Χρηματική αποζημίωση λόγω ψυχικής οδύνης διεκδικούν συγγενείς αδικοχαμένου σε ηλικία 30 ετών υπαλλήλου της ΔΕΥΑΡ

Χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση συνο­λι­κού ύψους 900.000 ευρώ λόγω ψυχικής οδύνης διεκ­δι­κούν από την ΔΕΥΑ Ρόδου οι γονείς και η αδελφή αδι­κο­χα­μέ­νου μετά από εργα­τικό ατύχημα υπαλ­λή­λου της δημο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης.

Σε εξώδικη δήλωση – οχλησή τους ενώπιον παντός αρμο­δίου Δικα­στη­ρίου και Αρχής εκθέ­τουν τα εξής:

«Στις 10 Ιανουα­ρίου 2018 και ώρα 16:00 στο αντλιο­στά­σιο στ’ Ασγού­ρου κατά την απο­χώ­ρηση από την εργασία του τραυ­μα­τί­στηκε ο Νικήτας-Ραφαήλ Καψα­λά­κης, υιός των πρώτου και της δεύ­τε­ρης εξ ημών και αδερφός της τρίτης εξ ημών. Οι εργα­ζό­με­νοι για την είσοδο και έξοδό τους από το αντλιο­στά­σιο χρη­σι­μο­ποιού­σαν μια σταθερή μεταλ­λική κλίμακα ύψους δύο μέτρων. Κατά την προ­σπά­θειά του να εξέλθει από το αντλιο­στά­σιο ο Νικήτας Καψα­λά­κης χρη­σι­μο­ποί­ησε την παρα­πάνω κλίμακα, η οποία αστό­χησε εξαι­τίας της διά­βρω­σής της, με απο­τέ­λε­σμα να βρεθεί στο έδαφος και να τραυ­μα­τι­στεί σοβαρά.

Μετά από λίγη ώρα και αφού οι συνά­δελ­φοί του κατά­φε­ραν να τον απε­γκλω­βί­σουν από τα συντρίμ­μια της κλί­μα­κας, ήρθε ασθε­νο­φόρο και τον μετέ­φερε στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου Α. Παπαν­δρέου.

Εκεί δια­πι­στώ­θηκε, ότι έπαθε εξά­θρημα της ποδο­κνη­μι­κής άρθρω­σης του δεξιού ποδιού, υπε­βλήθη σε συντη­ρη­τική αντι­με­τώ­πιση και φαρ­μα­κευ­τική αγωγή και έλαβε αναρ­ρω­τική άδεια δύο (2) μηνών.

Στις 23-02-2018 και ενώ ήταν σε αναρ­ρω­τική άδεια, ο οργα­νι­σμός του υιού μας παρου­σί­ασε επι­πλο­κές εξαι­τίας του τραυ­μα­τι­σμού του, με απο­τέ­λε­σμα να κατα­λή­ξει άδοξα και πρόωρα μόλις σε ηλικία 30 ετών. Μετά από επι­κοι­νω­νία που είχαμε με τους θερά­πο­ντες ιατρούς, προ­κει­μέ­νου να ενη­με­ρω­θούμε για τα αίτια θανάτου του υιού μας και αδερφού μου, μας ενη­μέ­ρω­σαν ότι ο θάνατός του συν­δέ­ε­ται με τον τραυ­μα­τι­σμό του στο δεξί του πόδι. Συγκε­κρι­μένα, εξαι­τίας του τραυ­μα­τι­σμού του από το εργα­τικό ατύχημα, δημιουρ­γή­θηκε θρόμ­βωση, η οποία του προ­κά­λεσε πνευ­μο­νική εμβολή από την οποία επήλθε ο θάνατός του.

Όλα αυτά φυσικά θα είχαν απο­φευ­χθεί αν η εται­ρεία σας τηρούσε όλα τα μέτρα ασφα­λείας και είχατε προ­βλέ­ψει να απο­κα­τα­στή­σετε την δια­βρω­μένη κλίμακα πριν οι εργα­ζό­με­νοι ξεκι­νή­σουν να εργά­ζο­νται.

Το ως άνω ατύχημα, το οποίο συνέβη στις 10 Ιανουα­ρίου 2018 στο αντλιο­στά­σιο στα Ασγού­ρου Ρόδου, προ­κλή­θηκε κατά πλήρη υπαι­τιό­τητα των υπαλ­λή­λων – προϊ­στα­μέ­νων της εται­ρείας σας – ΔΕΥΑΡ.

