Εφιαλτική η νέα έκθεση του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή

Ο κόσμος απο­μα­κρύ­νε­ται από τον στόχο του να ελέγξει την άνοδο της θερ­μο­κρα­σίας στον πλανήτη, καθώς διευ­ρύ­νε­ται το χάσμα ανάμεσα στις εκπο­μπές αερίων που προ­κα­λούν το φαι­νό­μενο του θερ­μο­κη­πίου και στους φιλό­δο­ξους στόχους της Συμ­φω­νίας του Παρι­σιού, προει­δο­ποί­ησε χθες Τρίτη ο ΟΗΕ στην ετήσια έκθεσή του, στην οποία υπο­γραμ­μί­ζε­ται πως οι εκπο­μπές το 2030 μπορεί να είναι από 13 δισε­κα­τομ­μύ­ρια μέχρι 15 δισε­κα­τομ­μύ­ρια τόνους περισ­σό­τε­ρες από το επίπεδο που χρειά­ζε­ται για να κρα­τη­θεί η άνοδος της θερ­μο­κρα­σίας αυτόν τον αιώνα μέχρι τους 2 βαθμούς Κελσίου.

Για να κρα­τη­θεί η άνοδος της θερ­μο­κρα­σίας κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου, τα κράτη θα πρέπει να τρι­πλα­σιά­σουν το συνο­λικό επίπεδο της δέσμευ­σής τους σε σχέση με τις υπο­σχέ­σεις που δόθηκαν το 2015 κατά τη διά­σκεψη του Παρι­σιού για το κλίμα (COP21), υπο­γραμ­μί­ζει το Πρό­γραμμα του ΟΗΕ για το Περι­βάλ­λον (UNEP)

Οι δεσμεύ­σεις των κρατών θα πρέπει να πεντα­πλα­σια­σθούν ώστε η άνοδος της θερ­μο­κρα­σίας να μην υπερβεί τον 1,5 βαθμό Κελσίου, επίπεδο από το οποίο ήδη υπάρχει κλι­μα­τική απορ­ρύθ­μιση, προ­στί­θε­ται σ’ αυτή την 9η έκθεση για την κλι­μα­τική δράση, η οποία δημο­σιο­ποι­ή­θηκε πέντε ημέρες πριν από την έναρξη στην Πολωνία της 24ης παγκό­σμιας διά­σκε­ψης για το κλίμα (COP24)

«Είναι η πιο ανη­συ­χη­τική είδηση: η από­σταση (ανάμεσα στη σημε­ρινό επίπεδο των εκπο­μπών και το απα­ραί­τητο επίπεδο) είναι μεγα­λύ­τερη παρά ποτέ», λέει στο Γαλλικό Πρα­κτο­ρείο ο Φίλιπ Ντροστ, ο οποίος συντό­νισε την έκθεση του UNEP.

Το 2017, οι εκπο­μπές αερίων που προ­κα­λούν το φαι­νό­μενο του θερ­μο­κη­πίου σημεί­ω­σαν και πάλι άνοδο, έπειτα από τρία χρόνια που παρέ­με­ναν σχετικά στα­θε­ρές. Και το 2018 ανα­μέ­νε­ται η ίδια τάση, καθώς ανα­μέ­νε­ται αύξηση των εκπο­μπών του τομέα της ενέρ­γειας (3/4 του συνόλου), έχει ήδη προει­δο­ποι­ή­σει η Διεθνής Υπη­ρε­σία Ενέρ­γειας.

Το σενάριο του UNEP είναι πιο σκο­τεινό απ’ ό,τι πέρυσι και επειδή οι τελευ­ταίες έρευνες δεί­χνουν πως δεν πρέπει να υπο­λο­γί­ζουμε σε μια εκτε­τα­μένη και ταχεία ανά­πτυξη τεχνο­λο­γιών απορ­ρό­φη­σης του διο­ξει­δίου του άνθρακα (CO2).

Οι εκπο­μπές το 2017 έφθασαν σε ιστο­ρικά υψηλό επίπεδο, στους 53,3 γιγα­τό­νους (Gt) ισο­δύ­ναμο CO2, δηλαδή 0,7 Gt περισ­σό­τερο από το 2016, υπο­γραμ­μί­ζει το UNEP. Και «τίποτε δεν δείχνει πως κορυ­φώ­θη­καν και θα αρχί­σουν να μειώ­νο­νται».

Για να παρα­μεί­νει η άνοδος της θερ­μο­κρα­σίας μέχρι τους 2 βαθμούς Κελσίου, θα πρέπει να απε­λευ­θε­ρω­θούν στην ατμό­σφαιρα το μέγιστο 40 Gt ισο­δύ­να­μου CO2 το 2030 και 24 Gt για να είναι η άνοδος 1,5 βαθμός Κελσίου. Όμως αν οι χώρες παρα­μεί­νουν στις σημε­ρι­νές δράσεις τους, χωρίς να τις ενι­σχύ­σουν, θα παρα­γά­γουν άλλους 59 Gt στο διά­στημα αυτό, υπο­γραμ­μί­ζει η έκθεση, η οποία απο­τε­λεί μια σύνθεση επι­στη­μο­νι­κών γνώσεων.

