Απόφαση «σταθμός» του Μονομελούς Εφετείου για τα ξενοδοχεία Κυπριώτη

Με την υπ’ αρίθμ. 51/2020 από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου απορ­ρί­φθη­καν τε­λε­σι­δί­κως οι αι­τή­σεις των πι­στω­τι­κών ιδρυ­μά­των Eurobank Ergasias και Πει­ραιώς, για την υπα­γω­γή των ξε­νο­δο­χεί­ων Κυ­πριώ­τη σε ανα­γκα­στι­κή δια­χεί­ρι­ση.

Ενα από τα με­γα­λύ­τε­ρα του­ρι­στι­κά συ­γκρο­τή­μα­τα στα Δω­δε­κά­νη­σα , με πέντε ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες και συ­νο­λι­κά 1.483 δω­μά­τια, βρέ­θη­κε προ του εν­δε­χο­μέ­νου να τεθεί σε ει­δι­κή δια­χεί­ρι­ση και να που­λη­θεί σε πλει­στη­ρια­σμό.

Το Μο­νο­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επα­νε­ξέ­τα­σε την υπό­θε­ση μετά την υπο­βο­λή εφέ­σε­ως από τις δύο τρά­πε­ζες.

Η εται­ρεία «Γ. ΚΥ­ΠΡΙΩ­ΤΗΣ ΚΑΙ ΥΙΟΙ Α.Ε.», που εδρεύ­ει στην Κω, δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον τομέα των ξε­νο­δο­χεια­κών, του­ρι­στι­κών και ναυ­τι­λια­κών, πρα­κτο­ρεια­κών, εμπο­ρι­κών, αντι­προ­σω­πευ­τι­κοί, ερ­γο­λα­βι­κών, γε­ωρ­γι­κών, κτη­νο­τρο­φι­κών και άλλων συ­να­φών επι­χει­ρή­σε­ων.

Στο πλαί­σιο της δρά­στη­ριό­τη­τάς της αυτής δια­τη­ρεί πέντε ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες, τεσ­σά­ρων και πέντε αστέ­ρων, δυ­να­μι­κό­τη­τας συ­νο­λι­κά 1.522 δω­μα­τί­ων και 5.079 κλι­νών, με τους δια­κρι­τι­κούς τί­τλους «KIPRIOTIS VILLAGE», «KIPRIOTIS HIPPOCRATES», «KIPRIOTIS MARIS», «KIPRIOTIS PANORAMA» και «KIPRIOTIS AQUALAND», καθώς και δύο συ­νε­δρια­κά κέ­ντρα, χω­ρη­τι­κό­τη­τας συ­νο­λι­κά του­λά­χι­στον 5.500 συ­νέ­δρων.

Όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στις οι­κο­νο­μι­κές κα­τα­στά­σεις των ετών 2014, 2015 και 2016, η εται­ρεία πα­ρου­σί­α­σε ζη­μί­ες και, συ­γκε­κρι­μέ­να, τα απο­τε­λέ­σμα­τα (μετά από φό­ρους, τό­κους και απο­σβέ­σεις) ανήλ­θαν κατά τη χρήση από 1.1.2014 έως 31.12.2014 σε 5.292.099,68 ευρώ, κατά τη χρήση από 1.1.2015 έως 31.12.2015 σε-4.3 58.599,01 ευρώ και κατά τη χρήση από 1.1.2016 έως 31.12.2016 σε -6.026.518,00 ευρώ.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ωστό­σο ότι κατά τις ίδιες ως άνω χρή­σεις είχε ση­μα­ντι­κά λει­τουρ­γι­κά κέρδη, όπως αυτά προ­κύ­πτουν μετά την αφαί­ρε­ση από τα έσοδα των λει­τουρ­γι­κών της δα­πα­νών.

Εξάλ­λου, προ­βαί­νει σύμ­με­τρα στην πλη­ρω­μή των οφει­λών της προς τρί­τους και δη προ­μη­θευ­τές, στη μι­σθο­δο­σία των ερ­γα­ζο­μέ­νων της και στην εκ­πλή­ρω­ση των φο­ρο­λο­γι­κών και ασφα­λι­στι­κών της υπο­χρε­ώ­σε­ων.

