Μητσοτάκης: «Με την Τουρκία, είναι αναγκαίο να έχουμε ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας και διάλογο στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και των σχέσεων καλής γειτονίας»

Η ση­μα­ντι­κό­τε­ρη κυ­βερ­νη­τι­κή προ­τε­ραιό­τη­τα εν μέσω της τρέ­χου­σας συ­γκυ­ρί­ας διε­θνούς αβε­βαιό­τη­τας είναι η αντι­με­τώ­πι­ση του κό­στους ζωής, τό­νι­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης στην εβδο­μα­διαία ανα­σκό­πη­ση.

«Η ση­μα­ντι­κό­τε­ρη άμεση κυ­βερ­νη­τι­κή προ­τε­ραιό­τη­τα σε μια συ­γκυ­ρία με­γά­λης διε­θνούς αβε­βαιό­τη­τας και ανα­τα­ρά­ξε­ων, όμως, είναι η αντι­με­τώ­πι­ση του κό­στους ζωής, κυ­ρί­ως μέσω του πε­ριο­ρι­σμού του κό­στους ενέρ­γειας με έμ­φα­ση στο πε­τρέ­λαιο θέρ­μαν­σης, αλλά και με­σο­πρό­θε­σμα με την αύ­ξη­ση του δια­θέ­σι­μου ει­σο­δή­μα­τος, με πε­ραι­τέ­ρω φο­ρο­λο­γι­κές ελα­φρύν­σεις και υψη­λό­τε­ρους μέ­σους ονο­μα­στι­κούς μι­σθούς» τό­νι­σε ο κ. Μη­τσο­τά­κης.

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης συ­νέ­δε­σε την πα­ρου­σία του στις ΗΠΑ, στο πλαί­σιο της Γε­νι­κής Συ­νέ­λευ­σης του ΟΗΕ, με μια σειρά από εγ­χώ­ρια μέτρα. Πα­ράλ­λη­λα, θέ­λη­σε να δεί­ξει ότι η Ελ­λά­δα είναι δια­με­σο­λα­βη­τής σε ένα αστα­θές διε­θνές πε­ρι­βάλ­λον.

«Η Ελ­λά­δα θέ­λου­με να είναι μια χώρα γε­φυ­ρο­ποιός και όχι τα­ρα­χο­ποιός», τό­νι­σε, ενό­ψει και της ανά­λη­ψης της προ­ε­δρί­ας του Συμ­βου­λί­ου Ασφα­λεί­ας του ΟΗΕ τον Οκτώ­βριο.

Πα­ράλ­λη­λα, ανα­φέρ­θη­κε στα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά, επα­να­λαμ­βά­νο­ντας τις θέ­σεις της Ελ­λά­δας για νο­μι­μό­τη­τα και τή­ρη­ση του Διε­θνούς Δι­καί­ου. «Ο ου­σια­στι­κός διά­λο­γος δεν μπο­ρεί να συ­νυ­πάρ­χει με μο­νο­με­ρείς ενέρ­γειες που πα­ρα­βιά­ζουν τη διε­θνή νο­μι­μό­τη­τα», έγρα­ψε.

Υπέρ της ρύθ­μι­σης της ΤΝ

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης ανα­φέρ­θη­κε και στην Τε­χνη­τή Νοη­μο­σύ­νη, τασ­σό­με­νος υπέρ της κρα­τι­κής επο­πτεί­ας, καθώς έκανε πα­ραλ­λη­λι­σμούς με την πυ­ρη­νι­κή ενέρ­γεια.

«Όταν ακόμη κι οι ίδιοι οι δη­μιουρ­γοί των πιο προηγ­μέ­νων μο­ντέ­λων πα­ρα­δέ­χο­νται ότι δεν κα­τα­νο­ού­με πλή­ρως τον τρόπο λει­τουρ­γί­ας και αυ­το­βελ­τί­ω­σής τους, η ιδέα ότι η αυ­τορ­ρύθ­μι­ση αρκεί δεν είναι πει­στι­κή», επι­σή­μα­νε.

Στό­χος είναι ένα κρά­τος που αφε­νός να κα­τα­λα­βαί­νει «την τε­χνο­λο­γία αρ­κε­τά καλά» και αφε­τέ­ρου να μην φο­βά­ται «την αλ­λα­γή, ούτε να γί­νε­ται όμη­ρος εκεί­νων που την ανα­πτύσ­σουν».