Εξαι­τίας του προ­πε­ρι­γρα­φέ­ντος ατυ­χή­μα­τος και του θανάτου του Νικήτα-Ραφαήλ Καψα­λάκη, έχουμε υποστεί βαρύ­τατη ψυχική οδύνη για την απο­κα­τά­σταση της οποίας και απαι­τούμε τα παρα­κάτω:

Για τον πρώτο και δεύτερη εξ’ ημών, γονείς του θανό­ντος Νικήτα-Ραφαήλ Καψα­λάκη, η ανωτέρω απώλεια του υιού μας σε ηλικία μόλις 30 ετών, με τόσο άδικο και αιφ­νί­διο τρόπο και χωρίς ο ίδιος να έχει την παρα­μι­κρή ευθύνη στην τραγική αυτή απώλεια, προ­κά­λεσε σε εμάς τους γονείς βαθύ­τατη ψυχική οδύνη, δεδο­μέ­νου, ότι ο υιός μας ήταν εξαι­ρε­τικά νεαρός στην ηλικία, ήταν υγιέ­στα­τος, συνεπής στις υπο­χρε­ώ­σεις του απέ­να­ντί μας, εργα­τι­κός και έδειχνε με κάθε τρόπο και εκδη­λω­τι­κό­τατα την αγάπη και την εκτί­μηση προς τα πρόσωπά μας.

Ενόψει των ανωτέρω και ειδι­κό­τερα σε σχέση με τις συν­θή­κες του δυστυ­χή­μα­τος, την προ­κλη­τικά αμελή και εγκλη­μα­τική συμπε­ρι­φορά σας, μη μερι­μνώ­ντας για την απο­κα­τά­σταση της κλί­μα­κας και την μη λήψη όλων των ανα­γκαίων μέτρων ασφα­λείας που προ­βλέ­πο­νται από την ελλη­νική νομο­θε­σία, είχε ως απο­τέ­λε­σμα ο υιός μας να τραυ­μα­τι­στεί σοβαρά στο δεξί του πόδι και εν συνε­χεία να κατα­λή­ξει κατά την αναρ­ρω­τική του άδεια. Για τον λόγο αυτό εξαι­τίας του απροσ­δό­κη­του θανάτου του υιού μας, ο οποίος μας προ­κά­λεσε έντονη θλίψη και πόνο αιτού­μα­στε χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω ψυχικής οδύνης το ποσό των τρια­κο­σίων χιλιά­δων ευρώ (300.000€) για τον καθένα από εμάς τους γονείς του θανόντα.

Η τρίτη εξ’ ημών, αδερφή του θανό­ντος Νικήτα-Ραφαήλ Καψα­λάκη, με τον οποίο μεγα­λώ­σαμε μαζί στο πλαίσιο μιας αγα­πη­μέ­νης και ενω­μέ­νης οικο­γέ­νειας, μοι­ρα­στή­καμε κοινά βιώματα και παρέες, την αγάπη της μητέρας μας και του πατέρα μας, ζούσαμε από κοινού τις οικο­γε­νεια­κές χαρές και λύπες και συμπα­ρα­στε­κό­μα­σταν σε όποιον εξ ημών χρεια­ζό­ταν την αδερ­φική προ­στα­σία. Ο αδερφός μου ήταν εργα­τι­κός, πρό­σχα­ρος και φιλό­τι­μος, ήταν πάντα έτοιμος να βοη­θή­σει κάθε συνάν­θρωπό του που είχε την ανάγκη του, δια­τη­ρούσε μαζί μου καθη­με­ρινή επαφή, ενώ από την πλευρά μου ενδια­φε­ρό­μουν για την υγεία και την εν γένει πρόοδό του και ήμασταν στε­νό­τατα συν­δε­δε­μέ­νοι συναι­σθη­μα­τικά. Ο θάνατός του προ­ξέ­νησε σε εμένα τερά­στιο και δυσα­να­πλή­ρωτο κενό και έντονο ψυχικό άλγος, καθότι η απουσία του είναι εντο­νό­τατη καθη­με­ρινά και ο χαμός του δεν μπορεί να ανα­πλη­ρω­θεί για κανένα από την οικο­γέ­νειά μας.

Για τον λόγο αυτό εξαι­τίας του απροσ­δό­κη­του θανάτου του αδελφού μου, ο οποίος μου προ­κά­λεσε έντονη θλίψη και πόνο αιτού­μαι χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω ψυχικής οδύνης το ποσό των τρια­κο­σίων χιλιά­δων ευρώ (300.000€)».

Την υπόθεση χει­ρί­ζο­νται οι συνερ­γά­τες, κ.κ. Ιωάννης Χρι­στο­δού­λου και Εμμα­νουήλ Ζέζιος.