Συγκέντρωση του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων την Πρωτομαγιά στο Εργατικό Κέντρο

Από το Σωμα­τείο Ιδιω­τι­κών Υπαλ­λή­λων ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Η 1η Μάη είναι η δική μας μέρα, η μέρα των εργα­ζό­με­νων όλου του κόσμου,  που μας διδά­σκει ότι τίποτα δεν κερ­δί­σαμε χωρίς τον δικό μας αγώνα, χωρίς τη δική μας οργά­νωση, χωρίς την αμφι­σβή­τηση της δύναμης και της εξου­σίας των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων, των εκμε­ταλ­λευ­τών μας.

Τιμάμε τους μεγά­λους αγώνες της εργα­τι­κής τάξης που άνοιξαν δρόμο για τα σύγ­χρονα δικαιώ­ματα. Τιμάμε το Σικάγο του 1886, όπου με αίμα γρά­φτηκε ο αγώνας για το 8ωρο. Τιμάμε την πρώτη Πρω­το­μα­γιά στην Αθήνα το 1893, τους νεκρούς εργάτες της Θεσ­σα­λο­νί­κης το 1936, τους 200 εκτε­λε­σμέ­νους κομ­μου­νι­στές στην Και­σα­ριανή το 1944.

Η φετινή πρω­το­μα­γιά βρίσκει τους εργα­ζό­με­νους μπροστά σε ακόμα χει­ρό­τερη κατά­σταση, με την όξυνση των αντα­γω­νι­σμών, των εμπο­ρι­κών πολέμων. Όλο και μεγα­λύ­τερα ποσά ξοδεύ­ο­νται σε πολε­μι­κούς εξο­πλι­σμούς, ενώ παράλ­ληλα συνε­χί­ζο­νται οι συγκρού­σεις στην Ουκρα­νία και η γενο­κτο­νία του Παλαι­στι­νια­κού λαού.

Από την άλλη η κερ­δο­φο­ρία επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων όπως τρα­πε­ζών,  ενερ­γεια­κών ομίλων, μεγάλων σούπερ μαρκετ, πολυ­κα­τα­στη­μά­των κ.α. εκτο­ξεύ­ε­ται χρόνο με τον χρόνο, και μας ζητάνε να πει­θαρ­χή­σουμε στην λιτό­τητα, να βάλουμε «τα κεφάλια μέσα» και να μην ζητάμε πολλά.

Μας εξορ­γί­ζει ότι για μισθούς, υγεία, παιδεία και για τις δικές μας ανάγκες χρήματα δεν υπάρ­χουν αλλά για Νατοϊ­κούς εξο­πλι­σμούς και την όλο βαθύ­τερη εμπλοκή της χώρα μας σε πολε­μι­κούς σχε­δια­σμούς δίνουν πακτωλό χρη­μά­των. H Ε.Ε εξαγ­γέλ­λει 800 δις ευρώ ζεστό χρήμα για τις βιο­μη­χα­νίες πολέμου, βάζο­ντας «χέρι» μέχρι και στα απο­θε­μα­τικά των συντα­ξιο­δο­τι­κών ταμείων, το ΝΑΤΟ απαιτεί 5% του ΑΕΠ για τις πολε­μι­κές δαπάνες.

Μας εξορ­γί­ζει ότι οι εμπο­ρο­ϋ­πάλ­λη­λοι βλέ­πουμε τους εργο­δό­τες μας στα σούπερ μάρκετ να βγάζουν τερά­στια  κέρδη από τη δική μας σκληρή και κακο­πλη­ρω­μένη δουλειά και εμείς για να τα βγά­λουμε πέρα ανα­γκα­ζό­μα­στε να κάνουμε και δεύτερη δουλειά. Πηγαί­νουμε στη δουλειά και φεύ­γουμε τσα­κι­σμέ­νοι από την εντα­τι­κο­ποί­ηση και την απουσία μέτρων για την ασφά­λεια μας. Στα πολυ­κα­τα­στή­ματα με τζίρους που ζαλί­ζουν βλέ­πουμε να σπα­τα­λάνε χιλιά­δες ευρώ για δια­φη­μι­στι­κές καμπά­νιες, για τα 20  και 25 χρόνια παρου­σίας τους στην αγορά όταν οι μισθοί μας παρα­μέ­νουν κολ­λη­μέ­νοι στα επίπεδα του 2011!

Αυτήν την καθη­με­ρι­νό­τητα έχει δια­μορ­φώ­σει σήμερα η κυβέρ­νηση της ΝΔ για τους εργα­ζό­με­νους. Μια πραγ­μα­τι­κό­τητα για την οποία ευθύνη έχουν και όλες οι προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι ψήφισαν μαζί δεκάδες αντερ­γα­τι­κούς νόμους ενώ κανένας δεν κατήρ­γησε νόμο του προη­γού­με­νου, εφαρ­μό­ζο­ντας όλες τις κατευ­θύν­σεις της ΕΕ μόνος τους στόχος είναι να δια­μορ­φώ­σουν όλες τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις ώστε να μπορούν οι μεγάλοι επι­χει­ρη­μα­τίες να αυξά­νουν συνεχώς τα κέρδη τους στις δικές μας πλάτες.