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης ανα­φέρ­θη­κε επί­σης στον εξω­δι­κα­στι­κό σχε­δια­σμό, που από την πε­ρα­σμέ­νη Δευ­τέ­ρα πα­ρέ­χει τη δυ­να­τό­τη­τα ξε­χω­ρι­στής ρύθ­μι­σης για την κύρια κα­τοι­κία, με τον οφει­λέ­τη να συ­ναι­νεί στη ρευ­στο­ποί­η­ση της υπό­λοι­πης ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας του, την επέ­κτα­ση της ψη­φια­κής κάρ­τας ερ­γα­σί­ας σε επι­πλέ­ον 500.000 ερ­γα­ζό­με­νους και το νέο επι­δο­τού­με­νο πρό­γραμ­μα τη­λερ­γα­σί­ας για ορει­νές και απο­μα­κρυ­σμέ­νες πε­ριο­χές.

Ανα­λυ­τι­κά η εβδο­μα­διαία ανα­σκό­πη­ση του πρω­θυ­πουρ­γού:

Κα­λη­μέ­ρα σας. Αυτή την εβδο­μά­δα βρέ­θη­κα στη Νέα Υόρκη και στο Σαν Φραν­σί­σκο, σε δύο πολύ δια­φο­ρε­τι­κά ση­μεία της Αμε­ρι­κής, αλλά με την ίδια αί­σθη­ση: ότι ζούμε σε έναν κόσμο πιο αβέ­βαιο και πιο απαι­τη­τι­κό από ποτέ. Με πο­λέ­μους που συ­νε­χί­ζο­νται, γε­ω­πο­λι­τι­κές ισορ­ρο­πί­ες που αλ­λά­ζουν, νέες πιέ­σεις στην ενέρ­γεια και στη με­τα­νά­στευ­ση, αλλά και τε­χνο­λο­γι­κές εξε­λί­ξεις, όπως η τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη, που προ­χω­ρούν με με­γά­λη τα­χύ­τη­τα. Όλα αυτά μπο­ρεί να φαί­νο­νται μα­κρι­νά. Δεν είναι. Επη­ρε­ά­ζουν την ασφά­λεια της χώρας, την οι­κο­νο­μία, το κό­στος της ενέρ­γειας, τις δου­λειές, τις ευ­και­ρί­ες των νέων αν­θρώ­πων. Γι’ αυτό και η Ελ­λά­δα πρέ­πει να είναι πα­ρού­σα εκεί όπου γί­νο­νται αυτές οι συ­ζη­τή­σεις. Με κα­θα­ρές θέ­σεις, με συμ­μα­χί­ες και με σχέ­διο.

Αυτό ήταν και το βα­σι­κό μή­νυ­μα της πα­ρου­σί­ας μας στον ΟΗΕ. Σε μια εποχή όπου οι κα­νό­νες και οι διε­θνείς συμ­φω­νί­ες δο­κι­μά­ζο­νται, η Ελ­λά­δα επι­μέ­νει στο Διε­θνές Δί­καιο, στην πο­λυ­μέ­ρεια και στον διά­λο­γο. Ως μέλος του Συμ­βου­λί­ου Ασφα­λεί­ας, την Προ­ε­δρία του οποί­ου ανα­λαμ­βά­νου­με τον Οκτώ­βριο, αλλά και ως χώρα που βρί­σκε­ται στο σταυ­ρο­δρό­μι Ευ­ρώ­πης, Μέσης Ανα­το­λής και Βό­ρειας Αφρι­κής, θέ­λου­με να εί­μα­στε γέ­φυ­ρα και όχι μέρος του προ­βλή­μα­τος. Αυτό ση­μαί­νει διά­λο­γος με όλους, χωρίς όμως εκ­πτώ­σεις στις θέ­σεις μας που είναι στα­θε­ρές. Με την Τουρ­κία, είναι ανα­γκαίο να έχου­με ανοι­χτούς διαύ­λους επι­κοι­νω­νί­ας και διά­λο­γο στη βάση του Διε­θνούς Δι­καί­ου και των σχέ­σε­ων καλής γει­το­νί­ας. Άλ­λω­στε, εί­μα­στε κα­τα­δι­κα­σμέ­νοι από τη γε­ω­γρα­φία να ζούμε δίπλα ο ένας στον άλλο. Επα­νέ­λα­βα κατά την ομι­λία μου στη Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση του ΟΗΕ ότι το μόνο θε­σμι­κό πλαί­σιο για την επί­λυ­ση της δια­φο­ράς μας είναι το Διε­θνές Δί­καιο. Ο ου­σια­στι­κός διά­λο­γος όμως δεν μπο­ρεί να συ­νυ­πάρ­χει με μο­νο­με­ρείς ενέρ­γειες που πα­ρα­βιά­ζουν τη διε­θνή νο­μι­μό­τη­τα.

