Στα 36 εκατ. μέχρι στιγμής η επιβάρυνση της ακτοπλοΐας από την κρίση

Στα 36 εκατ. ευρώ υπο­λο­γί­ζει ο Σύν­δε­σμος Επι­χει­ρή­σεων Επι­βα­τη­γού Ναυ­τι­λίας (ΣΕΕΝ) το επι­πλέον μέχρι στιγμής κόστος των ελλη­νι­κών ακτο­πλοϊ­κών επι­χει­ρή­σεων από την εκτό­ξευση των τιμών των ναυ­τι­λια­κών καυ­σί­μων μετά το ξέσπα­σμα του πολέμου στον Περσικό Κόλπο στα τέλη Φεβρουα­ρίου.

Παρά τις δια­κυ­μάν­σεις των τελευ­ταίων ημερών, που έχουν απο­κλι­μα­κώ­σει τις τιμές από τα προ εβδο­μά­δων υψηλά, το βασικό ναυ­τι­λιακό καύσιμο της ελλη­νι­κής ακτο­πλο­ΐας, το Marine Gas Oil (MGO), εξα­κο­λου­θεί να κινεί­ται σε υπερ­δι­πλά­σια επίπεδα από εκείνα στα τέλη του 2025. Συγκε­κρι­μένα, τη Δευτέρα ο μετρι­κός τόνος του ναυ­τι­λια­κού αυτού καυ­σί­μου στον Πειραιά κόστιζε μεταξύ 1.240 και 1.250 ευρώ όταν στα τέλη του 2025 πωλείτο έναντι 550 ευρώ, ενώ κατά τη διάρ­κεια της κρίσης έχει ξεπε­ρά­σει και τα 1.400 ευρώ.

Με δεδο­μένο ότι το κόστος των καυ­σί­μων απο­τε­λεί ιστο­ρικά περίπου το 50% των λει­τουρ­γι­κών εξόδων τους, και πλέον έχει διευ­ρυν­θεί πολύ παρα­πάνω, η απειλή στη βιω­σι­μό­τητα των ακτο­πλοϊ­κών επι­χει­ρή­σεων από την εκτό­ξευση των τιμών των ναυ­τι­λια­κών καυ­σί­μων (Marine Gas Oil – MGO) κατά περισ­σό­τερο του 100% από την αρχή του έτους είναι μεγάλη.

Τόσο μεγάλη που δημιουρ­γεί πρό­βλημα ειδικά στις μικρές επι­χει­ρή­σεις, των οποίων η ταμειακή ρευ­στό­τητα είναι ντε φάκτο περιο­ρι­σμένη. Ο υπουρ­γός Ναυ­τι­λίας Βασίλης Κικί­λιας σε συνεν­νό­ηση με την κυβέρ­νηση, που ανα­γνω­ρί­ζει τον επεί­γο­ντα χαρα­κτήρα της συγκε­κρι­μέ­νης συνέ­πειας του πολέμου ενέ­κρινε την απο­ζη­μί­ωση των ακτο­πλοϊ­κών κατά 56 εκατ., περίπου, από εδώ και στο εξής για τις υπο­χρε­ω­τι­κές εκπτώ­σεις. Η παρέμ­βαση αυτή αφορά κυρίως την απο­ζη­μί­ωση των επι­χει­ρή­σεων για τις υπο­χρε­ω­τι­κές εκπτώ­σεις που παρέ­χουν σε ειδικές κατη­γο­ρίες επι­βα­τών, δυνάμει των κατά καιρούς νομο­θε­τι­κών ρυθ­μί­σεων της πολι­τείας. Η κίνηση αυτή απο­σκο­πούσε στο να μη μετα­κυ­λι­στεί ολό­κληρο το βάρος της κρίσης στους επι­βά­τες ιδίως κατά την κρίσιμη περίοδο των εορτών του Πάσχα.  Ωστόσο όσο περνάει ο χρόνος και γίνεται σαφές πως οι τιμές, ακόμη και αν απο­κλι­μα­κω­θούν περαι­τέρω, θα παρα­μεί­νουν αυξη­μέ­νες λόγω ανι­σορ­ρο­πίας μεταξύ ζήτησης και προ­σφο­ράς, εκτι­μά­ται πως τα 56 εκα­τομ­μύ­ρια δεν φτάνουν πέραν της πρώτης εβδο­μά­δας του Μαΐου.

