Γ. Πατούλης: «Δεν πρέπει να παίρνονται αποφάσεις ερήμην των τοπικών κοινωνιών»

Κύριε Πατούλη, θα ήθελα να μου περι­γρά­ψετε την κατά­σταση, όπως δια­μορ­φώ­νε­ται αυτόν τον καιρό στους δήμους της χώρας και με αφορμή τις τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις μετά την Πράξη Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου για τα ταμειακά δια­θέ­σιμα των δήμων που ψήφισε η κυβέρ­νηση.  

Η Αυτο­διοί­κηση του α΄βαθ­μού είναι ο τελευ­ταίος πυλώνας της δυνα­τό­τη­τας του πολίτη να βρει ανάχωμα στις δυσκο­λίες που περνά. Είδατε μετά το ζήτημα των απο­θε­μα­τι­κών ότι γλι­τώ­σαμε μερικά, αφού οι δήμοι τα έχουν ανάγκη ανά πάσα στιγμή για να μπο­ρέ­σουν να λει­τουρ­γή­σουν, την ώρα που δεν δίδο­νται πίσω πόροι που οφείλει το κράτος από το παρελ­θόν σε ύψος 65% και ενώ υπάρχει ήδη έλλειψη ρευ­στό­τη­τας στην οικο­νο­μία. Την ίδια ώρα, έχουμε να αντι­με­τω­πί­σουμε ακόμη περισ­σό­τερα προ­βλή­ματα, όπως για παρά­δειγμα τα πρό­στιμα για τις παρά­νο­μες χωμα­τε­ρές σε διά­φο­ρες περιο­χές μεταξύ αυτών και σε νησιά. Όλα αυτά μέσα σε μια περίοδο, όπου αφενός τα ευρω­παϊκά προ­γράμ­ματα αρχί­ζουν να ‘στερεύουν’ και αφε­τέ­ρου οι εργο­λά­βοι έχουν ξεκι­νή­σει να εγκα­τα­λεί­πουν τα εκτε­λού­μενα έργα. Μέσα σε αυτό το περι­βάλ­λον η Αυτο­διοί­κηση καλεί­ται να λει­τουρ­γή­σει και να κρα­τή­σει την ελπίδα δια­τή­ρη­σης της άμεσης σχέσης με τους πολίτες. Όλα αυτά λει­τουρ­γούν φυσικά και αντι­στρό­φως ανάλογα και προς τον του­ρι­σμό που παρα­μέ­νει ο μοχλός ανά­πτυ­ξης της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας στον οποίο ελπίζει η χώρα.

Ωστόσο κάποιοι δήμαρ­χοι αντι­στά­θη­καν σθεναρά, εξέ­φρα­σαν ξεκά­θαρα την αντί­θεσή τους αλλά ήρθατε όλοι προ τετε­λε­σμέ­νου γεγο­νό­τος με την ΠΝΠ, την ίδια ώρα που οι Δήμοι πρέπει να αντα­πο­κρι­θούν στις ανάγκες τους, αλλά και να ασκή­σουν κοι­νω­νική πολι­τική.

