Ελληνική ακτοπλοΐα: Εκτοξεύεται το κόστος λόγω καυσίμων – Επιβάρυνση 60 εκατ. ευρώ από την αρχή του πολέμου

Οι γε­ω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις, η ενερ­γεια­κή αβε­βαιό­τη­τα και η με­τά­βα­ση σε αυ­στη­ρό­τε­ρο πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό πλαί­σιο δια­μορ­φώ­νουν ένα νέο τοπίο για την ελ­λη­νι­κή ακτο­πλο­ΐα και τη ναυ­πη­γι­κή βιο­μη­χα­νία. Στο πλαί­σιο του Blue Strategy Summit 2026 στην Αθήνα, εκ­πρό­σω­ποι του κλά­δου ανέ­δει­ξαν τις πιέ­σεις που προ­κα­λεί η αύ­ξη­ση του κό­στους καυ­σί­μων, τις προ­κλή­σεις της πρά­σι­νης με­τά­βα­σης αλλά και την ανά­γκη στρα­τη­γι­κού σχε­δια­σμού για την επό­με­νη ημέρα της ελ­λη­νι­κής ναυ­τι­λί­ας.

Με το κό­στος των καυ­σί­μων να αντι­στοι­χεί πλέον στο 50%-52% του λει­τουρ­γι­κού κό­στους των ακτο­πλοϊ­κών επι­χει­ρή­σε­ων και την πρό­σθε­τη επι­βά­ρυν­ση να εκτι­μά­ται στα 60 εκατ. ευρώ από την έναρ­ξη της κρί­σης έως τα τέλη Μαΐου, ο κλά­δος βρί­σκε­ται αντι­μέ­τω­πος με αυ­ξα­νό­με­νες πιέ­σεις, σε μια πε­ρί­ο­δο κατά την οποία κα­λεί­ται πα­ράλ­λη­λα να προ­σαρ­μο­στεί στις νέες ευ­ρω­παϊ­κές πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές απαι­τή­σεις.

 Η εκτί­να­ξη του κό­στους καυ­σί­μων φέρ­νει πίεση στην ακτο­πλο­ΐα

Όπως επι­ση­μάν­θη­κε, από την έναρ­ξη των εχθρο­πρα­ξιών στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή της Μέσης Ανα­το­λής, η ελ­λη­νι­κή ακτο­πλο­ΐα βρί­σκε­α­ντι­μέ­τω­πη με ση­μα­ντι­κές επι­βα­ρύν­σεις, κυ­ρί­ως λόγω της αύ­ξη­σης του κό­στους των καυ­σί­μων.

Το καύ­σι­μο, που πλέον αντι­στοι­χεί πε­ρί­που στο 50%-52% του λει­τουρ­γι­κού κό­στους των ακτο­πλοϊ­κών επι­χει­ρή­σε­ων, ασκεί έντο­νη πίεση στη βιω­σι­μό­τη­τα του κλά­δου. Παρ’ όλα αυτά, όπως το­νί­στη­κε, κα­τα­βάλ­λε­ται προ­σπά­θεια ώστε να δια­τη­ρη­θεί αδιά­λει­πτη η σύν­δε­ση των ελ­λη­νι­κών νη­σιών με την ηπει­ρω­τι­κή χώρα.

«Η ελ­λη­νι­κή ακτο­πλο­ΐα απο­τε­λεί βα­σι­κή υπο­δο­μή για τη χώρα. Συν­δέ­ει τα ακρι­τι­κά νησιά με την υπό­λοι­πη Ελ­λά­δα και δια­σφα­λί­ζει την κοι­νω­νι­κή και οι­κο­νο­μι­κή συ­νο­χή», ανα­φέρ­θη­κε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Σύμ­φω­να με εκτι­μή­σεις, η πρό­σθε­τη επι­βά­ρυν­ση από το αυ­ξη­μέ­νο κό­στος καυ­σί­μων από την έναρ­ξη της κρί­σης έως τα τέλη Μαΐου ανέρ­χε­ται πε­ρί­που στα 60 εκατ. ευρώ.

Ακτο­πλο­ΐα: Τα μέτρα στή­ρι­ξης και η ανά­γκη μα­κρο­πρό­θε­σμου σχε­δια­σμού

Με­τα­ξύ των πα­ρεμ­βά­σε­ων που προ­ω­θή­θη­καν πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται η απο­ζη­μί­ω­ση των υπο­χρε­ω­τι­κών εκ­πτώ­σε­ων που επι­βάλ­λο­νται στις ακτο­πλοϊ­κές εται­ρεί­ες. Αν και η σχε­τι­κή νο­μο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση έχει προ­χω­ρή­σει, η πλή­ρης εφαρ­μο­γή της πα­ρα­μέ­νει σε εξέ­λι­ξη.