Στη Νέα Υόρκη είχα συ­νά­ντη­ση με πε­ρισ­σό­τε­ρους από 30 θε­σμι­κούς επεν­δυ­τές με έκ­θε­ση στην Ελ­λά­δα και στις με­γα­λύ­τε­ρες ελ­λη­νι­κές εται­ρεί­ες, των οποί­ων τα συ­νο­λι­κά υπό δια­χεί­ρι­ση κε­φά­λαια ξε­περ­νούν τα $4,5 τρι­σε­κα­τομ­μύ­ρια. Επα­νέ­λα­βα ότι η συ­νε­τή δη­μο­σιο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή που απο­τε­λεί τη βάση για την επί­τευ­ξη πλε­ο­να­σμά­των και επι­τρέ­πει την τα­χεία απο­κλι­μά­κω­ση του χρέ­ους, είναι προ­τε­ραιό­τη­τά μας. Η ση­μα­ντι­κό­τε­ρη άμεση κυ­βερ­νη­τι­κή προ­τε­ραιό­τη­τα σε μια συ­γκυ­ρία με­γά­λης διε­θνούς αβε­βαιό­τη­τας και ανα­τα­ρά­ξε­ων, όμως, είναι η αντι­με­τώ­πι­ση του κό­στους ζωής, κυ­ρί­ως μέσω του πε­ριο­ρι­σμού του κό­στους ενέρ­γειας με έμ­φα­ση στο πε­τρέ­λαιο θέρ­μαν­σης, αλλά και με­σο­πρό­θε­σμα με την αύ­ξη­ση του δια­θέ­σι­μου ει­σο­δή­μα­τος, με πε­ραι­τέ­ρω φο­ρο­λο­γι­κές ελα­φρύν­σεις και υψη­λό­τε­ρους μέ­σους ονο­μα­στι­κούς μι­σθούς.

Υπάρ­χει όμως και ένα άλλο θέμα που, κατά τη γνώμη μου, θα κα­θο­ρί­σει πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο το μέλ­λον μας απ’ όσο έχου­με ακόμη συ­νει­δη­το­ποι­ή­σει: η τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη. Στο Σαν Φραν­σί­σκο συ­να­ντή­σα­με αν­θρώ­πους που βρί­σκο­νται στην πρώτη γραμ­μή αυτής της τε­χνο­λο­γι­κής επα­νά­στα­σης. Και εδώ υπάρ­χει ένα πολύ ση­μα­ντι­κό μά­θη­μα από την ιστο­ρία. Όταν εμ­φα­νί­στη­κε η πυ­ρη­νι­κή ενέρ­γεια, η αν­θρω­πό­τη­τα κα­τά­λα­βε ότι δεν αρκεί να γνω­ρί­ζει πώς λει­τουρ­γεί μια νέα τε­χνο­λο­γία. Χρειά­ζο­νται κα­νό­νες, θε­σμοί, επο­πτεία και διε­θνής συ­νερ­γα­σία για να δια­χει­ρι­στού­με τις τε­ρά­στιες δυ­να­τό­τη­τες αλλά και τους κιν­δύ­νους της. Το ίδιο ερώ­τη­μα τί­θε­ται τώρα για την τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη, ίσως με ακόμη με­γα­λύ­τε­ρη επι­τα­κτι­κό­τη­τα. Όταν ακόμη και οι ίδιοι οι δη­μιουρ­γοί των πιο προηγ­μέ­νων μο­ντέ­λων πα­ρα­δέ­χο­νται ότι δεν κα­τα­νο­ού­με πλή­ρως τον τρόπο λει­τουρ­γί­ας και αυ­το­βελ­τί­ω­σής τους, η ιδέα ότι η αυ­τορ­ρύθ­μι­ση αρκεί δεν είναι πει­στι­κή.