Επι­πλέ­ον, κα­τέ­βα­λε στις τρά­πε­ζες κατά το έτος 2014 το ποσό των 3.522.590.22 ευρώ, κατά τα έτη 2015 και 2016, οπότε ήταν σε ισχύ το με­τα­ξύ των δια­δί­κων από 24.4.2015 ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό ανο­χής (standstill agreement) και το από 30.12.2015/4.1.2016 συμ­φω­νη­τι­κό πα­ρά­τα­σης αυτού μέχρι την 31η.3.2016, το συ­νο­λι­κό ποσό των 4.293.636,66 ευρώ, που προ­ερ­χό­ταν από το πλε­ό­να­σμα των τα­μεια­κών της ροών, καθώς και το ποσό του 1.793.705,32 ευρώ κατά το έτος 2017.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο έχει κρί­νει ότι παρά την ύπαρ­ξη των οφει­λών της προς τις αι­τού­σες, δεν έχει πε­ριέλ­θει σε γε­νι­κή και μό­νι­μη αδυ­να­μία να εκ­πλη­ρώ­νει τις λη­ξι­πρό­θε­σμες χρη­μα­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις της, αλλά απο­τε­λεί μία βιώ­σι­μη επι­χεί­ρη­ση που βρί­σκε­ται σε λει­τουρ­γι­κή κερ­δο­φο­ρία και έχει τη δυ­να­τό­τη­τα απο­πλη­ρω­μής του δα­νει­σμού της, όπως τούτο απο­τυ­πώ­νε­ται και στο από Φε­βρουά­ριο 2018 επι­χει­ρη­μα­τι­κό σχέ­διο που συ­νέ­τα­ξε η ανώ­νυ­μη εται­ρία με την επω­νυ­μία «ΕΛ­ΛΗ­ΝΟ­ΚΥ­ΠΡΙΑ­ΚΗ Α.Ε.» Σύμ­βου­λοι Επι­χει­ρή­σε­ων.

Οι τρά­πε­ζες στην έφεσή τους από την άλλη, επέ­μει­ναν, ότι η ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία ήδη από το έτος 2010 ευ­ρι­σκό­ταν σε αδυ­να­μία να αντα­πο­κρι­θεί στις υπο­χρε­ώ­σεις της, κα­θυ­στε­ρώ­ντας την κα­τα­βο­λή των οφει­λών της (τόκων και δό­σε­ων των δα­νεί­ων της).

‏Όταν οι εξα­ντλη­τι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με­τα­ξύ των τρα­πε­ζών και της εται­ρεί­ας, όπως δια­τεί­νο­νται, ναυά­γη­σαν για λό­γους που δεν οφεί­λο­νται σε υπαι­τιό­τη­τά τους, βρέ­θη­καν στο δί­λημ­μα, είτε της κα­τά­σχε­σης και πλει­στη­ρια­σμού των ξε­νο­δο­χεί­ων της, που θα είχαν ως άμεσο απο­τέ­λε­σμα την παύση της εμπο­ρι­κής της δρα­στη­ριό­τη­τας, την απώ­λεια θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας και την απώ­λεια της υπε­ρα­ξί­ας που προσ­δί­δει στην επι­χεί­ρη­ση η λει­τουρ­γία της και η δια­τή­ρη­ση των συμ­βά­σε­ων της με τρί­τους, είτε της ει­δι­κής δια­χεί­ρι­σης εν λει­τουρ­γία, χωρίς απο­λύ­σεις προ­σω­πι­κού και με δια­τή­ρη­ση της υπε­ρα­ξί­ας που συ­νε­πά­γε­ται η μη δια­κο­πή της λει­τουρ­γί­ας της, με αλ­λα­γή μόνο του φορέα.

‏Η επι­λε­γεί­σα λύση της ει­δι­κής δια­χεί­ρι­σης, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται, ήταν προ­φα­νώς η πλέον εν­δε­δειγ­μέ­νη και προς το κοινό όφε­λος πι­στω­τών και οφει­λέ­τη, των ερ­γα­ζο­μέ­νων και της το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας, διότι η επι­χεί­ρη­ση δια­τη­ρεί­ται σε λει­τουρ­γία, όπως και οι θέ­σεις ερ­γα­σί­ας ‏των ερ­γα­ζο­μέ­νων σε αυτήν, χωρίς να πα­ρα­βλά­πτε­ται η συλ­λο­γι­κή ικα­νο­ποί­η­ση των πι­στω­τών της, αφού μέσω της δια­δι­κα­σί­ας αυτής επι­διώ­κε­ται η πώ­λη­ση των ξε­νο­δο­χεί­ων σε λει­τουρ­γία, σε αντί­θε­ση με τις εναλ­λα­κτι­κές λύ­σεις της ατο­μι­κής εκτέ­λε­σης ή της πτώ­χευ­σης, οι οποί­ες διαρ­κούν πολύ με­γά­λο διά­στη­μα (σε σχέση με την ει­δι­κή δια­χεί­ρι­ση), κατά το οποίο απα­ξιώ­νε­ται η αξία των ξε­νο­δο­χεί­ων χωρίς να δια­σφα­λί­ζε­ται ότι θα συ­νε­χι­στεί η λει­τουρ­γία τους.