Σύμφωνα με τους συντά­κτες, 49 χώρες έχουν περάσει την «κορύ­φωση» των εκπο­μπών τους (δηλαδή το σημείο μετά το οποίο οι εκπο­μπές αρχί­ζουν να μειώ­νο­νται), όμως δεν αντι­προ­σω­πεύ­ουν παρά το 36% των παγκό­σμιων εκπο­μπών αερίων που προ­κα­λούν το φαι­νό­μενο του θερ­μο­κη­πίου. Και συνο­λικά μόνο 57 κράτη (60% των εκπο­μπών) βρί­σκο­νται σε καλό δρόμο για να τα κατα­φέ­ρουν μέχρι το 2030 — αν τηρή­σουν τις υπο­σχέ­σεις που έδωσαν το 2015.

«Σαν να τρέχεις πίσω από ένα λεω­φο­ρείο»

Υπάρ­χουν πρόοδοι: άνθηση των ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας, της ενερ­γεια­κής απο­δο­τι­κό­τη­τας, δράσεις τοπικών συλ­λο­γι­κο­τή­των στις μετα­φο­ρές… Το UNEP υπο­γραμ­μί­ζει τον δυνα­μι­σμό του ιδιω­τι­κού τομέα και το ανεκ­με­τάλ­λευτο δυνα­μικό της και­νο­το­μίας και της πρά­σι­νης χρη­μα­το­δό­τη­σης.

Όμως το να αγω­νί­ζε­σαι σήμερα ενα­ντίον της απορ­ρύθ­μι­σης του κλί­μα­τος «είναι σαν να τρέχεις πίσω από ένα λεω­φο­ρείο», εξηγεί ο Άντριου Στιρ, πρό­ε­δρος της δεξα­με­νής σκέψης WRI. «Πηγαί­νουμε όλο και γρη­γο­ρό­τερα, καταρ­ρί­πτουμε ρεκόρ, όμως το λεω­φο­ρείο επι­τα­χύ­νει και η από­σταση μεγα­λώ­νει».

Επι­πλέον, σύμφωνα με την ειδική έκθεση που δόθηκε στη δημο­σιό­τητα τον Οκτώ­βριο από τους εμπει­ρο­γνώ­μο­νες του ΟΗΕ για το κλίμα (Δια­κυ­βερ­νη­τική Επι­τροπή για την Κλι­μα­τική Αλλαγή, IPCC), ο κόσμος οφείλει να έχει στόχο τον 1,5 βαθμό Κελσίου και όχι απλώς τους 2 βαθμούς Κελσίου, αν θέλει να απο­φύ­γει μεί­ζο­νες επι­πτώ­σεις, κύματα καύσωνα, υπερ­κυ­κλώ­νες ή απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση των αιώνιων πάγων. Όμως στο στάδιο αυτό, τρέχει προς τους +4 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με το προ­βιο­μη­χα­νικό επίπεδο, στο τέλος του αιώνα.

Το UNEP επι­μέ­νει ότι πρέπει να δοθεί μεγα­λύ­τερη ώθηση σε εθνικό επίπεδο, καθώς και στον ρόλο που πρέπει να δια­δρα­μα­τί­σουν οι κυβερ­νή­σεις, για παρά­δειγμα μέσω «μιας προ­σε­κτικά δια­μορ­φω­μέ­νης φορο­λο­γι­κής πολι­τι­κής (…) για να επι­δο­τού­νται λύσεις με χαμηλές εκπο­μπές και να φορο­λο­γού­νται τα ορυκτά καύσιμα».

Αριθμός χωρών κυρίως της Ομάδας των 20 (G20) δεν ανα­μέ­νε­ται να εκπλη­ρώ­σει τις δεσμεύ­σεις που ανέλαβε στο Παρίσι (ΕΕ, ΗΠΑ, Αυστρα­λία, Καναδάς…), αν πιστέ­ψει κανείς τη σημε­ρινή πορεία τους. Η Κίνα και η Ρωσία ανα­μέ­νε­ται να τα κατα­φέ­ρουν, όμως οι φιλο­δο­ξίες τους ήταν σχετικά περιο­ρι­σμέ­νες.

Στην διά­σκεψη του ΟΗΕ για την κλι­μα­τική αλλαγή, που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στο Κατο­βί­τσε και αρχίζει τη Κυριακή, τα κράτη καλού­νται να απα­ντή­σουν στην έκθεση της IPCC και να εξε­τά­σουν το εύρος της συνο­λι­κής δέσμευ­σής τους. Η συμ­φω­νία του Παρι­σιού προ­βλέ­πει μια επα­νε­ξέ­ταση των εθνικών συνει­σφο­ρών το 2020. «Οι κυβερ­νή­σεις οφεί­λουν αληθινά να πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν τις συνει­σφο­ρές τους και να αυξή­σουν τις φιλο­δο­ξίες τους», υπο­γραμ­μί­ζει ο Ντροστ του UNEP. «Υπάρχει πολύς δρόμος να γίνει και οφεί­λουμε να δρά­σουμε γρήγορα. Όχι σε δεκα­ε­τίες, τώρα».

πηγή thetoc.gr