Χρεια­ζό­μα­στε, λοι­πόν, ρύθ­μι­ση. Όχι για να στα­μα­τή­σου­με την και­νο­το­μία, αλλά για να την κά­νου­με ασφα­λή και χρή­σι­μη για τον άν­θρω­πο. Και χρεια­ζό­μα­στε κρά­τος που να κα­τα­λα­βαί­νει την τε­χνο­λο­γία αρ­κε­τά καλά ώστε ούτε να φο­βά­ται την αλ­λα­γή ούτε να γί­νε­ται όμη­ρος εκεί­νων που την ανα­πτύσ­σουν. Αυτό είναι και το με­γά­λο στοί­χη­μα για την Ελ­λά­δα: να αξιο­ποι­ή­σει την ΑΙ στην οι­κο­νο­μία, στη δη­μό­σια διοί­κη­ση, στην υγεία και στην πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα, χωρίς να αφή­σει την τε­χνο­λο­γία να εξε­λι­χθεί χωρίς όρια και χωρίς λο­γο­δο­σία. Από τη Νέα Υόρκη μέχρι το Σαν Φραν­σί­σκο, το συ­μπέ­ρα­σμα ήταν τε­λι­κά ένα: η ισχύς μιας χώρας σή­με­ρα δεν με­τριέ­ται μόνο από το μέ­γε­θός της. Με­τριέ­ται από την ικα­νό­τη­τά της να χτί­ζει συμ­μα­χί­ες, να υπε­ρα­σπί­ζε­ται τις θέ­σεις της με κα­νό­νες και επι­χει­ρή­μα­τα και να συμ­με­τέ­χει έγκαι­ρα στις με­γά­λες αλ­λα­γές της επο­χής. Η Ελ­λά­δα θέ­λου­με να είναι ακρι­βώς αυτό: μια χώρα γε­φυ­ρο­ποιός και όχι τα­ρα­χο­ποιός. Μια χώρα πα­ρού­σα, αξιό­πι­στη και χρή­σι­μη στη δια­χεί­ρι­ση των με­γά­λων προ­κλή­σε­ων του αύριο.

Το γε­γο­νός ότι βρι­σκό­μουν στην Αμε­ρι­κή δεν ση­μαί­νει, όμως, ότι εδώ δεν έγι­ναν πράγ­μα­τα. Ανοί­γο­ντας, λοι­πόν, τα θέ­μα­τα της ανα­σκό­πη­σης, ξε­κι­νώ από την κα­τα­βο­λή της δι­πλής επι­στρο­φής ενοι­κί­ου σε εκ­παι­δευ­τι­κούς και υγειο­νο­μι­κούς που υπη­ρε­τούν στην πε­ρι­φέ­ρεια που ξε­κί­νη­σε προ­χθές, την Πα­ρα­σκευή, και μά­λι­στα ανα­δρο­μι­κά από το φο­ρο­λο­γι­κό έτος 2024. Είναι το πρώτο από τα νέα μέτρα στή­ρι­ξης που ανα­κοί­νω­σα στη ΔΕΘ το οποίο υλο­ποιεί­ται. Μια χρή­σι­μη υπεν­θύ­μι­ση και για τους υπό­λοι­πους δι­καιού­χους επι­στρο­φής ενοι­κί­ου: μέχρι την Τε­τάρ­τη 30 Σε­πτεμ­βρί­ου μπο­ρεί­τε να διορ­θώ­σε­τε τυχόν λάθη ή πα­ρα­λεί­ψεις στο Ε1, ώστε να λά­βε­τε την επι­στρο­φή ενός μι­σθώ­μα­τος.

