Δικαστική απόφαση για πνευματικά δικαιώματα ξενοδοχείου στη Ρόδο

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου εξέδωσε απόφαση υπέρ οργα­νι­σμού συλ­λο­γι­κής δια­χεί­ρι­σης πνευ­μα­τι­κών δικαιω­μά­των, υπο­χρε­ώ­νο­ντας ξενο­δο­χειακή επι­χεί­ρηση να κατα­βά­λει απο­ζη­μί­ωση για τη δημόσια εκτέ­λεση προ­στα­τευ­μέ­νων μου­σι­κών έργων χωρίς την απαι­τού­μενη άδεια.

Η υπόθεση αφορά στη χρήση μου­σι­κών έργων σε ξενο­δο­χειακή μονάδα στη Ρόδο, όπου δια­πι­στώ­θηκε ότι μέσω συσκευών τηλε­ό­ρα­σης στα δωμάτια, καθώς και μέσω ζωντα­νής και μηχα­νι­κής μου­σι­κής στους κοι­νό­χρη­στους χώρους, μετα­δί­δο­νταν μουσικά έργα χωρίς την κατα­βολή των σχε­τι­κών δικαιω­μά­των. Σύμφωνα με το αμοι­βο­λό­γιο του οργα­νι­σμού, τα πνευ­μα­τικά δικαιώ­ματα για τέτοιου είδους επι­χει­ρή­σεις υπο­λο­γί­ζο­νται με ημε­ρή­σια και μηνιαία ποσά ανάλογα με τη χρήση και τις παρε­χό­με­νες υπη­ρε­σίες.

Ο οργα­νι­σμός συλ­λο­γι­κής δια­χεί­ρι­σης, μέσω της πλη­ρε­ξού­σιας δικη­γό­ρου του κ. Δέσποι­νας Χατζη­νι­κο­λάου, κατέ­θεσε αγωγή ζητώ­ντας την κατα­βολή ποσού ύψους 43.860,52 ευρώ, που αντι­στοι­χεί στο διπλά­σιο της οφει­λό­με­νης αμοιβής για την εκμε­τάλ­λευση των μου­σι­κών έργων χωρίς άδεια, καθώς και χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω ηθικής βλάβης.

Το σκε­πτικό

της από­φα­σης

Το δικα­στή­ριο, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη την ευρω­παϊκή και εθνική νομο­λο­γία σχετικά με την προ­στα­σία των πνευ­μα­τι­κών δικαιω­μά­των, έκρινε ότι η παρου­σί­αση μου­σι­κών έργων στο κοινό μέσω τηλε­ο­ρά­σεων σε δωμάτια ξενο­δο­χείου συνιστά δημόσια εκτέ­λεση, γεγονός που ενερ­γο­ποιεί το απο­κλει­στικό δικαί­ωμα του δημιουρ­γού να παρέχει άδεια και να λαμ­βά­νει αντί­στοιχη αμοιβή. Στο σκε­πτικό της από­φα­σης ανα­φέ­ρε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά:

“Η εγκα­τά­σταση τηλε­ο­πτι­κών δεκτών στα δωμάτια ενός ξενο­δο­χείου, μέσω των οποίων παρέ­χε­ται πρό­σβαση σε μουσικά έργα που μετα­δί­δο­νται από ραδιο­τη­λε­ο­πτι­κούς σταθ­μούς, συνιστά παρου­σί­αση στο κοινό κατά την έννοια του άρθρου 3 παρ. 1 της Οδηγίας 2001/29/ΕΚ. Το γεγονός ότι τα δωμάτια ενός ξενο­δο­χείου απο­τε­λούν ιδιω­τικό χώρο για τους εκά­στοτε επι­σκέ­πτες, δεν αναιρεί το δημόσιο χαρα­κτήρα της εκμε­τάλ­λευ­σης των πνευ­μα­τι­κών δικαιω­μά­των, καθώς το κοινό είναι διαρκώς μετα­βαλ­λό­μενο και η παροχή αυτής της υπη­ρε­σίας απο­τε­λεί μέρος των παροχών του ξενο­δο­χείου προς τους πελάτες του.”

Επι­πλέον, το δικα­στή­ριο επι­κα­λέ­στηκε και την απόφαση του Δικα­στη­ρίου της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης στην υπόθεση C-306/05, σύμφωνα με την οποία η μετά­δοση τηλε­ο­πτι­κών προ­γραμ­μά­των σε δωμάτια ξενο­δο­χείων θεω­ρεί­ται νέα δημόσια παρου­σί­αση, δια­φο­ρο­ποιού­μενη από την αρχική εκπομπή.

Υπο­λο­γι­σμός απο­ζη­μί­ω­σης

Σύμφωνα με το αμοι­βο­λό­γιο του οργα­νι­σμού, οι υπο­λο­γι­σμοί της απο­ζη­μί­ω­σης βασί­στη­καν στις ημέρες χρήσης, τον αριθμό των δωμα­τίων και τους κοι­νό­χρη­στους χώρους. Συγκε­κρι­μένα, η ενα­γό­μενη ξενο­δο­χειακή μονάδα, με 615 δωμάτια την περίοδο 2019-2021 και 503 δωμάτια την περίοδο 2022-2023, όφειλε να κατα­βά­λει ποσά που κυμαί­νο­νταν από 1.355,58 ευρώ έως 2.149,00 ευρώ ανά περίοδο για τα δικαιώ­ματα των μου­σι­κών έργων. Συνο­λικά, η επι­χεί­ρηση κρίθηκε ότι είχε εκμε­ταλ­λευ­θεί μουσικά έργα χωρίς άδεια για αρκετές χρο­νι­κές περιό­δους, δημιουρ­γώ­ντας συνο­λική οφειλή ύψους 21.930,26 ευρώ, η οποία διπλα­σιά­στηκε ως απο­ζη­μί­ωση φτά­νο­ντας τα 43.860,52 ευρώ.

Το δικα­στή­ριο έκανε δεκτή την αγωγή ως προς την απο­ζη­μί­ωση, αλλά απέρ­ριψε το αίτημα για επι­πλέον χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω ηθικής βλάβης, κρί­νο­ντας ότι δεν απο­δεί­χθηκε επαρκώς η προ­σβολή της εμπο­ρι­κής φήμης του οργα­νι­σμού συλ­λο­γι­κής δια­χεί­ρι­σης.

Η απόφαση αυτή απο­τε­λεί σημα­ντικό προη­γού­μενο για παρό­μοιες υπο­θέ­σεις και ενι­σχύει τη θέση των οργα­νι­σμών συλ­λο­γι­κής δια­χεί­ρι­σης στην προ­στα­σία των πνευ­μα­τι­κών δικαιω­μά­των.

Η ενα­γό­μενη ξενο­δο­χειακή επι­χεί­ρηση ανα­μέ­νε­ται να ασκήσει έφεση, ωστόσο η πρω­τό­δικη απόφαση ήδη θέτει σημα­ντικά δεδο­μένα για την προ­στα­σία των δικαιω­μά­των των δημιουρ­γών στον χώρο του του­ρι­σμού.