Αυτές οι δια­δι­κα­σί­ες, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται οι τρά­πε­ζες, απο­τε­λούν μο­νό­δρο­μο επί εν­δε­χό­με­νης απόρ­ρι­ψης της έφε­σης τους, προ­κει­μέ­νου να ικα­νο­ποι­ή­σουν τις επί μα­κρόν οφει­λό­με­νες απαι­τή­σεις τους.

Στην μα­κρο­σκε­λή έφεσή τους οι τρά­πε­ζες επι­κα­λού­νται συ­γκε­κρι­μέ­να οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία και το ιστο­ρι­κό των σχέ­σε­ών τους με την εται­ρεία και ισχυ­ρί­ζο­νται ότι εξά­ντλη­σαν όλα τα απο­δε­κτά όρια δια­πραγ­μά­τευ­σης και με­τα­ξύ άλλων υπο­στη­ρί­ζουν ότι την 19η Δε­κεμ­βρί­ου 2016 κι ενώ ανα­μέ­νο­νταν η ορι­στι­κή το­πο­θέ­τη­ση της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας επί επι­και­ρο­ποι­η­μέ­νης προ­τά­σε­ώς τους, τους κοι­νο­ποι­ή­θη­κε έγ­γρα­φη πρό­τα­σή του κ. I. Χα­λί­κου, επι­χει­ρη­μα­τία από το Ντάρ­γου­ϊν της Αυ­στρα­λί­ας, για την από­κτη­ση του 100% των με­το­χών της εται­ρεί­ας, την ανα­διάρ­θρω­ση του τρα­πε­ζι­κού δα­νει­σμού της και την εξά­λει­ψη των υφι­στά­με­νων προ­σω­πι­κών εγ­γυ­ή­σε­ων.

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη πρό­τα­ση όπως το­νί­ζουν, είχε ισχύ έως την 10η Φε­βρουα­ρί­ου 2017. Βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση για την εξα­γο­ρά του 100% των με­το­χών της εται­ρεί­ας, ήταν η εξά­λει­ψη του δα­νει­σμού της εται­ρεί­ας ποσού €111 εκ με την κα­τα­βο­λή στις Τρά­πε­ζες €44 εκ, εντός 3ετίας.

Ισχυ­ρί­ζο­νται ότι η απο­δο­χή της εν λόγω πρό­τα­σης θα συ­νε­πά­γε­το ση­μα­ντι­κές ζη­μιές για τις πι­στώ­τριες τρά­πε­ζες ενώ το προ­σφε­ρό­με­νο τί­μη­μα ήταν κατά 38% χα­μη­λό­τε­ρο σε σχέση με την εμπο­ρι­κή αξία των ενυ­πό­θη­κων ακι­νή­των.

Υπο­στη­ρί­ζουν πα­ρα­πέ­ρα ότι ο τρα­πε­ζι­κός δα­νει­σμός της δεν είναι βιώ­σι­μος καθώς είναι μειω­μέ­νη η αξία των εξα­σφα­λί­σε­ων και δεν κα­λύ­πτει ούτε το 50% των οφει­λών της.

Το Μο­νο­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου στην πο­λυ­σέ­λι­δη από­φα­ση του έκρι­νε με­τα­ξύ άλλων ότι ότι από κα­νέ­να απο­δει­κτι­κό στοι­χείο δεν προ­έ­κυ­ψε ότι έχει κλο­νι­στεί η εμπο­ρι­κή πίστη και ότι έχει νε­κρω­θεί η εμπο­ρι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα της εται­ρεί­ας. Εχει ανα­βαθ­μί­σει τις πα­ρε­χό­με­νες υπη­ρε­σί­ες και τις ξε­νο­δο­χεια­κές εγκα­τα­στά­σεις οι οποί­ες ευ­ρί­σκο­νται σε υψηλό επί­πε­δο και αντα­πο­κρί­νο­νται στα διε­θνή πρό­τυ­πα για ξε­νο­δο­χεία αντί­στοι­χων αστέ­ρων λαμ­βά­νο­ντας και διε­θνείς δια­κρί­σεις σε συν­δυα­σμό με το γε­γο­νός ότι έχει συ­νά­ψει μα­κρο­χρό­νια συμ­βό­λαια με διε­θνείς του­ρι­στι­κούς πρά­κτο­ρες με αυ­ξη­μέ­νες τιμές, δει­κνύ­ει ότι πρό­κει­ται για μια ενερ­γή εμπο­ρι­κά επι­χεί­ρη­ση.

Το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι όλες οι αι­τιά­σεις που πε­ριέ­χο­νται στους συ­να­φείς λό­γους έφε­σης δυ­νά­μει των οποί­ων οι τρά­πε­ζες πα­ρα­πο­νέ­θη­καν για κακή εκτί­μη­ση των απο­δεί­ξε­ων πρέ­πει να απορ­ρι­φθούν ως αβά­σι­μες, όπως και ο λόγος έφε­σης στο σύ­νο­λό του.