Στο ίδιο πεδίο, αυτό της προ­στα­σί­ας της κα­τοι­κί­ας, ενερ­γο­ποι­ή­θη­κε από την πε­ρα­σμέ­νη Δευ­τέ­ρα η ση­μα­ντι­κή αλ­λα­γή στον εξω­δι­κα­στι­κό μη­χα­νι­σμό που εί­χα­με ανα­κοι­νώ­σει, έτσι ώστε ο οφει­λέ­της να μπο­ρεί πλέον να ζη­τή­σει ξε­χω­ρι­στή ρύθ­μι­ση για την κύρια κα­τοι­κία του, συ­ναι­νώ­ντας στη ρευ­στο­ποί­η­ση των υπό­λοι­πων ακι­νή­των του. Θα δώσω ένα πα­ρά­δειγ­μα: ένας οφει­λέ­της χρω­στά συ­νο­λι­κά 300.000 ευρώ και έχει κύρια κα­τοι­κία αξίας 150.000 ευρώ. Πα­ράλ­λη­λα, έχει και άλλα ακί­νη­τα, συ­νο­λι­κής αξίας 50.000 ευρώ. Με τη νέα δυ­να­τό­τη­τα, μπο­ρεί να ζη­τή­σει να προ­στα­τευ­θεί ξε­χω­ρι­στά η κύρια κα­τοι­κία του και να συμ­φω­νή­σει να ρευ­στο­ποι­η­θεί η υπό­λοι­πη ακί­νη­τη πε­ριου­σία. Άρα στην πράξη η ρύθ­μι­ση για το σπίτι του δεν θα υπο­λο­γι­στεί πάνω στο σύ­νο­λο των 300.000 ευρώ, αλλά με βάση την αξία της κύ­ριας κα­τοι­κί­ας, δη­λα­δή τα 150.000 ευρώ, και φυ­σι­κά την ει­σο­δη­μα­τι­κή του δυ­να­τό­τη­τα. Έτσι μπο­ρεί να προ­κύ­ψει χα­μη­λό­τε­ρη μη­νιαία δόση, με­γα­λύ­τε­ρη δια­γρα­φή χρέ­ους και ρύθ­μι­ση έως 35 έτη. Θεωρώ ότι με τον τρόπο αυτό δί­νου­με μια στα­θε­ρή, δεύ­τε­ρη ευ­και­ρία σε εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες δα­νειο­λή­πτες να ρυθ­μί­σουν βιώ­σι­μα τα χρέη τους, χωρίς τον φόβο να χά­σουν το σπίτι τους. Μια λύση που συν­δυά­ζει την κοι­νω­νι­κή ευαι­σθη­σία με τη ρε­α­λι­στι­κή διευ­θέ­τη­ση των οφει­λών.

Για την επέ­κτα­ση της Ψη­φια­κής Κάρ­τας Ερ­γα­σί­ας έχου­με ξα­να­μι­λή­σει. Αυτή την εβδο­μά­δα, όμως, έγινε το επό­με­νο πρα­κτι­κό βήμα: εκ­δό­θη­κε η διευ­κρι­νι­στι­κή εγκύ­κλιος για την εφαρ­μο­γή της στους νέους κλά­δους που σας είχα πει τον Ιού­νιο, αφού προη­γή­θη­κε πι­λο­τι­κή πε­ρί­ο­δος και διά­λο­γος με εκ­προ­σώ­πους ερ­γα­ζο­μέ­νων και ερ­γο­δο­τών. Η πλή­ρης εφαρ­μο­γή θα γίνει σε δύο φά­σεις: από τις 12 Οκτω­βρί­ου για την ιδιω­τι­κή υγεία, τις τη­λε­πι­κοι­νω­νί­ες, τα κομ­μω­τή­ρια, τα κέ­ντρα αι­σθη­τι­κής, τα κα­θα­ρι­στή­ρια και τις υπη­ρε­σί­ες κα­θα­ρι­σμού, και από τις 16 Νο­εμ­βρί­ου για συμ­βου­λευ­τι­κές υπη­ρε­σί­ες, δια­φή­μι­ση, επι­σκευ­ές, logistics, νερό και λύ­μα­τα και τυ­χε­ρά παί­γνια. Συ­νο­λι­κά, κα­λύ­πτο­νται πε­ρί­που 500.000 επι­πλέ­ον ερ­γα­ζό­με­νοι, ανε­βά­ζο­ντας τον συ­νο­λι­κό αριθ­μό σε πε­ρί­που 2,5 εκα­τομ­μύ­ρια.