Εκ­πρό­σω­ποι του κλά­δου υπο­γράμ­μι­σαν ότι απαι­τεί­ται συ­νο­λι­κό­τε­ρη στρα­τη­γι­κή προ­σέγ­γι­ση για την ελ­λη­νι­κή ακτο­πλο­ΐα, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας πως:

Η Ελ­λά­δα αντι­προ­σω­πεύ­ει πε­ρί­που το 2% του πλη­θυ­σμού της Ευ­ρώ­πης, αλλά δια­θέ­τει σχε­δόν το 18% της ευ­ρω­παϊ­κής ακτο­πλοϊ­κής κί­νη­σης.

Ο συ­ντε­λε­στής ΦΠΑ στις ακτο­πλοϊ­κές με­τα­φο­ρές πα­ρα­μέ­νει υψη­λό­τε­ρος συ­γκρι­τι­κά με άλλες ευ­ρω­παϊ­κές χώρες, όπου σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις κυ­μαί­νε­ται έως και στο 5%.

Η αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα της ελ­λη­νι­κής ακτο­πλο­ΐ­ας, όπως υπο­στη­ρί­χθη­κε, απαι­τεί συ­ντο­νι­σμό πολ­λών υπουρ­γεί­ων και στα­θε­ρή πο­λι­τι­κή υπο­στή­ρι­ξη.

Δια­τα­ρα­χές στην εφο­δια­στι­κή αλυ­σί­δα και επι­πτώ­σεις στην οι­κο­νο­μία

Πέρα από την ενέρ­γεια, οι γε­ω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις επη­ρέ­α­σαν και την εφο­δια­στι­κή αλυ­σί­δα σε κρί­σι­μους το­μείς, όπως:

λι­πά­σμα­τα,

βιο­μη­χα­νι­κά χη­μι­κά,

αμ­μω­νία,

οι­κο­δο­μι­κά υλικά.

Η ανά­γκη ανα­ζή­τη­σης εναλ­λα­κτι­κών πηγών προ­μή­θειας απέ­τρε­ψε ελ­λεί­ψεις στην ελ­λη­νι­κή αγορά, όμως συ­νο­δεύ­τη­κε από αυ­ξη­μέ­νο κό­στος, το οποίο στα­δια­κά με­τα­φέ­ρε­ται στον τε­λι­κό κα­τα­να­λω­τή.

Ει­δι­κοί, όπως ανα­φέρ­θη­κε, εκτι­μούν ότι κάθε αύ­ξη­ση κατά 10 δο­λά­ρια στην τιμή του πε­τρε­λαί­ου πάνω από τα 80 δο­λά­ρια ανά βα­ρέ­λι, μπο­ρεί να επι­φέ­ρει:

μεί­ω­ση της οι­κο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης κατά 0,5 πο­σο­στιαί­ες μο­νά­δες,

αύ­ξη­ση του πλη­θω­ρι­σμού κατά πε­ρί­που 1 μο­νά­δα.

Η ανα­γέν­νη­ση της ελ­λη­νι­κής ναυ­πη­γι­κής βιο­μη­χα­νί­ας

Ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση δό­θη­κε στην επα­νεκ­κί­νη­ση της ελ­λη­νι­κής ναυ­πη­γι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας. Για χρό­νια, ελ­λη­νι­κά πλοία ανα­γκά­ζο­νταν να πραγ­μα­το­ποιούν επι­σκευ­ές, συ­ντη­ρή­σεις ή ανα­βαθ­μί­σεις σε ναυ­πη­γεία του εξω­τε­ρι­κού.

Σή­με­ρα, ωστό­σο, πα­ρα­τη­ρεί­ται στα­δια­κή επι­στρο­φή ση­μα­ντι­κών έργων στην Ελ­λά­δα, με ανα­φο­ρές σε έργα ανα­βάθ­μι­σης πλοί­ων και εγκα­τά­στα­σης νέων τε­χνο­λο­γιών σε συ­νερ­γα­σία με με­γά­λους ακτο­πλοϊ­κούς ομί­λους.

«Μέχρι τώρα εξά­γα­με τε­χνο­γνω­σία. Αυτό που χρειά­ζε­ται είναι να ει­σά­γου­με μη­χα­νι­σμούς ενί­σχυ­σης της ελ­λη­νι­κής ναυ­πη­γι­κής βιο­μη­χα­νί­ας, ώστε πε­ρισ­σό­τε­ρα πλοία να κα­τα­σκευά­ζο­νται και να συ­ντη­ρού­νται στην Ελ­λά­δα», υπο­γραμ­μί­στη­κε.

