί­ευμα των «ΝΕΩΝ», δύο πηγές με γνώση του κτη­μα­το­με­σι­τι­κού χώρου των Δωδε­κα­νή­σων, που μίλησαν υπό καθε­στώς ανω­νυ­μίας, περι­γρά­φουν έναν μηχα­νι­σμό που λει­τουρ­γεί εδώ και περίπου 2 χρόνια, διά­στημα στο οποίο το τουρ­κικό ενδια­φέ­ρον έχει κορυ­φω­θεί. Ολό­κληρο το Ανα­το­λικό Αιγαίο, με έμφαση στα Δωδε­κά­νησα, βρί­σκε­ται κατά την έκφρασή τους στο «μάτι του κυκλώνα».

Η δια­δι­κα­σία ξεκινά με την ίδρυση μιας εται­ρείας που λει­τουρ­γεί απο­κλει­στικά ως βιτρίνα, συνήθως μονο­πρό­σω­πης ΙΚΕ, η οποία δηλώνει ως έδρα οποιο­δή­ποτε σημείο της Αθήνας, άλλης ελλη­νι­κής πόλης ή κράτους μέλους της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Πίσω από αυτήν κρύ­βε­ται πολίτης τρίτης χώρας και η πραγ­μα­τική έδρα, όπως σημειώ­νουν οι πηγές, «μπορεί να βρί­σκε­ται στην Άγκυρα ή οπου­δή­ποτε αλλού». Η αγο­ρα­πω­λη­σία γίνεται στο όνομα της εται­ρείας και το ακίνητο περνά στην πράξη στην κυριό­τητα του ανθρώ­που που βρί­σκε­ται από πίσω.

Το κρίσιμο σημείο είναι ότι κατά τη σύναψη των συμ­βο­λαίων λαμ­βά­νε­ται υπόψη η κατα­στα­τική και όχι η πραγ­μα­τική έδρα. Έτσι, ένα νομικό πρόσωπο με ελλη­νική ή ευρω­παϊκή διεύ­θυνση στα χαρτιά εμφα­νί­ζε­ται ως δικαιού­μενο να αγο­ρά­σει ακίνητο, οποιου­δή­ποτε είδους, στις ακρι­τι­κές περιο­χές της χώρας. «Εάν ο νόμος εφαρ­μο­ζό­ταν κατά γράμμα, αυτά τα συμ­βό­λαια δεν θα έπρεπε να προ­χω­ρούν», δηλώνει μία από τις πηγές.

Στην εξίσωση μπαίνει και ο παρά­γο­ντας του χρή­μα­τος. Οι Τούρκοι επεν­δυ­τές φέρο­νται δια­τε­θει­μέ­νοι να κατα­βά­λουν ποσά υπερ­πολ­λα­πλά­σια της αντι­κει­με­νι­κής αξίας οικο­πέ­δων και ακι­νή­των, με απο­τέ­λε­σμα οι τιμές στις τοπικές αγορές να εκτο­ξεύ­ο­νται. Σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις στο στό­χα­στρο μπαί­νουν και μεγα­λύ­τε­ρες επεν­δύ­σεις, όπως ξενο­δο­χεια­κές μονάδες σε προ­νο­μια­κές τοπο­θε­σίες.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι εκπρό­σω­ποι της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης και άνθρω­ποι με γνώση των τεκται­νο­μέ­νων είτε δεν επι­βε­βαί­ω­σαν τα παρα­πάνω είτε δήλωσαν άγνοια για το φαι­νό­μενο.

Η μέθοδος δεν είναι νέα. Δημο­σί­ευμα της τουρ­κι­κής εφη­με­ρί­δας «Milliyet» τον Φεβρουά­ριο ανέφερε ότι Τούρκοι πολίτες απο­κτούν ακίνητα στη Θράκη μέσω εται­ρειών με έδρα τη Βουλ­γα­ρία και άλλα κράτη μέλη της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, ακο­λου­θώ­ντας το ίδιο ακριβώς μοτίβο.