Έρ­χο­μαι τώρα σε τρεις πρω­το­βου­λί­ες μας που εντάσ­σο­νται στην ευ­ρύ­τε­ρη προ­σπά­θειά μας για την ενί­σχυ­ση της απο­κέ­ντρω­σης, προ­σφέ­ρο­ντας κί­νη­τρα με­τα­κί­νη­σης προς την πε­ρι­φέ­ρεια. Η πρώτη πρω­το­βου­λία αφορά την ερ­γα­σία. Προ­ε­τοι­μά­ζου­με ένα νέο επι­δο­τού­με­νο πρό­γραμ­μα απα­σχό­λη­σης για επι­χει­ρή­σεις που θα προ­σλαμ­βά­νουν ερ­γα­ζό­με­νους οι οποί­οι ζουν σε ορει­νές και απο­μα­κρυ­σμέ­νες πε­ριο­χές. Το πρό­γραμ­μα προ­βλέ­πει εξ απο­στά­σε­ως ερ­γα­σία, με επι­δό­τη­ση που θα κα­λύ­πτει το 90% του μι­σθού και των ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών για 12 μήνες. Με απλά λόγια, ένας άν­θρω­πος θα μπο­ρεί να δου­λεύ­ει για μια επι­χεί­ρη­ση που βρί­σκε­ται αλλού, χωρίς να χρεια­στεί να φύγει από τον τόπο του. Και η επι­χεί­ρη­ση θα έχει ένα ισχυ­ρό κί­νη­τρο να τον κρα­τή­σει στο δυ­να­μι­κό της και μετά τη λήξη της επι­δό­τη­σης. Η δεύ­τε­ρη πρω­το­βου­λία αφορά την επαγ­γελ­μα­τι­κή εκ­παί­δευ­ση. Στο Καρ­πε­νή­σι δη­μιουρ­γεί­ται νέα ει­δι­κό­τη­τα «Ξε­νο­δο­χεια­κών Επι­χει­ρή­σε­ων» της ΔΥΠΑ, με 25 θέ­σεις για το 2026-2027 και αμοι­βή μα­θη­τεί­ας έως 588 ευρώ τον μήνα. Είναι μια επι­λο­γή που συν­δέ­ει την κα­τάρ­τι­ση με μια πραγ­μα­τι­κή ανά­γκη της πε­ριο­χής: τον ορει­νό του­ρι­σμό. Να μα­θαί­νουν οι νέοι ένα επάγ­γελ­μα που μπο­ρεί να τους κρα­τή­σει στον τόπο τους και να στη­ρί­ξει τις το­πι­κές επι­χει­ρή­σεις. Και η τρίτη αφορά πε­ριο­χές με έντο­νο δη­μο­γρα­φι­κό πρό­βλη­μα, όπου το Πρό­γραμ­μα Με­τε­γκα­τά­στα­σης, που ξε­κί­νη­σε πι­λο­τι­κά από τον Έβρο και για το οποίο έχου­με ξα­να­μι­λή­σει, επε­κτεί­νε­ται τώρα σε επτά δή­μους της Πε­ρι­φε­ρεια­κής Ενό­τη­τας Ιω­αν­νί­νων και στους Δή­μους Σου­λί­ου και Φι­λια­τών στη Θε­σπρω­τία. Προ­βλέ­πει -θυ­μί­ζω- οι­κο­νο­μι­κή ενί­σχυ­ση έως 10.000 ευρώ για αν­θρώ­πους και οι­κο­γέ­νειες που θα επι­λέ­ξουν να εγκα­τα­στα­θούν μό­νι­μα εκεί. Πα­ράλ­λη­λα, τον Οκτώ­βριο ανα­μέ­νε­ται να ανοί­ξει η πλατ­φόρ­μα αι­τή­σε­ων για τις οκτώ Πε­ρι­φε­ρεια­κές Ενό­τη­τες που έχουν ήδη εντα­χθεί στον σχε­δια­σμό: Κα­στο­ριά, Κιλ­κίς, Σέρ­ρες, Φλώ­ρι­να, Πέλλα, Δράμα, Κο­ζά­νη και Γρε­βε­νά.