Οι εργα­ζό­με­νοι δεν θα πλη­ρώ­σουν, είτε με τον ιδρώτα μας είτε με την ζωή μας για να κερ­δί­ζουν μια χούφτα εται­ρίες και μέτοχοι!

Δεν γίνεται στον 21ο αιώνα που μιλάμε για τα επι­τεύγ­ματα της τεχνο­λο­γίας καθη­με­ρινά, εμείς να ζούμε χει­ρό­τερα από ότι τα προη­γού­μενα χρόνια. Δεν γίνεται όταν το 8ωρο και το πεν­θή­μερο κατα­κτή­θηκε με αίμα μέσα από τους αγώνες της τάξης μας, σήμερα να θεω­ρεί­ται άπιαστο όνειρο. Δεν γίνεται την στιγμή που η φορο­λο­γία μας συνεχώς αυξά­νε­ται που το ένα χαράτσι «πέφτει» πίσω από το άλλο, να μην μπο­ρούμε να έχουμε ουσια­στική φρο­ντίδα υγείας, δεν γίνεται με την αυτο­μα­το­ποί­ηση που θα μπο­ρούσε να υπάρχει στην παρα­γωγή και τα νέα τεχνο­λο­γικά μέσα εμείς ακόμα να δου­λεύ­ουμε με απαρ­χαιω­μένα μηχα­νή­ματα με κίνδυνο ακόμα και την ζωή μας, χωρίς να τηρού­νται ούτε τα βασικά για την υγεία και την ασφά­λεια μας στους χώρους δου­λειάς και να συμ­βαί­νει το ένα εργα­τικό ατύχημα πίσω από το άλλο με απο­τέ­λε­σμα να θρη­νούμε ακόμα και συνα­δέλ­φους μας μέσα στους χώρους δου­λειάς.

Ακριβώς όμως, επειδή ο λαός παράγει αυτόν τον πλούτο καθη­με­ρινά, μπορεί και να επη­ρε­ά­σει τις εξε­λί­ξεις, να παρέμ­βει δυνα­μικά. Οι αγώνες χιλιά­δων εργατών και εργα­τριών ενάντια σε κράτος και αφε­ντικά ποτέ δεν πάνε χαμένοι. Μας δεί­χνουν τον δρόμο, ακόμα και αν φαι­νο­με­νικά δεν κέρ­δι­σαν εκείνη την στιγμή, μπό­ρε­σαν, επη­ρέ­α­σαν τις εξε­λί­ξεις και τελικά βελ­τιώ­θηκε η ζωή των εργα­ζο­μέ­νων.

Αυτή η δύναμη του λαού μας φάνηκε στη συγκλο­νι­στική απεργία στις 28 Φλεβάρη, 2 χρόνια μετά το έγκλημα των Τεμπών. Αυτές οι κινη­το­ποι­ή­σεις απο­τέ­λε­σαν απο­φα­σι­στική καμπή στις εξε­λί­ξεις. Ήταν η σταγόνα που ξεχεί­λισε το ποτήρι της λαϊκής οργής και δυσα­ρέ­σκειας για όλη μας τη ζωή, για την ασφυξία που μας έχουν επι­βάλ­λει.

Τιμάμε την εργα­τική Πρω­το­μα­γιά – δυνα­μώ­νουμε τον αγώνα της τάξης μας για:

·        7ωρο – 5θημερο – 35ωρο, όπως επι­τρέ­πει η ανά­πτυξη της επι­στή­μης και της τεχνο­λο­γίας.

·        Αυξή­σεις στους μισθούς, επα­να­φορά 13ου και 14ου μισθού και σύντα­ξης, υπο­γραφή ΣΣΕ με διεύ­ρυνση δικαιω­μά­των.

·        Κατάρ­γηση των αντερ­γα­τι­κών νόμων που τσα­κί­ζουν το 8ωρο, ποι­νι­κο­ποιούν τη συν­δι­κα­λι­στική δράση και απα­γο­ρεύ­ουν το δικαί­ωμα στην απεργία.

·        Άμεσα μέτρα ενάντια στην ακρί­βεια.

·        Μέτρα για την ασφά­λεια και την υγιεινή στους χώρους εργα­σίας.

·        Απο­κλει­στικά Δημόσια δωρεάν υγεία και παιδεία για όλο το λαό.

·        Το έγκλημα στα Τέμπη να μη συγκα­λυ­φθεί. Να απο­κα­λυ­φθούν οι πραγ­μα­τι­κοί ένοχοι και οι πολι­τι­κές που οδή­γη­σαν στο θάνατο 57 αθώους ανθρώ­πους.

·        Λεφτά για μισθούς, συντά­ξεις, παιδεία, υγεία και όχι για του πολέμου τα σφαγεία.

·        Απε­μπλοκή από τους Ιμπε­ρια­λι­στι­κούς σχε­δια­σμούς και τις πολε­μι­κές συγκρού­σεις.

·        Λευ­τε­ριά στην Παλαι­στίνη. Καμία συνερ­γα­σία με το Ισραήλ, το κράτος που συνε­χί­ζει να δολο­φο­νεί με τις πλάτες ΗΠΑ – ΝΑΤΟ και Ε.Ε.

Όλοι στα συν­δι­κάτα, όλοι στον αγώνα.