Η διά­σταση της «χρυσής βίζας»

Η υπόθεση γίνεται πιο σύνθετη όταν μπαίνει στη μέση το πρό­γραμμα της Golden Visa. Εφόσον η εται­ρεία βιτρίνα αγο­ρά­σει ακίνητο αξίας άνω των νόμιμων ορίων, δηλαδή 800.000 ευρώ για την Αττική, τη Θεσ­σα­λο­νίκη και τα νησιά με πλη­θυ­σμό άνω των 3.100 κατοί­κων, το φυσικό πρόσωπο που βρί­σκε­ται από πίσω μπορεί να αιτηθεί άδεια δια­μο­νής μόνιμου επεν­δυτή. Με άλλα λόγια, πολίτες τρίτης χώρας ενδέ­χε­ται μέσω του ίδιου παρα­θυ­ριού όχι μόνο να αγο­ρά­ζουν ακίνητα σε ευαί­σθη­τες περιο­χές, αλλά και να απο­κτούν ταυ­τό­χρονα δικαί­ωμα μόνιμης δια­μο­νής.

Τα αριθ­μη­τικά δεδο­μένα είναι ενδει­κτικά. Με βάση τα στοι­χεία του υπουρ­γείου Μετα­νά­στευ­σης και Ασύλου για τον Ιούλιο του 2026, οι Τούρκοι κατα­τάσ­σο­νται δεύ­τε­ροι στη λίστα με τις ισχύ­ου­σες αρχικές άδειες δια­μο­νής μόνιμου επεν­δυτή, με 4.975 «χρυσές βίζες».

Το νέο μέτωπο των γάμων στη Ρόδο και τη Χίο

Πέρα από τις εται­ρείες βιτρίνα, ένα δεύτερο στοι­χείο έρχεται να προ­στε­θεί στην εικόνα και αφορά άμεσα τη Ρόδο. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», από το έτος 2025 κατα­γρά­φε­ται αύξηση των αιτή­σεων Τούρκων υπηκόων για τη σύναψη γάμου με Μου­σουλ­μά­νες που ζουν στην Ελλάδα. Η αύξηση αυτή ερευ­νά­ται ως προς το αν συν­δέ­ε­ται με την από­κτηση περιου­σια­κών στοι­χείων, και συγκε­κρι­μένα ακι­νή­των, σε χρόνο άμεσο μετά την τέλεση του γάμου.

Το ερώτημα που τίθεται είναι αν ο γάμος λει­τουρ­γεί, σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις, ως ένα ακόμη όχημα παρά­καμ­ψης των περιο­ρι­σμών στις παρα­με­θό­ριες περιο­χές. Μάλιστα, κατά τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες, δια­κι­νεί­ται έντονα η εκδοχή ότι έχει στηθεί ένας ολό­κλη­ρος μηχα­νι­σμός που εξυ­πη­ρε­τεί τέτοιες περι­πτώ­σεις, με κέντρα δράσης τη Ρόδο και τη Χίο. Το αν ο μηχα­νι­σμός αυτός είναι οργα­νω­μέ­νος, ποιοι τον απαρ­τί­ζουν και ποια είναι η έκτασή του παρα­μέ­νουν ζητή­ματα υπό διε­ρεύ­νηση και δεν προ­κύ­πτουν προς το παρόν επι­βε­βαιω­μένα στοι­χεία.

Τι λέει ο νόμος και πώς λει­τουρ­γεί η Επι­τροπή

Το νομο­θε­τικό πλαίσιο ορί­ζε­ται από τον Νόμο 1892 του 1990, όπως ισχύει. Η πρό­ε­δρος της Συντο­νι­στι­κής Επι­τρο­πής Συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κών Συλ­λό­γων Ελλάδας, μιλώ­ντας στα «ΝΕΑ», εξηγεί ότι υπήκοοι τρίτων χωρών δεν μπορούν να αγο­ρά­σουν ή να μισθώ­σουν μακρο­χρό­νια ακίνητα σε παρα­με­θό­ριες περιο­χές, για λόγους εθνικού συμ­φέ­ρο­ντος.

Το δικαί­ωμα αυτό επι­τρέ­πε­ται μόνο σε πολίτες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και της Ευρω­παϊ­κής Ζώνης Ελεύ­θε­ρων Συναλ­λα­γών. Πολίτης τρίτης χώρας οφείλει να υπο­βά­λει ειδική αίτηση, η οποία εξε­τά­ζε­ται από επι­τροπή της κατά τόπο αρμό­διας Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης.