Μπο­ρεί να φθι­νο­πώ­ρια­σε, αλλά η του­ρι­στι­κή κί­νη­ση συ­νε­χί­ζε­ται και όλα δεί­χνουν ότι η χρο­νιά θα κλεί­σει πολύ θε­τι­κά. Ήδη στο πρώτο επτά­μη­νο, από τον Ια­νουά­ριο έως τον Ιού­λιο, τα έσοδα από τον του­ρι­σμό αυ­ξή­θη­καν κατά 12% σε σχέση με πέ­ρυ­σι, φτά­νο­ντας τα 13,5 δισ. ευρώ, ενώ κατά 8,6% αυ­ξή­θη­κε και ο αριθ­μός των ξένων επι­σκε­πτών, παρά την αβε­βαιό­τη­τα που προ­κα­λεί η κα­τά­στα­ση στη Μέση Ανα­το­λή. Το ζη­τού­με­νο, όμως, δεν είναι μόνο να πη­γαί­νει καλά ο του­ρι­σμός συ­νο­λι­κά, αλλά να απλώ­νε­ται το όφε­λος σε πε­ρισ­σό­τε­ρες πε­ριο­χές, κυ­ρί­ως σε εκεί­νες που επλή­γη­σαν από με­γά­λες φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές. Έτσι λοι­πόν, σε αυτήν τη λο­γι­κή ανοί­ξα­με την Πέμ­πτη την πλατ­φόρ­μα για το Thessaly-Evros Pass 2026. Προ­βλέ­πο­νται 7.500 ψη­φια­κές κάρ­τες των 200 ευρώ για επι­λεγ­μέ­νους προ­ο­ρι­σμούς της Θεσ­σα­λί­ας και 1.400 κάρ­τες των 250 ευρώ για επι­λεγ­μέ­νους προ­ο­ρι­σμούς του Έβρου.

Μια πιο κα­θη­με­ρι­νή, αλλά κα­θό­λου ασή­μα­ντη αλ­λα­γή αφορά και το Κτη­μα­το­λό­γιο. Μέσω του metavoles.ktimatologio.gr υπο­βάλ­λο­νται πλέον ηλε­κτρο­νι­κά, για τις υπο­θέ­σεις που κα­λύ­πτει η πλατ­φόρ­μα, αι­τή­σεις διόρ­θω­σης ορίων, εμ­βα­δού και άλλων γε­ω­με­τρι­κών στοι­χεί­ων. Ήταν η τε­λευ­ταία δια­δι­κα­σία του Ελ­λη­νι­κού Κτη­μα­το­λο­γί­ου που απαι­τού­σε φυ­σι­κή πα­ρου­σία. Μπο­ρεί να ακού­γε­ται τε­χνι­κό ζή­τη­μα, αλλά αντι­θέ­τως είναι πολύ ου­σια­στι­κή διευ­κό­λυν­ση για τον πο­λί­τη. Ση­μαί­νει ότι ένας ιδιο­κτή­της δεν χρειά­ζε­ται πλέον να πάρει άδεια από τη δου­λειά του, να τα­ξι­δέ­ψει και να βρε­θεί σε ένα Κτη­μα­το­λο­γι­κό Γρα­φείο για να διορ­θώ­σει ένα όριο ή το εμ­βα­δόν της ιδιο­κτη­σί­ας του στον κτη­μα­το­λο­γι­κό χάρτη. Μπο­ρεί να συν­δε­θεί ηλε­κτρο­νι­κά, να ανα­θέ­σει την απαι­τού­με­νη τε­χνι­κή δια­δι­κα­σία στον μη­χα­νι­κό του, να υπο­βά­λει τα δι­καιο­λο­γη­τι­κά, να πα­ρα­κο­λου­θεί την πο­ρεία της υπό­θε­σής του και, όπου προ­βλέ­πε­ται, να ασκή­σει αντίρ­ρη­ση ή προ­σφυ­γή. Δεν πάει ο πο­λί­της στο κρά­τος, αλλά το δη­μό­σιο κα­θί­στα­ται πιο προ­σβά­σι­μο στον πο­λί­τη ανε­ξάρ­τη­τα από τον τόπο κα­τοι­κί­ας του. Το έχου­με πε­τύ­χει άλ­λω­στε αυτό σε τόσες άλλες υπη­ρε­σί­ες.

