Δικαιώνονται 70.000 δανειολήπτες ελβετικού φράγκου

Το ζήτημα αφορά 65.000-70.000 Έλληνες δανειο­λή­πτες, που είχαν λάβει δάνεια σε ελβε­τικό φράγκο από κάποιες τρά­πε­ζες, κυρίως κατά τα έτη 2006-2009. Οι δανειο­λή­πτες αυτοί, εξαι­τίας της αλλαγής της ισο­τι­μίας του νομί­σμα­τος έναντι του ευρώ, έφτασαν να πλη­ρώ­νουν «χρυσά» τα ληφθέ­ντα ποσά, όπως υπο­στη­ρί­ζει, μιλώ­ντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η Αριάδνη Νούκα, μία από τους τέσ­σε­ρις δικη­γό­ρους που χει­ρί­στη­καν την υπόθεση.

Στην ουσία, οποια­δή­ποτε κατα­βολή πραγ­μα­το­ποιού­σαν οι δανειο­λή­πτες για την εξό­φληση του δανείου τους εξα­νε­μι­ζό­ταν στις συναλ­λαγ­μα­τι­κές ισο­τι­μίες, ενώ το κεφά­λαιο που πραγ­μα­τικά δανεί­στη­καν, αυξα­νό­ταν διαρκώς αντί να μειώ­νε­ται. Η κ. Νούκα χαρα­κτη­ρι­στικά ανα­φέ­ρει ότι «αν θα θέλαμε να δώσουμε ένα αριθ­μη­τικό παρά­δειγμα […] η επι­βά­ρυνση μπορεί να ανερ­χό­ταν ακόμη και σε 95.000 ευρώ για ένα δάνειο 125.000 ευρώ. Το παρά­δειγμα αυτό είναι πραγ­μα­τικό και όχι υπο­θε­τικό».

Ειδι­κό­τερα το δια­τα­κτικό της από­φα­σης, που εκδό­θηκε στις 24/5, απα­γο­ρεύει στην τράπεζα να δια­τυ­πώ­νει, να επι­κα­λεί­ται και να χρη­σι­μο­ποιεί στις συναλ­λα­γές της με τους εν λόγω κατα­να­λω­τές τον γενικό όρο σύμφωνα με τον οποίο «η απο­πλη­ρωμή του δανείου λαμ­βά­νει χώρα με την τρέ­χουσα τιμή πώλησης του νομί­σμα­τος την ημέρα της κατα­βο­λής» (αυτό αφορά συμ­βά­σεις δανείων σε ελβε­τικό φράγκο ή με ρήτρα ελβε­τι­κού φράγκου). Επίσης, μεταξύ άλλων, απα­γο­ρεύει στην τράπεζα την καταγ­γε­λία των συμ­βά­σεων των δανείων, εάν οι δανειο­λή­πτες κατα­βάλ­λουν στο ισόποσό τους σε ευρώ τις τοκο­χρε­ω­λυ­τι­κές τους δόσεις σε CHF (ελβε­τικό φράγκο), βάσει της ισο­τι­μίας των δύο νομι­σμά­των «κατά τον χρόνο εκτα­μί­ευ­σης του δανείου και χορή­γη­σης σε ευρώ».

«Πρα­κτικά το δικα­στή­ριο επα­νέ­φερε την ισο­τι­μία απο­πλη­ρω­μής των δανείων σε ελβε­τικό φράγκο στην αρχική ισο­τι­μία εκτα­μί­ευ­σης, τόσο για τις μελ­λο­ντι­κές κατα­βο­λές, όσο και για τις παρελ­θο­ντι­κές», σημειώ­νει η κ. Νούκα.

Οι παρα­δο­χές του δικα­στη­ρίου που οδή­γη­σαν στη θετική έκβαση για τους δανειο­λή­πτες ανα­φέ­ρουν ότι οι συμ­βά­σεις αυτές δεν ήταν συνη­θι­σμέ­νες, αλλά έφεραν έντονο το στοι­χείο του επεν­δυ­τι­κού εγχει­ρή­μα­τος. Προ­σθέ­τουν ότι η τακτική ενη­μέ­ρω­σης από πλευράς τρα­πε­ζών δεν πλη­ρούσε το ανα­γκαίο πλαίσιο ενη­μέ­ρω­σης και τις ασφα­λι­στι­κές δικλεί­δες που αυτό προ­βλέ­πει.

Οι τέσ­σε­ρις δικη­γό­ροι που χει­ρί­στη­καν την υπόθεση -Αριάδνη Νούκα, Ιωάννης Μυτα­λού­λης, Μάριος Μαρι­νά­κος και Ανα­στά­σιος Σανδαλάκης- ανέ­φε­ραν ότι επρό­κειτο για μια ιστο­ρική απόφαση και για μια σημα­ντι­κό­τατη δικα­στική εξέλιξη για την ανα­γκαία και δίκαιη προ­στα­σία των δανειο­λη­πτών σε ελβε­τικό φράγκο.

enikonomia.gr