Αυτό που λέτε, έχει δύο δια­στά­σεις. Η μία διά­σταση είναι ότι η ΠΝΠ που σήμαινε ότι κάποιοι σχε­δί­α­σαν για εμάς χωρίς να μας ρωτή­σουν, χωρίς να έχουν αντι­λη­φθεί τι σημαί­νει πραγ­μα­τικά  και η δεύτερη, είναι η αποδοχή μιας τέτοιας πράξης τι θα σημάνει στην καθη­με­ρι­νό­τητα και λει­τουρ­γία της Αυτο­διοί­κη­σης του Α’ Βαθμού. Θεωρώ ότι αυτό που πρέπει να δει η ηγεσία του υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών αλλά και η κυβέρ­νηση είναι να αντι­λη­φθούν ότι οι εξου­σίες θα πρέπει να έχουν μια ισότιμη μετα­χεί­ριση και ισότιμη συνο­μι­λία μεταξύ τους. Δεν μπορεί ο ένας να λει­τουρ­γεί ως υφι­στά­με­νος του άλλου. Ο καθένας έχει τον ρόλο του, είναι δια­κρι­τός και έχει την ευθύνη του. Βεβαίως και υπάρχει νομο­θε­τική εξουσία αλλά καμία δεν έχει πάρει ‘λευκή επιταγή’ για να νομο­θε­τεί για τις άλλες εξου­σίες χωρίς να τις έχει ρωτήσει ή έστω να έχει δια­βου­λευ­τεί μαζί τους. Αυτό συμ­βαί­νει σε όλη την Ευρώπη πρέπει να συμβεί και στην Ελλάδα. Σίγουρα υπάρ­χουν πολλά ζητή­ματα ανοιχτά και περι­μέ­νουμε τις εξε­λί­ξεις σε κεντρικό επίπεδο για να δούμε πώς θα εξε­λι­χθεί η κατά­σταση.

Πώς βλέπετε την επα­να­φορά της συζή­τη­σης για νέο Καλ­λι­κράτη και για το χωρο­τα­ξικό στους Δήμους; Τι εισπράτ­τετε από τους συνα­δέλ­φους σας δημάρ­χους ανά την χώρα;

Το ζητού­μενο στον Καλ­λι­κράτη για όποια περί­πτωση κι αν μιλή­σουμε είναι να διορ­θω­θούν μερικά ζητή­ματα θεσμικά, τα οποία ξέρουμε όλοι μας ότι πρέπει να επι­λυ­θούν νομο­θε­τικά. Αν είναι να μιλή­σουμε για το χωρο­τα­ξικό, επειδή οι αλλαγές  δεν πρέπει να συμβούν πάλι στου…. ‘κασίδι του κεφάλι’, πρέπει να κατα­στεί σαφές ότι η όποια νέα προ­σπά­θεια προ­ϋ­πο­θέ­τει πόρους. Ο ίδιος ο κ. Βούτσης δήλωσε ότι απαι­τού­νται 4 δις ευρώ για να ξεκι­νή­σει η όποια νέα μορφή αλλαγής σχε­δια­σμού. Η πρόταση της ΚΕΔΕ είναι ότι ο,τιδή­ποτε πάει να ξεκι­νή­σει απαιτεί τοπική δια­βού­λευση. Δεν μπορεί ο κάθε υπουρ­γός να παίρνει απο­φά­σεις ερήμην των τοπικών κοι­νω­νιών. Αυτό εμπε­ριέ­χει την τοπική ευθύνη. Γι’ αυτό η ΚΕΔΕ έχει ανα­θέ­σει στο Ινστι­τούτο Τ.Α. μια μελέτη, ώστε πέραν των πολι­τι­κών μας προ­τά­σεων να έχουμε και επι­στη­μο­νικά τεκ­μη­ριω­μέ­νες απόψεις όταν χρεια­στεί να ξεκι­νή­σει η δια­βού­λευση.

Για παρά­δειγμα σας λέω ότι και για την Ρόδο είχαν γίνει πολλές συζη­τή­σεις. Οποια­δή­ποτε αλλαγή είναι σίγουρο ότι χρειά­ζε­ται εξέταση και με την συμ­με­τοχή των ιδίων των πολιτών. Αυτό που λέγαμε πριν από τέσσερα χρόνια, δεν ισχύει σήμερα όσον αφορά την ομο­γε­νο­ποί­ηση και τις ανάγκες μιας τοπικής κοι­νω­νίας. Γι΄αυτό απαι­τεί­ται η συμ­με­τοχή των πολιτών σε κάθε ενδε­χό­μενο αλλαγής του χωρο­τα­ξι­κού, διότι όσα ξέρει ο νοι­κο­κύ­ρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος!