Στο με­τα­να­στευ­τι­κό, η δομή φι­λο­ξε­νί­ας αι­τού­ντων άσυλο στις Θερ­μο­πύ­λες παύει πλέον να λει­τουρ­γεί, αφού στις εγκα­τα­στά­σεις δεν μένει κα­νείς πλέον και πολύ σύ­ντο­μα ο χώρος θα απο­δο­θεί στην το­πι­κή κοι­νω­νία. Να πω δε ότι φέτος οι ροές με­τα­να­στών και προ­σφύ­γων είναι αι­σθη­τά μειω­μέ­νες -πε­ρί­που 34%- σε σύ­γκρι­ση με το 2025. Πα­ράλ­λη­λα, το πρώτο εξά­μη­νο του 2026 αυ­ξή­θη­καν έως και 40% σε σχέση με πέρσι οι ανα­γκα­στι­κές επι­στρο­φές και απε­λά­σεις πα­ρά­νο­μων με­τα­να­στών προς τις χώρες προ­έ­λευ­σής τους, ενώ το πο­σο­στό ανα­γνώ­ρι­σης ασύ­λου κατά το πρώτο οκτά­μη­νο του 2026 ανήλ­θε στο 37% ένα­ντι 72% του 2024 και 58% του 2025. Το «μότο» της κυ­βέρ­νη­σής μας στο με­τα­να­στευ­τι­κό είναι «αυ­στη­ρή, αλλά δί­καιη πο­λι­τι­κή». Γι’ αυτό και απο­τε­λού­με πα­ρά­δειγ­μα στην Ευ­ρώ­πη στη δια­χεί­ρι­ση του ζη­τή­μα­τος.

Θα κλεί­σω με μια εί­δη­ση που μας βγά­ζει για λίγο από τον χρόνο της εβδο­μα­διαί­ας επι­και­ρό­τη­τας και μας γυ­ρί­ζει στον βα­θύ­τε­ρο χρόνο της ιστο­ρί­ας μας. Δε­κα­πέ­ντε αρ­χαιό­τη­τες που είχαν απο­μα­κρυν­θεί πα­ρά­νο­μα από την Ελ­λά­δα επι­στρέ­φουν από τις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες Αμε­ρι­κής. Ορι­σμέ­νες θα ξα­να­βρε­θούν δίπλα σε ευ­ρή­μα­τα της ίδιας ανα­σκα­φής, στο Αρ­χαιο­λο­γι­κό Μου­σείο Ηρα­κλεί­ου. Με αυτήν την επι­στρο­φή, οι αρ­χαιό­τη­τες που έχουν επα­να­πα­τρι­στεί από το 2022 με απο­φά­σεις της Ει­σαγ­γε­λί­ας του Μαν­χά­ταν φτά­νουν τις 179. Πίσω από κάθε τέ­τοια επι­στρο­φή υπάρ­χει επί­μο­νη προ­σπά­θεια και, δεν θα κου­ρα­στώ να το λέω, αξί­ζουν συγ­χα­ρη­τή­ρια στους αν­θρώ­πους του Υπουρ­γεί­ου Πο­λι­τι­σμού και σε όλους όσοι συ­νέ­βα­λαν. Κάθε αρ­χαιό­τη­τα που επα­να­πα­τρί­ζε­ται είναι μια ση­μα­ντι­κή νίκη, ως τη με­γα­λύ­τε­ρη. Πά­ντως, μιας και μι­λά­με για τον πο­λι­τι­σμό μας, σή­με­ρα, στο πλαί­σιο των Ευ­ρω­παϊ­κών Ημε­ρών Πο­λι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς, η εί­σο­δος στους δη­μό­σιους αρ­χαιο­λο­γι­κούς χώ­ρους, τα μου­σεία και τα μνη­μεία που δια­χει­ρί­ζε­ται το Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού είναι ελεύ­θε­ρη. Αν υπάρ­χει, λοι­πόν, ένα μου­σείο ή ένας χώρος που όλο λέτε ότι θα επι­σκε­φθεί­τε, ίσως η ση­με­ρι­νή Κυ­ρια­κή να είναι η κα­τάλ­λη­λη στιγ­μή.

Καλή Κυ­ρια­κή σε όλες και σε όλους!

Πηγή: protothema.gr