Οι ομι­λη­τές χα­ρα­κτή­ρι­σαν τα ναυ­πη­γεία όχι μόνο πυ­λώ­να οι­κο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης, αλλά και στοι­χείο:

εθνι­κής άμυ­νας,

τε­χνο­λο­γι­κής προ­ό­δου,

βιο­μη­χα­νι­κής αυ­το­νο­μί­ας.

Έντο­νος ήταν ο προ­βλη­μα­τι­σμός σχε­τι­κά με τους νέους ευ­ρω­παϊ­κούς πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κούς κα­νο­νι­σμούς και το κό­στος συμ­μόρ­φω­σης της ναυ­τι­λί­ας.

Εκ­πρό­σω­ποι του κλά­δου υπο­στή­ρι­ξαν ότι η ναυ­τι­λία, η οποία με­τα­φέ­ρει πε­ρί­που το 90% του πα­γκό­σμιου εμπο­ρί­ου, ευ­θύ­νε­ται για πε­ρί­που 2,5% των εκ­πο­μπών CO₂, θέ­το­ντας το ερώ­τη­μα κατά πόσο οι απαι­τή­σεις και οι οι­κο­νο­μι­κές επι­βα­ρύν­σεις κα­τα­νέ­μο­νται ανα­λο­γι­κά με­τα­ξύ όλων των βιο­μη­χα­νι­κών το­μέ­ων.

Ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά έγινε και στο Σύ­στη­μα Εμπο­ρί­ας Δι­καιω­μά­των Εκ­πο­μπών (ETS), με το κό­στος να υπο­λο­γί­ζε­ται σε πε­ρί­που 9 δισ. ευρώ μόνο για το προη­γού­με­νο έτος.

Πα­ράλ­λη­λα, δια­τυ­πώ­θη­κε προ­βλη­μα­τι­σμός για την έλ­λει­ψη σα­φούς κα­τεύ­θυν­σης ως προς τα καύ­σι­μα του μέλ­λο­ντος και τη δυ­να­τό­τη­τα μα­ζι­κής διά­θε­σής τους στη ναυ­τι­λία.

Η γα­λά­ζια οι­κο­νο­μία ως ευ­και­ρία ανά­πτυ­ξης

Σύμ­φω­να με τις το­πο­θε­τή­σεις στο συ­νέ­δριο, έως το 2035 η γα­λά­ζια οι­κο­νο­μία της Με­σο­γεί­ου ανα­μέ­νε­ται να δη­μιουρ­γή­σει εκα­τομ­μύ­ρια νέες ανά­γκες απα­σχό­λη­σης, κυ­ρί­ως σε θα­λάσ­σια επαγ­γέλ­μα­τα και τε­χνο­λο­γι­κούς το­μείς που συν­δέ­ο­νται με τη ναυ­τι­λία.

Οι εκτι­μή­σεις κά­νουν λόγο για ανά­γκη επι­πλέ­ον 6 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ερ­γα­ζο­μέ­νων στη Με­σό­γειο, πέραν των πε­ρί­που 3,6 εκα­τομ­μυ­ρί­ων που απα­σχο­λού­νται ήδη σή­με­ρα.

Η Ελ­λά­δα ως στρα­τη­γι­κός κόμ­βος με­τα­ξύ Ευ­ρώ­πης, Ασίας και Αμε­ρι­κής

Κοινή δια­πί­στω­ση των συμ­με­τε­χό­ντων ήταν ότι η Ελ­λά­δα δια­θέ­τει γε­ω­γρα­φι­κό και ναυ­τι­λια­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα που μπο­ρεί να την κα­τα­στή­σει στρα­τη­γι­κό σύν­δε­σμο ανά­με­σα σε Ευ­ρώ­πη, Ασία και Αμε­ρι­κή.

Η αξιο­ποί­η­ση των ναυ­πη­γεί­ων, η ενί­σχυ­ση της ακτο­πλο­ΐ­ας, η επέν­δυ­ση στην τε­χνο­λο­γία και η ανά­πτυ­ξη της γα­λά­ζιας οι­κο­νο­μί­ας θε­ω­ρού­νται κρί­σι­μες προ­ϋ­πο­θέ­σεις ώστε η χώρα να με­τα­τρέ­ψει τις ση­με­ρι­νές προ­κλή­σεις σε ευ­και­ρί­ες για την επό­με­νη δε­κα­ε­τία.

«Η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να το πε­τύ­χει, αρκεί να υπάρ­ξει η απαι­τού­με­νη βού­λη­ση, στρα­τη­γι­κή και στή­ρι­ξη», ήταν το μή­νυ­μα που κυ­ριάρ­χη­σε στη συ­ζή­τη­ση..

Πηγή: powergame.gr