Κύριε Πατούλη, θέλω να σας θέσω ένα ερώτημα σχετικά με την επα­να­λει­τουρ­γία της Δημο­τι­κής Αστυ­νο­μίας. Ποια είναι η θέση σας;

Η Δημο­τική Αστυ­νο­μία, κατ΄αρ­χήν, είναι απα­ραί­τητη για κάθε δήμο. Πρέπει να προ­σεγ­γί­ζουμε προς την Ευρώπη και όχι να απο­μα­κρυ­νό­μα­στε από αυτήν. Ήταν μια άτυχη δια­δι­κα­σία η απο­χώ­ρηση των δημο­τι­κών αστυ­νο­μι­κών από τους Δήμους εδώ και 1,5 χρόνο, ενώ είχαν αρχίσει να βελ­τιώ­νο­νται οι προ­σφε­ρό­με­νες υπη­ρε­σίες. Τώρα έχουν σημειω­θεί πολλά προ­βλή­ματα στην εύρυθμη λει­τουρ­γία των δήμων. Εν πάση περι­πτώ­σει εμείς σαν ΚΕΔΕ ζητή­σαμε από τον κ. Κατρού­γκαλο εφόσον υπάρ­χουν δημο­τι­κοί αστυ­νο­μι­κοί, να επι­στρέ­ψουν στις θέσεις τους. Η ΚΕΔΕ κατέ­θεσε πρόταση και εφαρ­μο­στική διάταξη την οποία χρη­σι­μο­ποί­ησε το υπουρ­γείο -αν και υπάρ­χουν ακόμη κάποια εμπόδια επειδή δεν μπορούν να λει­τουρ­γή­σουν θετικά σε όλη την Ελλάδα. Θα δούμε τι άλλες νομο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις θα μπο­ρέ­σουν να γίνουν ώστε να βελ­τιω­θεί η λει­τουρ­γία της Δημο­τι­κής Αστυ­νο­μίας ως καλός θεσμός της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης.

Σχετικά με την παρα­χώ­ρηση του αιγια­λού και των παρα­λιών προς τους δήμους για εκμε­τάλ­λευση έγινε πολύς λόγος. Ποια είναι η άποψή σας;

Σημειώ­θηκε μια μεγάλη στρε­βλό­τητα φέτος και ευτυχώς την τελευ­ταία στιγμή κατα­φέ­ραμε και σώσαμε την παρτίδα, διότι με την ένσταση του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Αθηνών για την χρήση των παρα­λιών είχαμε πρό­βλημα από την στιγμή που το ΣτΕ την έκανε απο­δε­κτή. Παρεμ­βή­καμε άμεσα ως ΚΕΔΕ -και από την πλευρά του ο κ. Φώτης Χατζη­διά­κος ως πρό­ε­δρος της ΠΕΔ έκανε μια πολύ καλή τοποθέτηση- και κατα­φέ­ραμε με την έκδοση ΚΥΑ να σώσουμε την παρτίδα, διότι κάποιοι ήθελαν να παρα­μεί­νουν οι παρα­λίες στο δημόσιο. Εμείς λέμε ότι αυτό δεν είναι σωστό αφού οι δήμοι είναι αυτοί που φρο­ντί­ζουν, συντη­ρούν, ελέγ­χουν, αστυ­νο­μεύ­ουν και βεβαίως βάζουν κάποιους κανόνες για τις παρα­λίες. Τώρα θα πρέπει να ετοι­μα­στεί μια άλλη νομο­θε­τική πράξη η οποία να δίνει άλλες δυνα­τό­τη­τες εκμε­τάλ­λευ­σης, αξιο­ποί­η­σης και κανόνων ώστε να αφήνουν περι­θώ­ρια και ελεύ­θε­ρους χώρους για τους λουό­με­νους, που δεν θέλουν να πηγαί­νουν σε οργα­νω­μέ­νες παρα­λίες.