Ο μαθητής από τη Λέρο που έγραψε τρία καθαρά 20άρια στις Πανελλαδικές: Εάν είσαι έτοιμος να θυσιάσεις ό,τι χρειαστεί δεν παίζει ρόλο το πού μένεις

Ένα παιδί από τη Λέρο, μέσα από συ­στη­μα­τι­κό διά­βα­σμα, πει­θαρ­χία και στο­χευ­μέ­νη προ­ε­τοι­μα­σία, κα­τά­φε­ρε να ξε­χω­ρί­σει στις Πα­νελ­λή­νιες Εξε­τά­σεις, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι η επι­τυ­χία δεν εξαρ­τά­ται από τον τόπο δια­μο­νής, αλλά από τη συ­νέ­πεια και την προ­σπά­θεια.

Ο λόγος για τον Γιώρ­γο Σούλο, ο οποί­ος, με το βλέμ­μα στραμ­μέ­νο στο Τμήμα Πλη­ρο­φο­ρι­κής του ΟΠΑ και όνει­ρο να γίνει game developer, μοι­ρά­ζε­ται μέσα από το protothema.gr τη δια­δρο­μή και την εμπει­ρία του από τις Πα­νελ­λή­νιες Εξε­τά­σεις.

Στις εξε­τά­σεις, ο Γιώρ­γος ση­μεί­ω­σε εντυ­πω­σια­κές επι­δό­σεις στο 4ο πεδίο, με τρία από­λυ­τα 20άρια στα Μα­θη­μα­τι­κά, την Πλη­ρο­φο­ρι­κή και τα Οι­κο­νο­μι­κά, ενώ στην Έκ­θε­ση συ­γκέ­ντρω­σε 16,3, επι­βε­βαιώ­νο­ντας την αφο­σί­ω­ση και τη σκλη­ρή δου­λειά του.

«Η προ­ε­τοι­μα­σία μου»

Σε ερώ­τη­ση σχε­τι­κά με την προ­ε­τοι­μα­σία του για τις Πα­νελ­λή­νιες ο ίδιος ανα­φέ­ρει:

«Στα Μα­θη­μα­τι­κά άρ­χι­σα την ύλη της Γ’ Λυ­κεί­ου τα Χρι­στού­γεν­να της Β’ Λυ­κεί­ου, με απο­τέ­λε­σμα η ύλη να βγει τον Νο­έμ­βρη της Γ’ Λυ­κεί­ου. Στην Οι­κο­νο­μία άρ­χι­σα τον Φε­βρουά­ριο της Β’ Λυ­κεί­ου και η ύλη ολο­κλη­ρώ­θη­κε τον Δε­κέμ­βρη της Γ’ Λυ­κεί­ου. Στην Πλη­ρο­φο­ρι­κή άρ­χι­σα τον Σε­πτέμ­βρη της Γ’ Λυ­κεί­ου και τε­λεί­ω­σα τον Μάρτη της Γ’ Λυ­κεί­ου. Η Γλώσ­σα, ως γνω­στόν, δεν έχει αυ­στη­ρή ύλη».

«Στην Πλη­ρο­φο­ρι­κή και την Οι­κο­νο­μία ήταν κυ­ρί­ως πα­πα­γα­λία η θε­ω­ρία. Στα Μα­θη­μα­τι­κά έλυσα ό,τι άσκη­ση υπήρ­χε σε βοη­θή­μα­τα και έμαθα καλά τη θε­ω­ρία. Στη Γλώσ­σα σκε­φτό­μουν σαν φι­λό­λο­γος, χωρίς αυ­στη­ρή τε­τρα­γω­νι­κή λο­γι­κή, ου­σια­στι­κά το έκανα μι­μη­τι­κά γιατί εγώ εκ φύ­σε­ως δεν σκέ­φτο­μαι έτσι. Σε όλα τα μα­θή­μα­τα είχα λύσει σχε­δόν όλα τα θέ­μα­τα κα­νο­νι­κών και επα­να­λη­πτι­κών εξε­τά­σε­ων», προ­σθέ­τει.

Ο ίδιος ση­μειώ­νει επί­σης ότι η δια­δρο­μή ήταν κου­ρα­στι­κή και πιε­στι­κή «γιατί έτρε­χα συ­νε­χώς και ήθελα τους μέ­γι­στους βαθ­μούς, όχι όμως δύ­σκο­λη. Απλά ακο­λου­θού­σα εντο­λές των κα­θη­γη­τών μου. Άλ­λω­στε οι Πα­νελ­λή­νιες είναι κάτι αυ­στη­ρό και προ­βλέ­ψι­μο».

«Το έβλε­πα σαν ένα παι­χνί­δι που έπρε­πε να νι­κή­σω»

Ερω­τη­θείς για το εάν νιώ­θει δι­καιω­μέ­νος μετά τη χθε­σι­νή ανα­κοί­νω­ση των βαθ­μο­λο­γιών, ση­μεί­ω­σε:

«Χαί­ρο­μαι που νί­κη­σα το παι­χνί­δι που λέ­γε­ται: πιάσε τα μόρια του τμή­μα­τός σου. Γιατί έτσι το βλέπω εγώ. Ένα παι­χνί­δι που πρέ­πει να νι­κή­σω. Ένα κου­ρα­στι­κό και ενο­χλη­τι­κό παι­χνί­δι, όχι όμως δύ­σκο­λο».

Το όνει­ρό του για το μέλ­λον

Τέλος, για το μέλ­λον του δη­λώ­νει:

«Θα γίνω δη­μιουρ­γός ηλε­κτρο­νί­ων παι­χνι­διών (game developer) και τα παι­χνί­δια μου θα γί­νουν επι­τυ­χί­ες. Θα μπω στο Τμήμα Πλη­ρο­φο­ρι­κής του ΟΠΑ, το οποίο θα με βοη­θή­σει ελά­χι­στα στον στόχο μου, αλλά το πτυ­χίο θα είναι ένα δίχτυ ασφα­λεί­ας σε πε­ρί­πτω­ση που επι­θυ­μή­σω να ασχο­λη­θώ με κάτι άλλο προ­σω­ρι­νά».

Για το εάν είναι δυ­σκο­λό­τε­ρος ο αγώ­νας για ένα παιδί της επαρ­χί­ας:

«Δεν γνω­ρί­ζω, γιατί δεν έχω βρε­θεί στην άλλη πλευ­ρά, όπως και κα­νέ­νας δεν μπο­ρεί να ξέρει από­λυ­τα. Αν έχεις βρει τους πιο έμπει­ρους δα­σκά­λους που μπο­ρείς, κά­νεις ό,τι πιο κοντά σε ιδιαί­τε­ρο μπο­ρείς – ένα τμήμα με δύο παι­διά είναι κα­λύ­τε­ρο από ένα τμήμα με δέκα, με τους ίδιους δα­σκά­λους κατά τη γνώμη μου- και είσαι έτοι­μος να θυ­σιά­σεις ό,τι χρεια­στεί, δεν θεωρώ ότι παί­ζει ρόλο το πού μέ­νεις».

Πηγή : protothema.gr