Για να μην υπάρ­ξουν όμως αυξή­σεις, του­λά­χι­στον όχι μεγάλες, των εισι­τη­ρίων, ο σύν­δε­σμος των ακτο­πλοϊ­κών επι­χει­ρή­σεων και τα υπουρ­γεία Ναυ­τι­λίας και Οικο­νο­μι­κών ανα­μέ­νε­ται να έχουν νέα συνά­ντηση τις επό­με­νες μέρες για να απο­φα­σί­σουν πώς θα δια­χει­ρι­στούν το ζήτημα.

Ενα σενάριο που φαί­νε­ται πιθανό είναι αυτό της απευ­θείας επι­δό­τη­σης των καυ­σί­μων μετά και τις πρό­σφα­τες σχε­τι­κές ευρω­παϊ­κές απο­φά­σεις. Ειδι­κό­τερα, η απόφαση της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής να επι­τρέ­ψει στα κράτη-μέλη την επι­δό­τηση του ενερ­γεια­κού κόστους των επι­χει­ρή­σεων σε ποσοστό έως και 70% σημα­το­δο­τεί μια κρίσιμη καμπή για την αντι­με­τώ­πιση των πλη­θω­ρι­στι­κών πιέσεων που προ­κα­λεί η παρα­τε­τα­μένη ενερ­γειακή κρίση. Η εξέλιξη αυτή, η οποία εντάσ­σε­ται στο τρο­πο­ποι­η­μένο Προ­σω­ρινό Πλαίσιο Κρίσης (Temporary Crisis Framework), παρέχει τη νομική και δημο­σιο­νο­μική δυνα­τό­τητα στις κυβερ­νή­σεις να στη­ρί­ξουν άμεσα κλάδους με υψηλή ενερ­γειακή ένταση, στους οποίους συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται βεβαίως η ακτο­πλοΐα.

Σύμφωνα με τους νέους κανόνες, το ελλη­νικό υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας αποκτά ένα ισχυρό εργα­λείο για τον μετρια­σμό των λει­τουρ­γι­κών δαπανών των επι­χει­ρή­σεων. Το πλαίσιο προ­βλέ­πει ότι οι ενι­σχύ­σεις μπορούν να καλύ­πτουν ένα σημα­ντικό μέρος της αύξησης του κόστους ενέρ­γειας και φυσικού αερίου, με το ανώτατο όριο επι­δό­τη­σης να κλι­μα­κώ­νε­ται ανάλογα με τη ζημία που υφί­στα­ται η κάθε επι­χεί­ρηση. Συγκε­κρι­μένα, για τις επι­χει­ρή­σεις που παρου­σιά­ζουν μείωση της λει­τουρ­γι­κής κερ­δο­φο­ρίας τους (EBITDA), το ύψος της ενί­σχυ­σης μπορεί να φτάσει σε ιδιαί­τερα υψηλά επίπεδα, εξα­σφα­λί­ζο­ντας την απα­ραί­τητη ρευ­στό­τητα για τη συνέ­χιση των δρα­στη­ριο­τή­των τους.

Η ραγδαία άνοδος των διεθνών τιμών του πετρε­λαίου έχει δημιουρ­γή­σει ένα ασφυ­κτικό περι­βάλ­λον για τις ναυ­τι­λια­κές εται­ρείες, απει­λώ­ντας τη συχνό­τητα των δρο­μο­λο­γίων και τη βιω­σι­μό­τητα των θαλάσ­σιων συγκοι­νω­νιών. Η δυνα­τό­τητα κάλυψης του 70% της επι­βά­ρυν­σης θα μπο­ρούσε να λει­τουρ­γή­σει ως «δίχτυ ασφα­λείας», απο­τρέ­πο­ντας την πλήρη μετα­κύ­λιση του κόστους στους επι­βά­τες και τη δια­τά­ραξη της εφο­δια­στι­κής αλυ­σί­δας των νησιών.

Πηγή: moneyreview.gr