Φορολογημένη μίζα δεν λογαριάζεται

Ο Δη­μή­τρης Αβρα­μό­που­λος βρήκε τη χρυσή γραμ­μή άμυ­νας που κα­νείς δεν είχε σκε­φτεί ως τώρα. Αφού τα 5.000 ευρώ τον μήνα από τον ορ­γα­νι­σμό του Αντό­νιο Παν­τσέ­ρι τα δή­λω­νε κα­νο­νι­κά στην εφο­ρία, πώς γί­νε­ται να είναι μίζα; Λο­γι­κό ακού­γε­ται, μέχρι να θυ­μη­θείς ότι κα­νέ­νας λα­δω­μέ­νος δεν κόβει τι­μο­λό­γιο. Στην πο­ρεία τα 5.000 έγι­ναν 3.500, που ση­μαί­νει ότι ακόμα και η ίδια η αμοι­βή δεν μπο­ρού­σε να κρα­τή­σει στα­θε­ρή ιστο­ρία, και από τα 70.000 συ­νο­λι­κά κρά­τη­σε τα 35.000 με το υπό­λοι­πο να πη­γαί­νει στο ελ­λη­νι­κό κρά­τος, λες και η εφο­ρία έγινε πι­στο­ποι­η­τι­κό αθω­ό­τη­τας.

Το ένταλ­μα σύλ­λη­ψης το χα­ρα­κτη­ρί­ζει άκυρο, λέει ότι δεν τον κά­λε­σε η βελ­γι­κή δι­καιο­σύ­νη αλλά κά­ποιοι αστυ­νο­μι­κοί, και πε­τά­ει το αμί­μη­το «δεν θα απο­λο­γη­θώ σε κα­νέ­ναν κε­ρα­τά». Η ατάκα της χρο­νιάς από έναν πρώην επί­τρο­πο Αν­θρω­πί­νων Δι­καιω­μά­των που κά­πο­τε κα­τα­πο­λε­μού­σε την ατι­μω­ρη­σία.

Τε­λι­κά το μόνο που απο­δεί­χθη­κε με βε­βαιό­τη­τα είναι ότι ο άν­θρω­πος πλή­ρω­σε τον φόρο του στην ώρα του.