Η Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου, απα­ντώ­ντας σε ερω­τή­ματα των «ΝΕΩΝ», περιέ­γραψε τη δια­δι­κα­σία της Επι­τρο­πής Απα­γό­ρευ­σης Άρσης Δικαιο­πρα­ξιών. Η αίτηση παρα­λαμ­βά­νε­ται μαζί με φάκελο δικαιο­λο­γη­τι­κών, στον οποίο πρέπει να ανα­φέ­ρε­ται ρητά ο σκοπός χρήσης του ακι­νή­του και ο ακριβής γεω­γρα­φι­κός προσ­διο­ρι­σμός του.

Ο φάκελος ελέγ­χε­ται, πρω­το­κολ­λεί­ται και απο­στέλ­λε­ται στις αρμό­διες υπη­ρε­σίες των μελών της Επι­τρο­πής, η οποία απαρ­τί­ζε­ται από τον γενικό γραμ­μα­τέα και εκπρο­σώ­πους των υπουρ­γείων Εθνικής Άμυνας και Προ­στα­σίας του Πολίτη και συνε­δριά­ζει περίπου μία φορά τον μήνα.

Στο ερώτημα για τα ποσο­τικά στοι­χεία, όμως, η Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση αρνή­θηκε να απα­ντή­σει, επι­κα­λού­μενη την «ειδική φύση του αντι­κει­μέ­νου αυτής, καθώς και για λόγους που άπτο­νται της προ­στα­σίας της εθνικής ασφά­λειας». Η επί­κληση της εθνικής ασφά­λειας ακόμη και για αριθ­μη­τικά δεδο­μένα δείχνει από μόνη της το βάρος που απο­δί­δουν οι αρχές στο ζήτημα.

Στο μικρο­σκό­πιο των υπη­ρε­σιών ασφα­λείας

Το φαι­νό­μενο δεν απο­τε­λεί άγνωστη υπόθεση για τις ελλη­νι­κές υπη­ρε­σίες ασφα­λείας. Ρεπορ­τάζ των «ΝΕΩΝ» της 22 Μαρτίου 2025 είχε απο­κα­λύ­ψει ότι του­λά­χι­στον 20 έως 30 Τούρκοι επεν­δυ­τές «ειδικού ενδια­φέ­ρο­ντος» σε ευαί­σθη­τες περιο­χές βρί­σκο­νταν στο μικρο­σκό­πιο της Εθνικής Υπη­ρε­σίας Πλη­ρο­φο­ριών και της Αρχής κατα­πο­λέ­μη­σης του μαύρου χρή­μα­τος, για τυχόν «ύπο­πτους» σκοπούς που άπτο­νται και γεω­πο­λι­τι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος. «Μέχρι στιγμής δεν έχει κατα­γρα­φεί κάποια ύποπτη κεντρική μεθό­δευση πίσω από αυτή την αξιο­ση­μεί­ωτη επεν­δυ­τική δρα­στη­ριό­τητα», σημεί­ω­ναν τότε αρμό­διοι κρα­τι­κοί λει­τουρ­γοί.

Ένα και πλέον έτος μετά, η δια­τύ­πωση αυτή δια­βά­ζε­ται υπό δια­φο­ρε­τικό πρίσμα. Τα νέα στοι­χεία για τις εται­ρείες βιτρίνα και οι πλη­ρο­φο­ρίες για τους γάμους σε Ρόδο και Χίο θέτουν εκ νέου το ερώτημα αν πρό­κει­ται για μεμο­νω­μέ­νες επεν­δυ­τι­κές κινή­σεις ή για κάτι πιο συντο­νι­σμένο.

Το ζητού­μενο για τις αρχές είναι διπλό. Να δια­πι­στω­θεί η πραγ­μα­τική έκταση του φαι­νο­μέ­νου, κάτι που προ­ϋ­πο­θέ­τει στοι­χεία που μέχρι σήμερα δεν δημο­σιο­ποιού­νται, και να απα­ντη­θεί αν πίσω από τις αγο­ρα­πω­λη­σίες και τους γάμους υπάρχει οργα­νω­μέ­νος μηχα­νι­σμός ή παράλ­λη­λες κινή­σεις ιδιωτών που εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται τα ίδια κενά. Μέχρι τότε, το Ανα­το­λικό Αιγαίο και ιδιαί­τερα η Ρόδος παρα­μέ­νουν στο «μάτι του κυκλώνα».